Al-Muddaththir surəsi المدثر

يَٰٓأَيُّهَا ٱلۡمُدَّثِّرُ ١

Yā'ayyuhal-muddatthir

Ey (libasına) sarınan (Peyğəmbər)!

قُمۡ فَأَنذِرۡ ٢

Qum fa andhir

Qalx (insanları) xəbərdar et!

وَرَبَّكَ فَكَبِّرۡ ٣

Warabbaka fakabbir

Rəbbini uca tut!

وَثِيَابَكَ فَطَهِّرۡ ٤

Wathiyābaka fatahhir

Libasını təmizlə! (Nəfsini günahlardan pak et!)

وَٱلرُّجۡزَ فَٱهۡجُرۡ ٥

War-rujza fahjur

Pis şeyləri tərk et! (Bütlərə ibadət etməkdən uzaq dur!)

وَلَا تَمۡنُن تَسۡتَكۡثِرُ ٦

Walā tamnun tastakthir

Çox görərək minnət qoyma. (Yaxşılığı təmənna məqsədilə etmə!)

وَلِرَبِّكَ فَٱصۡبِرۡ ٧

Walirabbika fasbir

Rəbbin üçün səbir et!

فَإِذَا نُقِرَ فِي ٱلنَّاقُورِ ٨

Fa idhā nuqira fin-nāqūr

Sura üfürüləcəyi zaman,

فَذَٰلِكَ يَوۡمَئِذٖ يَوۡمٌ عَسِيرٌ ٩

Fadhālika yawma'idhin yawmun 'asīr

O gün çətin bir gün olacaqdır.

عَلَى ٱلۡكَٰفِرِينَ غَيۡرُ يَسِيرٖ ١٠

'Alal-kāfirīna ghayru yasīr

(Həmin gün) kafirlərə asan olmayacaqdır.

ذَرۡنِي وَمَنۡ خَلَقۡتُ وَحِيدٗا ١١

Dharnī waman khalaqtu wahīdā

(Ey Peyğəmbər! Anasının bətnində heç bir mal-dövləti və övladı olmadığı halda) tək olaraq yaratdığım kimsəni (Valid ibn Müğiranı) Mənə burax.

وَجَعَلۡتُ لَهُۥ مَالٗا مَّمۡدُودٗا ١٢

Waja'altu lahū mālam mamdūdā

Mən ona çoxlu var-dövlət bəxş etdim,

وَبَنِينَ شُهُودٗا ١٣

Wabanīna shuhūdā

Hər zaman yanında olan oğullar (verdim),

وَمَهَّدتُّ لَهُۥ تَمۡهِيدٗا ١٤

Wamahhattu lahū tamhīdā

onu hər cür imkanlarla təmin etdim.

ثُمَّ يَطۡمَعُ أَنۡ أَزِيدَ ١٥

Thumma yatma'u an azīd

(Buna rəğmən) o, yenə də (ona verilən nemətləri) artırmağımı istəyir.

كَلَّآۖ إِنَّهُۥ كَانَ لِأٓيَٰتِنَا عَنِيدٗا ١٦

Kallā innahū kāna li'āyātinā 'anīdā

Xeyr! Çünki o, ayələrimizə qarşı inadkarlıq edirdi.

سَأُرۡهِقُهُۥ صَعُودًا ١٧

Sa'urhiquhū sa'ūdā

Mən onu məşəqqətli bir əzaba sürükləyəcəyəm.

إِنَّهُۥ فَكَّرَ وَقَدَّرَ ١٨

Innahū fakkara waqaddar

Çünki o, (Quran barədə nə deyəcəyini) fikirləşdi və qərar verdi.

فَقُتِلَ كَيۡفَ قَدَّرَ ١٩

Faqutila kayfa qaddar

Ona ölüm olsun! Necə qərar verdi?!

ثُمَّ قُتِلَ كَيۡفَ قَدَّرَ ٢٠

Thumma qutila kayfa qaddar

Sonra ona ölüm olsun! Necə qərar verdi?!

ثُمَّ نَظَرَ ٢١

Thumma nazar

Sonra nəzər saldı.

ثُمَّ عَبَسَ وَبَسَرَ ٢٢

Thumma 'abasa wabasar

Sonra (Qurana tənə etməyə bir şey tapmadıqda) üz-gözünü turşudub, qaşqabağını tökdü.

ثُمَّ أَدۡبَرَ وَٱسۡتَكۡبَرَ ٢٣

Thumma adbara wastakbar

Sonra da arxasını çevirib təkəbbürlük göstərdi.

فَقَالَ إِنۡ هَٰذَآ إِلَّا سِحۡرٞ يُؤۡثَرُ ٢٤

Faqāla in hādhā illā sihrun yu'thar

və dedi: “Bu, (sehrbazlardan) eşidilib təkrarlanan sehrdən başqa bir şey deyildir!

إِنۡ هَٰذَآ إِلَّا قَوۡلُ ٱلۡبَشَرِ ٢٥

In hādhā illā qawlul-bashar

Bu, insan kəlamından başqa bir şey deyildir".

سَأُصۡلِيهِ سَقَرَ ٢٦

Sa'uslīhi saqar

Mən onu Səqərə (Cəhənnəmə) salacağam.

وَمَآ أَدۡرَىٰكَ مَا سَقَرُ ٢٧

Wamā adrāka mā saqar

(Ey Peyğəmbər!) Sən nə biləsən ki, Səqər nədir?!

لَا تُبۡقِي وَلَا تَذَرُ ٢٨

Lā tubqī walā tadhar

O (kimsəni sağ) qoymaz, (salamat) buraxmaz!

لَوَّاحَةٞ لِّلۡبَشَرِ ٢٩

Lawwāhatul lil-bashar

dərini yandırıb-yaxar.

عَلَيۡهَا تِسۡعَةَ عَشَرَ ٣٠

'Alayhā tis'ata 'ashar

Onun üzərində on doqquz (gözətçi mələk) var.

وَمَا جَعَلۡنَآ أَصۡحَٰبَ ٱلنَّارِ إِلَّا مَلَٰٓئِكَةٗۖ وَمَا جَعَلۡنَا عِدَّتَهُمۡ إِلَّا فِتۡنَةٗ لِّلَّذِينَ كَفَرُواْ لِيَسۡتَيۡقِنَ ٱلَّذِينَ أُوتُواْ ٱلۡكِتَٰبَ وَيَزۡدَادَ ٱلَّذِينَ ءَامَنُوٓاْ إِيمَٰنٗا وَلَا يَرۡتَابَ ٱلَّذِينَ أُوتُواْ ٱلۡكِتَٰبَ وَٱلۡمُؤۡمِنُونَ وَلِيَقُولَ ٱلَّذِينَ فِي قُلُوبِهِم مَّرَضٞ وَٱلۡكَٰفِرُونَ مَاذَآ أَرَادَ ٱللَّهُ بِهَٰذَا مَثَلٗاۚ كَذَٰلِكَ يُضِلُّ ٱللَّهُ مَن يَشَآءُ وَيَهۡدِي مَن يَشَآءُۚ وَمَا يَعۡلَمُ جُنُودَ رَبِّكَ إِلَّا هُوَۚ وَمَا هِيَ إِلَّا ذِكۡرَىٰ لِلۡبَشَرِ ٣١

Wamā ja'alnā ashāban-nāri illā malā'ikatan wamā ja'alnā 'iddatahum illā fitnatal lilladhīna kafarū liyastayqinal-ladhīna ūtul-kitāba wayazdādal-ladhīna āmanū īmānan walā yartābal-ladhīna ūtul-kitāba wal-mu'minūna waliyaqūlal-ladhīna fī qulūbihim maradun wal-kāfirūna mādhā arādallāhu bihādhā mathalan kadhālika yudillullāhu man yashā'u wayahdī man yashā'u wamā ya'lamu junūda rabbika illā huwa wamā hiya illā dhikrā lil-bashar

Biz Cəhənnəm gözətçilərini yalnız mələklərdən etdik. Biz onların sayını kafirlər üçün bir sınaq olması, özlərinə Kitab verilənlərə yəqinlik hasil etməsi, iman gətirənlərin imanının daha da artması, Kitab verilənlər və möminlər (haqqa) şübhə etməməsi və qəlblərində xəstəlik olanların və kafirlərin: “Allah bu məsəllə nə demək istəyir?”– demələri üçün (on doqquz) etdik. Allah istədiyi kimsəni belə azdırır, istədiyini də doğru yola yönəldir. Rəbbinin qoşunlarını yalnız Özü bilir. Bu, bəşəriyyət üçün ancaq bir öyüd-nəsihətdir.

كَلَّا وَٱلۡقَمَرِ ٣٢

Kallā wal-qamar

Xeyr! And olsun aya!

وَٱلَّيۡلِ إِذۡ أَدۡبَرَ ٣٣

Wallayli idh adbar

And olsun dönüb gedən gecəyə!

وَٱلصُّبۡحِ إِذَآ أَسۡفَرَ ٣٤

Was-subhi idhā asfar

And olsun ağarmaqda olan sübh çağına!

إِنَّهَا لَإِحۡدَى ٱلۡكُبَرِ ٣٥

Innahā la ihdal-kubar

Doğrudan da o (Səqər) böyük bir bəladır.

نَذِيرٗا لِّلۡبَشَرِ ٣٦

Nadhīral lil-bashar

(O) insanlar üçün xəbərdarlıqdır.

لِمَن شَآءَ مِنكُمۡ أَن يَتَقَدَّمَ أَوۡ يَتَأَخَّرَ ٣٧

Liman shā'a minkum an yataqaddama aw yata'akkhar

Sizlərdən (yaxşı işlər görüb) irəli getmək və ya (günah edib) geriyə qalmaq istəyənlər üçün.

كُلُّ نَفۡسِۭ بِمَا كَسَبَتۡ رَهِينَةٌ ٣٨

Kullu nafsi bimā kasabat rahīnah

Hər kəs etdiyi əməlin girovudur.

إِلَّآ أَصۡحَٰبَ ٱلۡيَمِينِ ٣٩

Illā ashābal-yamīn

Yalnız sağ tərəf sahiblərindən başqa.

فِي جَنَّٰتٖ يَتَسَآءَلُونَ ٤٠

Fī jannātin yatasā'alūn

Onlar cənnətlərdə bir-birlərindən soruşacaqlar –

عَنِ ٱلۡمُجۡرِمِينَ ٤١

'Anil-mujrimīn

günahkarlar barəsində.

مَا سَلَكَكُمۡ فِي سَقَرَ ٤٢

Mā salakakum fī saqar

Sizi Səqərə salan nədir?

قَالُواْ لَمۡ نَكُ مِنَ ٱلۡمُصَلِّينَ ٤٣

Qālū lam naku minal-musallīn

Onlar deyəcəklər: “Biz namaz qılanlardan deyildik.

وَلَمۡ نَكُ نُطۡعِمُ ٱلۡمِسۡكِينَ ٤٤

Walam naku nut'imul-miskīn

Miskini də yedizdirməzdik.

وَكُنَّا نَخُوضُ مَعَ ٱلۡخَآئِضِينَ ٤٥

Wakunnā nakhūdu ma'al-khā'idīn

Batilə dalanlarla birlikdə biz də dalardıq,

وَكُنَّا نُكَذِّبُ بِيَوۡمِ ٱلدِّينِ ٤٦

Wakunnā nukaddhibu biyawmid-dīn

Haqq-hesab gününü yalan hesab edərdik –

حَتَّىٰٓ أَتَىٰنَا ٱلۡيَقِينُ ٤٧

Hattā atānal-yaqīn

ölüm bizə gələnə qədər”.

فَمَا تَنفَعُهُمۡ شَفَٰعَةُ ٱلشَّٰفِعِينَ ٤٨

Famā tanfa'uhum shafā'atush-shāfi'īn

Şəfaətçilərin şəfaəti onlara fayda verməz.

فَمَا لَهُمۡ عَنِ ٱلتَّذۡكِرَةِ مُعۡرِضِينَ ٤٩

Famā lahum 'anit-tadhkirati mu'ridīn

Onlara nə olub ki, öyüd-nəsihətdən (Qurandan) üz döndərirlər?

كَأَنَّهُمۡ حُمُرٞ مُّسۡتَنفِرَةٞ ٥٠

Ka annahum humurum mustanfirah

Onlar sanki ürküdülmüş (vəhşi) uzunqulaqlardır.

فَرَّتۡ مِن قَسۡوَرَةِۭ ٥١

Farrat min qaswarah

Ovçulardan (yaxud aslandan) hürküb qaçırlar.

بَلۡ يُرِيدُ كُلُّ ٱمۡرِيٕٖ مِّنۡهُمۡ أَن يُؤۡتَىٰ صُحُفٗا مُّنَشَّرَةٗ ٥٢

Bal yurīdu kullumriy'im minhum an yu'tā suhufam munassharah

Əksinə, onlardan hər biri vəhy olunmuş səhifələrin (məhz) ona verilməsini istəyir.

كَلَّاۖ بَل لَّا يَخَافُونَ ٱلۡأٓخِرَةَ ٥٣

Kallā bal lā yakhāfūnal-ākhirah

Xeyr! Əksinə, onlar Axirətdən qorxmurlar.

كَلَّآ إِنَّهُۥ تَذۡكِرَةٞ ٥٤

Kallā innahū tadhkirah

Xeyr! Bu (Quran) bir öyüd-nəsihətdir.

فَمَن شَآءَ ذَكَرَهُۥ ٥٥

Faman shā'a dhakarah

İstəyən ondan öyüd alar.

وَمَا يَذۡكُرُونَ إِلَّآ أَن يَشَآءَ ٱللَّهُۚ هُوَ أَهۡلُ ٱلتَّقۡوَىٰ وَأَهۡلُ ٱلۡمَغۡفِرَةِ ٥٦

Wamā yadhkurūna illā an yashā'allāhu huwa ahlut-taqwā wa ahlul-maghfirah

(Bilin ki,) Allah istəmədikcə onlar öyüd-nəsihət ala bilməzlər. Qorxub çəkinməyə layiq olan da, bağışlamağa qadir olan da Odur!