Cüz 29 تبارك الذي

تَبَٰرَكَ ٱلَّذِي بِيَدِهِ ٱلۡمُلۡكُ وَهُوَ عَلَىٰ كُلِّ شَيۡءٖ قَدِيرٌ ١

Tabārakal-ladhī biyadihil-mulku wahuwa 'alā kulli shay'in qadīr

Mülk Əlində Olan Allah (ən Əzəmətli), xeyiri və bərəkəti bol olandır. O hər şeyə qadirdir.

ٱلَّذِي خَلَقَ ٱلۡمَوۡتَ وَٱلۡحَيَوٰةَ لِيَبۡلُوَكُمۡ أَيُّكُمۡ أَحۡسَنُ عَمَلٗاۚ وَهُوَ ٱلۡعَزِيزُ ٱلۡغَفُورُ ٢

Alladhī khalaqal-mawta wal-hayawāta liyabluwakum ayyukum ahsanu 'amalan wahuwal-'azīzul-ghafūr

Hansınızın daha yaxşı əməl sahibi olduğunu sınamaq üçün ölümü və həyatı yaradan Odur. O, Qüdrətlidir, Bağışlayandır.

ٱلَّذِي خَلَقَ سَبۡعَ سَمَٰوَٰتٖ طِبَاقٗاۖ مَّا تَرَىٰ فِي خَلۡقِ ٱلرَّحۡمَٰنِ مِن تَفَٰوُتٖۖ فَٱرۡجِعِ ٱلۡبَصَرَ هَلۡ تَرَىٰ مِن فُطُورٖ ٣

Alladhī khalaqa sab'a samāwātin tibāqam mā tarā fī khalqir-rahmāni min tafāwutin farji'il-basara hal tarā min futūr

Yeddi göyü bir-birinin üzərində yaradan Odur. Sən Rəhmanın yaratdığında bir uyğunsuzluq görməzsən. Gözünü qaldırıb (göyə) diqqət yetir, heç onda bir çat görürsənmi?

ثُمَّ ٱرۡجِعِ ٱلۡبَصَرَ كَرَّتَيۡنِ يَنقَلِبۡ إِلَيۡكَ ٱلۡبَصَرُ خَاسِئٗا وَهُوَ حَسِيرٞ ٤

Thummarji'il-basara karratayni yanqalib ilaykal-basaru khāsi'an wahuwa hasīr

Sonra gözünü qaldırıb (göyə) təkrar təkrar bax. Göz (orada bir uyğunsuzluq tapmayıb) zəlil və yorğun halda özünə tərəf dönəcəkdir.

وَلَقَدۡ زَيَّنَّا ٱلسَّمَآءَ ٱلدُّنۡيَا بِمَصَٰبِيحَ وَجَعَلۡنَٰهَا رُجُومٗا لِّلشَّيَٰطِينِۖ وَأَعۡتَدۡنَا لَهُمۡ عَذَابَ ٱلسَّعِيرِ ٥

Walaqad zayyannas-samā'ad-dunyā bimasābīha waja'alnāhā rujūmal lish-shayātīni wa a'tadnā lahum 'adhābas-sa'īr

Biz səmanı ulduzlarla bəzədik və onları şeytanlara atılan alovlar etdik. Biz onlar üçün yandırıb-yaxan od əzabı hazırlamışıq.

وَلِلَّذِينَ كَفَرُواْ بِرَبِّهِمۡ عَذَابُ جَهَنَّمَۖ وَبِئۡسَ ٱلۡمَصِيرُ ٦

Walilladhīna kafarū birabbihim 'adhābu jahannama wabi'sal-masīr

Rəbbinə küfür edənlər Cəhənnəm əzabına düçar olacaqlar. Ora nə pis dönüş yeridir.

إِذَآ أُلۡقُواْ فِيهَا سَمِعُواْ لَهَا شَهِيقٗا وَهِيَ تَفُورُ ٧

Idhā ulqū fīhā sami'ū lahā shahīqan wahiya tafūr

Onlar (kafirlər) oraya atıldıqda Cəhənnəmin dəhşətli uğultuyla qaynadığını eşidəcəklər.

تَكَادُ تَمَيَّزُ مِنَ ٱلۡغَيۡظِۖ كُلَّمَآ أُلۡقِيَ فِيهَا فَوۡجٞ سَأَلَهُمۡ خَزَنَتُهَآ أَلَمۡ يَأۡتِكُمۡ نَذِيرٞ ٨

Takādu tamayyazu minal-ghayzi kullamā ulqiya fīhā fawjun sa'alahum khazanatuhā alam ya'tikum nadhīr

Cəhənnəm qəzəbindən az qala parçalansın. Ora (Cəhənnəmə) hər dəfə bir dəstə atıldıqda onun gözətçiləri onlardan: “Məgər sizə xəbərdarlıq edən bir peyğəmbər gəlməmişdi?”– deyə soruşacaqlar.

قَالُواْ بَلَىٰ قَدۡ جَآءَنَا نَذِيرٞ فَكَذَّبۡنَا وَقُلۡنَا مَا نَزَّلَ ٱللَّهُ مِن شَيۡءٍ إِنۡ أَنتُمۡ إِلَّا فِي ضَلَٰلٖ كَبِيرٖ ٩

Qālū balā qad jā'anā nadhīrun fakaddhabnā waqulnā mā nazzalallāhu min shay'in in antum illā fī dalālin kabīr

Onlar deyəcəklər: “Əlbəttə, bizə qorxudan (bir peyğəmbər) gəlmişdi. Amma biz (onu) yalançı sayıb: “Allah heç bir şey nazil etməyib, siz də ancaq böyük bir azğınlıq içindəsiniz”– demişdik.

وَقَالُواْ لَوۡ كُنَّا نَسۡمَعُ أَوۡ نَعۡقِلُ مَا كُنَّا فِيٓ أَصۡحَٰبِ ٱلسَّعِيرِ ١٠

Waqālū law kunnā nasma'u aw na'qilu mā kunnā fī ashābis-sa'īr

Onlar: “Əgər biz (peyğəmbərləri) dinləsəydik və ya anlasaydıq Cəhənnəm əhli içində olmazdıq!”– deyəcəklər.

فَٱعۡتَرَفُواْ بِذَنۢبِهِمۡ فَسُحۡقٗا لِّأَصۡحَٰبِ ٱلسَّعِيرِ ١١

Fa'tarafū bidhambihim fasuhqal li ashābis-sa'īr

Onlar öz günahlarını etiraf etdilər. Cəhənnəm əhli (Allahın rəhmətindən) uzaq olsun!

إِنَّ ٱلَّذِينَ يَخۡشَوۡنَ رَبَّهُم بِٱلۡغَيۡبِ لَهُم مَّغۡفِرَةٞ وَأَجۡرٞ كَبِيرٞ ١٢

Innal-ladhīna yakhshawna rabbahum bil-ghaybi lahum maghfiratun wa ajrun kabīr

Rəbbindən (Onu) görmədikləri halda qorxanlar üçün bağışlanma və böyük bir mükafat var.

وَأَسِرُّواْ قَوۡلَكُمۡ أَوِ ٱجۡهَرُواْ بِهِۦٓۖ إِنَّهُۥ عَلِيمُۢ بِذَاتِ ٱلصُّدُورِ ١٣

Wa asirrū qawlakum awijharū bihī innahū 'alīmu bidhātis-sudūr

(Ey insanlar!) Sözünüzü gizli saxlasanız da, onu açıq desəniz də (fərqi yoxdur). O, sinələrdə (qəlblərdə) olanları biləndir.

أَلَا يَعۡلَمُ مَنۡ خَلَقَ وَهُوَ ٱللَّطِيفُ ٱلۡخَبِيرُ ١٤

Alā ya'lamu man khalaqa wahuwal-latīful-khabīr

Məgər yaradan (Allah) yaratdığını bilməzmi? O, Lətifdir (hər şeyi incəliyinə qədər biləndir) və (hər şeydən) Xəbərdar.

هُوَ ٱلَّذِي جَعَلَ لَكُمُ ٱلۡأَرۡضَ ذَلُولٗا فَٱمۡشُواْ فِي مَنَاكِبِهَا وَكُلُواْ مِن رِّزۡقِهِۦۖ وَإِلَيۡهِ ٱلنُّشُورُ ١٥

Huwal-ladhī ja'ala lakumul-arda dhalūlan famshū fī manākibihā wakulū mir rizqihī wa ilayhin-nushūr

Yeri sizin ixtiyarınıza verən Odur. Onun qoynunda gəzin və Allahın (sizə bəxş etdiyi) ruzisindən yeyin. Qayıdış da Onadır.

ءَأَمِنتُم مَّن فِي ٱلسَّمَآءِ أَن يَخۡسِفَ بِكُمُ ٱلۡأَرۡضَ فَإِذَا هِيَ تَمُورُ ١٦

A'amintum man fis-samā'i an yakhsifa bikumul-arda fa idhā hiya tamūr

(Ey kafirlər!) Göydə olanın (Allahın) sizi yerə batırmayacağına əminsinizmi? O zaman yer hərəkətə gəlib titrəyəcəkdir.

أَمۡ أَمِنتُم مَّن فِي ٱلسَّمَآءِ أَن يُرۡسِلَ عَلَيۡكُمۡ حَاصِبٗاۖ فَسَتَعۡلَمُونَ كَيۡفَ نَذِيرِ ١٧

Am amintum man fis-samā'i an yursila 'alaykum hāsiban fasata'lamūna kayfa nadhīr

Yaxud göydə olanın (Allahın) üstünüzə daşlar yağdırmayacağına əminsinizmi? Siz, Mənim (əzabla) qorxutmağımın necə olduğunu biləcəksiniz.

وَلَقَدۡ كَذَّبَ ٱلَّذِينَ مِن قَبۡلِهِمۡ فَكَيۡفَ كَانَ نَكِيرِ ١٨

Walaqad kaddhabal-ladhīna min qablihim fakayfa kāna nakīr

Onlardan (Məkkə mürşiklərindən) əvvəlkilər də (öz peyğəmbərlərini) təkzib etmişdilər. (Bir görəydin) Mənim (onları) həlak etməyim necə oldu!

أَوَلَمۡ يَرَوۡاْ إِلَى ٱلطَّيۡرِ فَوۡقَهُمۡ صَٰٓفَّٰتٖ وَيَقۡبِضۡنَۚ مَا يُمۡسِكُهُنَّ إِلَّا ٱلرَّحۡمَٰنُۚ إِنَّهُۥ بِكُلِّ شَيۡءِۭ بَصِيرٌ ١٩

Awalam yaraw ilat-tayri fawqahum sāffātin wayaqbidna mā yumsikuhunna illar-rahmānu innahū bikulli shay'i basīr

Məgər onlar üstlərində dəstə-dəstə qanad çalaraq uçan quşları görmürlərmi? Onları (havada) ancaq Rəhman (olan Allah) saxlayır. Şübhəsiz ki, O, hər şeyi görəndir.

أَمَّنۡ هَٰذَا ٱلَّذِي هُوَ جُندٞ لَّكُمۡ يَنصُرُكُم مِّن دُونِ ٱلرَّحۡمَٰنِۚ إِنِ ٱلۡكَٰفِرُونَ إِلَّا فِي غُرُورٍ ٢٠

Amman hādhal-ladhī huwa jundul lakum yansurukum min dūnir-rahmāni inil-kāfirūna illā fī ghurūr

Yaxud Rəhmandan başqa sizə yardım edəcək bu qoşununuz (tərəftarlarınız) kimdir? Kafirlər ancaq aldanmaqdadırlar!

أَمَّنۡ هَٰذَا ٱلَّذِي يَرۡزُقُكُمۡ إِنۡ أَمۡسَكَ رِزۡقَهُۥۚ بَل لَّجُّواْ فِي عُتُوّٖ وَنُفُورٍ ٢١

Amman hādhal-ladhī yarzuqukum in amsaka rizqahū bal lajjū fī 'utuwwin wanufūr

Yaxud O Öz ruzisini kəssə, sizə kim ruzi verə bilər? Xeyr, onlar təkəbbür göstərməkdə və (haqdan) boyun qaçırmaqda davam edirlər.

أَفَمَن يَمۡشِي مُكِبًّا عَلَىٰ وَجۡهِهِۦٓ أَهۡدَىٰٓ أَمَّن يَمۡشِي سَوِيًّا عَلَىٰ صِرَٰطٖ مُّسۡتَقِيمٖ ٢٢

Afaman yamshī mukibban 'alā wajhihī ahdā amman yamshī sawiyyan 'alā sirātim mustaqīm

Elə isə üzü üstə sürünərək gedən daha doğru yoldadır, yoxsa düz yolda dik gedən?

قُلۡ هُوَ ٱلَّذِيٓ أَنشَأَكُمۡ وَجَعَلَ لَكُمُ ٱلسَّمۡعَ وَٱلۡأَبۡصَٰرَ وَٱلۡأَفۡـِٔدَةَۚ قَلِيلٗا مَّا تَشۡكُرُونَ ٢٣

Qul huwal-ladhī ansha'akum waja'ala lakumus-sam'a wal-absāra wal-af'idata qalīlam mā tashkurūn

(Ey Peyğəmbər!) De: “Sizi yaradan, sizə qulaqlar, gözlər və qəlblər verən Odur. Necə də az şükür edirsiniz!”

قُلۡ هُوَ ٱلَّذِي ذَرَأَكُمۡ فِي ٱلۡأَرۡضِ وَإِلَيۡهِ تُحۡشَرُونَ ٢٤

Qul huwal-ladhī dhara'akum fil-ardi wa ilayhi tuhsharūn

(Ey Peyğəmbər!) De: “Sizi yer üzünə yayan Odur. Siz Onun hüzuruna toplanacaqsınız!”

وَيَقُولُونَ مَتَىٰ هَٰذَا ٱلۡوَعۡدُ إِن كُنتُمۡ صَٰدِقِينَ ٢٥

Wayaqūlūna matā hādhal-wa'du in kuntum sādiqīn

Onlar: “Əgər doğru deyirsinizsə, bu vəd nə vaxt olacaqdır?”– deyirlər.

قُلۡ إِنَّمَا ٱلۡعِلۡمُ عِندَ ٱللَّهِ وَإِنَّمَآ أَنَا۠ نَذِيرٞ مُّبِينٞ ٢٦

Qul innamal-'ilmu 'indallāhi wa innamā ana nadhīrum mubīn

(Ey Peyğəmbər!) De: “Onu bilmək yalnız Allaha məxsusdur. Mən isə ancaq açıq-aydın xəbərdar edən bir peyğəmbərəm!”

فَلَمَّا رَأَوۡهُ زُلۡفَةٗ سِيٓـَٔتۡ وُجُوهُ ٱلَّذِينَ كَفَرُواْ وَقِيلَ هَٰذَا ٱلَّذِي كُنتُم بِهِۦ تَدَّعُونَ ٢٧

Falammā ra'awhu zulfatan sī'at wujūhul-ladhīna kafarū waqīla hādhal-ladhī kuntum bihī tadda'ūn

Kafirlər əzabın yaxınlaşdığını gördükdə üzləri qaralacaq və onlara: “İstədiyiniz (əzab) budur!”– deyiləcəkdir.

قُلۡ أَرَءَيۡتُمۡ إِنۡ أَهۡلَكَنِيَ ٱللَّهُ وَمَن مَّعِيَ أَوۡ رَحِمَنَا فَمَن يُجِيرُ ٱلۡكَٰفِرِينَ مِنۡ عَذَابٍ أَلِيمٖ ٢٨

Qul ara'aytum in ahlakaniyallāhu wamam ma'iya aw rahimanā faman yujīrul-kāfirīna min 'adhābin alīm

(Ey Peyğəmbər!) De: “Deyin görüm, əgər Allah məni və mənimlə birlikdə olanları məhv edərsə və ya bizə mərhəmət göstərərsə, (bəs siz) kafirləri ağrılı-acılı əzabdan kim qurtara bilər?”

قُلۡ هُوَ ٱلرَّحۡمَٰنُ ءَامَنَّا بِهِۦ وَعَلَيۡهِ تَوَكَّلۡنَاۖ فَسَتَعۡلَمُونَ مَنۡ هُوَ فِي ضَلَٰلٖ مُّبِينٖ ٢٩

Qul huwar-rahmānu āmannā bihī wa'alayhi tawakkalnā fasata'lamūna man huwa fī dalālim mubīn

(Ey Peyğəmbər!) De: “O, Rəhmandır! Biz Ona iman gətirib, Ona təvəkkül etdik. Kimin açıq-aydın azğınlıq içində olduğunu (tezliklə) biləcəksiniz.

قُلۡ أَرَءَيۡتُمۡ إِنۡ أَصۡبَحَ مَآؤُكُمۡ غَوۡرٗا فَمَن يَأۡتِيكُم بِمَآءٖ مَّعِينِۭ ٣٠

Qul ara'aytum in asbaha mā'ukum ghawran faman ya'tīkum bimā'im ma'īn

(Ey Peyğəmbər!) De: “Deyin görüm, əgər suyunuz (yerin dibinə) çöksə, (Allahdan başqa) kim sizə axar su gətirə bilər?”

نٓۚ وَٱلۡقَلَمِ وَمَا يَسۡطُرُونَ ١

Nūn wal-qalami wamā yasturūn

Nun. And olsun qələmə və (insanların qələmlə) yazdıqlarına!

مَآ أَنتَ بِنِعۡمَةِ رَبِّكَ بِمَجۡنُونٖ ٢

Mā anta bini'mati rabbika bimajnūn

(Ey Peyğəmbər!) Sən Rəbbinin neməti sayəsində dəli deyilsən.

وَإِنَّ لَكَ لَأَجۡرًا غَيۡرَ مَمۡنُونٖ ٣

Wa inna laka la ajran ghayra mamnūn

Şübhəsiz ki, sənin üçün tükənməz bir mükafat vardır.

وَإِنَّكَ لَعَلَىٰ خُلُقٍ عَظِيمٖ ٤

Wa innaka la'alā khuluqin 'azīm

Həqiqətən də, sən böyük əxlaq sahibisən!

فَسَتُبۡصِرُ وَيُبۡصِرُونَ ٥

Fasatubsiru wayubsirūn

Sən də görəcəksən, onlar da görəcəklər –

بِأَييِّكُمُ ٱلۡمَفۡتُونُ ٦

Bi ayyikumul-maftūn

hansınızın dəli olduğunu.

إِنَّ رَبَّكَ هُوَ أَعۡلَمُ بِمَن ضَلَّ عَن سَبِيلِهِۦ وَهُوَ أَعۡلَمُ بِٱلۡمُهۡتَدِينَ ٧

Inna rabbaka huwa a'lamu biman dalla 'an sabīlihī wahuwa a'lamu bil-muhtadīn

Şübhəsiz ki, Rəbbin kimin Onun yolundan azdığını və (kimin də) haqq yolda olduğunu daha yaxşı bilir.

فَلَا تُطِعِ ٱلۡمُكَذِّبِينَ ٨

Falā tuti'il-mukaddhibīn

(Ey Peyğəmbər! Elə isə haqqı) yalan sayanlara itaət etmə!

وَدُّواْ لَوۡ تُدۡهِنُ فَيُدۡهِنُونَ ٩

Waddū law tudhinu fayudhinūn

Onlar (Müşriklər) istəyirlər ki, sən (onlara) güzəşt edəsən, onlar da (sənə) güzəşt etsinlər.

وَلَا تُطِعۡ كُلَّ حَلَّافٖ مَّهِينٍ ١٠

Walā tuti' kulla hallāfim mahīn

(Ey Peyğəmbər!) İtaət etmə hər tez-tez and içənə, alçağa,

هَمَّازٖ مَّشَّآءِۭ بِنَمِيمٖ ١١

Hammāzim masshā'i binamīm

qeybət edənə, (insanlar arasında) söz gəzdirənə,

مَّنَّاعٖ لِّلۡخَيۡرِ مُعۡتَدٍ أَثِيمٍ ١٢

Mmannā'il lil-khayri mu'tadin athīm

xeyrə mane olana, (zülm etməklə) həddi aşana, günahkara,

عُتُلِّۭ بَعۡدَ ذَٰلِكَ زَنِيمٍ ١٣

'Utulli ba'da dhālika zanīm

daş ürəkliyə, bunlardan sonra da (özünü başqasının nəsəbinə sırıyan) fırıldaqçıya –

أَن كَانَ ذَا مَالٖ وَبَنِينَ ١٤

An kāna dhā mālin wabanīn

o, var-dövlət və oğul-uşaq sahibi olsa belə.

إِذَا تُتۡلَىٰ عَلَيۡهِ ءَايَٰتُنَا قَالَ أَسَٰطِيرُ ٱلۡأَوَّلِينَ ١٥

Idhā tutlā 'alayhi āyātunā qāla asātīrul-awwalīn

Ayələrimiz ona oxunduğu zaman: “Bu, keçmişdəkilərin əsatirlərindəndir!”– dedi.

سَنَسِمُهُۥ عَلَى ٱلۡخُرۡطُومِ ١٦

Sanasimuhū 'alal-khurtūm

Biz onun burnuna damğa vuracağıq.

إِنَّا بَلَوۡنَٰهُمۡ كَمَا بَلَوۡنَآ أَصۡحَٰبَ ٱلۡجَنَّةِ إِذۡ أَقۡسَمُواْ لَيَصۡرِمُنَّهَا مُصۡبِحِينَ ١٧

Innā balawnāhum kamā balawnā ashābal-jannati idh aqsamū layasrimunnahā musbihīn

Həqiqətən, Biz bağ sahiblərini sınağa çəkdiyimiz kimi onları da (Məkkə mürşiklərini də) sınağa çəkdik. O zaman (bağ sahibləri) səhər açılanda (miskinlər gəlməzdən öncə bağda olan meyvələri) mütləq dərəcəklərinə and içmişdilər.

وَلَا يَسۡتَثۡنُونَ ١٨

Walā yastathnūn

İstisna da etməmişdilər (“inşallah” deməmişdilər).

فَطَافَ عَلَيۡهَا طَآئِفٞ مِّن رَّبِّكَ وَهُمۡ نَآئِمُونَ ١٩

Fatāfa 'alayhā tā'ifum mir rabbika wahum nā'imūn

Onlar yuxuda ikən Rəbbinin əzabı o bağı bürüdü.

فَأَصۡبَحَتۡ كَٱلصَّرِيمِ ٢٠

Fa asbahat kas-sarīm

(Bağ yanıb) zülmət gecə kimi (qapqara) oldu.

فَتَنَادَوۡاْ مُصۡبِحِينَ ٢١

Fatanādaw musbihīn

Səhər açıldıqda bir-birlərinə səsləndilər:

أَنِ ٱغۡدُواْ عَلَىٰ حَرۡثِكُمۡ إِن كُنتُمۡ صَٰرِمِينَ ٢٢

Anighdū 'alā harthikum in kuntum sārimīn

“Əgər (meyvə) dərəcəksinizsə, bağınıza erkən gedin!”

فَٱنطَلَقُواْ وَهُمۡ يَتَخَٰفَتُونَ ٢٣

Fantalaqū wahum yatakhāfatūn

Onlar (bağa) yollandılar, (yol boyu) da bir-birlərinə pıçıldayaraq belə deyirdilər:

أَن لَّا يَدۡخُلَنَّهَا ٱلۡيَوۡمَ عَلَيۡكُم مِّسۡكِينٞ ٢٤

Al lā yadkhulannahal-yawma 'alaykum miskīn

“Bu gün orada heç bir miskin yanınıza girməsin!”

وَغَدَوۡاْ عَلَىٰ حَرۡدٖ قَٰدِرِينَ ٢٥

Waghadaw 'alā hardin qādirīn

Onlar bu məqsədlə (miskinləri bağa buraxmamağa) qadir olacaqlarını zənn edib erkən getdilər.

فَلَمَّا رَأَوۡهَا قَالُوٓاْ إِنَّا لَضَآلُّونَ ٢٦

Falammā ra'awhā qālū innā ladāllūn

Onlar bağı gördükdə (belə) dedilər: “(Deyəsən) biz səhv gəlmişik!

بَلۡ نَحۡنُ مَحۡرُومُونَ ٢٧

Bal nahnu mahrūmūn

Xeyr! Biz (bu bağın xeyrindən) məhrum olmuşuq!”

قَالَ أَوۡسَطُهُمۡ أَلَمۡ أَقُل لَّكُمۡ لَوۡلَا تُسَبِّحُونَ ٢٨

Qāla awsatuhum alam aqul lakum lawlā tusabbihūn

Onların ən yaxşısı dedi: “Məgər mən sizə (Allahı) təsbih etməli olduğunuzu demədimmi?”

قَالُواْ سُبۡحَٰنَ رَبِّنَآ إِنَّا كُنَّا ظَٰلِمِينَ ٢٩

Qālū subhāna rabbinā innā kunnā zālimīn

Onlar: “Rəbbimiz pakdır, müqəddəsdir! Həqiqətən də, biz zalımlardan olmuşuq!”– dedilər.

فَأَقۡبَلَ بَعۡضُهُمۡ عَلَىٰ بَعۡضٖ يَتَلَٰوَمُونَ ٣٠

Fa aqbala ba'duhum 'alā ba'din yatalāwamūn

Onlar dönüb bir-birlərini qınamağa başladılar

قَالُواْ يَٰوَيۡلَنَآ إِنَّا كُنَّا طَٰغِينَ ٣١

Qālū yāwaylanā innā kunnā tāghīn

(belə) dedilər: “Vay halımıza! Biz həddi aşanlardan olduq!

عَسَىٰ رَبُّنَآ أَن يُبۡدِلَنَا خَيۡرٗا مِّنۡهَآ إِنَّآ إِلَىٰ رَبِّنَا رَٰغِبُونَ ٣٢

'Asā rabbunā an yubdilanā khayram minhā innā ilā rabbinā rāghibūn

Ola bilsin ki, Rəbbimiz bizə onun əvəzinə ondan daha yaxşısını versin. Əlbəttə, biz Rəbbimizə yönəlirik”.

كَذَٰلِكَ ٱلۡعَذَابُۖ وَلَعَذَابُ ٱلۡأٓخِرَةِ أَكۡبَرُۚ لَوۡ كَانُواْ يَعۡلَمُونَ ٣٣

Kadhālikal-'adhābu wala'adhābul-ākhirati akbaru law kānū ya'lamūn

(Dünyadakı) əzab da belədir. Axirət əzabı isə daha böyükdür! Kaş ki biləydilər!

إِنَّ لِلۡمُتَّقِينَ عِندَ رَبِّهِمۡ جَنَّٰتِ ٱلنَّعِيمِ ٣٤

Inna lil-muttaqīna 'inda rabbihim jannātin-na'īm

Şübhəsiz ki, müttəqilər üçün Rəbbi yanında Nəim cənnətləri vardır.

أَفَنَجۡعَلُ ٱلۡمُسۡلِمِينَ كَٱلۡمُجۡرِمِينَ ٣٥

Afanaj'alul-muslimīna kal-mujrimīn

Biz heç müsəlmanları günahkarlara tay tutarıqmı?!

مَا لَكُمۡ كَيۡفَ تَحۡكُمُونَ ٣٦

Mā lakum kayfa tahkumūn

Sizə nə olub, necə hökm verirsiniz?!

أَمۡ لَكُمۡ كِتَٰبٞ فِيهِ تَدۡرُسُونَ ٣٧

Am lakum kitābun fīhi tadrusūn

Yoxsa sizin elə bir kitab var ki, (günahkarla itaətkarın eyni olduğunu) oradan oxuyursunuz?!

إِنَّ لَكُمۡ فِيهِ لَمَا تَخَيَّرُونَ ٣٨

Inna lakum fīhi lamā takhayyarūn

(Ya da) orada bəyəndiyiniz hər bir şeyin sizin üçün olacağı vardır?!

أَمۡ لَكُمۡ أَيۡمَٰنٌ عَلَيۡنَا بَٰلِغَةٌ إِلَىٰ يَوۡمِ ٱلۡقِيَٰمَةِ إِنَّ لَكُمۡ لَمَا تَحۡكُمُونَ ٣٩

Am lakum aymānun 'alaynā bālighatun ilā yawmil-qiyāmati inna lakum lamā tahkumūn

Yaxud Qiyamət gününədək hökm edib istədiyiniz hər şeyin sizin üçün olacağına dair Bizimlə əhd bağlamısınız?!

سَلۡهُمۡ أَيُّهُم بِذَٰلِكَ زَعِيمٌ ٤٠

Salhum ayyuhum bidhālika za'īm

(Ey Peyğəmbər!) Onlardan soruş ki, kim buna zamindir?

أَمۡ لَهُمۡ شُرَكَآءُ فَلۡيَأۡتُواْ بِشُرَكَآئِهِمۡ إِن كَانُواْ صَٰدِقِينَ ٤١

Am lahum shurakā'u falya'tū bishurakā'ihim in kānū sādiqīn

Yoxsa onların şəriklərimi vardır? Əgər doğru deyirlərsə, qoy şəriklərini gətirsinlər.

يَوۡمَ يُكۡشَفُ عَن سَاقٖ وَيُدۡعَوۡنَ إِلَى ٱلسُّجُودِ فَلَا يَسۡتَطِيعُونَ ٤٢

Yawma yukshafu 'an sāqin wayud'awna ilas-sujūdi falā yastatī'ūn

O gün baldır açılacaq və onlar səcdəyə dəvət olunacaqlar, lakin (kafirlər) bunu bacarmayacaqlar.

خَٰشِعَةً أَبۡصَٰرُهُمۡ تَرۡهَقُهُمۡ ذِلَّةٞۖ وَقَدۡ كَانُواْ يُدۡعَوۡنَ إِلَى ٱلسُّجُودِ وَهُمۡ سَٰلِمُونَ ٤٣

Khāshi'atan absāruhum tarhaquhum dhillatun waqad kānū yud'awna ilas-sujūdi wahum sālimūn

(O gün onların) gözləri qorxu içində olacaq, özlərini də zillət bürüyəcəkdir. Halbuki onlar (dünyada) sağ-salamat olduqları halda səcdəyə dəvət olunurdular.

فَذَرۡنِي وَمَن يُكَذِّبُ بِهَٰذَا ٱلۡحَدِيثِۖ سَنَسۡتَدۡرِجُهُم مِّنۡ حَيۡثُ لَا يَعۡلَمُونَ ٤٤

Fadharnī waman yukaddhibu bihādhal-hadīthi sanastadrijuhum min haythu lā ya'lamūn

(Ey Peyğəmbər!) Bu Sözü (Quranı) yalan sayanları Mənə burax. Biz onları özləri də bilmədən tədricən əzaba sürükləyirik.

وَأُمۡلِي لَهُمۡۚ إِنَّ كَيۡدِي مَتِينٌ ٤٥

Wa umlī lahum inna kaydī matīn

Mən onlara möhlət verirəm. Şübhəsiz ki, Mənim (kafirlər üçün qurduğum) hiyləm çox şiddətlidir.

أَمۡ تَسۡـَٔلُهُمۡ أَجۡرٗا فَهُم مِّن مَّغۡرَمٖ مُّثۡقَلُونَ ٤٦

Am tas'aluhum ajran fahum mim maghramim muthqalūn

(Ey Peyğəmbər!) Yoxsa sən (risaləti təbliğ etdiyinə görə) onlardan bir ücrət istəyirsən və (buna görə də) onlar ağır bir borca düşüblər?!

أَمۡ عِندَهُمُ ٱلۡغَيۡبُ فَهُمۡ يَكۡتُبُونَ ٤٧

Am 'indahumul-ghaybu fahum yaktubūn

Yoxsa qeyb (elmi) onların yanındadır onlar da (ona baxıb istədiklərini) yazırlar?!

فَٱصۡبِرۡ لِحُكۡمِ رَبِّكَ وَلَا تَكُن كَصَاحِبِ ٱلۡحُوتِ إِذۡ نَادَىٰ وَهُوَ مَكۡظُومٞ ٤٨

Fasbir lihukmi rabbika walā takun kasāhibil-hūti idh nādā wahuwa makzūm

Rəbbinin hökmünə səbir et və balıq sahibi (Yunus peyğəmbər) kimi olma! Bir zaman o, (balığın qarnında) qəm-qüssə içində (Rəbbinə) dua etmişdi.

لَّوۡلَآ أَن تَدَٰرَكَهُۥ نِعۡمَةٞ مِّن رَّبِّهِۦ لَنُبِذَ بِٱلۡعَرَآءِ وَهُوَ مَذۡمُومٞ ٤٩

Llawlā an tadārakahū ni'matum mir rabbihī lanubidha bil-'arā'i wahuwa madhmūm

Əgər Rəbbinin mərhəməti ona yetişməsəydi, o, qınanmış halda (balığın qarnından heç bir bitki bitməyən) boş yerə atılacaqdı.

فَٱجۡتَبَٰهُ رَبُّهُۥ فَجَعَلَهُۥ مِنَ ٱلصَّٰلِحِينَ ٥٠

Fajtabāhu rabbuhū faja'alahū minas-sālihīn

(Lakin) Rəbbi onu seçib salehlərdən etdi.

وَإِن يَكَادُ ٱلَّذِينَ كَفَرُواْ لَيُزۡلِقُونَكَ بِأَبۡصَٰرِهِمۡ لَمَّا سَمِعُواْ ٱلذِّكۡرَ وَيَقُولُونَ إِنَّهُۥ لَمَجۡنُونٞ ٥١

Wa in yakādul-ladhīna kafarū layuzliqūnaka bi absārihim lammā sami'udh-dhikra wayaqūlūna innahū lamajnūn

Həqiqətən, kafirlər Zikri (Quranı) eşitdikləri zaman öz baxışları ilə az qala səni gözə gətirsinlər. Onlar (çarəsizlikdən): “O, dəlidir!”– deyirlər.

وَمَا هُوَ إِلَّا ذِكۡرٞ لِّلۡعَٰلَمِينَ ٥٢

Wamā huwa illā dhikrul lil-'ālamīn

Halbuki o (Quran) aləmlər üçün ancaq bir öyüd-nəsihətdir!

ٱلۡحَآقَّةُ ١

Al-hāqqah

Haqq olan (Qiyamət)!

مَا ٱلۡحَآقَّةُ ٢

Mal-hāqqah

Nədir haqq olan (Qiyamət)?

وَمَآ أَدۡرَىٰكَ مَا ٱلۡحَآقَّةُ ٣

Wamā adrāka mal-hāqqah

Sən nə biləsən ki, nədir haqq olan (Qiyamət)?

كَذَّبَتۡ ثَمُودُ وَعَادُۢ بِٱلۡقَارِعَةِ ٤

Kaddhabat thamūdu wa'ādu bil-qāri'ah

Səmud və Ad (qövmləri qəlbləri) qorxuya salan Qiyaməti yalan saydılar.

فَأَمَّا ثَمُودُ فَأُهۡلِكُواْ بِٱلطَّاغِيَةِ ٥

Fa ammā thamūdu fa uhlikū bit-tāghiyah

Səmud (qövmü) qorxunc bir səslə məhv edildi.

وَأَمَّا عَادٞ فَأُهۡلِكُواْ بِرِيحٖ صَرۡصَرٍ عَاتِيَةٖ ٦

Wa ammā 'ādun fa uhlikū birīhin sarsarin 'ātiyah

Ad qövmü isə olduqca soyuq və şiddətli küləklə məhv edildi.

سَخَّرَهَا عَلَيۡهِمۡ سَبۡعَ لَيَالٖ وَثَمَٰنِيَةَ أَيَّامٍ حُسُومٗاۖ فَتَرَى ٱلۡقَوۡمَ فِيهَا صَرۡعَىٰ كَأَنَّهُمۡ أَعۡجَازُ نَخۡلٍ خَاوِيَةٖ ٧

Sakkharahā 'alayhim sab'a layālin wathamāniyata ayyāmin husūman fataral-qawma fīhā sar'ā ka annahum a'jāzu nakhlin khāwiyah

Allah onu (o küləyi) yeddi gecə, səkkiz gün ardıcıl onların üstündə əsdirdi. (Əgər orada olsaydın,) sən onların çürümüş boş xurma gövdələri kimi yerə sərilmiş görərdin.

فَهَلۡ تَرَىٰ لَهُم مِّنۢ بَاقِيَةٖ ٨

Fahal tarā lahum mim bāqiyah

(İndi) sən onlardan qalan bir kimsə görürsənmi?!

وَجَآءَ فِرۡعَوۡنُ وَمَن قَبۡلَهُۥ وَٱلۡمُؤۡتَفِكَٰتُ بِٱلۡخَاطِئَةِ ٩

Wajā'a fir'awnu waman qablahū wal-mu'tafikātu bil-khāti'ah

Firon da, ondan əvvəlkilər də, alt-üst olmuş kəndlər (əhli olan Lut qövmü) də günah işlətmişdilər.

فَعَصَوۡاْ رَسُولَ رَبِّهِمۡ فَأَخَذَهُمۡ أَخۡذَةٗ رَّابِيَةً ١٠

Fa'asaw rasūla rabbihim fa akhadhahum akhdhatar rābiyah

Onlar Rəbbinin elçisinə asi oldular, Allah da onları (şiddəti) artan bir əzabla yaxaladı.

إِنَّا لَمَّا طَغَا ٱلۡمَآءُ حَمَلۡنَٰكُمۡ فِي ٱلۡجَارِيَةِ ١١

Innā lammā taghal-mā'u hamalnākum fil-jāriyah

Su aşıb-daşdığı zaman sizi gəmidə (Nuhun gəmisində) Biz daşıdıq.

لِنَجۡعَلَهَا لَكُمۡ تَذۡكِرَةٗ وَتَعِيَهَآ أُذُنٞ وَٰعِيَةٞ ١٢

Linaj'alahā lakum tadhkiratan wata'iyahā udhunun wā'iyah

Biz bunu sizə bir ibrət olsun və yadda saxlayan qulaqlar onu yadda saxlasın deyə (belə) etdik.

فَإِذَا نُفِخَ فِي ٱلصُّورِ نَفۡخَةٞ وَٰحِدَةٞ ١٣

Fa idhā nufikha fis-sūri nafkhatun wāhidah

Sur bircə dəfə üfürüləcəyi,

وَحُمِلَتِ ٱلۡأَرۡضُ وَٱلۡجِبَالُ فَدُكَّتَا دَكَّةٗ وَٰحِدَةٗ ١٤

Wahumilatil-ardu wal-jibālu fadukkatā dakkatan wāhidah

yer və dağlar qaldırılıb bircə dəfə bir-birinə çırpılacağı zaman –

فَيَوۡمَئِذٖ وَقَعَتِ ٱلۡوَاقِعَةُ ١٥

Fayawma'idhin waqa'atil-wāqi'ah

həmin gün Vaqiə qopacaq.

وَٱنشَقَّتِ ٱلسَّمَآءُ فَهِيَ يَوۡمَئِذٖ وَاهِيَةٞ ١٦

Wanshaqqatis-samā'u fahiya yawma'idhin wāhiyah

Göy həmin gün zəyifləyib, parça-parça olacaqdır.

وَٱلۡمَلَكُ عَلَىٰٓ أَرۡجَآئِهَاۚ وَيَحۡمِلُ عَرۡشَ رَبِّكَ فَوۡقَهُمۡ يَوۡمَئِذٖ ثَمَٰنِيَةٞ ١٧

Wal-malaku 'alā arjā'ihā wayahmilu 'arsha rabbika fawqahum yawma'idhin thamāniyah

Mələklər isə onun (göyün) ətrafında olacaqlar. O gün sənin Rəbbinin Ərşini onların (başı) üstündə səkkiz mələk daşıyacaqdır.

يَوۡمَئِذٖ تُعۡرَضُونَ لَا تَخۡفَىٰ مِنكُمۡ خَافِيَةٞ ١٨

Yawma'idhin tu'radūna lā takhfā minkum khāfiyah

(Ey insanlar!) O gün siz (Allaha) ərz olunacaqsınız. Heç bir sirriniz (Allahdan) gizli qalmayacaqdır.

فَأَمَّا مَنۡ أُوتِيَ كِتَٰبَهُۥ بِيَمِينِهِۦ فَيَقُولُ هَآؤُمُ ٱقۡرَءُواْ كِتَٰبِيَهۡ ١٩

Fa ammā man ūtiya kitābahū biyamīnihī fayaqūlu hā'umuqra'ū kitābiyah

Kitabı sağ əlinə verilən kimsə deyəcəkdir: “Alın, oxuyun kitabımı!

إِنِّي ظَنَنتُ أَنِّي مُلَٰقٍ حِسَابِيَهۡ ٢٠

Innī zanantu annī mulāqin hisābiyah

Çünki mən (Qiyamət günü) öz hesabımla qovuşacağama inanırdım”.

فَهُوَ فِي عِيشَةٖ رَّاضِيَةٖ ٢١

Fahuwa fī 'īshatir rādiyah

O, xoşbəxt həyat sürəcək –

فِي جَنَّةٍ عَالِيَةٖ ٢٢

Fī jannatin 'āliyah

uca bir Cənnətdə –

قُطُوفُهَا دَانِيَةٞ ٢٣

Qutūfuhā dāniyah

(elə bir Cənnətdə ki,) onun meyvələri yaxın olacaqdır.

كُلُواْ وَٱشۡرَبُواْ هَنِيٓـَٔۢا بِمَآ أَسۡلَفۡتُمۡ فِي ٱلۡأَيَّامِ ٱلۡخَالِيَةِ ٢٤

Kulū washrabū hanī'ā bimā aslaftum fil-ayyāmil-khāliyah

(Onlara:) “Keçmiş günlərdə etdiyiniz əməllərə görə nuşcanlıqla yeyin-için!”– (deyiləcəkdir).

وَأَمَّا مَنۡ أُوتِيَ كِتَٰبَهُۥ بِشِمَالِهِۦ فَيَقُولُ يَٰلَيۡتَنِي لَمۡ أُوتَ كِتَٰبِيَهۡ ٢٥

Wa ammā man ūtiya kitābahū bishimālihī fayaqūlu yālaytanī lam ūta kitābiyah

Kitabı sol əlinə verilən kimsə isə deyəcəkdir: “Kaş kitabım mənə verilməyəydi!

وَلَمۡ أَدۡرِ مَا حِسَابِيَهۡ ٢٦

Walam adri mā hisābiyah

Hesabımı da bilməyəydim!

يَٰلَيۡتَهَا كَانَتِ ٱلۡقَاضِيَةَ ٢٧

Yālaytahā kānatil-qādiyah

Kaş ilk ölümüm əbədi olaydı!

مَآ أَغۡنَىٰ عَنِّي مَالِيَهۡۜ ٢٨

Mā aghnā 'annī māliyah

Malım mənə fayda vermədi (məni Allahın əzabından qurtarmadı).

هَلَكَ عَنِّي سُلۡطَٰنِيَهۡ ٢٩

Halaka 'annī sultāniyah

Hökmranlığım da məhv olub getdi”.

خُذُوهُ فَغُلُّوهُ ٣٠

Khudhūhu faghullūh

(Mələklərə deyiləcəkdir:) “Onu tutub bağlayın!

ثُمَّ ٱلۡجَحِيمَ صَلُّوهُ ٣١

Thummal-jahīma sallūh

Sonra da Cəhənnəmə atın!

ثُمَّ فِي سِلۡسِلَةٖ ذَرۡعُهَا سَبۡعُونَ ذِرَاعٗا فَٱسۡلُكُوهُ ٣٢

Thumma fī silsilatin dhar'uhā sab'ūna dhirā'an faslukūh

Sonra onu uzunluğu yetmiş dirsək olan zəncirlə bağlayın!

إِنَّهُۥ كَانَ لَا يُؤۡمِنُ بِٱللَّهِ ٱلۡعَظِيمِ ٣٣

Innahū kāna lā yu'minu billāhil-'azīm

Çünki o, Əzəmətli olan Allaha iman gətirmirdi.

وَلَا يَحُضُّ عَلَىٰ طَعَامِ ٱلۡمِسۡكِينِ ٣٤

Walā yahuddu 'alā ta'āmil-miskīn

Miskini yedirtməyə rəğbətləndirmirdi.

فَلَيۡسَ لَهُ ٱلۡيَوۡمَ هَٰهُنَا حَمِيمٞ ٣٥

Falaysa lahul-yawma hāhunā hamīm

Bu gün burada onun üçün bir dost tapılmaz.

وَلَا طَعَامٌ إِلَّا مِنۡ غِسۡلِينٖ ٣٦

Walā ta'āmun illā min ghislīn

Qanlı irindən başqa yeməyi də yoxdur.

لَّا يَأۡكُلُهُۥٓ إِلَّا ٱلۡخَٰطِـُٔونَ ٣٧

Llā ya'kuluhū illal-khāti'ūn

Onu ancaq günahkarlar yeyər”.

فَلَآ أُقۡسِمُ بِمَا تُبۡصِرُونَ ٣٨

Falā uqsimu bimā tubsirūn

And içirəm gördüklərinizə,

وَمَا لَا تُبۡصِرُونَ ٣٩

Wamā lā tubsirūn

Və görmədiklərinizə!

إِنَّهُۥ لَقَوۡلُ رَسُولٖ كَرِيمٖ ٤٠

Innahū laqawlu rasūlin karīm

O, möhtərəm bir Elçinin sözüdür.

وَمَا هُوَ بِقَوۡلِ شَاعِرٖۚ قَلِيلٗا مَّا تُؤۡمِنُونَ ٤١

Wamā huwa biqawli shā'irin qalīlam mā tu'minūn

O, şair sözü deyil! Nə az inanırsınız!

وَلَا بِقَوۡلِ كَاهِنٖۚ قَلِيلٗا مَّا تَذَكَّرُونَ ٤٢

Walā biqawli kāhinin qalīlam mā tadhakkarūn

O, kahin sözü də deyil! Nə az düşünürsünüz!

تَنزِيلٞ مِّن رَّبِّ ٱلۡعَٰلَمِينَ ٤٣

Tanzīlum mir rabbil-'ālamīn

O, aləmlərin Rəbbi tərəfindən nazil edilmişdir!

وَلَوۡ تَقَوَّلَ عَلَيۡنَا بَعۡضَ ٱلۡأَقَاوِيلِ ٤٤

Walaw taqawwala 'alaynā ba'dal-aqāwīl

Əgər o (Muhamməd) bəzi sözləri özündən uydurub Bizə aid etsəydi,

لَأَخَذۡنَا مِنۡهُ بِٱلۡيَمِينِ ٤٥

La akhadhnā minhu bil-yamīn

Biz ondan şiddətli intiqam alardıq.

ثُمَّ لَقَطَعۡنَا مِنۡهُ ٱلۡوَتِينَ ٤٦

Thumma laqata'nā minhul-watīn

Sonra da şah damarını kəsərdik.

فَمَا مِنكُم مِّنۡ أَحَدٍ عَنۡهُ حَٰجِزِينَ ٤٧

Famā minkum min ahadin 'anhu hājizīn

Sizdən heç kəs buna mane ola bilməzdi.

وَإِنَّهُۥ لَتَذۡكِرَةٞ لِّلۡمُتَّقِينَ ٤٨

Wa innahū latadhkiratul lil-muttaqīn

Həqiqətən, o (Quran) müttəqilər üçün bir öyüd-nəsihətdir.

وَإِنَّا لَنَعۡلَمُ أَنَّ مِنكُم مُّكَذِّبِينَ ٤٩

Wa innā lana'lamu anna minkum mukaddhibīn

Şübhəsiz ki, aranızdan (Quranı) yalan sayanlar olduğunu da bilirik!

وَإِنَّهُۥ لَحَسۡرَةٌ عَلَى ٱلۡكَٰفِرِينَ ٥٠

Wa innahū lahasratun 'alal-kāfirīn

Həqiqətən, o (Quran, Qiyamət günü) kafirlər üçün bir peşmançılıqdır.

وَإِنَّهُۥ لَحَقُّ ٱلۡيَقِينِ ٥١

Wa innahū lahaqqul-yaqīn

Şübhəsiz ki, o (Quran) gerçək bir həqiqətdir.

فَسَبِّحۡ بِٱسۡمِ رَبِّكَ ٱلۡعَظِيمِ ٥٢

Fasabbih bismi rabbikal-'azīm

(Ey Peyğəmbər!) Elə isə Əzəmətli Rəbbinin adı ilə təsbih et!

سَأَلَ سَآئِلُۢ بِعَذَابٖ وَاقِعٖ ١

Sa'ala sā'ilu bi'adhābin wāqi'

İstəyən kimsə baş verəcək əzabı istədi –

لِّلۡكَٰفِرِينَ لَيۡسَ لَهُۥ دَافِعٞ ٢

Llil-kāfirīna laysa lahū dāfi'

(bunu) kafirlər üçün istədi. Onu (o əzabı kafirlərdən) dəf edəcək bir kimsə yoxdur.

مِّنَ ٱللَّهِ ذِي ٱلۡمَعَارِجِ ٣

Mminallāhi dhil-ma'ārij

(O əzab), uca məqamlar sahibi olan Allahdandır.

تَعۡرُجُ ٱلۡمَلَٰٓئِكَةُ وَٱلرُّوحُ إِلَيۡهِ فِي يَوۡمٖ كَانَ مِقۡدَارُهُۥ خَمۡسِينَ أَلۡفَ سَنَةٖ ٤

Ta'rujul-malā'ikatu war-rūhu ilayhi fī yawmin kāna miqdāruhū khamsīna alfa sanah

Mələklər və Ruh (Cəbrail) Allaha doğru müddəti əlli min ilə bərabər bir gündə yüksələrlər.

فَٱصۡبِرۡ صَبۡرٗا جَمِيلًا ٥

Fasbir sabran jamīlā

(Ey Peyğəmbər!) Sən gözəl bir səbirlə səbir et!

إِنَّهُمۡ يَرَوۡنَهُۥ بَعِيدٗا ٦

Innahum yarawnahū ba'īdā

Onlar (kafirlər) o əzabı uzaq olduğunu görürlər.

وَنَرَىٰهُ قَرِيبٗا ٧

Wanarāhu qarībā

Biz isə onun yaxın olduğunu görürük.

يَوۡمَ تَكُونُ ٱلسَّمَآءُ كَٱلۡمُهۡلِ ٨

Yawma takūnus-samā'u kal-muhl

O gün göy əridilmiş mədən kimi olacaqdır.

وَتَكُونُ ٱلۡجِبَالُ كَٱلۡعِهۡنِ ٩

Watakūnul-jibālu kal-'ihn

Dağlar da (didilmiş) yun kimi olacaqdır.

وَلَا يَسۡـَٔلُ حَمِيمٌ حَمِيمٗا ١٠

Walā yas'alu hamīmun hamīmā

Dost dostun halını soruşmayacaqdır.

يُبَصَّرُونَهُمۡۚ يَوَدُّ ٱلۡمُجۡرِمُ لَوۡ يَفۡتَدِي مِنۡ عَذَابِ يَوۡمِئِذِۭ بِبَنِيهِ ١١

Yubassarūnahum yawaddul-mujrimu law yaftadī min 'adhābi yawmi'idhi bibanīh

Onlar bir-birini görəcəklər. Günahkar o günün əzabından qurtarmaq üçün fidyə vermək istəyər – öz oğullarını,

وَصَٰحِبَتِهِۦ وَأَخِيهِ ١٢

Wasāhibatihī wa akhīh

zövcəsini və qardaşını,

وَفَصِيلَتِهِ ٱلَّتِي تُـٔۡوِيهِ ١٣

Wafasīlatihil-latī tu'wīh

(Çətin gündə) ona sığınacaq verən qohum-əqrabasını

وَمَن فِي ٱلۡأَرۡضِ جَمِيعٗا ثُمَّ يُنجِيهِ ١٤

Waman fil-ardi jamī'an thumma yunjīh

və yer üzündə olanların hamısını (fidyə versin) özünü (Allahın əzabından) xilas etsin.

كَلَّآۖ إِنَّهَا لَظَىٰ ١٥

Kallā innahā lazā

Xeyr! O, alovlu Oddur –

نَزَّاعَةٗ لِّلشَّوَىٰ ١٦

Nazzā'atal lish-shawā

başın dərisini sıyırıb çıxaran (bir od).

تَدۡعُواْ مَنۡ أَدۡبَرَ وَتَوَلَّىٰ ١٧

Tad'ū man adbara watawallā

(O od) çağırır (haqqa) arxa çevirəni, (ondan) üz döndərəni

وَجَمَعَ فَأَوۡعَىٰٓ ١٨

Wajama'a fa aw'ā

və (mal-dövlət) yığıb saxlayanı.

۞ إِنَّ ٱلۡإِنسَٰنَ خُلِقَ هَلُوعًا ١٩

Innal-insāna khuliqa halū'ā

Həqiqətən, insan (mal-dövlətə) çox həris yaradılmışdır.

إِذَا مَسَّهُ ٱلشَّرُّ جَزُوعٗا ٢٠

Idhā massahush-sharru jazū'ā

Ona (yoxsulluq və xəstəlik kimi) bir şər toxunduqda özündən çıxar.

وَإِذَا مَسَّهُ ٱلۡخَيۡرُ مَنُوعًا ٢١

Wa idhā massahul-khayru manū'ā

Ona bir xeyir nəsib olduqda isə (Allah yolunda xərcləməkdən) xəsislik edər.

إِلَّا ٱلۡمُصَلِّينَ ٢٢

Illal-musallīn

Yalnız namaz qılanlardan başqa.

ٱلَّذِينَ هُمۡ عَلَىٰ صَلَاتِهِمۡ دَآئِمُونَ ٢٣

Alladhīna hum 'alā salātihim dā'imūn

O kəslər ki, namazlarında daimidirlər.

وَٱلَّذِينَ فِيٓ أَمۡوَٰلِهِمۡ حَقّٞ مَّعۡلُومٞ ٢٤

Walladhīna fī amwālihim haqqum ma'lūm

O kəslər ki, onların mallarında bəlli bir haqq var –

لِّلسَّآئِلِ وَٱلۡمَحۡرُومِ ٢٥

Llis-sā'ili wal-mahrūm

dilənən və (həya edib istəmədiyinə görə) məhrum qalan kimsə üçün.

وَٱلَّذِينَ يُصَدِّقُونَ بِيَوۡمِ ٱلدِّينِ ٢٦

Walladhīna yusaddiqūna biyawmid-dīn

O kəslər ki, Din gününü təsdiq edirlər.

وَٱلَّذِينَ هُم مِّنۡ عَذَابِ رَبِّهِم مُّشۡفِقُونَ ٢٧

Walladhīna hum min 'adhābi rabbihim mushfiqūn

O kəslər ki, Rəbbinin əzabından qorxurlar.

إِنَّ عَذَابَ رَبِّهِمۡ غَيۡرُ مَأۡمُونٖ ٢٨

Inna 'adhāba rabbihim ghayru ma'mūn

Çünki Rəbbinin əzabından əmin olmaq olmaz.

وَٱلَّذِينَ هُمۡ لِفُرُوجِهِمۡ حَٰفِظُونَ ٢٩

Walladhīna hum lifurūjihim hāfizūn

O kəslər ki, ayıb yerlərini (zinadan) qoruyurlar –

إِلَّا عَلَىٰٓ أَزۡوَٰجِهِمۡ أَوۡ مَا مَلَكَتۡ أَيۡمَٰنُهُمۡ فَإِنَّهُمۡ غَيۡرُ مَلُومِينَ ٣٠

Illā 'alā azwājihim aw mā malakat aymānuhum fa innahum ghayru malūmīn

yalnız zövcələrindən və sahib olduqları cariyələrdən başqa. Onlar (buna görə) qınanmazlar.

فَمَنِ ٱبۡتَغَىٰ وَرَآءَ ذَٰلِكَ فَأُوْلَٰٓئِكَ هُمُ ٱلۡعَادُونَ ٣١

Famanibtaghā warā'a dhālika fa ulā'ika humul-'ādūn

Bundan artığını istəyənlər isə həddi aşanlardır.

وَٱلَّذِينَ هُمۡ لِأَمَٰنَٰتِهِمۡ وَعَهۡدِهِمۡ رَٰعُونَ ٣٢

Walladhīna hum li amānātihim wa'ahdihim rā'ūn

O kəslər ki, əmanətlərinə və əhdlərinə riayət edirlər.

وَٱلَّذِينَ هُم بِشَهَٰدَٰتِهِمۡ قَآئِمُونَ ٣٣

Walladhīna hum bishahādātihim qā'imūn

O kəslər ki, şahidliklərində doğrudurlar.

وَٱلَّذِينَ هُمۡ عَلَىٰ صَلَاتِهِمۡ يُحَافِظُونَ ٣٤

Walladhīna hum 'alā salātihim yuhāfizūn

O kəslər ki, namazlarını qoruyarlar (namazlarını layiqincə əda edərlər).

أُوْلَٰٓئِكَ فِي جَنَّٰتٖ مُّكۡرَمُونَ ٣٥

Ulā'ika fī jannātim mukramūn

Onlar Cənnətlərdə hörmət göstəriləcək kimsələrdir.

فَمَالِ ٱلَّذِينَ كَفَرُواْ قِبَلَكَ مُهۡطِعِينَ ٣٦

Famālil-ladhīna kafarū qibalaka muhti'īn

(Ey Peyğəmbər!) Sənə doğru tələsən kafirlərə nə olub belə –

عَنِ ٱلۡيَمِينِ وَعَنِ ٱلشِّمَالِ عِزِينَ ٣٧

'Anil-yamīni wa'anish-shimāli 'izīn

sağdan-soldan dəstə-dəstə (ətrafına yığışırlar)?

أَيَطۡمَعُ كُلُّ ٱمۡرِيٕٖ مِّنۡهُمۡ أَن يُدۡخَلَ جَنَّةَ نَعِيمٖ ٣٨

Ayatma'u kullumriy'im minhum an yudkhala jannata na'īm

Yoxsa onların hər biri Nəim cənnətinə daxil olacağına ümidmi edir?!

كَلَّآۖ إِنَّا خَلَقۡنَٰهُم مِّمَّا يَعۡلَمُونَ ٣٩

Kallā innā khalaqnāhum mimmā ya'lamūn

Xeyr! (Bu mümkün deyil!) Biz onları bildikləri şeydən (bir qətrə nütfədən) xəlq etdik.

فَلَآ أُقۡسِمُ بِرَبِّ ٱلۡمَشَٰرِقِ وَٱلۡمَغَٰرِبِ إِنَّا لَقَٰدِرُونَ ٤٠

Falā uqsimu birabbil-mashāriqi wal-maghāribi innā laqādirūn

And içirəm məşriqlərin və məğriblərin Rəbbinə! Biz doğrudan da, (elə bir) qüdrətə malikik ki, –

عَلَىٰٓ أَن نُّبَدِّلَ خَيۡرٗا مِّنۡهُمۡ وَمَا نَحۡنُ بِمَسۡبُوقِينَ ٤١

'Alā an nubaddila khayram minhum wamā nahnu bimasbūqīn

onları daha yaxşıları ilə əvəz edə bilərik. (Bunda) qarşımıza çıxa bilən tapılmaz.

فَذَرۡهُمۡ يَخُوضُواْ وَيَلۡعَبُواْ حَتَّىٰ يُلَٰقُواْ يَوۡمَهُمُ ٱلَّذِي يُوعَدُونَ ٤٢

Fadharhum yakhūdū wayal'abū hattā yulāqū yawmahumul-ladhī yū'adūn

(Ey Peyğəmbər!) Vədə olunduqları günə qovuşanadək onları tərk et, qoy (batil inanclarına) dalsınlar və əylənsinlər.

يَوۡمَ يَخۡرُجُونَ مِنَ ٱلۡأَجۡدَاثِ سِرَاعٗا كَأَنَّهُمۡ إِلَىٰ نُصُبٖ يُوفِضُونَ ٤٣

Yawma yakhrujūna minal-ajdāthi sirā'an ka annahum ilā nusubin yūfidūn

O gün onlar (dünyada ibadət etdikləri) bütlərə can atırmışlar kimi qəbirlərdən tələm-tələsik çıxacaqlar.

خَٰشِعَةً أَبۡصَٰرُهُمۡ تَرۡهَقُهُمۡ ذِلَّةٞۚ ذَٰلِكَ ٱلۡيَوۡمُ ٱلَّذِي كَانُواْ يُوعَدُونَ ٤٤

Khāshi'atan absāruhum tarhaquhum dhillatun dhālikal-yawmul-ladhī kānū yū'adūn

(O gün onların) gözləri qorxu içində olacaq, özlərini də zillət bürüyəcəkdir. Bu onlara vəd edilmiş (Qiyamət) günüdür!

إِنَّآ أَرۡسَلۡنَا نُوحًا إِلَىٰ قَوۡمِهِۦٓ أَنۡ أَنذِرۡ قَوۡمَكَ مِن قَبۡلِ أَن يَأۡتِيَهُمۡ عَذَابٌ أَلِيمٞ ١

Innā arsalnā nūhan ilā qawmihī an andhir qawmaka min qabli an ya'tiyahum 'adhābun alīm

Biz Nuhu: “Qövmünə ağrılı-acılı bir əzab gəlməmişdən əvvəl onları xəbərdar et!”– deyə öz qövmünə göndərdik.

قَالَ يَٰقَوۡمِ إِنِّي لَكُمۡ نَذِيرٞ مُّبِينٌ ٢

Qāla yāqawmi innī lakum nadhīrum mubīn

(Nuh) dedi: “Ey qövmüm! Mən sizi (Allahın əzabı ilə) açıq-aydın xəbərdar edənəm!

أَنِ ٱعۡبُدُواْ ٱللَّهَ وَٱتَّقُوهُ وَأَطِيعُونِ ٣

Ani'budullāha wattaqūhu wa atī'ūn

Allaha ibadət edin, Ondan qorxun və mənə tabe olun!

يَغۡفِرۡ لَكُم مِّن ذُنُوبِكُمۡ وَيُؤَخِّرۡكُمۡ إِلَىٰٓ أَجَلٖ مُّسَمًّىۚ إِنَّ أَجَلَ ٱللَّهِ إِذَا جَآءَ لَا يُؤَخَّرُۚ لَوۡ كُنتُمۡ تَعۡلَمُونَ ٤

Yaghfir lakum min dhunūbikum wayu'akkhirkum ilā ajalim musamman inna ajalallāhi idhā jā'a lā yu'akkharu law kuntum ta'lamūn

(Əgər belə etsəniz) O sizin günahlarınızı bağışlayar və sizə müəyyən vaxtadək (əcəliniz çatana qədər) möhlət verər. Allahın (müəyyən etdiyi) əcəl gəlib çatdıqda əsla təxirə salınmaz. Kaş biləydiniz!”

قَالَ رَبِّ إِنِّي دَعَوۡتُ قَوۡمِي لَيۡلٗا وَنَهَارٗا ٥

Qāla rabbi innī da'awtu qawmī laylan wanahārā

(Nuh) dedi: “Ey Rəbbim, mən qövmümü gecə-gündüz dəvət etdim.

فَلَمۡ يَزِدۡهُمۡ دُعَآءِيٓ إِلَّا فِرَارٗا ٦

Falam yazidhum du'ā'ī illā firārā

Amma dəvətim onların (haqdan) qaçmalarını daha da artırdı.

وَإِنِّي كُلَّمَا دَعَوۡتُهُمۡ لِتَغۡفِرَ لَهُمۡ جَعَلُوٓاْ أَصَٰبِعَهُمۡ فِيٓ ءَاذَانِهِمۡ وَٱسۡتَغۡشَوۡاْ ثِيَابَهُمۡ وَأَصَرُّواْ وَٱسۡتَكۡبَرُواْ ٱسۡتِكۡبَارٗا ٧

Wa innī kullamā da'awtuhum litaghfira lahum ja'alū asābi'ahum fī ādhānihim wastaghshaw thiyābahum wa asarrū wastakbarustikbārā

Onları bağışlayasan deyə, mən hər dəfə onları (imana) dəvət etdikdə, onlar barmaqlarını qulaqlarına tıxayır, paltarlarına bürünür, (küfrlərində) israr edir və ötkəm-ötkəm təkəbbürlənirdilər.

ثُمَّ إِنِّي دَعَوۡتُهُمۡ جِهَارٗا ٨

Thumma innī da'awtuhum jihārā

Sonra mən onları aşkarcasına dəvət etdim.

ثُمَّ إِنِّيٓ أَعۡلَنتُ لَهُمۡ وَأَسۡرَرۡتُ لَهُمۡ إِسۡرَارٗا ٩

Thumma innī a'lantu lahum wa asrartu lahum isrārā

Sonra mən onlara həm uca səslə, həm də gizlicə bildirib

فَقُلۡتُ ٱسۡتَغۡفِرُواْ رَبَّكُمۡ إِنَّهُۥ كَانَ غَفَّارٗا ١٠

Faqultustaghfirū rabbakum innahū kāna ghaffārā

dedim: “Rəbbinizdən bağışlanmağınızı diləyin! Həqiqətən, O, çox Bağışlayandır!

يُرۡسِلِ ٱلسَّمَآءَ عَلَيۡكُم مِّدۡرَارٗا ١١

Yursilis-samā'a 'alaykum midrārā

(Əgər belə etsəniz) O, sizə göydən bol-bol yağış göndərər,

وَيُمۡدِدۡكُم بِأَمۡوَٰلٖ وَبَنِينَ وَيَجۡعَل لَّكُمۡ جَنَّٰتٖ وَيَجۡعَل لَّكُمۡ أَنۡهَٰرٗا ١٢

Wayumdidkum bi amwālin wabanīna wayaj'al lakum jannātin wayaj'al lakum anhārā

var-dövlətinizi və oğul-uşağınızı çoxaldar, sizin üçün bağlar yaradar və çaylar axıdar.

مَّا لَكُمۡ لَا تَرۡجُونَ لِلَّهِ وَقَارٗا ١٣

Mmā lakum lā tarjūna lillāhi waqārā

Sizə nə olub ki, Allahı layiqincə uca tutmursunuz?

وَقَدۡ خَلَقَكُمۡ أَطۡوَارًا ١٤

Waqad khalaqakum atwārā

Axı O sizi mərhələlərlə (əvvəl nütfədən, sonra laxtalanmış qandan, sonra bir parça ətdən və sonda isə insan şəklində) yaratdı.

أَلَمۡ تَرَوۡاْ كَيۡفَ خَلَقَ ٱللَّهُ سَبۡعَ سَمَٰوَٰتٖ طِبَاقٗا ١٥

Alam taraw kayfa khalaqallāhu sab'a samāwātin tibāqā

Məgər Allahın yeddi (qat) göyü təbəqə-təbəqə necə yaratdığını görmürsünüzmü?

وَجَعَلَ ٱلۡقَمَرَ فِيهِنَّ نُورٗا وَجَعَلَ ٱلشَّمۡسَ سِرَاجٗا ١٦

Waja'alal-qamara fīhinna nūran waja'alash-shamsa sirājā

Orada ayı bir nur, günəşi də çıraq etdi.

وَٱللَّهُ أَنۢبَتَكُم مِّنَ ٱلۡأَرۡضِ نَبَاتٗا ١٧

Wallāhu ambatakum minal-ardi nabātā

Allah sizi (atanız Adəmi) yerdən bir bitki kimi bitirdi.

ثُمَّ يُعِيدُكُمۡ فِيهَا وَيُخۡرِجُكُمۡ إِخۡرَاجٗا ١٨

Thumma yu'īdukum fīhā wayukhrijukum ikhrājā

Sonra sizi ora qaytaracaq və (qiyamət günü dirildib oradan təkrar) çıxardacaqdır.

وَٱللَّهُ جَعَلَ لَكُمُ ٱلۡأَرۡضَ بِسَاطٗا ١٩

Wallāhu ja'ala lakumul-arda bisātā

Allah yeri sizin üçün xalı təki döşədi ki,

لِّتَسۡلُكُواْ مِنۡهَا سُبُلٗا فِجَاجٗا ٢٠

Llitaslukū minhā subulan fijājā

orada geniş yollarda gəzəsiniz”.

قَالَ نُوحٞ رَّبِّ إِنَّهُمۡ عَصَوۡنِي وَٱتَّبَعُواْ مَن لَّمۡ يَزِدۡهُ مَالُهُۥ وَوَلَدُهُۥٓ إِلَّا خَسَارٗا ٢١

Qāla nūhur rabbi innahum 'asawnī wattaba'ū mal lam yazidhu māluhū wawaladuhū illā khasārā

Nuh dedi: “Ey Rəbbim! Onlar mənə asi oldular və var-dövləti, övladı özünə zərərdən başqa bir şey artırmayan kimsələrə (kafir başçılarına) tabe oldular.

وَمَكَرُواْ مَكۡرٗا كُبَّارٗا ٢٢

Wamakarū makran kubbārā

Onlar (kafir başçılar mənə qarşı) böyük bir hiylə işlətdilər

وَقَالُواْ لَا تَذَرُنَّ ءَالِهَتَكُمۡ وَلَا تَذَرُنَّ وَدّٗا وَلَا سُوَاعٗا وَلَا يَغُوثَ وَيَعُوقَ وَنَسۡرٗا ٢٣

Waqālū lā tadharunna ālihatakum walā tadharunna waddan walā suwā'an walā yaghūtha waya'ūqa wanasrā

və (özlərinə tabe olanlara) dedilər: “İlahlarınızı tərk etməyin; Vəddi, Suvanı, Yəğusu, Yəuqu və Nəsri tərk etməyin!”

وَقَدۡ أَضَلُّواْ كَثِيرٗاۖ وَلَا تَزِدِ ٱلظَّٰلِمِينَ إِلَّا ضَلَٰلٗا ٢٤

Waqad adallū kathīran walā tazidiz-zālimīna illā dalālā

Onlar çoxlarını azdırdılar. (Ey Rəbbim!) Sən də zalımların azğınlığını artır”.

مِّمَّا خَطِيٓـَٰٔتِهِمۡ أُغۡرِقُواْ فَأُدۡخِلُواْ نَارٗا فَلَمۡ يَجِدُواْ لَهُم مِّن دُونِ ٱللَّهِ أَنصَارٗا ٢٥

Mmimmā khatī'atihim ughriqū fa udkhilū nāran falam yajidū lahum min dūnillāhi ansārā

Onlar günahlarına görə (suya) qərq edildilər və oda atıldılar. Onlar Allahdan savayı köməkçilər tapmadılar.

وَقَالَ نُوحٞ رَّبِّ لَا تَذَرۡ عَلَى ٱلۡأَرۡضِ مِنَ ٱلۡكَٰفِرِينَ دَيَّارًا ٢٦

Waqāla nūhur rabbi lā tadhar 'alal-ardi minal-kāfirīna dayyārā

Nuh dedi: “Ey Rəbbim! Yer üzündə kafirlərdən heç bir kimsəni sağ bıraxma!

إِنَّكَ إِن تَذَرۡهُمۡ يُضِلُّواْ عِبَادَكَ وَلَا يَلِدُوٓاْ إِلَّا فَاجِرٗا كَفَّارٗا ٢٧

Innaka in tadharhum yudillū 'ibādaka walā yalidū illā fājiran kaffārā

Əgər Sən onları sağ buraxsan, onlar Sənin qullarını azdıracaq və yalnız günahkar, kafir (övladlar) doğub-törədəcəklər.

رَّبِّ ٱغۡفِرۡ لِي وَلِوَٰلِدَيَّ وَلِمَن دَخَلَ بَيۡتِيَ مُؤۡمِنٗا وَلِلۡمُؤۡمِنِينَ وَٱلۡمُؤۡمِنَٰتِۖ وَلَا تَزِدِ ٱلظَّٰلِمِينَ إِلَّا تَبَارَۢا ٢٨

Rrabbighfir lī waliwālidayya waliman dakhala baytiya mu'minan walil-mu'minīna wal-mu'mināti walā tazidiz-zālimīna illā tabārā

Ey Rəbbim! Məni, valideynlərimi, evimə mömin olaraq daxil olanları və bütün mömin kişi və qadınları bağışla! Zalımların isə ancaq həlakını artır!”

قُلۡ أُوحِيَ إِلَيَّ أَنَّهُ ٱسۡتَمَعَ نَفَرٞ مِّنَ ٱلۡجِنِّ فَقَالُوٓاْ إِنَّا سَمِعۡنَا قُرۡءَانًا عَجَبٗا ١

Qul ūhiya ilayya annahustama'a nafarum minal-jinni faqālū innā sami'nā qur'ānan 'ajabā

(Ey Peyğəmbər!) De: “Mənə vəhy olundu ki, cinlərdən bir dəstə Quranı dinlədikdən sonra (öz tayfalarına qayıdıb) dedilər: “Həqiqətən, biz heyrətamiz bir Quran eşitdik!

يَهۡدِيٓ إِلَى ٱلرُّشۡدِ فَـَٔامَنَّا بِهِۦۖ وَلَن نُّشۡرِكَ بِرَبِّنَآ أَحَدٗا ٢

Yahdī ilar-rushdi fa'āmannā bihī walan nushrika birabbinā ahadā

O, doğru yola yönəldir. Biz ona iman gətirdik və (bundan sonra) əsla kimsəni Rəbbimizə şərik qoşmayacağıq.

وَأَنَّهُۥ تَعَٰلَىٰ جَدُّ رَبِّنَا مَا ٱتَّخَذَ صَٰحِبَةٗ وَلَا وَلَدٗا ٣

Wa annahū ta'ālā jaddu rabbinā mat-takhadha sāhibatan walā waladā

Doğrudan da, Rəbbimizin əzəməti çox ucadır. O Özünə nə bir zövcə, nə də bir övlad götürmüşdür.

وَأَنَّهُۥ كَانَ يَقُولُ سَفِيهُنَا عَلَى ٱللَّهِ شَطَطٗا ٤

Wa annahū kāna yaqūlu safīhunā 'alallāhi shatatā

Bizim səfehimiz (İblis) Allaha qarşı hədsiz yalan danışırmış.

وَأَنَّا ظَنَنَّآ أَن لَّن تَقُولَ ٱلۡإِنسُ وَٱلۡجِنُّ عَلَى ٱللَّهِ كَذِبٗا ٥

Wa annā zanannā al lan taqūlal-insu wal-jinnu 'alallāhi kadhibā

Biz isə insanların və cinlərin Allah barəsində əsla yalan söyləməyəcəklərini zənn edirdik.

وَأَنَّهُۥ كَانَ رِجَالٞ مِّنَ ٱلۡإِنسِ يَعُوذُونَ بِرِجَالٖ مِّنَ ٱلۡجِنِّ فَزَادُوهُمۡ رَهَقٗا ٦

Wa annahū kāna rijālum minal-insi ya'ūdhūna birijālim minal-jinni fazādūhum rahaqā

Həqiqətən, insanlardan bəziləri (cahiliyyət dövründə) cinlərin bəzilərinə sığınırdılar. Bu isə onların azğınlığını artırırdı.

وَأَنَّهُمۡ ظَنُّواْ كَمَا ظَنَنتُمۡ أَن لَّن يَبۡعَثَ ٱللَّهُ أَحَدٗا ٧

Wa annahum zannū kamā zanantum al lan yab'athallāhu ahadā

(Ey cinlər!) Onlar (insan) da siz zənn etdiyiniz kimi, Allah heç kəsi (öldükdən sonra yenidən) diriltməyəcəyini zənn edirdilər.

وَأَنَّا لَمَسۡنَا ٱلسَّمَآءَ فَوَجَدۡنَٰهَا مُلِئَتۡ حَرَسٗا شَدِيدٗا وَشُهُبٗا ٨

Wa annā lamasnas-samā'a fawajadnāhā muli'at harasan shadīdan washuhubā

Biz səmaya qalxdıqda onun (mələklərdən ibarət) sərt gözətçilər və yandırıb-yaxan ulduzlarla dolu olduğunu gördük.

وَأَنَّا كُنَّا نَقۡعُدُ مِنۡهَا مَقَٰعِدَ لِلسَّمۡعِۖ فَمَن يَسۡتَمِعِ ٱلۡأٓنَ يَجِدۡ لَهُۥ شِهَابٗا رَّصَدٗا ٩

Wa annā kunnā naq'udu minhā maqā'ida lis-sam'i faman yastami'il-āna yajid lahū shihābar rasadā

Halbuki (daha öncə) biz (mələklərin söhbətini) dinləmək üçün göyün bəzi yerlərində otururduq. Amma indi kim (onları) dinləmək istəsə, o, pusquda gözləyən yandırıb-yaxan ulduza rast gələr.

وَأَنَّا لَا نَدۡرِيٓ أَشَرٌّ أُرِيدَ بِمَن فِي ٱلۡأَرۡضِ أَمۡ أَرَادَ بِهِمۡ رَبُّهُمۡ رَشَدٗا ١٠

Wa annā lā nadrī asharrun urīda biman fil-ardi am arāda bihim rabbuhum rashadā

Biz bilmirik (mələklərin söhbətinə qulaq asmağın bizə qadağan edilməsi ilə), yerdəkilərə pislik etmək qəsd edilmişdir, yoxsa Rəbbi onları doğru yola yönəltmək istəmişdir?

وَأَنَّا مِنَّا ٱلصَّٰلِحُونَ وَمِنَّا دُونَ ذَٰلِكَۖ كُنَّا طَرَآئِقَ قِدَدٗا ١١

Wa annā minnas-sālihūna waminnā dūna dhālika kunnā tarā'iqa qidadā

Əlbəttə, aramızda saleh əməl sahibləri də, onlar kimi olmayanları da var. Biz ayrı-ayrı yollar tutmuşuq.

وَأَنَّا ظَنَنَّآ أَن لَّن نُّعۡجِزَ ٱللَّهَ فِي ٱلۡأَرۡضِ وَلَن نُّعۡجِزَهُۥ هَرَبٗا ١٢

Wa annā zanannā al lan nu'jizallāha fil-ardi walan nu'jizahū harabā

Biz yer üzündə Allahı aciz buraxmayacağımızı və qaçaraq da Ondan canımızı qurtara bilməyəcəyimizi anladıq.

وَأَنَّا لَمَّا سَمِعۡنَا ٱلۡهُدَىٰٓ ءَامَنَّا بِهِۦۖ فَمَن يُؤۡمِنۢ بِرَبِّهِۦ فَلَا يَخَافُ بَخۡسٗا وَلَا رَهَقٗا ١٣

Wa annā lammā sami'nal-hudā āmannā bihī faman yu'mim birabbihī falā yakhāfu bakhsan walā rahaqā

Biz doğru yolu göstərən rəhbəri (Quranı) eşitdiyimiz zaman ona iman gətirdik. Rəbbinə iman gətirən kəs, nə (savabının) azalmasından, nə də haqsızlığa uğramaqdan qorxar.

وَأَنَّا مِنَّا ٱلۡمُسۡلِمُونَ وَمِنَّا ٱلۡقَٰسِطُونَۖ فَمَنۡ أَسۡلَمَ فَأُوْلَٰٓئِكَ تَحَرَّوۡاْ رَشَدٗا ١٤

Wa annā minnal-muslimūna waminnal-qāsitūna faman aslama fa ulā'ika taharraw rashadā

Sözsüz ki, bizlərdən müsəlmanlar da var, (doğru yoldan) azanlar da. Müsəlman olanlar doğru yolu axtaranlardır.

وَأَمَّا ٱلۡقَٰسِطُونَ فَكَانُواْ لِجَهَنَّمَ حَطَبٗا ١٥

Wa ammal-qāsitūna fakānū lijahannama hatabā

(Doğru yoldan) azanlar Cəhənnəm üçün odun olacaqlar”.

وَأَلَّوِ ٱسۡتَقَٰمُواْ عَلَى ٱلطَّرِيقَةِ لَأَسۡقَيۡنَٰهُم مَّآءً غَدَقٗا ١٦

Wa allawistaqāmū 'alat-tarīqati la asqaynāhum mā'an ghadaqā

Əgər onlar (Məkkə müşrikləri) o yolda sabit olsaydılar, Biz onlara bol-bol su verərdik.

لِّنَفۡتِنَهُمۡ فِيهِۚ وَمَن يُعۡرِضۡ عَن ذِكۡرِ رَبِّهِۦ يَسۡلُكۡهُ عَذَابٗا صَعَدٗا ١٧

Llinaftinahum fīhi waman yu'rid 'an dhikri rabbihī yaslukhu 'adhāban sa'adā

Onları bununla (bu nemətlə) imtahana çəkmək üçün etdik. Kim Rəbbinin zikrindən üz döndərərsə, (Allah) onu məşəqqətli bir əzaba məruz qoyar.

وَأَنَّ ٱلۡمَسَٰجِدَ لِلَّهِ فَلَا تَدۡعُواْ مَعَ ٱللَّهِ أَحَدٗا ١٨

Wa annal-masājida lillāhi falā tad'ū ma'allāhi ahadā

Şübhəsiz ki, məscidlər Allaha məxsusdur. Elə isə Allahla yanaşı heç kəsə dua etməyin!

وَأَنَّهُۥ لَمَّا قَامَ عَبۡدُ ٱللَّهِ يَدۡعُوهُ كَادُواْ يَكُونُونَ عَلَيۡهِ لِبَدٗا ١٩

Wa annahū lammā qāma 'abdullāhi yad'ūhu kādū yakūnūna 'alayhi libadā

Allahın qulu (Muhamməd) Allaha ibadət etmək üçün (namaz qılmağa) qalxdıqda (cinlər Quranı dinləmək üçün) az qala onun ətrafında bir-birinə üstünə topalaşırdılar.

قُلۡ إِنَّمَآ أَدۡعُواْ رَبِّي وَلَآ أُشۡرِكُ بِهِۦٓ أَحَدٗا ٢٠

Qul innamā ad'ū rabbī walā ushriku bihī ahadā

(Ey Peyğəmbər!) De: “Mən yalnız öz Rəbbimə dua edirəm və heç kəsi Ona şərik qoşmuram!”

قُلۡ إِنِّي لَآ أَمۡلِكُ لَكُمۡ ضَرّٗا وَلَا رَشَدٗا ٢١

Qul innī lā amliku lakum darran walā rashadā

De: “Mən sizə nə bir zərər, nə də bir xeyir verməyə qadir deyiləm!”

قُلۡ إِنِّي لَن يُجِيرَنِي مِنَ ٱللَّهِ أَحَدٞ وَلَنۡ أَجِدَ مِن دُونِهِۦ مُلۡتَحَدًا ٢٢

Qul innī lan yujīranī minallāhi ahadun walan ajida min dūnihī multahadā

De: “Məni Allahdan (Allahın əzabından) heç kəs xilas edə bilməz və mən Ondan başqa bir sığınacaq tapa bilmərəm!

إِلَّا بَلَٰغٗا مِّنَ ٱللَّهِ وَرِسَٰلَٰتِهِۦۚ وَمَن يَعۡصِ ٱللَّهَ وَرَسُولَهُۥ فَإِنَّ لَهُۥ نَارَ جَهَنَّمَ خَٰلِدِينَ فِيهَآ أَبَدًا ٢٣

Illā balāgham minallāhi warisālātihī waman ya'sillāha warasūlahū fa inna lahū nāra jahannama khālidīna fīhā abadā

(Edə biləcəyim) ancaq Allahı və Onun göndərdiklərini təbliğ etməkdir. Kim Allaha və Onun rəsuluna asi olarsa, onun üçün içərisində əbədi qalacaqları Cəhənnəm odu vardır”.

حَتَّىٰٓ إِذَا رَأَوۡاْ مَا يُوعَدُونَ فَسَيَعۡلَمُونَ مَنۡ أَضۡعَفُ نَاصِرٗا وَأَقَلُّ عَدَدٗا ٢٤

Hattā idhā ra'aw mā yū'adūna fasaya'lamūna man ad'afu nāsiran wa aqallu 'adadā

Onlar özlərinə vəd olunduqlarını (Qiyamət əzabını) gördükləri zaman kimin köməkçisinin daha zəif və sayca daha az olduğunu biləcəklər.

قُلۡ إِنۡ أَدۡرِيٓ أَقَرِيبٞ مَّا تُوعَدُونَ أَمۡ يَجۡعَلُ لَهُۥ رَبِّيٓ أَمَدًا ٢٥

Qul in adrī aqarībum mā tū'adūna am yaj'alu lahū rabbī amadā

De: “Mən sizə vəd olunanın (Qiyamətin) yaxın olduğunu və yaxud Rəbbimin onun üçün uzun bir müddət təyin etdiyini bilmirəm.

عَٰلِمُ ٱلۡغَيۡبِ فَلَا يُظۡهِرُ عَلَىٰ غَيۡبِهِۦٓ أَحَدًا ٢٦

'Ālimul-ghaybi falā yuzhiru 'alā ghaybihī ahadā

O, qeybi biləndir və Öz qeybini heç kəsə açmaz;

إِلَّا مَنِ ٱرۡتَضَىٰ مِن رَّسُولٖ فَإِنَّهُۥ يَسۡلُكُ مِنۢ بَيۡنِ يَدَيۡهِ وَمِنۡ خَلۡفِهِۦ رَصَدٗا ٢٧

Illā manirtadā mir rasūlin fa innahū yasluku mim bayni yadayhi wamin khalfihī rasadā

yalnız razı qaldığı elçidən başqa. Allah onun önündə və arxasında (mələklərdən ibarət) gözətçilər qoyur ki,

لِّيَعۡلَمَ أَن قَدۡ أَبۡلَغُواْ رِسَٰلَٰتِ رَبِّهِمۡ وَأَحَاطَ بِمَا لَدَيۡهِمۡ وَأَحۡصَىٰ كُلَّ شَيۡءٍ عَدَدَۢا ٢٨

Lliya'lama an qad ablaghū risālāti rabbihim wa ahāta bimā ladayhim wa ahsā kulla shay'in 'adadā

(Peyğəmbərlərinin), Rəbbinin göndərdiklərini (necə) təbliğ etdiyini bilsin. Allah onların etdiklərini ehtiva etmişdir və hər şeyi ayrı-ayrılıqda hesaba almışdır”.

يَٰٓأَيُّهَا ٱلۡمُزَّمِّلُ ١

Yā'ayyuhal-muzzammil

Ey (libasına) bürünən (Peyğəmbər)!

قُمِ ٱلَّيۡلَ إِلَّا قَلِيلٗا ٢

Qumil-layla illā qalīlā

Gecəni az bir hissəsi müstəsna olmaqla (gecələr namaza) dur!

نِّصۡفَهُۥٓ أَوِ ٱنقُصۡ مِنۡهُ قَلِيلًا ٣

Nnisfahū awinqus minhu qalīlā

(Gecənin) yarısını, yaxud ondan bir az əskilt,

أَوۡ زِدۡ عَلَيۡهِ وَرَتِّلِ ٱلۡقُرۡءَانَ تَرۡتِيلًا ٤

Aw zid 'alayhi warattilil-qur'āna tartīlā

və ya ona artır. Quranı da aramla oxu!

إِنَّا سَنُلۡقِي عَلَيۡكَ قَوۡلٗا ثَقِيلًا ٥

Innā sanulqī 'alayka qawlan thaqīlā

Həqiqətən, Biz sənə ağır bir Söz (Quran) vəhy edəcəyik.

إِنَّ نَاشِئَةَ ٱلَّيۡلِ هِيَ أَشَدُّ وَطۡـٔٗا وَأَقۡوَمُ قِيلًا ٦

Inna nāshi'atal-layli hiya ashaddu wat'an wa aqwamu qīlā

Sözsüz ki, gecə (namaz qılmaq üçün) qalxmaq çox çətin və (Quran) oxumaq daha münasibdir.

إِنَّ لَكَ فِي ٱلنَّهَارِ سَبۡحٗا طَوِيلٗا ٧

Inna laka fin-nahāri sabhan tawīlā

Şübhəsiz ki, gündüz sənin üçün uzun-uzadı işlər var.

وَٱذۡكُرِ ٱسۡمَ رَبِّكَ وَتَبَتَّلۡ إِلَيۡهِ تَبۡتِيلٗا ٨

Wadhkurisma rabbika watabattal ilayhi tabtīlā

Rəbbinin adını zikr et və özünü tamamilə Ona həsr et!

رَّبُّ ٱلۡمَشۡرِقِ وَٱلۡمَغۡرِبِ لَآ إِلَٰهَ إِلَّا هُوَ فَٱتَّخِذۡهُ وَكِيلٗا ٩

Rrabbul-mashriqi wal-maghribi lā ilāha illā huwa fattakhidhhu wakīlā

O, məşriqin və məğribin Rəbbidir. Ondan başqa (ibadətə layiq olan) ilah yoxdur. Elə isə Onu (özünə) Himayəçi götür!

وَٱصۡبِرۡ عَلَىٰ مَا يَقُولُونَ وَٱهۡجُرۡهُمۡ هَجۡرٗا جَمِيلٗا ١٠

Wasbir 'alā mā yaqūlūna wahjurhum hajran jamīlā

Onların (Müşriklərin) dediklərinə səbir et və onlardan gözəl tərzdə uzaqlaş.

وَذَرۡنِي وَٱلۡمُكَذِّبِينَ أُوْلِي ٱلنَّعۡمَةِ وَمَهِّلۡهُمۡ قَلِيلًا ١١

Wadharnī wal-mukaddhibīna ulin-na'mati wamahhilhum qalīlā

Məni, (ayələrimi) yalan sayan var-dövlət sahibləri ilə tək burax və onlara bir az möhlət ver.

إِنَّ لَدَيۡنَآ أَنكَالٗا وَجَحِيمٗا ١٢

Inna ladaynā ankālan wajahīmā

Bizdə (onlar üçün) qandallar və Cəhənnəm hazırlanmışdır,

وَطَعَامٗا ذَا غُصَّةٖ وَعَذَابًا أَلِيمٗا ١٣

Wata'āman dhā ghussatin wa'adhāban alīmā

boğazda tıxanıb qalan yemək və ağrılı-acılı bir əzab da (vardır).

يَوۡمَ تَرۡجُفُ ٱلۡأَرۡضُ وَٱلۡجِبَالُ وَكَانَتِ ٱلۡجِبَالُ كَثِيبٗا مَّهِيلًا ١٤

Yawma tarjuful-ardu wal-jibālu wakānatil-jibālu kathībam mahīlā

O gün yer və dağlar titrəyəcək, dağlar səpələnən qum təpəsinə dönəcək.

إِنَّآ أَرۡسَلۡنَآ إِلَيۡكُمۡ رَسُولٗا شَٰهِدًا عَلَيۡكُمۡ كَمَآ أَرۡسَلۡنَآ إِلَىٰ فِرۡعَوۡنَ رَسُولٗا ١٥

Innā arsalnā ilaykum rasūlan shāhidan 'alaykum kamā arsalnā ilā fir'awna rasūlā

(Ey Məkkə əhli!) Biz (Musanı) Firona elçi göndərdiyimiz kimi sizə də (qiyamət günü əməllərinizə) şahidlik edəcək (Muhammədi) elçi göndərdik.

فَعَصَىٰ فِرۡعَوۡنُ ٱلرَّسُولَ فَأَخَذۡنَٰهُ أَخۡذٗا وَبِيلٗا ١٦

Fa'asā fir'awnur-rasūla fa akhadhnāhu akhdhan wabīlā

Firon elçiyə (Musaya) asi oldu. Biz də onu şiddətli bir əzabla yaxaladıq.

فَكَيۡفَ تَتَّقُونَ إِن كَفَرۡتُمۡ يَوۡمٗا يَجۡعَلُ ٱلۡوِلۡدَٰنَ شِيبًا ١٧

Fakayfa tattaqūna in kafartum yawman yaj'alul-wildāna shībā

Əgər küfr etsəniz, uşaqların saçlarını ağardan bir gündən (qiyamətin əzabından) özünüzü necə qoruyacaqsınız?

ٱلسَّمَآءُ مُنفَطِرُۢ بِهِۦۚ كَانَ وَعۡدُهُۥ مَفۡعُولًا ١٨

As-samā'u munfatiru bihī kāna wa'duhū maf'ūlā

O gün göy parçalanacaq. Allahın vədi mütləq yerinə yetəcəkdir.

إِنَّ هَٰذِهِۦ تَذۡكِرَةٞۖ فَمَن شَآءَ ٱتَّخَذَ إِلَىٰ رَبِّهِۦ سَبِيلًا ١٩

Inna hādhihī tadhkiratun faman shā'at-takhadha ilā rabbihī sabīlā

Bu bir öyüd-nəsihətdir. Kim istəsə, Rəbbinə tərəf bir yol tutar.

۞ إِنَّ رَبَّكَ يَعۡلَمُ أَنَّكَ تَقُومُ أَدۡنَىٰ مِن ثُلُثَيِ ٱلَّيۡلِ وَنِصۡفَهُۥ وَثُلُثَهُۥ وَطَآئِفَةٞ مِّنَ ٱلَّذِينَ مَعَكَۚ وَٱللَّهُ يُقَدِّرُ ٱلَّيۡلَ وَٱلنَّهَارَۚ عَلِمَ أَن لَّن تُحۡصُوهُ فَتَابَ عَلَيۡكُمۡۖ فَٱقۡرَءُواْ مَا تَيَسَّرَ مِنَ ٱلۡقُرۡءَانِۚ عَلِمَ أَن سَيَكُونُ مِنكُم مَّرۡضَىٰ وَءَاخَرُونَ يَضۡرِبُونَ فِي ٱلۡأَرۡضِ يَبۡتَغُونَ مِن فَضۡلِ ٱللَّهِ وَءَاخَرُونَ يُقَٰتِلُونَ فِي سَبِيلِ ٱللَّهِۖ فَٱقۡرَءُواْ مَا تَيَسَّرَ مِنۡهُۚ وَأَقِيمُواْ ٱلصَّلَوٰةَ وَءَاتُواْ ٱلزَّكَوٰةَ وَأَقۡرِضُواْ ٱللَّهَ قَرۡضًا حَسَنٗاۚ وَمَا تُقَدِّمُواْ لِأَنفُسِكُم مِّنۡ خَيۡرٖ تَجِدُوهُ عِندَ ٱللَّهِ هُوَ خَيۡرٗا وَأَعۡظَمَ أَجۡرٗاۚ وَٱسۡتَغۡفِرُواْ ٱللَّهَۖ إِنَّ ٱللَّهَ غَفُورٞ رَّحِيمُۢ ٢٠

Inna rabbaka ya'lamu annaka taqūmu adnā min thuluthayil-layli wanisfahū wathuluthahū watā'ifatum minal-ladhīna ma'aka wallāhu yuqaddirul-layla wan-nahāra 'alima al lan tuhsūhu fatāba 'alaykum faqra'ū mā tayassara minal-qur'āni 'alima an sayakūnu minkum mardā wa ākharūna yadribūna fil-ardi yabtaghūna min fadlillāhi wa ākharūna yuqātilūna fī sabīlillāhi faqra'ū mā tayassara minhu wa aqīmus-salawāta wa ātuz-zakawāta wa aqridullāha qardan hasanan wamā tuqaddimū li anfusikum min khayrin tajidūhu 'indallāhi huwa khayran wa a'zama ajran wastaghfirullāha innallāha ghafūrur rahīm

(Ey Peyğəmbər!) Rəbbin, sənin və səninlə birlikdə olanların (səhabələrin) bir qismi (bəzən) gecənin üçdə ikisindən azını, (bəzən) yarısını, (bəzən də) üçdə birini (ibadət üçün) qalxdığınızı bilir. Gecə və gündüzü Allah ölçüb müəyyənləşdirir. O, sizin bunları hesablamaqda çətinlik çəkəcəyinizi (yaxud gecəni oyaq qalıb ibadət edə bilməyəcəyinizi) bildiyi üçün tövbələrinizi qəbul etdi. Elə isə (namaz qılarkən) Qurandan sizə müyəssər olanı oxuyun! O, bəzilərinizin xəstə olacağını, digərlərinizin Allahın lütfündən (ruzi) axtarmaq üçün səfərə çıxacağını, bir qisminizin də Allah yolunda vuruşacağını bilir. Buna görə (namaz qılarkən) ondan (Qurandan) sizə müyəssər olanı oxuyun! Namaz qılın, zəkat verin və Allaha gözəl (könül xoşluğu ilə) bir borc verin. (Dünyada) özünüzə hansı xeyirli əməlləri tədarük etsəniz, Allah yanında onun daha xeyirlisi ilə və daha böyük mükafatla əvəz olunduğunu görəcəksiniz. Allahdan bağışlanma diləyin! Allah Bağışlayandır, Rəhmlidir!

يَٰٓأَيُّهَا ٱلۡمُدَّثِّرُ ١

Yā'ayyuhal-muddatthir

Ey (libasına) sarınan (Peyğəmbər)!

قُمۡ فَأَنذِرۡ ٢

Qum fa andhir

Qalx (insanları) xəbərdar et!

وَرَبَّكَ فَكَبِّرۡ ٣

Warabbaka fakabbir

Rəbbini uca tut!

وَثِيَابَكَ فَطَهِّرۡ ٤

Wathiyābaka fatahhir

Libasını təmizlə! (Nəfsini günahlardan pak et!)

وَٱلرُّجۡزَ فَٱهۡجُرۡ ٥

War-rujza fahjur

Pis şeyləri tərk et! (Bütlərə ibadət etməkdən uzaq dur!)

وَلَا تَمۡنُن تَسۡتَكۡثِرُ ٦

Walā tamnun tastakthir

Çox görərək minnət qoyma. (Yaxşılığı təmənna məqsədilə etmə!)

وَلِرَبِّكَ فَٱصۡبِرۡ ٧

Walirabbika fasbir

Rəbbin üçün səbir et!

فَإِذَا نُقِرَ فِي ٱلنَّاقُورِ ٨

Fa idhā nuqira fin-nāqūr

Sura üfürüləcəyi zaman,

فَذَٰلِكَ يَوۡمَئِذٖ يَوۡمٌ عَسِيرٌ ٩

Fadhālika yawma'idhin yawmun 'asīr

O gün çətin bir gün olacaqdır.

عَلَى ٱلۡكَٰفِرِينَ غَيۡرُ يَسِيرٖ ١٠

'Alal-kāfirīna ghayru yasīr

(Həmin gün) kafirlərə asan olmayacaqdır.

ذَرۡنِي وَمَنۡ خَلَقۡتُ وَحِيدٗا ١١

Dharnī waman khalaqtu wahīdā

(Ey Peyğəmbər! Anasının bətnində heç bir mal-dövləti və övladı olmadığı halda) tək olaraq yaratdığım kimsəni (Valid ibn Müğiranı) Mənə burax.

وَجَعَلۡتُ لَهُۥ مَالٗا مَّمۡدُودٗا ١٢

Waja'altu lahū mālam mamdūdā

Mən ona çoxlu var-dövlət bəxş etdim,

وَبَنِينَ شُهُودٗا ١٣

Wabanīna shuhūdā

Hər zaman yanında olan oğullar (verdim),

وَمَهَّدتُّ لَهُۥ تَمۡهِيدٗا ١٤

Wamahhattu lahū tamhīdā

onu hər cür imkanlarla təmin etdim.

ثُمَّ يَطۡمَعُ أَنۡ أَزِيدَ ١٥

Thumma yatma'u an azīd

(Buna rəğmən) o, yenə də (ona verilən nemətləri) artırmağımı istəyir.

كَلَّآۖ إِنَّهُۥ كَانَ لِأٓيَٰتِنَا عَنِيدٗا ١٦

Kallā innahū kāna li'āyātinā 'anīdā

Xeyr! Çünki o, ayələrimizə qarşı inadkarlıq edirdi.

سَأُرۡهِقُهُۥ صَعُودًا ١٧

Sa'urhiquhū sa'ūdā

Mən onu məşəqqətli bir əzaba sürükləyəcəyəm.

إِنَّهُۥ فَكَّرَ وَقَدَّرَ ١٨

Innahū fakkara waqaddar

Çünki o, (Quran barədə nə deyəcəyini) fikirləşdi və qərar verdi.

فَقُتِلَ كَيۡفَ قَدَّرَ ١٩

Faqutila kayfa qaddar

Ona ölüm olsun! Necə qərar verdi?!

ثُمَّ قُتِلَ كَيۡفَ قَدَّرَ ٢٠

Thumma qutila kayfa qaddar

Sonra ona ölüm olsun! Necə qərar verdi?!

ثُمَّ نَظَرَ ٢١

Thumma nazar

Sonra nəzər saldı.

ثُمَّ عَبَسَ وَبَسَرَ ٢٢

Thumma 'abasa wabasar

Sonra (Qurana tənə etməyə bir şey tapmadıqda) üz-gözünü turşudub, qaşqabağını tökdü.

ثُمَّ أَدۡبَرَ وَٱسۡتَكۡبَرَ ٢٣

Thumma adbara wastakbar

Sonra da arxasını çevirib təkəbbürlük göstərdi.

فَقَالَ إِنۡ هَٰذَآ إِلَّا سِحۡرٞ يُؤۡثَرُ ٢٤

Faqāla in hādhā illā sihrun yu'thar

və dedi: “Bu, (sehrbazlardan) eşidilib təkrarlanan sehrdən başqa bir şey deyildir!

إِنۡ هَٰذَآ إِلَّا قَوۡلُ ٱلۡبَشَرِ ٢٥

In hādhā illā qawlul-bashar

Bu, insan kəlamından başqa bir şey deyildir".

سَأُصۡلِيهِ سَقَرَ ٢٦

Sa'uslīhi saqar

Mən onu Səqərə (Cəhənnəmə) salacağam.

وَمَآ أَدۡرَىٰكَ مَا سَقَرُ ٢٧

Wamā adrāka mā saqar

(Ey Peyğəmbər!) Sən nə biləsən ki, Səqər nədir?!

لَا تُبۡقِي وَلَا تَذَرُ ٢٨

Lā tubqī walā tadhar

O (kimsəni sağ) qoymaz, (salamat) buraxmaz!

لَوَّاحَةٞ لِّلۡبَشَرِ ٢٩

Lawwāhatul lil-bashar

dərini yandırıb-yaxar.

عَلَيۡهَا تِسۡعَةَ عَشَرَ ٣٠

'Alayhā tis'ata 'ashar

Onun üzərində on doqquz (gözətçi mələk) var.

وَمَا جَعَلۡنَآ أَصۡحَٰبَ ٱلنَّارِ إِلَّا مَلَٰٓئِكَةٗۖ وَمَا جَعَلۡنَا عِدَّتَهُمۡ إِلَّا فِتۡنَةٗ لِّلَّذِينَ كَفَرُواْ لِيَسۡتَيۡقِنَ ٱلَّذِينَ أُوتُواْ ٱلۡكِتَٰبَ وَيَزۡدَادَ ٱلَّذِينَ ءَامَنُوٓاْ إِيمَٰنٗا وَلَا يَرۡتَابَ ٱلَّذِينَ أُوتُواْ ٱلۡكِتَٰبَ وَٱلۡمُؤۡمِنُونَ وَلِيَقُولَ ٱلَّذِينَ فِي قُلُوبِهِم مَّرَضٞ وَٱلۡكَٰفِرُونَ مَاذَآ أَرَادَ ٱللَّهُ بِهَٰذَا مَثَلٗاۚ كَذَٰلِكَ يُضِلُّ ٱللَّهُ مَن يَشَآءُ وَيَهۡدِي مَن يَشَآءُۚ وَمَا يَعۡلَمُ جُنُودَ رَبِّكَ إِلَّا هُوَۚ وَمَا هِيَ إِلَّا ذِكۡرَىٰ لِلۡبَشَرِ ٣١

Wamā ja'alnā ashāban-nāri illā malā'ikatan wamā ja'alnā 'iddatahum illā fitnatal lilladhīna kafarū liyastayqinal-ladhīna ūtul-kitāba wayazdādal-ladhīna āmanū īmānan walā yartābal-ladhīna ūtul-kitāba wal-mu'minūna waliyaqūlal-ladhīna fī qulūbihim maradun wal-kāfirūna mādhā arādallāhu bihādhā mathalan kadhālika yudillullāhu man yashā'u wayahdī man yashā'u wamā ya'lamu junūda rabbika illā huwa wamā hiya illā dhikrā lil-bashar

Biz Cəhənnəm gözətçilərini yalnız mələklərdən etdik. Biz onların sayını kafirlər üçün bir sınaq olması, özlərinə Kitab verilənlərə yəqinlik hasil etməsi, iman gətirənlərin imanının daha da artması, Kitab verilənlər və möminlər (haqqa) şübhə etməməsi və qəlblərində xəstəlik olanların və kafirlərin: “Allah bu məsəllə nə demək istəyir?”– demələri üçün (on doqquz) etdik. Allah istədiyi kimsəni belə azdırır, istədiyini də doğru yola yönəldir. Rəbbinin qoşunlarını yalnız Özü bilir. Bu, bəşəriyyət üçün ancaq bir öyüd-nəsihətdir.

كَلَّا وَٱلۡقَمَرِ ٣٢

Kallā wal-qamar

Xeyr! And olsun aya!

وَٱلَّيۡلِ إِذۡ أَدۡبَرَ ٣٣

Wallayli idh adbar

And olsun dönüb gedən gecəyə!

وَٱلصُّبۡحِ إِذَآ أَسۡفَرَ ٣٤

Was-subhi idhā asfar

And olsun ağarmaqda olan sübh çağına!

إِنَّهَا لَإِحۡدَى ٱلۡكُبَرِ ٣٥

Innahā la ihdal-kubar

Doğrudan da o (Səqər) böyük bir bəladır.

نَذِيرٗا لِّلۡبَشَرِ ٣٦

Nadhīral lil-bashar

(O) insanlar üçün xəbərdarlıqdır.

لِمَن شَآءَ مِنكُمۡ أَن يَتَقَدَّمَ أَوۡ يَتَأَخَّرَ ٣٧

Liman shā'a minkum an yataqaddama aw yata'akkhar

Sizlərdən (yaxşı işlər görüb) irəli getmək və ya (günah edib) geriyə qalmaq istəyənlər üçün.

كُلُّ نَفۡسِۭ بِمَا كَسَبَتۡ رَهِينَةٌ ٣٨

Kullu nafsi bimā kasabat rahīnah

Hər kəs etdiyi əməlin girovudur.

إِلَّآ أَصۡحَٰبَ ٱلۡيَمِينِ ٣٩

Illā ashābal-yamīn

Yalnız sağ tərəf sahiblərindən başqa.

فِي جَنَّٰتٖ يَتَسَآءَلُونَ ٤٠

Fī jannātin yatasā'alūn

Onlar cənnətlərdə bir-birlərindən soruşacaqlar –

عَنِ ٱلۡمُجۡرِمِينَ ٤١

'Anil-mujrimīn

günahkarlar barəsində.

مَا سَلَكَكُمۡ فِي سَقَرَ ٤٢

Mā salakakum fī saqar

Sizi Səqərə salan nədir?

قَالُواْ لَمۡ نَكُ مِنَ ٱلۡمُصَلِّينَ ٤٣

Qālū lam naku minal-musallīn

Onlar deyəcəklər: “Biz namaz qılanlardan deyildik.

وَلَمۡ نَكُ نُطۡعِمُ ٱلۡمِسۡكِينَ ٤٤

Walam naku nut'imul-miskīn

Miskini də yedizdirməzdik.

وَكُنَّا نَخُوضُ مَعَ ٱلۡخَآئِضِينَ ٤٥

Wakunnā nakhūdu ma'al-khā'idīn

Batilə dalanlarla birlikdə biz də dalardıq,

وَكُنَّا نُكَذِّبُ بِيَوۡمِ ٱلدِّينِ ٤٦

Wakunnā nukaddhibu biyawmid-dīn

Haqq-hesab gününü yalan hesab edərdik –

حَتَّىٰٓ أَتَىٰنَا ٱلۡيَقِينُ ٤٧

Hattā atānal-yaqīn

ölüm bizə gələnə qədər”.

فَمَا تَنفَعُهُمۡ شَفَٰعَةُ ٱلشَّٰفِعِينَ ٤٨

Famā tanfa'uhum shafā'atush-shāfi'īn

Şəfaətçilərin şəfaəti onlara fayda verməz.

فَمَا لَهُمۡ عَنِ ٱلتَّذۡكِرَةِ مُعۡرِضِينَ ٤٩

Famā lahum 'anit-tadhkirati mu'ridīn

Onlara nə olub ki, öyüd-nəsihətdən (Qurandan) üz döndərirlər?

كَأَنَّهُمۡ حُمُرٞ مُّسۡتَنفِرَةٞ ٥٠

Ka annahum humurum mustanfirah

Onlar sanki ürküdülmüş (vəhşi) uzunqulaqlardır.

فَرَّتۡ مِن قَسۡوَرَةِۭ ٥١

Farrat min qaswarah

Ovçulardan (yaxud aslandan) hürküb qaçırlar.

بَلۡ يُرِيدُ كُلُّ ٱمۡرِيٕٖ مِّنۡهُمۡ أَن يُؤۡتَىٰ صُحُفٗا مُّنَشَّرَةٗ ٥٢

Bal yurīdu kullumriy'im minhum an yu'tā suhufam munassharah

Əksinə, onlardan hər biri vəhy olunmuş səhifələrin (məhz) ona verilməsini istəyir.

كَلَّاۖ بَل لَّا يَخَافُونَ ٱلۡأٓخِرَةَ ٥٣

Kallā bal lā yakhāfūnal-ākhirah

Xeyr! Əksinə, onlar Axirətdən qorxmurlar.

كَلَّآ إِنَّهُۥ تَذۡكِرَةٞ ٥٤

Kallā innahū tadhkirah

Xeyr! Bu (Quran) bir öyüd-nəsihətdir.

فَمَن شَآءَ ذَكَرَهُۥ ٥٥

Faman shā'a dhakarah

İstəyən ondan öyüd alar.

وَمَا يَذۡكُرُونَ إِلَّآ أَن يَشَآءَ ٱللَّهُۚ هُوَ أَهۡلُ ٱلتَّقۡوَىٰ وَأَهۡلُ ٱلۡمَغۡفِرَةِ ٥٦

Wamā yadhkurūna illā an yashā'allāhu huwa ahlut-taqwā wa ahlul-maghfirah

(Bilin ki,) Allah istəmədikcə onlar öyüd-nəsihət ala bilməzlər. Qorxub çəkinməyə layiq olan da, bağışlamağa qadir olan da Odur!

لَآ أُقۡسِمُ بِيَوۡمِ ٱلۡقِيَٰمَةِ ١

Lā uqsimu biyawmil-qiyāmah

And içirəm Qiyamət gününə!

وَلَآ أُقۡسِمُ بِٱلنَّفۡسِ ٱللَّوَّامَةِ ٢

Walā uqsimu bin-nafsil-lawwāmah

And içirəm özünü qınayan nəfsə!

أَيَحۡسَبُ ٱلۡإِنسَٰنُ أَلَّن نَّجۡمَعَ عِظَامَهُۥ ٣

Ayahsabul-insānu allan najma'a 'izāmah

Məgər insan (ölüb çürüdükdən sonra) onun sümüklərini bir yerə yığa bilməyəcəyimizimi zənn edir?!

بَلَىٰ قَٰدِرِينَ عَلَىٰٓ أَن نُّسَوِّيَ بَنَانَهُۥ ٤

Balā qādirīna 'alā an nusawwiya banānah

Bəli, Biz onun barmaq uclarını da bərpa etməyə qadirik.

بَلۡ يُرِيدُ ٱلۡإِنسَٰنُ لِيَفۡجُرَ أَمَامَهُۥ ٥

Bal yurīdul-insānu liyafjura amāmah

Lakin insan (bundan sonra da) günah etmək istəyər.

يَسۡـَٔلُ أَيَّانَ يَوۡمُ ٱلۡقِيَٰمَةِ ٦

Yas'alu ayyāna yawmul-qiyāmah

O: “Qiyamət günü nə vaxt olacaq!”– deyə (rişxəndlə) soruşur.

فَإِذَا بَرِقَ ٱلۡبَصَرُ ٧

Fa idhā bariqal-basar

Göz bərələcəyi,

وَخَسَفَ ٱلۡقَمَرُ ٨

Wakhasafal-qamar

ay tutulacağı

وَجُمِعَ ٱلشَّمۡسُ وَٱلۡقَمَرُ ٩

Wajumi'ash-shamsu wal-qamar

günəşlə ayın qovuşacağı zaman –

يَقُولُ ٱلۡإِنسَٰنُ يَوۡمَئِذٍ أَيۡنَ ٱلۡمَفَرُّ ١٠

Yaqūlul-insānu yawma'idhin aynal-mafarr

o gün insan: “Qaçacaq yer haradadır?”– deyəcəkdir.

كَلَّا لَا وَزَرَ ١١

Kallā lā wazar

Xeyr, (o gün) pənah aparılacaq yer olmayacaqdır.

إِلَىٰ رَبِّكَ يَوۡمَئِذٍ ٱلۡمُسۡتَقَرُّ ١٢

Ilā rabbika yawma'idhinil-mustaqarr

O gün qayıdış (ancaq) Rəbbinə olacaqdır.

يُنَبَّؤُاْ ٱلۡإِنسَٰنُ يَوۡمَئِذِۭ بِمَا قَدَّمَ وَأَخَّرَ ١٣

Yunabba'ul-insānu yawma'idhi bimā qaddama wa akkhar

O gün insana etdiyi və sonraya saxladığı (əməlləri) barədə xəbər veriləcəkdir.

بَلِ ٱلۡإِنسَٰنُ عَلَىٰ نَفۡسِهِۦ بَصِيرَةٞ ١٤

Balil-insānu 'alā nafsihī basīrah

Əslində, insan öz əleyhinə şahiddir.

وَلَوۡ أَلۡقَىٰ مَعَاذِيرَهُۥ ١٥

Walaw alqā ma'ādhīrah

Hər cür üzrxahlıq etsə də (fayda verməz)!

لَا تُحَرِّكۡ بِهِۦ لِسَانَكَ لِتَعۡجَلَ بِهِۦٓ ١٦

Lā tuharrik bihī lisānaka lita'jala bih

(Ey Peyğəmbər! Cəbrail sənə Quranı nazil etdikdə) onu tələm-tələsik yadda saxlamaq üçün dilini tərpətmə!

إِنَّ عَلَيۡنَا جَمۡعَهُۥ وَقُرۡءَانَهُۥ ١٧

Inna 'alaynā jam'ahū waqur'ānah

Şübhəsiz ki, onu (qəlbində) cəm etmək və (dilində) oxutmaq Bizə aiddir.

فَإِذَا قَرَأۡنَٰهُ فَٱتَّبِعۡ قُرۡءَانَهُۥ ١٨

Fa idhā qara'nāhu fattabi' qur'ānah

Biz onu (Cəbrailin dili ilə) oxuduğumuz zaman sən onun oxunuşuna tabe ol.

ثُمَّ إِنَّ عَلَيۡنَا بَيَانَهُۥ ١٩

Thumma inna 'alaynā bayānah

Sonra onu bəyan etmək də Bizə aiddir.

كَلَّا بَلۡ تُحِبُّونَ ٱلۡعَاجِلَةَ ٢٠

Kallā bal tuhibbūnal-'ājilah

Xeyr! Əksinə, siz tez ötüb keçəni (fani dünyanı) sevirsiniz.

وَتَذَرُونَ ٱلۡأٓخِرَةَ ٢١

Watadharūnal-ākhirah

Axirəti isə tərk edirsiniz.

وُجُوهٞ يَوۡمَئِذٖ نَّاضِرَةٌ ٢٢

Wujūhun yawma'idhin nādirah

O gün (bir çox) üzlər parlayacaq,

إِلَىٰ رَبِّهَا نَاظِرَةٞ ٢٣

Ilā rabbihā nāzirah

öz Rəbbinə baxacaqdır.

وَوُجُوهٞ يَوۡمَئِذِۭ بَاسِرَةٞ ٢٤

Wawujūhun yawma'idhi bāsirah

O gün (bir çox) üzlər də tutulub qaralacaq,

تَظُنُّ أَن يُفۡعَلَ بِهَا فَاقِرَةٞ ٢٥

Tazunnu an yuf'ala bihā fāqirah

ona böyük bir müsibət üz verəcəyini zənn edəcəkdir.

كَلَّآ إِذَا بَلَغَتِ ٱلتَّرَاقِيَ ٢٦

Kallā idhā balaghatit-tarāqiy

Xeyr, (ruh) körpücük sümüklərinə yetişəcəyi zaman;

وَقِيلَ مَنۡۜ رَاقٖ ٢٧

Waqīla man rāq

“Kimdir ovsun edən?”– deyiləcək.

وَظَنَّ أَنَّهُ ٱلۡفِرَاقُ ٢٨

Wazanna annahul-firāq

(Can verən kimsə dünya həyatından) ayrıldığını yəqin edəcəyi

وَٱلۡتَفَّتِ ٱلسَّاقُ بِٱلسَّاقِ ٢٩

Wal-taffatis-sāqu bis-sāq

ayaq ayağa dolaşacağı zaman –

إِلَىٰ رَبِّكَ يَوۡمَئِذٍ ٱلۡمَسَاقُ ٣٠

Ilā rabbika yawma'idhinil-masāq

o gün (hər kəs) Rəbbinin hüzuruna gətiriləcək.

فَلَا صَدَّقَ وَلَا صَلَّىٰ ٣١

Falā saddaqa walā sallā

O (kafir) nə (Quranı) təsdiq etdi, nə də namaz qıldı.

وَلَٰكِن كَذَّبَ وَتَوَلَّىٰ ٣٢

Walākin kaddhaba watawallā

Lakin (haqqı) yalan saydı və üz döndərdi.

ثُمَّ ذَهَبَ إِلَىٰٓ أَهۡلِهِۦ يَتَمَطَّىٰٓ ٣٣

Thumma dhahaba ilā ahlihī yatamattā

Sonra da lovğa-lovğa ailəsinin yanına getdi.

أَوۡلَىٰ لَكَ فَأَوۡلَىٰ ٣٤

Awlā laka fa awlā

Vay sənin halına, vay!

ثُمَّ أَوۡلَىٰ لَكَ فَأَوۡلَىٰٓ ٣٥

Thumma awlā laka fa awlā

Sonra da vay sənin halına, vay!

أَيَحۡسَبُ ٱلۡإِنسَٰنُ أَن يُتۡرَكَ سُدًى ٣٦

Ayahsabul-insānu an yutraka sudā

Yoxsa insan başlı-başına buraxılacağınımı güman edir?!

أَلَمۡ يَكُ نُطۡفَةٗ مِّن مَّنِيّٖ يُمۡنَىٰ ٣٧

Alam yaku nutfatam mim maniyyin yumnā

Məgər o, mənidən axıdılan bir damla nütfə deyildimi?

ثُمَّ كَانَ عَلَقَةٗ فَخَلَقَ فَسَوَّىٰ ٣٨

Thumma kāna 'alaqatan fakhalaqa fasawwā

Sonra laxtalanmış qan oldu. Allah onu yaradıb kamil bir surət verdi.

فَجَعَلَ مِنۡهُ ٱلزَّوۡجَيۡنِ ٱلذَّكَرَ وَٱلۡأُنثَىٰٓ ٣٩

Faja'ala minhuz-zawjaynidh-dhakara wal-unthā

Ondan da biri kişi, biri qadın olmaqla iki cift yaratdı.

أَلَيۡسَ ذَٰلِكَ بِقَٰدِرٍ عَلَىٰٓ أَن يُحۡـِۧيَ ٱلۡمَوۡتَىٰ ٤٠

Alaysa dhālika biqādirin 'alā an yuhyal-mawtā

Məgər (bunları edən) Allah ölüləri diriltməyə qadir deyilmi?

هَلۡ أَتَىٰ عَلَى ٱلۡإِنسَٰنِ حِينٞ مِّنَ ٱلدَّهۡرِ لَمۡ يَكُن شَيۡـٔٗا مَّذۡكُورًا ١

Hal atā 'alal-insāni hīnum minad-dahri lam yakun shay'an mmadhkūrā

İnsanın üzərindən elə bir dövr ötüb keçmişdir ki, o, (həmin dövrdə məxluqat arasında) xatırlanmağa layiq bir şey olmamışdır!

إِنَّا خَلَقۡنَا ٱلۡإِنسَٰنَ مِن نُّطۡفَةٍ أَمۡشَاجٖ نَّبۡتَلِيهِ فَجَعَلۡنَٰهُ سَمِيعَۢا بَصِيرًا ٢

Innā khalaqnal-insāna min nutfatin amshājin nabtalīhi faja'alnāhu samī'ā basīrā

Biz insanı qarışıq nütfədən yaradaraq, onu sınağa çəkmək üçün eşidən və görən etdik.

إِنَّا هَدَيۡنَٰهُ ٱلسَّبِيلَ إِمَّا شَاكِرٗا وَإِمَّا كَفُورًا ٣

Innā hadaynāhus-sabīla immā shākiran wa immā kafūrā

Biz ona haqq yolu göstərdik! (Bundan sonra o,) istər şükür etsin, istər nankor olsun.

إِنَّآ أَعۡتَدۡنَا لِلۡكَٰفِرِينَ سَلَٰسِلَاْ وَأَغۡلَٰلٗا وَسَعِيرًا ٤

Innā a'tadnā lil-kāfirīna salāsila wa aghlālan wasa'īrā

Biz kafirlər üçün zəncirlər, buxovlar və alovlu bir atəş hazırlamışıq.

إِنَّ ٱلۡأَبۡرَارَ يَشۡرَبُونَ مِن كَأۡسٖ كَانَ مِزَاجُهَا كَافُورًا ٥

Innal-abrāra yashrabūna min ka sin kāna mizājuhā kāfūrā

Yaxşı əməl sahibləri kafur qatılmış (şərabla dolu) badədən içəcəklər.

عَيۡنٗا يَشۡرَبُ بِهَا عِبَادُ ٱللَّهِ يُفَجِّرُونَهَا تَفۡجِيرٗا ٦

'Aynan yashrabu bihā 'ibādullāhi yufajjirūnahā tafjīrā

O (kafur) elə bir bulaqdır ki, Allahın qulları ondan (doyunca) içər və onu istədikləri səmtə yönəldərlər.

يُوفُونَ بِٱلنَّذۡرِ وَيَخَافُونَ يَوۡمٗا كَانَ شَرُّهُۥ مُسۡتَطِيرٗا ٧

Yūfūna bin-nadhri wayakhāfūna yawman kāna sharruhū mustatīrā

Onlar vəd etdikləri nəziri yerinə yetirər və şəri hər tərəfə yayılacaq gündən (Qiyamət günündən) qorxarlar.

وَيُطۡعِمُونَ ٱلطَّعَامَ عَلَىٰ حُبِّهِۦ مِسۡكِينٗا وَيَتِيمٗا وَأَسِيرًا ٨

Wayut'imūnat-ta'āma 'alā hubbihī miskīnan wayatīman wa asīrā

Özlərinin yeməyə olan istəyinə (ehtiyacına) rəğmən ondan miskinə, yetimə və əsirə yedizdirər

إِنَّمَا نُطۡعِمُكُمۡ لِوَجۡهِ ٱللَّهِ لَا نُرِيدُ مِنكُمۡ جَزَآءٗ وَلَا شُكُورًا ٩

Innamā nut'imukum liwajhillāhi lā nurīdu minkum jazā'an walā shukūrā

(və deyərlər:) “Biz sizi yalnız Allahın Üzü xatirinə (ixlasla, savabını Allahdan umaraq) yedirdirik və sizdən nə bir qarşılıq, nə də bir təşəkkür istəyirik!

إِنَّا نَخَافُ مِن رَّبِّنَا يَوۡمًا عَبُوسٗا قَمۡطَرِيرٗا ١٠

Innā nakhāfu mir rabbinā yawman 'abūsan qamtarīrā

Biz, sərt və cətin bir gündə (Qiyamət günündə) Rəbbimizdən qorxuruq!”

فَوَقَىٰهُمُ ٱللَّهُ شَرَّ ذَٰلِكَ ٱلۡيَوۡمِ وَلَقَّىٰهُمۡ نَضۡرَةٗ وَسُرُورٗا ١١

Fawaqāhumullāhu sharra dhālikal-yawmi walaqqāhum nadratan wasurūrā

Allah onları o günün şərindən qoruyar və onlara (üzlərinə) nur, (qəlblərinə) sevinc bəxş edər,

وَجَزَىٰهُم بِمَا صَبَرُواْ جَنَّةٗ وَحَرِيرٗا ١٢

Wajazāhum bimā sabarū jannatan waharīrā

onlara səbir etdiklərinə görə Cənnəti bəxş edər və (onları orada geyəcəkləri) ipəklə mükafatlandırar.

مُّتَّكِـِٔينَ فِيهَا عَلَى ٱلۡأَرَآئِكِۖ لَا يَرَوۡنَ فِيهَا شَمۡسٗا وَلَا زَمۡهَرِيرٗا ١٣

Mmuttaki'īna fīhā 'alal-arā'iki lā yarawna fīhā shamsan walā zamharīrā

Onlar orada taxtlar üzərində (mütəkkələrə) dirsəklənəcək və orada nə günəş, nə də soyuq görəcəklər.

وَدَانِيَةً عَلَيۡهِمۡ ظِلَٰلُهَا وَذُلِّلَتۡ قُطُوفُهَا تَذۡلِيلٗا ١٤

Wadāniyatan 'alayhim zilāluhā wadhullilat qutūfuhā tadhlīlā

(Cənnət ağaclarının) kölgələri onlara yaxınlaşacaq, meyvələri də onların ixtiyarına veriləcəkdir.

وَيُطَافُ عَلَيۡهِم بِـَٔانِيَةٖ مِّن فِضَّةٖ وَأَكۡوَابٖ كَانَتۡ قَوَارِيرَا۠ ١٥

Wayutāfu 'alayhim bi'āniyatim min fiddatin wa akwābin kānat qawārīraā

Onların ətrafına (təamlarla dolu) gümüşdən qablar və büllur qədəhlər dolandırılacaq.

قَوَارِيرَاْ مِن فِضَّةٖ قَدَّرُوهَا تَقۡدِيرٗا ١٦

Qawārīra min fiddatin qaddarūhā taqdīrā

Gümüşdən olan (şəffaflığından bayırından içərisi görünən) elə büllur qədəhlər ki, (Cənnətdəki xidmətçilər) onları (Cənnət əhlinin) içmək istədikləri həcmdə etmişlər.

وَيُسۡقَوۡنَ فِيهَا كَأۡسٗا كَانَ مِزَاجُهَا زَنجَبِيلًا ١٧

Wayusqawna fīhā ka san kāna mizājuhā zanjabīlā

Onlara orada zəncəfil qatılmış (şərab) badəsi də içirdiləcəkdir.

عَيۡنٗا فِيهَا تُسَمَّىٰ سَلۡسَبِيلٗا ١٨

'Aynan fīhā tusammā salsabīlā

Oradakı Səlsəbil adlanan bir bulaqdan.

۞ وَيَطُوفُ عَلَيۡهِمۡ وِلۡدَٰنٞ مُّخَلَّدُونَ إِذَا رَأَيۡتَهُمۡ حَسِبۡتَهُمۡ لُؤۡلُؤٗا مَّنثُورٗا ١٩

Wayatūfu 'alayhim wildānum mukhalladūna idhā ra'aytahum hasibtahum lu'lu'am manthūrā

Onların ətrafında həmişəcavan olan (xidmətçi) oğlanlar dolanacaqlar. Sən onları gördükdə (ətrafa) səpələnmiş mirvari olduqlarını sanarsan.

وَإِذَا رَأَيۡتَ ثَمَّ رَأَيۡتَ نَعِيمٗا وَمُلۡكٗا كَبِيرًا ٢٠

Wa idhā ra'ayta thamma ra'ayta na'īman wamulkan kabīrā

(Cənnətdə) hara baxsan nemət və böyük bir mülk görərsən.

عَٰلِيَهُمۡ ثِيَابُ سُندُسٍ خُضۡرٞ وَإِسۡتَبۡرَقٞۖ وَحُلُّوٓاْ أَسَاوِرَ مِن فِضَّةٖ وَسَقَىٰهُمۡ رَبُّهُمۡ شَرَابٗا طَهُورًا ٢١

'Āliyahum thiyābu sundusin khudrun wa istabraqun wahullū asāwira min fiddatin wasaqāhum rabbuhum sharāban tahūrā

Onlar əyinlərinə taftadan və atlazdan yaşıl paltarlar geyəcəklər. Onların (qoluna) gümüş bilərziklər taxılacaqdır. Rəbbi onlara tərtəmiz şərab içirdəcəkdir.

إِنَّ هَٰذَا كَانَ لَكُمۡ جَزَآءٗ وَكَانَ سَعۡيُكُم مَّشۡكُورًا ٢٢

Inna hādhā kāna lakum jazā'an wakāna sa'yukum mashkūrā

(Onlara belə deyiləcəkdir:) “Bu sizin mükafatınızdır. Səyiniz (Allah yanında) məqbuldur”.

إِنَّا نَحۡنُ نَزَّلۡنَا عَلَيۡكَ ٱلۡقُرۡءَانَ تَنزِيلٗا ٢٣

Innā nahnu nazzalnā 'alaykal-qur'āna tanzīlā

(Ey Peyğəmbər!) Biz Quranı sənə hissə-hissə aramla nazil etdik.

فَٱصۡبِرۡ لِحُكۡمِ رَبِّكَ وَلَا تُطِعۡ مِنۡهُمۡ ءَاثِمًا أَوۡ كَفُورٗا ٢٤

Fasbir lihukmi rabbika walā tuti' minhum āthiman aw kafūrā

Elə isə Rəbbinin hökmünə səbr et və onlardan heç bir günahkara və ya nankora itaət etmə!

وَٱذۡكُرِ ٱسۡمَ رَبِّكَ بُكۡرَةٗ وَأَصِيلٗا ٢٥

Wadhkurisma rabbika bukratan wa asīlā

Səhər-axşam Rəbbinin adını zikr et!

وَمِنَ ٱلَّيۡلِ فَٱسۡجُدۡ لَهُۥ وَسَبِّحۡهُ لَيۡلٗا طَوِيلًا ٢٦

Waminal-layli fasjud lahū wasabbihhu laylan tawīlā

Gecənin bir hissəsində Ona səcdə et (məğrib və işa namazlarını qıl). Gecədə uzun müddət Onu təsbih et! (Təhəccüd namazı qıl!)

إِنَّ هَٰٓؤُلَآءِ يُحِبُّونَ ٱلۡعَاجِلَةَ وَيَذَرُونَ وَرَآءَهُمۡ يَوۡمٗا ثَقِيلٗا ٢٧

Inna hā'ulā'i yuhibbūnal-'ājilata wayadharūna warā'ahum yawman thaqīlā

Bunlar (Məkkə müşrikləri) keçici dünyanı sevir, qarşılarındakı ağır günə (qiyamət gününə) isə üz çevirərlər.

نَّحۡنُ خَلَقۡنَٰهُمۡ وَشَدَدۡنَآ أَسۡرَهُمۡۖ وَإِذَا شِئۡنَا بَدَّلۡنَآ أَمۡثَٰلَهُمۡ تَبۡدِيلًا ٢٨

Nnahnu khalaqnāhum washadadnā asrahum wa idhā shi'nā baddalnā amthālahum tabdīlā

Onları Biz yaratdıq və xilqətlərini möhkəmlətdik (oynaqlarını və əzələlərini bir-birinə bağladıq). Əgər istəsəydik, (onları) özlərinə bənzərləri ilə əvəz edərdik.

إِنَّ هَٰذِهِۦ تَذۡكِرَةٞۖ فَمَن شَآءَ ٱتَّخَذَ إِلَىٰ رَبِّهِۦ سَبِيلٗا ٢٩

Inna hādhihī tadhkiratun faman shā'at-takhadha ilā rabbihī sabīlā

Bu (surə) bir öyüd-nəsihətdir. Kim istəsə Rəbbinə aparan bir yol tutar.

وَمَا تَشَآءُونَ إِلَّآ أَن يَشَآءَ ٱللَّهُۚ إِنَّ ٱللَّهَ كَانَ عَلِيمًا حَكِيمٗا ٣٠

Wamā tashā'ūna illā an yashā'allāhu innallāha kāna 'alīman hakīmā

Allah (Ona aparan doğru yol tutmağı kiməsə) istəməyincə, siz (bunu özünüz üçün) istəyə bilməzsiniz! Həqiqətən, Allah (hər şeyi) biləndir, hikmət sahibidir!

يُدۡخِلُ مَن يَشَآءُ فِي رَحۡمَتِهِۦۚ وَٱلظَّٰلِمِينَ أَعَدَّ لَهُمۡ عَذَابًا أَلِيمَۢا ٣١

Yudkhilu man yashā'u fī rahmatihī waz-zālimīna a'adda lahum 'adhāban alīmā

Allah istədiyini Öz mərhəmətinə qovuşdurar. Zalımlara isə ağrılı-acılı bir əzab hazırlamışdır.

وَٱلۡمُرۡسَلَٰتِ عُرۡفٗا ١

Wal-mursalāti 'urfā

And olsun bir-birinin ardınca göndərilənlərə (küləklərə, mələklərə yaxud peyğəmbərlərə)

فَٱلۡعَٰصِفَٰتِ عَصۡفٗا ٢

Fal-'āsifāti 'asfā

və şiddətlə əsənlərə (küləklərə və ya mələklərə)!

وَٱلنَّٰشِرَٰتِ نَشۡرٗا ٣

Wan-nāshirāti nashrā

And olsun (Allahın əmrini) yaydıqca yayanlara,

فَٱلۡفَٰرِقَٰتِ فَرۡقٗا ٤

Fal-fāriqāti farqā

(haqqı batildən) ayırdıqca ayıranlara

فَٱلۡمُلۡقِيَٰتِ ذِكۡرًا ٥

Fal-mulqiyāti dhikrā

və zikri (peyğəmbərlərə) çatdıranlara –

عُذۡرًا أَوۡ نُذۡرًا ٦

'Udhran aw nudhrā

üzr diləmək və ya qorxutmaq üçün (çatdıranlara)!

إِنَّمَا تُوعَدُونَ لَوَٰقِعٞ ٧

Innamā tū'adūna lawāqi'

Sizə vəd edilən (Qiyamət) mütləq vaqe olacaqdır.

فَإِذَا ٱلنُّجُومُ طُمِسَتۡ ٨

Fa idhan-nujūmu tumisat

Ulduzlar sönəcəyi zaman;

وَإِذَا ٱلسَّمَآءُ فُرِجَتۡ ٩

Wa idhas-samā'u furijat

Göy yarılacağı zaman;

وَإِذَا ٱلۡجِبَالُ نُسِفَتۡ ١٠

Wa idhal-jibālu nusifat

Dağlar yerindən qoparılıb havada toz kimi uçacağı zaman;

وَإِذَا ٱلرُّسُلُ أُقِّتَتۡ ١١

Wa idhar-rusulu uqqitat

Elçilərə (ümmətlərinə şahidlik etmələri üçün) vaxt təyin ediləcəyi zaman

لِأَيِّ يَوۡمٍ أُجِّلَتۡ ١٢

Li ayyi yawmin ujjilat

(Belə deyiləcəkdir:) "(Bunlara) hansı günə qədər möhlət verilmişdir?"

لِيَوۡمِ ٱلۡفَصۡلِ ١٣

Liyawmil-fasl

(Cavabında deyiləcəkdir:) “(Haqqı batildən, xoşbəxti bədbəxtən) ayırd ediləcəyi günə qədər!”

وَمَآ أَدۡرَىٰكَ مَا يَوۡمُ ٱلۡفَصۡلِ ١٤

Wamā adrāka mā yawmul-fasl

(Ey Peyğəmbər!) Sən nə bilirsən ayırd etmə günü nədir?!

وَيۡلٞ يَوۡمَئِذٖ لِّلۡمُكَذِّبِينَ ١٥

Waylun yawma'idhil lil-mukaddhibīn

O gün (Qiyaməti) yalan sayanların vay halına!

أَلَمۡ نُهۡلِكِ ٱلۡأَوَّلِينَ ١٦

Alam nuhlikil-awwalīn

Məgər Biz əvvəlkiləri həlak etmədikmi?!

ثُمَّ نُتۡبِعُهُمُ ٱلۡأٓخِرِينَ ١٧

Thumma nutbi'uhumul-ākhirīn

Sonra axırda gələnləri də onlara qatacağıq.

كَذَٰلِكَ نَفۡعَلُ بِٱلۡمُجۡرِمِينَ ١٨

Kadhālika naf'alu bil-mujrimīn

Biz günahkarlarla belə edərik.

وَيۡلٞ يَوۡمَئِذٖ لِّلۡمُكَذِّبِينَ ١٩

Waylun yawma'idhil lil-mukaddhibīn

O gün (Qiyaməti) yalan sayanların vay halına!

أَلَمۡ نَخۡلُقكُّم مِّن مَّآءٖ مَّهِينٖ ٢٠

Alam nakhlukkum mim mā'im mahīn

(Ey insanlar!) Məgər Biz sizi dəyərsiz bir sudan (nütfədən) xəlq etmədikmi?

فَجَعَلۡنَٰهُ فِي قَرَارٖ مَّكِينٍ ٢١

Faja'alnāhu fī qarārim makīn

Biz onu (nütfəni) möhkəm bir yerdə (ana bətnində) yerləşdirdik.

إِلَىٰ قَدَرٖ مَّعۡلُومٖ ٢٢

Ilā qadarim ma'lūm

Məlum bir vaxta qədər.

فَقَدَرۡنَا فَنِعۡمَ ٱلۡقَٰدِرُونَ ٢٣

Faqadarnā fani'mal-qādirūn

Biz (nütfədən insan yaratmağa) qadir olduq. Nə gözəl Qadir olanlarıq Biz!

وَيۡلٞ يَوۡمَئِذٖ لِّلۡمُكَذِّبِينَ ٢٤

Waylun yawma'idhil lil-mukaddhibīn

O gün (Qiyaməti) yalan sayanların vay halına!

أَلَمۡ نَجۡعَلِ ٱلۡأَرۡضَ كِفَاتًا ٢٥

Alam naj'alil-arda kifātā

Məgər Biz yeri məskən etmədikmi –

أَحۡيَآءٗ وَأَمۡوَٰتٗا ٢٦

Ahyā'an wa amwātā

dirilərə və ölülərə?

وَجَعَلۡنَا فِيهَا رَوَٰسِيَ شَٰمِخَٰتٖ وَأَسۡقَيۡنَٰكُم مَّآءٗ فُرَاتٗا ٢٧

Waja'alnā fīhā rawāsiya shāmikhātin wa asqaynākum mā'an furātā

Biz orada möhkəm dayanan uca dağlar yaratdıq və sizə şirin su içirtdik.

وَيۡلٞ يَوۡمَئِذٖ لِّلۡمُكَذِّبِينَ ٢٨

Waylun yawma'idhil lil-mukaddhibīn

O gün (Qiyaməti) yalan sayanların vay halına!

ٱنطَلِقُوٓاْ إِلَىٰ مَا كُنتُم بِهِۦ تُكَذِّبُونَ ٢٩

Intaliqū ilā mā kuntum bihī tukaddhibūn

(Onlara belə deyiləcəkdir:) “Gedin (dünyada) yalan hesab etdiyinizə (Cəhənnəm əzabına)!

ٱنطَلِقُوٓاْ إِلَىٰ ظِلّٖ ذِي ثَلَٰثِ شُعَبٖ ٣٠

Intaliqū ilā zillin dhī thalāthi shu'ab

(Cəhənnəm tüstüsündən) üç qola ayrılan kölgəsinə gedin!”

لَّا ظَلِيلٖ وَلَا يُغۡنِي مِنَ ٱللَّهَبِ ٣١

Llā zalīlin walā yughnī minal-lahab

Ora nə kölgə salar, nə də alovdan qoruyar.

إِنَّهَا تَرۡمِي بِشَرَرٖ كَٱلۡقَصۡرِ ٣٢

Innahā tarmī bishararin kal-qasr

O (Cəhənnəm) saray boyda qığılcımlar püskürər.

كَأَنَّهُۥ جِمَٰلَتٞ صُفۡرٞ ٣٣

Ka annahū jimālatun sufr

Sanki o (qığılcımlar) qara dəvələrdir.

وَيۡلٞ يَوۡمَئِذٖ لِّلۡمُكَذِّبِينَ ٣٤

Waylun yawma'idhil lil-mukaddhibīn

O gün (Qiyaməti) yalan sayanların vay halına!

هَٰذَا يَوۡمُ لَا يَنطِقُونَ ٣٥

Hādhā yawmu lā yantiqūn

Bu, onların (günahkarların) danışa bilməyəcəkləri (bir) gündür.

وَلَا يُؤۡذَنُ لَهُمۡ فَيَعۡتَذِرُونَ ٣٦

Walā yu'dhanu lahum faya'tadhirūn

Onlara üzrxahlıq üçün izin belə verilməyəcəkdir.

وَيۡلٞ يَوۡمَئِذٖ لِّلۡمُكَذِّبِينَ ٣٧

Waylun yawma'idhil lil-mukaddhibīn

O gün (Qiyaməti) yalan sayanların vay halına!

هَٰذَا يَوۡمُ ٱلۡفَصۡلِۖ جَمَعۡنَٰكُمۡ وَٱلۡأَوَّلِينَ ٣٨

Hādhā yawmul-fasli jama'nākum wal-awwalīn

Bu (gün, haqqı batildən) ayırd etmə günüdür. (Ey kafirlər!) Biz həm sizi, həm də əvvəlkiləri (bir yerə) cəm etdik!

فَإِن كَانَ لَكُمۡ كَيۡدٞ فَكِيدُونِ ٣٩

Fa in kāna lakum kaydun fakīdūn

Əgər hiyləniz varsa, Mənə qarşı hiylə qurun!

وَيۡلٞ يَوۡمَئِذٖ لِّلۡمُكَذِّبِينَ ٤٠

Waylun yawma'idhil lil-mukaddhibīn

O gün (Qiyaməti) yalan sayanların vay halına!

إِنَّ ٱلۡمُتَّقِينَ فِي ظِلَٰلٖ وَعُيُونٖ ٤١

Innal-muttaqīna fī zilālin wa'uyūn

Şübhəsiz ki, müttəqilər kölgəliklərdə, çeşmələr başında

وَفَوَٰكِهَ مِمَّا يَشۡتَهُونَ ٤٢

Wafawākiha mimmā yashtahūn

və iştahları çəkdiyi meyvələr içində olacaqlar.

كُلُواْ وَٱشۡرَبُواْ هَنِيٓـَٔۢا بِمَا كُنتُمۡ تَعۡمَلُونَ ٤٣

Kulū washrabū hanī'ā bimā kuntum ta'malūn

(Onlara belə deyiləcəkdir:) “Etdiyiniz (saleh) əməllərinizə görə nuşcanlıqla yeyin-için!

إِنَّا كَذَٰلِكَ نَجۡزِي ٱلۡمُحۡسِنِينَ ٤٤

Innā kadhālika najzil-muhsinīn

Biz yaxşı əməl sahiblərini belə mükafatlandırırıq!”

وَيۡلٞ يَوۡمَئِذٖ لِّلۡمُكَذِّبِينَ ٤٥

Waylun yawma'idhil lil-mukaddhibīn

O gün (Qiyaməti) yalan sayanların vay halına!

كُلُواْ وَتَمَتَّعُواْ قَلِيلًا إِنَّكُم مُّجۡرِمُونَ ٤٦

Kulū watamatta'ū qalīlan innakum mujrimūn

(Kafirlərə belə deyiləcəkdir:) “Yeyin və (dünyada) bir az əylənin! Həqiqətən, siz günahkarlarsınız!

وَيۡلٞ يَوۡمَئِذٖ لِّلۡمُكَذِّبِينَ ٤٧

Waylun yawma'idhil lil-mukaddhibīn

O gün (Qiyaməti) yalan sayanların vay halına!

وَإِذَا قِيلَ لَهُمُ ٱرۡكَعُواْ لَا يَرۡكَعُونَ ٤٨

Wa idhā qīla lahumurka'ū lā yarka'ūn

Onlara: “Rüku edin (namaz qılın)!”– deyildiyi zaman rüku etməzlər (namaz qılmazlar).

وَيۡلٞ يَوۡمَئِذٖ لِّلۡمُكَذِّبِينَ ٤٩

Waylun yawma'idhil lil-mukaddhibīn

O gün (Qiyaməti) yalan sayanların vay halına!

فَبِأَيِّ حَدِيثِۭ بَعۡدَهُۥ يُؤۡمِنُونَ ٥٠

Fabi'ayyi hadīthi ba'dahū yu'minūn

Onlar bundan (Qurandan) sonra hansı sözə inanacaqlar?!