Cüz 30 عم

عَمَّ يَتَسَآءَلُونَ ١

'Amma yatasā'alūn

Onlar (müşriklər) nə barədə bir-birindən soruşurlar?

عَنِ ٱلنَّبَإِ ٱلۡعَظِيمِ ٢

'Anin-naba'il-'azīm

Böyük bir xəbər (Qiyamət) barəsində –

ٱلَّذِي هُمۡ فِيهِ مُخۡتَلِفُونَ ٣

Alladhī hum fīhi mukhtalifūn

(elə bir xəbər) ki, onlar onun haqqında ixtilafdadırlar.

كَلَّا سَيَعۡلَمُونَ ٤

Kallā saya'lamūn

Xeyr, onlar (Qiyamətin həqiqət olduğunu) mütləq biləcəklər!

ثُمَّ كَلَّا سَيَعۡلَمُونَ ٥

Thumma kallā saya'lamūn

Bir daha xeyr! Onlar mütləq biləcəklər!

أَلَمۡ نَجۡعَلِ ٱلۡأَرۡضَ مِهَٰدٗا ٦

Alam naj'alil-arda mihādā

Məgər Biz yeri döşək etmədikmi?

وَٱلۡجِبَالَ أَوۡتَادٗا ٧

Wal-jibāla awtādā

Dağları da dirəklər?

وَخَلَقۡنَٰكُمۡ أَزۡوَٰجٗا ٨

Wakhalaqnākum azwājā

(Ey insanlar!) Biz sizi (erkək və dişi olmaqla) cüt yaratdıq.

وَجَعَلۡنَا نَوۡمَكُمۡ سُبَاتٗا ٩

Waja'alnā nawmakum subātā

Yuxunuzu da (sizin üçün) rahatlıq etdik.

وَجَعَلۡنَا ٱلَّيۡلَ لِبَاسٗا ١٠

Waja'alnal-layla libāsā

Gecəni örtük etdik.

وَجَعَلۡنَا ٱلنَّهَارَ مَعَاشٗا ١١

Waja'alnan-nahāra ma'āshā

Gündüzü isə ruzi qazanmaq vaxtı etdik.

وَبَنَيۡنَا فَوۡقَكُمۡ سَبۡعٗا شِدَادٗا ١٢

Wabanaynā fawqakum sab'an shidādā

Üstünüzdə yeddi (qat) möhkəm (göy) qurduq.

وَجَعَلۡنَا سِرَاجٗا وَهَّاجٗا ١٣

Waja'alnā sirājan wahhājā

Parlaq bir çıraq (günəş) yaratdıq.

وَأَنزَلۡنَا مِنَ ٱلۡمُعۡصِرَٰتِ مَآءٗ ثَجَّاجٗا ١٤

Wa anzalnā minal-mu'sirāti mā'an thajjājā

Biz buludlardan şırıl-şırıl tökülən yağmur endirdik ki,

لِّنُخۡرِجَ بِهِۦ حَبّٗا وَنَبَاتٗا ١٥

Llinukhrija bihī habban wanabātā

onunla toxum və (digər) bitkilər yetişdirək,

وَجَنَّٰتٍ أَلۡفَافًا ١٦

Wajannātin alfāfā

habelə (ağaclarının qol-budaqları bir-birinə) sarmaşan bağlar (salaq).

إِنَّ يَوۡمَ ٱلۡفَصۡلِ كَانَ مِيقَٰتٗا ١٧

Inna yawmal-fasli kāna mīqātā

Həqiqətən, (haqqı batildən) ayırd etmə günü bəlli bir vaxta təyin edilmişdir!

يَوۡمَ يُنفَخُ فِي ٱلصُّورِ فَتَأۡتُونَ أَفۡوَاجٗا ١٨

Yawma yunfakhu fis-sūri fata'tūna afwājā

(Ey insanlar!) Sur üfürüləcəyi gün siz (məhşərə) dəstə-dəstə gələcəksiniz.

وَفُتِحَتِ ٱلسَّمَآءُ فَكَانَتۡ أَبۡوَٰبٗا ١٩

Wafutihatis-samā'u fakānat abwābā

(O gün) göy açılacaq və (mələklərin yerə enməsi üçün göydə) qapıları olacaqdır.

وَسُيِّرَتِ ٱلۡجِبَالُ فَكَانَتۡ سَرَابًا ٢٠

Wasuyyiratil-jibālu fakānat sarābā

Dağlar da hərəkətə gətirilib ilğıma çevriləcəkdir.

إِنَّ جَهَنَّمَ كَانَتۡ مِرۡصَادٗا ٢١

Inna jahannama kānat mirsādā

Həqiqətən, Cəhənnəm pusquda dayanıb (kafirləri) gözləyir.

لِّلطَّٰغِينَ مَـَٔابٗا ٢٢

Llit-tāghīna ma'ābā

O, həddi aşanların qayıdacağı yerdir.

لَّٰبِثِينَ فِيهَآ أَحۡقَابٗا ٢٣

Llābithīna fīhā ahqābā

Onlar orada əsrlər boyu qalacaqlar.

لَّا يَذُوقُونَ فِيهَا بَرۡدٗا وَلَا شَرَابًا ٢٤

Llā yadhūqūna fīhā bardan walā sharābā

Onlar orada nə bir sərinlik, nə də içəcək bir şey dadacaqlar.

إِلَّا حَمِيمٗا وَغَسَّاقٗا ٢٥

Illā hamīman waghassāqā

(İçdikləri) yalnız qaynar su və irin (olacaqdır) –

جَزَآءٗ وِفَاقًا ٢٦

Jazā'an wifāqā

(Dünyada ikən etdikləri əməllərə) müvafiq bir cəza olaraq.

إِنَّهُمۡ كَانُواْ لَا يَرۡجُونَ حِسَابٗا ٢٧

Innahum kānū lā yarjūna hisābā

Çünki, onlar hesaba çəkiləcəklərini güman etmirdilər.

وَكَذَّبُواْ بِـَٔايَٰتِنَا كِذَّابٗا ٢٨

Wakaddhabū bi'āyātinā kiddhābā

Ayələrimizi də qətiyyətlə təkzib edirdilər.

وَكُلَّ شَيۡءٍ أَحۡصَيۡنَٰهُ كِتَٰبٗا ٢٩

Wakulla shay'in ahsaynāhu kitābā

Biz hər bir şeyi hesablayıb (lövhi-məhfuzda) yazmışıq.

فَذُوقُواْ فَلَن نَّزِيدَكُمۡ إِلَّا عَذَابًا ٣٠

Fadhūqū falan nazīdakum illā 'adhābā

Elə isə dadın (əzabı)! Biz sizə əzabdan başqa bir şey artırmayacağıq!

إِنَّ لِلۡمُتَّقِينَ مَفَازًا ٣١

Inna lil-muttaqīna mafāzā

Həqiqətən, müttəqilər üçün qurtuluş vardır.

حَدَآئِقَ وَأَعۡنَٰبٗا ٣٢

Hadā'iqa wa a'nābā

(Həmçinin) bağlar və üzümlüklər,

وَكَوَاعِبَ أَتۡرَابٗا ٣٣

Wakawā'iba atrābā

dolğun döşlü həmyaşıd qızlar

وَكَأۡسٗا دِهَاقٗا ٣٤

Waka'san dihāqā

(Cənnət şərabı ilə) ləbələb (doldurulmuş) qədəhlər də (vardır)!

لَّا يَسۡمَعُونَ فِيهَا لَغۡوٗا وَلَا كِذَّٰبٗا ٣٥

Llā yasma'ūna fīhā laghwan walā kiddhābā

Onlar orada nə boş bir söz, nə də bir yalan eşidəcəklər.

جَزَآءٗ مِّن رَّبِّكَ عَطَآءً حِسَابٗا ٣٦

Jazā'am mir rabbika 'atā'an hisābā

(Bunlar) Rəbbindən olan mükafat, bol bol verilən töhfədir.

رَّبِّ ٱلسَّمَٰوَٰتِ وَٱلۡأَرۡضِ وَمَا بَيۡنَهُمَا ٱلرَّحۡمَٰنِۖ لَا يَمۡلِكُونَ مِنۡهُ خِطَابٗا ٣٧

Rrabbis-samāwāti wal-ardi wamā baynahumar-rahmāni lā yamlikūna minhu khitābā

Göylərin, yerin və onların arasında olanların Rəhman olan Rəbbindən. Onlar Allahın hüzurunda bir söz deməyə qadir olmayacaqlar.

يَوۡمَ يَقُومُ ٱلرُّوحُ وَٱلۡمَلَٰٓئِكَةُ صَفّٗاۖ لَّا يَتَكَلَّمُونَ إِلَّا مَنۡ أَذِنَ لَهُ ٱلرَّحۡمَٰنُ وَقَالَ صَوَابٗا ٣٨

Yawma yaqūmur-rūhu wal-malā'ikatu saffal lā yatakallamūna illā man adhina lahur-rahmānu waqāla sawābā

O gün Ruh (Cəbrail) və mələklər səf-səf duracaq. Rəhmanın izin verdiyi kimsələrdən başqa heç kəs danışmayacaq. (İzin verdiyi kimsə də) doğrunu danışacaqdır.

ذَٰلِكَ ٱلۡيَوۡمُ ٱلۡحَقُّۖ فَمَن شَآءَ ٱتَّخَذَ إِلَىٰ رَبِّهِۦ مَـَٔابًا ٣٩

Dhālikal-yawmul-haqqu faman shā'at-takhadha ilā rabbihī ma'ābā

O haqq olan bir gündür. Kim istəsə Rəbbinə aparan yolu tutar!

إِنَّآ أَنذَرۡنَٰكُمۡ عَذَابٗا قَرِيبٗا يَوۡمَ يَنظُرُ ٱلۡمَرۡءُ مَا قَدَّمَتۡ يَدَاهُ وَيَقُولُ ٱلۡكَافِرُ يَٰلَيۡتَنِي كُنتُ تُرَٰبَۢا ٤٠

Innā andharnākum 'adhāban qarīban yawma yanzurul-mar'u mā qaddamat yadāhu wayaqūlul-kāfiru yālaytanī kuntu turābā

Biz sizi yaxın bir əzab barədə xəbərdar etdik. O gün insan öz əlləri ilə etdiyinə baxacaq, kafir isə: “Kaş mən torpaq olaydım!”– deyəcəkdir.

وَٱلنَّٰزِعَٰتِ غَرۡقٗا ١

Wan-nāzi'āti gharqā

And olsun (kafirlərin canını) şiddətlə çəkib çıxaranlara!

وَٱلنَّٰشِطَٰتِ نَشۡطٗا ٢

Wan-nāshitāti nashtā

And olsun (möminlərin canını) rahatlıqla alanlara!

وَٱلسَّٰبِحَٰتِ سَبۡحٗا ٣

Was-sābihāti sabhā

And olsun (Allahın əmri ilə göydən yerə) sürətlə üzənlərə!

فَٱلسَّٰبِقَٰتِ سَبۡقٗا ٤

Fas-sābiqāti sabqā

And olsun (Allahın əmrini əda etmək üçün bir-birini) ötdükcə ötənlərə!

فَٱلۡمُدَبِّرَٰتِ أَمۡرٗا ٥

Fal-mudabbirāti amrā

And olsun işi yerinə yetirənlərə!

يَوۡمَ تَرۡجُفُ ٱلرَّاجِفَةُ ٦

Yawma tarjufur-rājifah

O gün (sura ilk üfürülüş ilə) lərzəyə gələn titrəyəcək.

تَتۡبَعُهَا ٱلرَّادِفَةُ ٧

Tatba'uhar-rādifah

Onun ardınca təkrar titrəyəcəkdir (Sur ikinci dəfə üfürüləcəkdir).

قُلُوبٞ يَوۡمَئِذٖ وَاجِفَةٌ ٨

Qulūbun yawma'idhin wājifah

O gün qəlblər (qorxudan) tir-tir əsəcək.

أَبۡصَٰرُهَا خَٰشِعَةٞ ٩

Absāruhā khāshi'ah

(O qəlb sahiblərinin) gözləri (qorxudan) zəlil bir görkəm alacaqdır.

يَقُولُونَ أَءِنَّا لَمَرۡدُودُونَ فِي ٱلۡحَافِرَةِ ١٠

Yaqūlūna a'innā lamardūdūna fil-hāfirah

Onlar deyərlər: “"Doğrudanmı biz (öldükdən sonra yenidən) əvvəlki halımıza qaytarılacağıq?

أَءِذَا كُنَّا عِظَٰمٗا نَّخِرَةٗ ١١

A'idhā kunnā 'izāman nakhirah

Çürümüş sümüklər olduğumuzdan sonramı?

قَالُواْ تِلۡكَ إِذٗا كَرَّةٌ خَاسِرَةٞ ١٢

Qālū tilka idhan karratun khāsirah

Onlar: “O zaman bu, ziyanlı bir qayıdışdır”– dedilər.

فَإِنَّمَا هِيَ زَجۡرَةٞ وَٰحِدَةٞ ١٣

Fa innamā hiya zajratun wāhidah

O (surun axırıncı dəfə üfürülməsi) təkcə qorxunc bir səsdir.

فَإِذَا هُم بِٱلسَّاهِرَةِ ١٤

Fa idhā hum bis-sāhirah

Onlar dərhal (qəbirlərindən) yerin səthinə çıxacaqlar.

هَلۡ أَتَىٰكَ حَدِيثُ مُوسَىٰٓ ١٥

Hal atāka hadīthu mūsā

(Ey Peyğəmbər!) Musanın xəbəri sənə gəlib çatdımı?

إِذۡ نَادَىٰهُ رَبُّهُۥ بِٱلۡوَادِ ٱلۡمُقَدَّسِ طُوًى ١٦

Idh nādāhu rabbuhū bil-wādil-muqaddasi tuwā

O zaman Rəbbi ona müqəddəs Tuva vadisində (belə) nida etmişdi:

ٱذۡهَبۡ إِلَىٰ فِرۡعَوۡنَ إِنَّهُۥ طَغَىٰ ١٧

Idhhab ilā fir'awna innahū taghā

“Fironun yanına get! Çünki o, həddi aşmışdır.

فَقُلۡ هَل لَّكَ إِلَىٰٓ أَن تَزَكَّىٰ ١٨

Faqul hal laka ilā an tazakkā

(Ona) de: “(Günahlardan) təmizlənmək istəyirsənmi?

وَأَهۡدِيَكَ إِلَىٰ رَبِّكَ فَتَخۡشَىٰ ١٩

Wa ahdiyaka ilā rabbika fatakhshā

Səni Rəbbinə doğru yönəldimmi ki, (Ondan) qorxub çəkinəsən?”

فَأَرَىٰهُ ٱلۡأٓيَةَ ٱلۡكُبۡرَىٰ ٢٠

Fa arāhul-āyatal-kubrā

(Musa) ona ən böyük ayəni göstərdi.

فَكَذَّبَ وَعَصَىٰ ٢١

Fakaddhaba wa'asā

O isə (haqqı) yalan saydı və asi oldu.

ثُمَّ أَدۡبَرَ يَسۡعَىٰ ٢٢

Thumma adbara yas'ā

Sonra da üz döndərib (tələsərək) getdi.

فَحَشَرَ فَنَادَىٰ ٢٣

Fahashara fanādā

O, (camaatını) toplayıb (onlara) nida edərək:

فَقَالَ أَنَا۠ رَبُّكُمُ ٱلۡأَعۡلَىٰ ٢٤

Faqāla ana rabbukumul-a'lā

“Mən sizin ən uca Rəbbinizəm!”– dedi.

فَأَخَذَهُ ٱللَّهُ نَكَالَ ٱلۡأٓخِرَةِ وَٱلۡأُولَىٰٓ ٢٥

Fa akhadhahullāhu nakālal-ākhirati wal-ūlā

(Beləliklə də) Allah da onu dünya və Axirət əzabı ilə yaxaladı.

إِنَّ فِي ذَٰلِكَ لَعِبۡرَةٗ لِّمَن يَخۡشَىٰٓ ٢٦

Inna fī dhālika la'ibratal liman yakhshā

Həqiqətən, bunda (Allahdan) qorxanlar üçün ibrət vardır.

ءَأَنتُمۡ أَشَدُّ خَلۡقًا أَمِ ٱلسَّمَآءُۚ بَنَىٰهَا ٢٧

A'antum ashaddu khalqan amis-samā'u banāhā

Sizin yaradılışınız çətindir, yoxsa göyün? Onu (Allah) bina etdi.

رَفَعَ سَمۡكَهَا فَسَوَّىٰهَا ٢٨

Rafa'a samkahā fasawwāhā

Onun tavanını yüksəltdi, düzəldib kamilləşdirdi.

وَأَغۡطَشَ لَيۡلَهَا وَأَخۡرَجَ ضُحَىٰهَا ٢٩

Wa aghtasha laylahā wa akhraja duhāhā

Gecəsini qaranlıq edib, gündüzünü də nurlandırdı.

وَٱلۡأَرۡضَ بَعۡدَ ذَٰلِكَ دَحَىٰهَآ ٣٠

Wal-arda ba'da dhālika dahāhā

Bundan sonra yeri döşəyib (insanların orada yaşaması üçün onu yararlı bir hala gətirdi).

أَخۡرَجَ مِنۡهَا مَآءَهَا وَمَرۡعَىٰهَا ٣١

Akhraja minhā mā'ahā wamar'āhā

Ondan suyunu və otlağını çıxartdı.

وَٱلۡجِبَالَ أَرۡسَىٰهَا ٣٢

Wal-jibāla arsāhā

Dağları da (yerə) bərkitdi.

مَتَٰعٗا لَّكُمۡ وَلِأَنۡعَٰمِكُمۡ ٣٣

Matā'al lakum wali'an'āmikum

Sizin və heyvanlarınızın faydalanması üçün.

فَإِذَا جَآءَتِ ٱلطَّآمَّةُ ٱلۡكُبۡرَىٰ ٣٤

Fa idhā jā'atit-tāmmatul-kubrā

Ən böyük fəlakət (Qiyamət) gəldiyi zaman –

يَوۡمَ يَتَذَكَّرُ ٱلۡإِنسَٰنُ مَا سَعَىٰ ٣٥

Yawma yatadhakkarul-insānu mā sa'ā

o gün insan etdiklərini xatırlayacaqdır.

وَبُرِّزَتِ ٱلۡجَحِيمُ لِمَن يَرَىٰ ٣٦

Waburrizatil-jahīmu liman yarā

Cəhənnəm isə hər görənə göstəriləcəkdir.

فَأَمَّا مَن طَغَىٰ ٣٧

Fa ammā man taghā

Amma kim həddi aşıbsa,

وَءَاثَرَ ٱلۡحَيَوٰةَ ٱلدُّنۡيَا ٣٨

Wa ātharal-hayawātad-dunyā

dünya həyatını (axirətdən) üstün tutubsa,

فَإِنَّ ٱلۡجَحِيمَ هِيَ ٱلۡمَأۡوَىٰ ٣٩

Fa innal-jahīma hiyal-ma'wā

şübhəsiz ki, Cəhənnəm onun məskənidir.

وَأَمَّا مَنۡ خَافَ مَقَامَ رَبِّهِۦ وَنَهَى ٱلنَّفۡسَ عَنِ ٱلۡهَوَىٰ ٤٠

Wa ammā man khāfa maqāma rabbihī wanahan-nafsa 'anil-hawā

Amma kim Rəbbinin hüzurunda durmaqdan qorxubsa və nəfsə istəyini yasaq edibsə,

فَإِنَّ ٱلۡجَنَّةَ هِيَ ٱلۡمَأۡوَىٰ ٤١

Fa innal-jannata hiyal-ma'wā

şübhəsiz ki, Cənnət onun məskənidir.

يَسۡـَٔلُونَكَ عَنِ ٱلسَّاعَةِ أَيَّانَ مُرۡسَىٰهَا ٤٢

Yas'alūnaka 'anis-sā'ati ayyāna mursāhā

(Ey Peyğəmbər!) Səndən Qiyamətin nə zaman qopacağı barəsində soruşurlar.

فِيمَ أَنتَ مِن ذِكۡرَىٰهَآ ٤٣

Fīma anta min dhikrāhā

Sən onu haradan biləsən?!

إِلَىٰ رَبِّكَ مُنتَهَىٰهَآ ٤٤

Ilā rabbika muntahāhā

Onu kamil bilmək Rəbbinə aiddir.

إِنَّمَآ أَنتَ مُنذِرُ مَن يَخۡشَىٰهَا ٤٥

Innamā anta mundhiru man yakhshāhā

Sən yalnız ondan (Qiyamətdən) qorxanı xəbərdar edənsən.

كَأَنَّهُمۡ يَوۡمَ يَرَوۡنَهَا لَمۡ يَلۡبَثُوٓاْ إِلَّا عَشِيَّةً أَوۡ ضُحَىٰهَا ٤٦

Ka annahum yawma yarawnahā lam yalbathū illā 'ashiyyatan aw duhāhā

Onlar Qiyaməti gördükləri gün (dünyada) sanki bir axşam yaxud bir səhər qaldıqlarını güman edəcəklər!

عَبَسَ وَتَوَلَّىٰٓ ١

'Abasa watawallā

(Peyğəmbər) qaşqabağını tökdü və üz çevirdi –

أَن جَآءَهُ ٱلۡأَعۡمَىٰ ٢

An jā'ahul-a'mā

yanına kor (Abdullah ibn Ümmi-Məktum) gəldiyinə görə.

وَمَا يُدۡرِيكَ لَعَلَّهُۥ يَزَّكَّىٰٓ ٣

Wamā yudrīka la'allahū yazzakkā

(Ey Muhamməd!) Nə bilirsən, bəlkə o (günahlardan) təmizlənəcəkdi

أَوۡ يَذَّكَّرُ فَتَنفَعَهُ ٱلذِّكۡرَىٰٓ ٤

Aw yaddhakkaru fatanfa'ahudh-dhikrā

yaxud öyüd dinləyib və bu öyüd ona fayda verəcəkdi!

أَمَّا مَنِ ٱسۡتَغۡنَىٰ ٥

Ammā manistaghnā

(Öyüd-nəsihətinə) ehtiyacı olmayana gəlincə isə,

فَأَنتَ لَهُۥ تَصَدَّىٰ ٦

Fa anta lahū tasaddā

sən ona tərəf çevrilirsən.

وَمَا عَلَيۡكَ أَلَّا يَزَّكَّىٰ ٧

Wamā 'alayka allā yazzakkā

Onun (günahlardan) təmizlənməməsinin sənə bir aidiyyəti yoxdur.

وَأَمَّا مَن جَآءَكَ يَسۡعَىٰ ٨

Wa ammā man jā'aka yas'ā

Amma tələsərək sənin yanına gələn,

وَهُوَ يَخۡشَىٰ ٩

Wahuwa yakhshā

(Allahdan) qorxan kimsəyə gəlincə,

فَأَنتَ عَنۡهُ تَلَهَّىٰ ١٠

Fa anta 'anhu talahhā

sən ona məhəl qoymursan!

كَلَّآ إِنَّهَا تَذۡكِرَةٞ ١١

Kallā innahā tadhkirah

Xeyr (Bir daha belə etmə)! Şübhəsiz ki, bu (ayələr), bir öyüd-nəsihətdir.

فَمَن شَآءَ ذَكَرَهُۥ ١٢

Faman shā'a dhakarah

Kim istəsə, ondan öyüd-nəsihət alar.

فِي صُحُفٖ مُّكَرَّمَةٖ ١٣

Fī suhufim mukarramah

(Bu Quran) möhtərəm səhifələrdədir.

مَّرۡفُوعَةٖ مُّطَهَّرَةِۭ ١٤

Mmarfū'atim mutahharah

uca və pak (səhifələrdə).

بِأَيۡدِي سَفَرَةٖ ١٥

Bi aydī safarah

(Bu səhifələr) elçilərin (mələklərin) əllərindədir.

كِرَامِۭ بَرَرَةٖ ١٦

Kirāmi bararah

möhtərəm və müti olan (mələklərin əllərində).

قُتِلَ ٱلۡإِنسَٰنُ مَآ أَكۡفَرَهُۥ ١٧

Qutilal-insānu mā akfarah

Ölsün (kafir) insan! O necə də nankordur!

مِنۡ أَيِّ شَيۡءٍ خَلَقَهُۥ ١٨

Min ayyi shay'in khalaqah

(Qoy baxsın), Allah onu nədən yaratdı?

مِن نُّطۡفَةٍ خَلَقَهُۥ فَقَدَّرَهُۥ ١٩

Min nutfatin khalaqahū faqaddarah

(Allah) onu nütfədən yaratdı və onu müəyyən şəklə saldı.

ثُمَّ ٱلسَّبِيلَ يَسَّرَهُۥ ٢٠

Thummas-sabīla yassarah

Sonra onun yolunu asanlaşdırdı.

ثُمَّ أَمَاتَهُۥ فَأَقۡبَرَهُۥ ٢١

Thumma amātahū fa aqbarah

Sonra onu öldürüb qəbirə saldı.

ثُمَّ إِذَا شَآءَ أَنشَرَهُۥ ٢٢

Thumma idhā shā'a ansharah

Sonra da istədiyi vaxt onu (yenidən) dirildəcəkdir.

كَلَّا لَمَّا يَقۡضِ مَآ أَمَرَهُۥ ٢٣

Kallā lammā yaqdi mā amarah

Xeyr! O, hələ də (Allahın) ona buyurduğunu yerinə yetirməmişdir.

فَلۡيَنظُرِ ٱلۡإِنسَٰنُ إِلَىٰ طَعَامِهِۦٓ ٢٤

Falyanzuril-insānu ilā ta'āmih

Qoy insan yediyinə baxsın!

أَنَّا صَبَبۡنَا ٱلۡمَآءَ صَبّٗا ٢٥

Annā sababnal-mā'a sabbā

Biz yağışı bol-bol yağdırdıq.

ثُمَّ شَقَقۡنَا ٱلۡأَرۡضَ شَقّٗا ٢٦

Thumma shaqaqnal-arda shaqqā

Sonra da yeri çat-çat yardıq.

فَأَنۢبَتۡنَا فِيهَا حَبّٗا ٢٧

Fa ambatnā fīhā habbā

Orada dən yetişdirdik.

وَعِنَبٗا وَقَضۡبٗا ٢٨

Wa'inaban waqadbā

(Habelə) üzüm və yonca,

وَزَيۡتُونٗا وَنَخۡلٗا ٢٩

Wazaytūnan wanakhlā

zeytun və xurma (ağacları),

وَحَدَآئِقَ غُلۡبٗا ٣٠

Wahadā'iqa ghulbā

sıx-sıx bağlar,

وَفَٰكِهَةٗ وَأَبّٗا ٣١

Wafākihatan wa abbā

meyvələr və otlar da (bitirdik).

مَّتَٰعٗا لَّكُمۡ وَلِأَنۡعَٰمِكُمۡ ٣٢

Mmatā'al lakum wali'an'āmikum

Sizin və heyvanlarınızın faydalanması üçün.

فَإِذَا جَآءَتِ ٱلصَّآخَّةُ ٣٣

Fa idhā jā'atis-sākkhah

Qulaqları kar edən səs gələndə –

يَوۡمَ يَفِرُّ ٱلۡمَرۡءُ مِنۡ أَخِيهِ ٣٤

Yawma yafirrul-mar'u min akhīh

o gün insan qaçacaq öz qardaşından,

وَأُمِّهِۦ وَأَبِيهِ ٣٥

Wa ummihī wa abīh

anasından, atasından,

وَصَٰحِبَتِهِۦ وَبَنِيهِ ٣٦

Wasāhibatihī wabanīh

həyat yoldaşından və övladlarından!

لِكُلِّ ٱمۡرِيٕٖ مِّنۡهُمۡ يَوۡمَئِذٖ شَأۡنٞ يُغۡنِيهِ ٣٧

Likullimriy'im minhum yawma'idhin sha'nun yughnīh

O gün onlardan hər birinin yetərincə işi olacaqdır.

وُجُوهٞ يَوۡمَئِذٖ مُّسۡفِرَةٞ ٣٨

Wujūhun yawma'idhim musfirah

O gün (neçə-neçə) üzlər parlayacaq.

ضَاحِكَةٞ مُّسۡتَبۡشِرَةٞ ٣٩

Dāhikatum mustabshirah

Güləcək və fərəhlənəcək.

وَوُجُوهٞ يَوۡمَئِذٍ عَلَيۡهَا غَبَرَةٞ ٤٠

Wawujūhun yawma'idhin 'alayhā ghabarah

O gün (neçə-neçə) üzlərə toz-torpaq hopacaq.

تَرۡهَقُهَا قَتَرَةٌ ٤١

Tarhaquhā qatarah

Onları zülmət bürüyəcək.

أُوْلَٰٓئِكَ هُمُ ٱلۡكَفَرَةُ ٱلۡفَجَرَةُ ٤٢

Ulā'ika humul-kafaratul-fajarah

Məhz onlar kafirlər, günahkarlardır!

إِذَا ٱلشَّمۡسُ كُوِّرَتۡ ١

Idhash-shamsu kuwwirat

Günəş büküləcəyi zaman;

وَإِذَا ٱلنُّجُومُ ٱنكَدَرَتۡ ٢

Wa idhan-nujūmunkadarat

ulduzlar (sönüb yerə) töküləcəyi zaman;

وَإِذَا ٱلۡجِبَالُ سُيِّرَتۡ ٣

Wa idhal-jibālu suyyirat

dağlar hərəkətə gətiriləcəyi zaman;

وَإِذَا ٱلۡعِشَارُ عُطِّلَتۡ ٤

Wa idhal-'ishāru 'uttilat

boğaz dəvələr başlı-başına qalacaqları zaman;

وَإِذَا ٱلۡوُحُوشُ حُشِرَتۡ ٥

Wa idhal-wuhūshu hushirat

vəhşi heyvanlar bir yerə toplanacağı zaman;

وَإِذَا ٱلۡبِحَارُ سُجِّرَتۡ ٦

Wa idhal-bihāru sujjirat

dənizlər alovlanacağı zaman;

وَإِذَا ٱلنُّفُوسُ زُوِّجَتۡ ٧

Wa idhan-nufūsu zuwwijat

nəfislər (öz tayına) qovuşdurulacağı zaman;

وَإِذَا ٱلۡمَوۡءُۥدَةُ سُئِلَتۡ ٨

Wa idhal-maw'ūdatu su'ilat

diri-diri (torpağa) basdırılmış qız (uşağı) soruşulacağı zaman –

بِأَيِّ ذَنۢبٖ قُتِلَتۡ ٩

Bi ayyi dhambin qutilat

hansı günaha görə öldürülmüşdür;

وَإِذَا ٱلصُّحُفُ نُشِرَتۡ ١٠

Wa idhas-suhufu nushirat

səhifələr (əməl dəftərləri) açılacağı zaman;

وَإِذَا ٱلسَّمَآءُ كُشِطَتۡ ١١

Wa idhas-samā'u kushitat

göy (yerindən) qopardılacağı zaman;

وَإِذَا ٱلۡجَحِيمُ سُعِّرَتۡ ١٢

Wa idhal-jahīmu su''irat

Cəhənnəm alovlandırılacağı zaman

وَإِذَا ٱلۡجَنَّةُ أُزۡلِفَتۡ ١٣

Wa idhal-jannatu uzlifat

Cənnət (möminlərə) yaxınlaşdırılacağı zaman;

عَلِمَتۡ نَفۡسٞ مَّآ أَحۡضَرَتۡ ١٤

'Alimat nafsum mā ahdarat

hər kəs (bu gün üçün özünə) nə tədarük etdiyini biləcəkdir.

فَلَآ أُقۡسِمُ بِٱلۡخُنَّسِ ١٥

Falā uqsimu bil-khunnas

And içirəm (gecə çıxıb gündüz) batan ulduzlara,

ٱلۡجَوَارِ ٱلۡكُنَّسِ ١٦

Al-jawāril-kunnas

seyr edib gizlənən səyyarələrə,

وَٱلَّيۡلِ إِذَا عَسۡعَسَ ١٧

Wallayli idhā 'as'as

qaralmaqda olan gecəyə,

وَٱلصُّبۡحِ إِذَا تَنَفَّسَ ١٨

Was-subhi idhā tanaffas

açılmaqda olan səhərə!

إِنَّهُۥ لَقَوۡلُ رَسُولٖ كَرِيمٖ ١٩

Innahū laqawlu rasūlin karīm

Bu (Quran) möhtərəm bir elçinin (Cəbrailin) sözüdür.

ذِي قُوَّةٍ عِندَ ذِي ٱلۡعَرۡشِ مَكِينٖ ٢٠

Dhī quwwatin 'inda dhil-'arshi makīn

(O elçi ki,) qüvvətlidir, Ərşin sahibi yanında (böyük) hörmət sahibidir.

مُّطَاعٖ ثَمَّ أَمِينٖ ٢١

Mmutā'in thamma amīn

Orada (mələklər arasında) itaət ediləndir, (vəhyi çatdırmaqda) etibarlıdır.

وَمَا صَاحِبُكُم بِمَجۡنُونٖ ٢٢

Wamā sāhibukum bimajnūn

Sizin yoldaşınız (Muhamməd) dəli deyildir.

وَلَقَدۡ رَءَاهُ بِٱلۡأُفُقِ ٱلۡمُبِينِ ٢٣

Walaqad ra'āhu bil-ufuqil-mubīn

O, (Cəbraili) aydın üfüqdə gördü.

وَمَا هُوَ عَلَى ٱلۡغَيۡبِ بِضَنِينٖ ٢٤

Wamā huwa 'alal-ghaybi bidanīn

O, qeyb barəsində paxıl deyildir (qeybi xəbərləri sizdən əsirgəməz).

وَمَا هُوَ بِقَوۡلِ شَيۡطَٰنٖ رَّجِيمٖ ٢٥

Wamā huwa biqawli shaytānir rajīm

Bu (Quran) daşqalaq olunmuş şeytanın sözü də deyildir.

فَأَيۡنَ تَذۡهَبُونَ ٢٦

Fa ayna tadhhabūn

Elə isə (ondan üz döndərib) hara gedirsiniz?

إِنۡ هُوَ إِلَّا ذِكۡرٞ لِّلۡعَٰلَمِينَ ٢٧

In huwa illā dhikrul lil-'ālamīn

Bu (Quran), aləmlərə yalnız bir öyüd-nəsihətdir.

لِمَن شَآءَ مِنكُمۡ أَن يَسۡتَقِيمَ ٢٨

Liman shā'a minkum an yastaqīm

Sizlərdən doğru yolda olmaq istəyənlər üçün.

وَمَا تَشَآءُونَ إِلَّآ أَن يَشَآءَ ٱللَّهُ رَبُّ ٱلۡعَٰلَمِينَ ٢٩

Wamā tashā'ūna illā an yashā'allāhu rabbul-'ālamīn

Aləmlərin Rəbbi olan Allah (doğru yolda olmağınızı) istəməyincə, siz istəyə bilməzsiniz!

إِذَا ٱلسَّمَآءُ ٱنفَطَرَتۡ ١

Idhas-samā'unfatarat

Göy parçalanacağı zaman;

وَإِذَا ٱلۡكَوَاكِبُ ٱنتَثَرَتۡ ٢

Wa idhal-kawākibuntatharat

ulduzlar səpələnəcəyi zaman;

وَإِذَا ٱلۡبِحَارُ فُجِّرَتۡ ٣

Wa idhal-bihāru fujjirat

dənizlər daşıb bir-birinə qarışacağı zaman;

وَإِذَا ٱلۡقُبُورُ بُعۡثِرَتۡ ٤

Wa idhal-qubūru bu'thirat

qəbirlər çevriləcəyi zaman;

عَلِمَتۡ نَفۡسٞ مَّا قَدَّمَتۡ وَأَخَّرَتۡ ٥

'Alimat nafsum mā qaddamat wa akkharat

hər kəs əvvəlcədən (özü üçün) nəyi tədarük edib, nəyi sonraya saxladığını biləcəkdir.

يَٰٓأَيُّهَا ٱلۡإِنسَٰنُ مَا غَرَّكَ بِرَبِّكَ ٱلۡكَرِيمِ ٦

Yā'ayyuhal-insānu mā gharraka birabbikal-karīm

Ey insan! Kərim olan Rəbbinə qarşı səni aldadan nədir?

ٱلَّذِي خَلَقَكَ فَسَوَّىٰكَ فَعَدَلَكَ ٧

Alladhī khalaqaka fasawwāka fa'adalak

O Rəbbin ki, səni yaradıb kamilləşdirdi və sənə gözəl bir surət verdi.

فِيٓ أَيِّ صُورَةٖ مَّا شَآءَ رَكَّبَكَ ٨

Fī ayyi sūratim mā shā'a rakkabak

Səni istədiyi şəklə saldı.

كَلَّا بَلۡ تُكَذِّبُونَ بِٱلدِّينِ ٩

Kallā bal tukaddhibūna bid-dīn

Xeyr! Əksinə, siz (Qiyaməti) yalan hesab edirsiniz!

وَإِنَّ عَلَيۡكُمۡ لَحَٰفِظِينَ ١٠

Wa inna 'alaykum lahāfizīn

Sizin üzərinizdə nəzarətçilər vardır.

كِرَامٗا كَٰتِبِينَ ١١

Kirāman kātibīn

Hörmətli (əməllərinizi) yazan mələklər.

يَعۡلَمُونَ مَا تَفۡعَلُونَ ١٢

Ya'lamūna mā taf'alūn

Onlar sizin nə etdiklərinizi bilirlər.

إِنَّ ٱلۡأَبۡرَارَ لَفِي نَعِيمٖ ١٣

Innal-abrāra lafī na'īm

Həqiqətən, yaxşılar nemət içində olacaqlar.

وَإِنَّ ٱلۡفُجَّارَ لَفِي جَحِيمٖ ١٤

Wa innal-fujjāra lafī jahīm

Günahkarlar isə Cəhənnəmdə olacaqlar.

يَصۡلَوۡنَهَا يَوۡمَ ٱلدِّينِ ١٥

Yaslawnahā yawmad-dīn

Onlar ora Din (hesab) günü girəcəklər.

وَمَا هُمۡ عَنۡهَا بِغَآئِبِينَ ١٦

Wamā hum 'anhā bighā'ibīn

Onlar oradan çıxa bilməyəcəklər.

وَمَآ أَدۡرَىٰكَ مَا يَوۡمُ ٱلدِّينِ ١٧

Wamā adrāka mā yawmud-dīn

(Ey Peyğəmbər!) Sən nə biləydin ki, Din günü nədir?

ثُمَّ مَآ أَدۡرَىٰكَ مَا يَوۡمُ ٱلدِّينِ ١٨

Thumma mā adrāka mā yawmud-dīn

Sonra sən nə biləydin ki, Din günü nədir?

يَوۡمَ لَا تَمۡلِكُ نَفۡسٞ لِّنَفۡسٖ شَيۡـٔٗاۖ وَٱلۡأَمۡرُ يَوۡمَئِذٖ لِّلَّهِ ١٩

Yawma lā tamliku nafsul linafsin shay'an wal-amru yawma'idhi lillāh

O gün heç kəs heç kəsə heç bir fayda verə bilməz. O gün hökm yalnız Allaha məxsus olacaqdır!

وَيۡلٞ لِّلۡمُطَفِّفِينَ ١

Waylul lil-mutaffifīn

Çəkidə və ölçüdə aldadanların vay halına!

ٱلَّذِينَ إِذَا ٱكۡتَالُواْ عَلَى ٱلنَّاسِ يَسۡتَوۡفُونَ ٢

Alladhīna idhaktālū 'alan-nāsi yastawfūn

O kəslər ki, insanlardan (bir şey) alıb ölçdükləri zaman (onu) tam ölçərlər.

وَإِذَا كَالُوهُمۡ أَو وَّزَنُوهُمۡ يُخۡسِرُونَ ٣

Wa idhā kālūhum aw wazanūhum yukhsirūn

Onlar üçün bir şey ölçdükləri və ya çəkdikləri zaman (onu) əskildərlər.

أَلَا يَظُنُّ أُوْلَٰٓئِكَ أَنَّهُم مَّبۡعُوثُونَ ٤

Alā yazunnu ulā'ika annahum mab'ūthūn

Məgər onlar (öldükdən sonra) diriləcəklərini zənn etmirlərmi?!

لِيَوۡمٍ عَظِيمٖ ٥

Liyawmin 'azīm

(Özü də) əzəmətli bir gündə.

يَوۡمَ يَقُومُ ٱلنَّاسُ لِرَبِّ ٱلۡعَٰلَمِينَ ٦

Yawma yaqūmun-nāsu lirabbil-'ālamīn

O gün insanlar aləmlərin Rəbbi üçün (qəbirlərindən) qalxacaqlar!

كَلَّآ إِنَّ كِتَٰبَ ٱلۡفُجَّارِ لَفِي سِجِّينٖ ٧

Kallā inna kitābal-fujjāri lafī sijjīn

Xeyr! Günahkarların kitabı Siccindədir.

وَمَآ أَدۡرَىٰكَ مَا سِجِّينٞ ٨

Wamā adrāka mā sijjīn

Sən nə biləsən ki, Siccin nədir?!

كِتَٰبٞ مَّرۡقُومٞ ٩

Kitābum marqūm

O, yazılı bir kitabdır!

وَيۡلٞ يَوۡمَئِذٖ لِّلۡمُكَذِّبِينَ ١٠

Waylun yawma'idhil lil-mukaddhibīn

O gün (Qiyaməti) yalan sayanların vay halına!

ٱلَّذِينَ يُكَذِّبُونَ بِيَوۡمِ ٱلدِّينِ ١١

Alladhīna yukaddhibūna biyawmid-dīn

O kəslər ki, Din gününü yalan sayarlar.

وَمَا يُكَذِّبُ بِهِۦٓ إِلَّا كُلُّ مُعۡتَدٍ أَثِيمٍ ١٢

Wamā yukaddhibu bihī illā kullu mu'tadin athīm

Bunu həddi aşan günahkardan başqa heç kəs yalan saymaz.

إِذَا تُتۡلَىٰ عَلَيۡهِ ءَايَٰتُنَا قَالَ أَسَٰطِيرُ ٱلۡأَوَّلِينَ ١٣

Idhā tutlā 'alayhi āyātunā qāla asātīrul-awwalīn

Ayələrimiz ona oxunduğu zaman: “Bu, keçmişdəkilərin əfsanələridir!”– deyər.

كَلَّاۖ بَلۡۜ رَانَ عَلَىٰ قُلُوبِهِم مَّا كَانُواْ يَكۡسِبُونَ ١٤

Kallā bal rāna 'alā qulūbihim mā kānū yaksibūn

Xeyr! Onların qəlbini qazandıqları (günahlar) bürümüşdür.

كَلَّآ إِنَّهُمۡ عَن رَّبِّهِمۡ يَوۡمَئِذٖ لَّمَحۡجُوبُونَ ١٥

Kallā innahum 'ar rabbihim yawma'idhil lamahjūbūn

Xeyr, o gün onlarla Rəbbi arasına pərdə çəkiləcəkdir!

ثُمَّ إِنَّهُمۡ لَصَالُواْ ٱلۡجَحِيمِ ١٦

Thumma innahum lasālul-jahīm

Sonra onlar Cəhənnəmə girəcəklər.

ثُمَّ يُقَالُ هَٰذَا ٱلَّذِي كُنتُم بِهِۦ تُكَذِّبُونَ ١٧

Thumma yuqālu hādhal-ladhī kuntum bihī tukaddhibūn

Sonra onlara: “Budur sizin yalan saydığınız (Cəhənnəm)!”– deyiləcəkdir.

كَلَّآ إِنَّ كِتَٰبَ ٱلۡأَبۡرَارِ لَفِي عِلِّيِّينَ ١٨

Kallā inna kitābal-abrāri lafī 'illiyyīn

Xeyr! Yaxşıların kitabı İlliyyundadır!

وَمَآ أَدۡرَىٰكَ مَا عِلِّيُّونَ ١٩

Wamā adrāka mā 'illiyyūn

Sən nə biləsən ki, İlliyyun nədir?!

كِتَٰبٞ مَّرۡقُومٞ ٢٠

Kitābum marqūm

O, yazılı bir kitabdır!

يَشۡهَدُهُ ٱلۡمُقَرَّبُونَ ٢١

Yashhaduhul-muqarrabūn

Ona, Allaha yaxın olanlar (mələklər) şahid olar.

إِنَّ ٱلۡأَبۡرَارَ لَفِي نَعِيمٍ ٢٢

Innal-abrāra lafī na'īm

Həqiqətən, yaxşılar nemət içində olacaqlar.

عَلَى ٱلۡأَرَآئِكِ يَنظُرُونَ ٢٣

'Alal-arā'iki yanzurūn

Onlar taxtlar üstündə (əyləşib Allahın nemətlərinə) baxacaqlar.

تَعۡرِفُ فِي وُجُوهِهِمۡ نَضۡرَةَ ٱلنَّعِيمِ ٢٤

Ta'rifu fī wujūhihim nadratan-na'īm

Sən onların üzündə nemətlərin sevincini görəcəksən.

يُسۡقَوۡنَ مِن رَّحِيقٖ مَّخۡتُومٍ ٢٥

Yusqawna mir rahīqim makhtūm

Onlara möhürlü (əl dəyməmiş) şərabdan içirdiləcəkdir.

خِتَٰمُهُۥ مِسۡكٞۚ وَفِي ذَٰلِكَ فَلۡيَتَنَافَسِ ٱلۡمُتَنَٰفِسُونَ ٢٦

Khitāmuhū miskun wafī dhālika falyatanāfasil-mutanāfisūn

Onun sonu müşkdür. Qoy yarışanlar onun üçün yarışsınlar!

وَمِزَاجُهُۥ مِن تَسۡنِيمٍ ٢٧

Wamizājuhū min tasnīm

Onun qatışığı təsnimdəndir (təsnim bulağındandır).

عَيۡنٗا يَشۡرَبُ بِهَا ٱلۡمُقَرَّبُونَ ٢٨

'Aynan yashrabu bihal-muqarrabūn

O elə bir bulaqdır ki, ondan (Allaha) yaxın olanlar içərlər.

إِنَّ ٱلَّذِينَ أَجۡرَمُواْ كَانُواْ مِنَ ٱلَّذِينَ ءَامَنُواْ يَضۡحَكُونَ ٢٩

Innal-ladhīna ajramū kānū minal-ladhīna āmanū yadhakūn

Günahkarlar (dünyada) iman gətirənlərə gülürdülər.

وَإِذَا مَرُّواْ بِهِمۡ يَتَغَامَزُونَ ٣٠

Wa idhā marrū bihim yataghāmazūn

Onların (möminlərin) yanından keçdikdə bir-birinə qaş-göz edirdilər.

وَإِذَا ٱنقَلَبُوٓاْ إِلَىٰٓ أَهۡلِهِمُ ٱنقَلَبُواْ فَكِهِينَ ٣١

Wa idhanqalabū ilā ahlihimunqalabū fakihīn

Ailələrinin yanına qayıtdıqda (möminlərə istehza etdikləri üçün) fərəhlə qayıdırdılar.

وَإِذَا رَأَوۡهُمۡ قَالُوٓاْ إِنَّ هَٰٓؤُلَآءِ لَضَآلُّونَ ٣٢

Wa idhā ra'awhum qālū inna hā'ulā'i ladāllūn

Onları (möminləri) gördükdə isə: “Bunlar azmışlardır!”– deyirdilər.

وَمَآ أُرۡسِلُواْ عَلَيۡهِمۡ حَٰفِظِينَ ٣٣

Wamā ursilū 'alayhim hāfizīn

Halbuki onlar möminlərə gözətçi göndərilməmişdilər.

فَٱلۡيَوۡمَ ٱلَّذِينَ ءَامَنُواْ مِنَ ٱلۡكُفَّارِ يَضۡحَكُونَ ٣٤

Fal-yawmal-ladhīna āmanū minal-kuffāri yadhakūn

Bu gün (Qiyamət günü) isə iman gətirənlər kafirlərə güləcəklər.

عَلَى ٱلۡأَرَآئِكِ يَنظُرُونَ ٣٥

'Alal-arā'iki yanzurūn

Onlar taxtlar üstündə (əyləşib Allahın nemətlərinə) baxacaqlar.

هَلۡ ثُوِّبَ ٱلۡكُفَّارُ مَا كَانُواْ يَفۡعَلُونَ ٣٦

Hal thuwwibal-kuffāru mā kānū yaf'alūn

Kafirlər etdikləri əməllərin cəzasını aldılarmı?!

إِذَا ٱلسَّمَآءُ ٱنشَقَّتۡ ١

Idhas-samā'unshaqqat

Göy yarılacağı

وَأَذِنَتۡ لِرَبِّهَا وَحُقَّتۡ ٢

Wa adhinat lirabbihā wahuqqat

və Rəbbini dinləyib boyun əyməyə hazır olacağı zaman;

وَإِذَا ٱلۡأَرۡضُ مُدَّتۡ ٣

Wa idhal-ardu muddat

Yer dümdüz ediləcəyi,

وَأَلۡقَتۡ مَا فِيهَا وَتَخَلَّتۡ ٤

Wa alqat mā fīhā watakhallat

içindəkiləri (kənara) atıb boşalacağı

وَأَذِنَتۡ لِرَبِّهَا وَحُقَّتۡ ٥

Wa adhinat lirabbihā wahuqqat

və Rəbbini dinləyib boyun əyməyə hazır olacağı zaman;

يَٰٓأَيُّهَا ٱلۡإِنسَٰنُ إِنَّكَ كَادِحٌ إِلَىٰ رَبِّكَ كَدۡحٗا فَمُلَٰقِيهِ ٦

Yā'ayyuhal-insānu innaka kādihun ilā rabbika kadhan famulāqīh

Ey insan! Sən səy göstərib Rəbbinə tərəf can atırsan. Sən Onunla qarşılaşacaqsan!

فَأَمَّا مَنۡ أُوتِيَ كِتَٰبَهُۥ بِيَمِينِهِۦ ٧

Fa ammā man ūtiya kitābahū biyamīnih

Kimin kitabı sağ əlinə veriləcəksə,

فَسَوۡفَ يُحَاسَبُ حِسَابٗا يَسِيرٗا ٨

Fasawfa yuhāsabu hisāban yasīrā

o, yüngül haqq-hesaba çəkiləcək

وَيَنقَلِبُ إِلَىٰٓ أَهۡلِهِۦ مَسۡرُورٗا ٩

Wayanqalibu ilā ahlihī masrūrā

və ailəsinə sevinərək dönəcək!

وَأَمَّا مَنۡ أُوتِيَ كِتَٰبَهُۥ وَرَآءَ ظَهۡرِهِۦ ١٠

Wa ammā man ūtiya kitābahū warā'a zahrih

Kimin kitabı arxa tərəfindən (sol əlinə) veriləcəksə,

فَسَوۡفَ يَدۡعُواْ ثُبُورٗا ١١

Fasawfa yad'ū thubūrā

o (özünə) ölüm diləyəcək

وَيَصۡلَىٰ سَعِيرًا ١٢

Wayaslā sa'īrā

və alovlu atəşə atılacaq!

إِنَّهُۥ كَانَ فِيٓ أَهۡلِهِۦ مَسۡرُورًا ١٣

Innahū kāna fī ahlihī masrūrā

O, (dünyada ikən) ailəsində sevinc içində idi

إِنَّهُۥ ظَنَّ أَن لَّن يَحُورَ ١٤

Innahū zanna al lan yahūr

Çünki o heç bir zaman (Rəbbinin hüzuruna) qayıtmayacağını zənn edirdi.

بَلَىٰٓۚ إِنَّ رَبَّهُۥ كَانَ بِهِۦ بَصِيرٗا ١٥

Balā inna rabbahū kāna bihī basīrā

Xeyr! Sözsüz ki, Rəbbi onu görürdü.

فَلَآ أُقۡسِمُ بِٱلشَّفَقِ ١٦

Falā uqsimu bish-shafaq

And içirəm şəfəqə,

وَٱلَّيۡلِ وَمَا وَسَقَ ١٧

Wallayli wamā wasaq

Gecəyə və (gecənin) ağuşuna aldıqlarına,

وَٱلۡقَمَرِ إِذَا ٱتَّسَقَ ١٨

Wal-qamari idhat-tasaq

bədirlənmiş aya!

لَتَرۡكَبُنَّ طَبَقًا عَن طَبَقٖ ١٩

Latarkabunna tabaqan 'an tabaq

(Ey insanlar!) Siz mütləq haldan-hala düşəcəksiniz.

فَمَا لَهُمۡ لَا يُؤۡمِنُونَ ٢٠

Famā lahum lā yu'minūn

Onlara nə olub ki, iman gətirmirlər?

وَإِذَا قُرِئَ عَلَيۡهِمُ ٱلۡقُرۡءَانُ لَا يَسۡجُدُونَۤ۩ ٢١

Wa idhā quri'a 'alayhimul-qur'ānu lā yasjudūn

Onlara Quran oxunduqda səcdə etmirlər?

بَلِ ٱلَّذِينَ كَفَرُواْ يُكَذِّبُونَ ٢٢

Balil-ladhīna kafarū yukaddhibūn

Əksinə, küfr edənlər (haqqı) yalan sayırlar.

وَٱللَّهُ أَعۡلَمُ بِمَا يُوعُونَ ٢٣

Wallāhu a'lamu bimā yū'ūn

Allah onların nəyi gizlətdiklərini çox yaxşı bilir!

فَبَشِّرۡهُم بِعَذَابٍ أَلِيمٍ ٢٤

Fabasshirhum bi'adhābin alīm

Elə isə onları ağrılı-acılı bir əzabla müjdələ!

إِلَّا ٱلَّذِينَ ءَامَنُواْ وَعَمِلُواْ ٱلصَّٰلِحَٰتِ لَهُمۡ أَجۡرٌ غَيۡرُ مَمۡنُونِۭ ٢٥

Illal-ladhīna āmanū wa'amilus-sālihāti lahum ajrun ghayru mamnūn

İman gətirib yaxşı işlər görənlər istisna olmaqla! Onlar üçün tükənməz mükafat vardır.

وَٱلسَّمَآءِ ذَاتِ ٱلۡبُرُوجِ ١

Was-samā'i dhātil-burūj

And olsun bürclər sahibi olan göyə!

وَٱلۡيَوۡمِ ٱلۡمَوۡعُودِ ٢

Wal-yawmil-maw'ūd

And olsun vədə verilmiş günə (Qiyamət gününə)!

وَشَاهِدٖ وَمَشۡهُودٖ ٣

Washāhidin wamashhūd

And olsun şahidlik edənə və şahidlik edilənə!

قُتِلَ أَصۡحَٰبُ ٱلۡأُخۡدُودِ ٤

Qutila ashābul-ukhdūd

Məhv olsun xəndək sahibləri!

ٱلنَّارِ ذَاتِ ٱلۡوَقُودِ ٥

An-nāri dhātil-waqūd

Odunla alovlandırılmış (xəndəklər).

إِذۡ هُمۡ عَلَيۡهَا قُعُودٞ ٦

Idh hum 'alayhā qu'ūd

O zaman onlar xəndəklərin ətrafında oturub,

وَهُمۡ عَلَىٰ مَا يَفۡعَلُونَ بِٱلۡمُؤۡمِنِينَ شُهُودٞ ٧

Wahum 'alā mā yaf'alūna bil-mu'minīna shuhūd

möminlərə etdiklərinə seyr edirdilər.

وَمَا نَقَمُواْ مِنۡهُمۡ إِلَّآ أَن يُؤۡمِنُواْ بِٱللَّهِ ٱلۡعَزِيزِ ٱلۡحَمِيدِ ٨

Wamā naqamū minhum illā an yu'minū billāhil-'azīzil-hamīd

(Kafirlər) onlardan yalnız Qüdrətli, Tərifəlayiq olan Allaha iman gətirdiklərinə görə intiqam alırdılar.

ٱلَّذِي لَهُۥ مُلۡكُ ٱلسَّمَٰوَٰتِ وَٱلۡأَرۡضِۚ وَٱللَّهُ عَلَىٰ كُلِّ شَيۡءٖ شَهِيدٌ ٩

Alladhī lahū mulkus-samāwāti wal-ardi wallāhu 'alā kulli shay'in shahīd

Göylərin və yerin mülkü Ona məxsusdur. Allah hər şeyə Şahiddir.

إِنَّ ٱلَّذِينَ فَتَنُواْ ٱلۡمُؤۡمِنِينَ وَٱلۡمُؤۡمِنَٰتِ ثُمَّ لَمۡ يَتُوبُواْ فَلَهُمۡ عَذَابُ جَهَنَّمَ وَلَهُمۡ عَذَابُ ٱلۡحَرِيقِ ١٠

Innal-ladhīna fatanul-mu'minīna wal-mu'mināti thumma lam yatūbū falahum 'adhābu jahannama walahum 'adhābul-harīq

Şübhəsiz ki, mömin kişilərə və mömin qadınlara işkəncə verib sonra da tövbə etməyənlərə Cəhənnəm əzabı və onları yandırıb-yaxan od əzabı vardır.

إِنَّ ٱلَّذِينَ ءَامَنُواْ وَعَمِلُواْ ٱلصَّٰلِحَٰتِ لَهُمۡ جَنَّٰتٞ تَجۡرِي مِن تَحۡتِهَا ٱلۡأَنۡهَٰرُۚ ذَٰلِكَ ٱلۡفَوۡزُ ٱلۡكَبِيرُ ١١

Innal-ladhīna āmanū wa'amilus-sālihāti lahum jannātun tajrī min tahtihal-anhāru dhālikal-fawzul-kabīr

İman gətirib saleh əməllər edənlər üçün (ağacları və qəsrləri) altından çaylar axan cənnətlər vardır. Bu, böyük uğurdur.

إِنَّ بَطۡشَ رَبِّكَ لَشَدِيدٌ ١٢

Inna batsha rabbika lashadīd

(Ey Peyğəmbər!) Doğrudan da, Rəbbinin (günahkarları) yaxalaması çox şiddətlidir!

إِنَّهُۥ هُوَ يُبۡدِئُ وَيُعِيدُ ١٣

Innahū huwa yubdi'u wayu'īd

Həqiqətən, (hər şeyi) ilk olaraq yaradan və (öldükdən sonra onu) yenidən dirildən Odur.

وَهُوَ ٱلۡغَفُورُ ٱلۡوَدُودُ ١٤

Wahuwal-ghafūrul-wadūd

Çox bağışlayan da, çox Sevən də Odur!

ذُو ٱلۡعَرۡشِ ٱلۡمَجِيدُ ١٥

Dhul-'arshil-majīd

Ərşin sahibidir, Şan-şöhrəti uca olandır!

فَعَّالٞ لِّمَا يُرِيدُ ١٦

Fa''ālul limā yurīd

İstədiyini edəndir.

هَلۡ أَتَىٰكَ حَدِيثُ ٱلۡجُنُودِ ١٧

Hal atāka hadīthul-junūd

(Ey Peyğəmbər!) Qoşunların xəbəri sənə gəlib çatdımı?

فِرۡعَوۡنَ وَثَمُودَ ١٨

Fir'awna wathamūd

Firon və Səmud (qoşunlarının).

بَلِ ٱلَّذِينَ كَفَرُواْ فِي تَكۡذِيبٖ ١٩

Balil-ladhīna kafarū fī takdhīb

Xeyr, küfr edənlər (haqqı) yalan saymaqdadırlar.

وَٱللَّهُ مِن وَرَآئِهِم مُّحِيطُۢ ٢٠

Wallāhu min warā'ihim muhīt

Allah onları arxadan əhatə etmişdir.

بَلۡ هُوَ قُرۡءَانٞ مَّجِيدٞ ٢١

Bal huwa qur'ānum majīd

Xeyr, o şanlı Qurandır.

فِي لَوۡحٖ مَّحۡفُوظِۭ ٢٢

Fī lawhim mahfūz

O, lövhi-məhfuzdadır.

وَٱلسَّمَآءِ وَٱلطَّارِقِ ١

Was-samā'i wat-tāriq

And olsun səmaya və Tariqə!

وَمَآ أَدۡرَىٰكَ مَا ٱلطَّارِقُ ٢

Wamā adrāka mat-tāriq

(Ey Peyğəmbər!) Sən nə bilirsən ki, Tariq nədir?

ٱلنَّجۡمُ ٱلثَّاقِبُ ٣

An-najmuth-thāqib

(O, qaranlıqları) dəlib keçən parlaq ulduzdur.

إِن كُلُّ نَفۡسٖ لَّمَّا عَلَيۡهَا حَافِظٞ ٤

In kullu nafsil lammā 'alayhā hāfiz

Elə bir kimsə yoxdur ki, onun üzərində gözətçi (mələk) olmasın!

فَلۡيَنظُرِ ٱلۡإِنسَٰنُ مِمَّ خُلِقَ ٥

Falyanzuril-insānu mimma khuliq

Qoy insan nədən yaradıldığına bir baxsın!

خُلِقَ مِن مَّآءٖ دَافِقٖ ٦

Khuliqa mim mā'in dāfiq

O, atılan sudan (nütfədən) yaradılmışdır.

يَخۡرُجُ مِنۢ بَيۡنِ ٱلصُّلۡبِ وَٱلتَّرَآئِبِ ٧

Yakhruju mim baynis-sulbi wat-tarā'ib

O (su) bel və sinə sümükləri arasından çıxır.

إِنَّهُۥ عَلَىٰ رَجۡعِهِۦ لَقَادِرٞ ٨

Innahū 'alā raj'ihī laqādir

Şübhəsiz ki, Allahın onu (öldükən sonra) yenidən diriltməyə qadirdir.

يَوۡمَ تُبۡلَى ٱلسَّرَآئِرُ ٩

Yawma tublas-sarā'ir

O gün (qəlblərdə olan) sirlər aşkar olunacaqdır.

فَمَا لَهُۥ مِن قُوَّةٖ وَلَا نَاصِرٖ ١٠

Famā lahū min quwwatin walā nāsir

(O gün) onun (insanın) nə bir qüvvəsi, nə də bir köməkçisi olar.

وَٱلسَّمَآءِ ذَاتِ ٱلرَّجۡعِ ١١

Was-samā'i dhātir-raj'

And olsun yağış sahibi olan göyə!

وَٱلۡأَرۡضِ ذَاتِ ٱلصَّدۡعِ ١٢

Wal-ardi dhātis-sad'

And olsun (növbənöv bitkilərlə) yarılan yerə!

إِنَّهُۥ لَقَوۡلٞ فَصۡلٞ ١٣

Innahū laqawlun fasl

Həqiqətən, bu (Quran, haqqı batildən) ayıran bir sözdür.

وَمَا هُوَ بِٱلۡهَزۡلِ ١٤

Wamā huwa bil-hazl

O, əyləncə (boş söz) deyil.

إِنَّهُمۡ يَكِيدُونَ كَيۡدٗا ١٥

Innahum yakīdūna kaydā

Onlar (kafirlər) hiylə qururlar.

وَأَكِيدُ كَيۡدٗا ١٦

Wa akīdu kaydā

Mən də hiylə qururam.

فَمَهِّلِ ٱلۡكَٰفِرِينَ أَمۡهِلۡهُمۡ رُوَيۡدَۢا ١٧

Famahhilil-kāfirīna amhilhum ruwaydā

(Ey Peyğəmbər!) Kafirlərə möhlət ver! Onlara bir az da möhlət ver.

سَبِّحِ ٱسۡمَ رَبِّكَ ٱلۡأَعۡلَى ١

Sabbihisma rabbikal-a'lā

Ən Uca Rəbbinin adını təsbih et!

ٱلَّذِي خَلَقَ فَسَوَّىٰ ٢

Alladhī khalaqa fasawwā

O Rəbbin ki, (hər şeyi) yaratdı və kamilləşdirdi.

وَٱلَّذِي قَدَّرَ فَهَدَىٰ ٣

Walladhī qaddara fahadā

O Rəbbin ki, (hər şeyin müqəddəratını əzəldən) müəyyən etdi və yol göstərdi.

وَٱلَّذِيٓ أَخۡرَجَ ٱلۡمَرۡعَىٰ ٤

Walladhī akhrajal-mar'ā

O Rəbbin ki, otlağı çıxartdı.

فَجَعَلَهُۥ غُثَآءً أَحۡوَىٰ ٥

Faja'alahū ghuthā'an ahwā

Sonra da onu (çürüyüb) qaralmış samana çevirdi.

سَنُقۡرِئُكَ فَلَا تَنسَىٰٓ ٦

Sanuqri'uka falā tansā

(Ey Peyğəmbər!) Biz sənə (Quranı) oxudacağıq və sən (onu) unutmayacaqsan.

إِلَّا مَا شَآءَ ٱللَّهُۚ إِنَّهُۥ يَعۡلَمُ ٱلۡجَهۡرَ وَمَا يَخۡفَىٰ ٧

Illā mā shā'allāhu innahū ya'lamul-jahra wamā yakhfā

Yalnız Allahın istədiyindən başqa. Şübhəsiz ki, O, aşkarı da, gizlini də bilir.

وَنُيَسِّرُكَ لِلۡيُسۡرَىٰ ٨

Wanuyassiruka lil-yusrā

Biz səni ən asan olana (Cənnətə aparan əməllərə) müvəffəq edəcəyik.

فَذَكِّرۡ إِن نَّفَعَتِ ٱلذِّكۡرَىٰ ٩

Fadhakkir in nafa'atidh-dhikrā

(Ey Peyğəmbər!) Xatırlatmaq fayda versə, xatırlat!

سَيَذَّكَّرُ مَن يَخۡشَىٰ ١٠

Sayaddhakkaru man yakhshā

(Allahdan) qorxan öyüd-nəsihət götürəcəkdir.

وَيَتَجَنَّبُهَا ٱلۡأَشۡقَى ١١

Wayatajannabuhal-ashqā

Ən bədbəxt (kafir kimsə) isə ondan (öyüd-nəsihətdən) qaçacaqdır.

ٱلَّذِي يَصۡلَى ٱلنَّارَ ٱلۡكُبۡرَىٰ ١٢

Alladhī yaslan-nāral-kubrā

O kimsə ki, ən böyük alova (Cəhənnəm alovuna) atılacaqdır.

ثُمَّ لَا يَمُوتُ فِيهَا وَلَا يَحۡيَىٰ ١٣

Thumma lā yamūtu fīhā walā yahyā

Sonra orada nə öləcək, nə də yaşaya biləcək.

قَدۡ أَفۡلَحَ مَن تَزَكَّىٰ ١٤

Qad aflaha man tazakkā

(Günahlardan) təmizlənən kimsə isə uğur qazanmışdır.

وَذَكَرَ ٱسۡمَ رَبِّهِۦ فَصَلَّىٰ ١٥

Wadhakarasma rabbihī fasallā

O kimsə ki, Rəbbinin adını xatırlayıb namaz qılmışdır.

بَلۡ تُؤۡثِرُونَ ٱلۡحَيَوٰةَ ٱلدُّنۡيَا ١٦

Bal tu'thirūnal-hayawātad-dunyā

Xeyr, siz dünya həyatını üstün tutursunuz.

وَٱلۡأٓخِرَةُ خَيۡرٞ وَأَبۡقَىٰٓ ١٧

Wal-ākhiratu khayrun wa abqā

Axirət isə daha xeyirli və daha davamlıdır.

إِنَّ هَٰذَا لَفِي ٱلصُّحُفِ ٱلۡأُولَىٰ ١٨

Inna hādhā lafis-suhufil-ūlā

Həqiqətən də, bu (anlatılanlar), əvvəlki səhifələrdə də vardır –

صُحُفِ إِبۡرَٰهِيمَ وَمُوسَىٰ ١٩

Suhufi ibrāhīma wamūsā

İbrahimin və Musanın səhifələrində.

هَلۡ أَتَىٰكَ حَدِيثُ ٱلۡغَٰشِيَةِ ١

Hal atāka hadīthul-ghāshiyah

(Ey Peyğəmbər!) Qiyamətin xəbəri sənə gəlib çatdımı?

وُجُوهٞ يَوۡمَئِذٍ خَٰشِعَةٌ ٢

Wujūhun yawma'idhin khāshi'ah

O gün (neçə-neçə) üzlər (qorxudan) zəlil bir görkəm alacaqdır.

عَامِلَةٞ نَّاصِبَةٞ ٣

'Āmilatun nāsibah

Çalışıb, yorulacaq,

تَصۡلَىٰ نَارًا حَامِيَةٗ ٤

Taslā nāran hāmiyah

qızmar oda girəcək,

تُسۡقَىٰ مِنۡ عَيۡنٍ ءَانِيَةٖ ٥

Tusqā min 'aynin āniyah

qaynar çeşmədən (su) içirdiləcək.

لَّيۡسَ لَهُمۡ طَعَامٌ إِلَّا مِن ضَرِيعٖ ٦

Llaysa lahum ta'āmun illā min darī'

Onların daridən (acı və pis qoxulu tikanlı bitkidən) başqa bir yeməyi olmayacaqdır.

لَّا يُسۡمِنُ وَلَا يُغۡنِي مِن جُوعٖ ٧

Llā yusminu walā yughnī min jū'

(O yemək onları) nə doydurar, nə də aclıqdan qurtarar.

وُجُوهٞ يَوۡمَئِذٖ نَّاعِمَةٞ ٨

Wujūhun yawma'idhin nā'imah

O gün (neçə-neçə) üzlər sevinəcək,

لِّسَعۡيِهَا رَاضِيَةٞ ٩

Llisa'yihā rādiyah

(dünyadakı) səylərindən razı qalacaq,

فِي جَنَّةٍ عَالِيَةٖ ١٠

Fī jannatin 'āliyah

uca Cənnətdə olacaq,

لَّا تَسۡمَعُ فِيهَا لَٰغِيَةٗ ١١

Llā tasma'u fīhā lāghiyah

orada faydasız bir söz eşitməyəcək.

فِيهَا عَيۡنٞ جَارِيَةٞ ١٢

Fīhā 'aynun jāriyah

Orada axar çeşmələr vardır;

فِيهَا سُرُرٞ مَّرۡفُوعَةٞ ١٣

Fīhā sururum marfū'ah

Orada hündür taxtlar,

وَأَكۡوَابٞ مَّوۡضُوعَةٞ ١٤

Wa akwābum mawdū'ah

qoyulmuş piyalələr,

وَنَمَارِقُ مَصۡفُوفَةٞ ١٥

Wanamāriqu masfūfah

yan-yana düzülmüş yastıqlar,

وَزَرَابِيُّ مَبۡثُوثَةٌ ١٦

Wazarābiyyu mabthūthah

və sərilmiş xalçalar var.

أَفَلَا يَنظُرُونَ إِلَى ٱلۡإِبِلِ كَيۡفَ خُلِقَتۡ ١٧

Afalā yanzurūna ilal-ibili kayfa khuliqat

Məgər dəvəyə baxmırlar ki, necə yaradılmışdır?

وَإِلَى ٱلسَّمَآءِ كَيۡفَ رُفِعَتۡ ١٨

Wa ilas-samā'i kayfa rufi'at

Göyə (baxmırlar ki) necə ucaldılmışdır?

وَإِلَى ٱلۡجِبَالِ كَيۡفَ نُصِبَتۡ ١٩

Wa ilal-jibāli kayfa nusibat

Dağlara (baxmırlar ki) necə dikəldilmişdir?

وَإِلَى ٱلۡأَرۡضِ كَيۡفَ سُطِحَتۡ ٢٠

Wa ilal-ardi kayfa sutihat

Yerə (baxmırlar ki) necə döşədilmişdir?

فَذَكِّرۡ إِنَّمَآ أَنتَ مُذَكِّرٞ ٢١

Fadhakkir innamā anta mudhakkir

(Ey Peyğəmbər!) Sən öyüd-nəsihət ver! Sən yalnız öyüd-nəsihət verənsən.

لَّسۡتَ عَلَيۡهِم بِمُصَيۡطِرٍ ٢٢

Llasta 'alayhim bimusaytir

Sən onların üzərində hökmdar deyilsən.

إِلَّا مَن تَوَلَّىٰ وَكَفَرَ ٢٣

Illā man tawallā wakafar

Lakin kim üz döndərib küfr edərsə,

فَيُعَذِّبُهُ ٱللَّهُ ٱلۡعَذَابَ ٱلۡأَكۡبَرَ ٢٤

Fayu'addhibuhullāhul-'adhābal-akbar

Allah onu ən böyük əzabla cəzalandırar.

إِنَّ إِلَيۡنَآ إِيَابَهُمۡ ٢٥

Inna ilaynā iyābahum

Şübhəsiz ki, onların dönüşü Bizədir.

ثُمَّ إِنَّ عَلَيۡنَا حِسَابَهُم ٢٦

Thumma inna 'alaynā hisābahum

Sonra onları hesaba çəkmək də Bizə aiddir.

وَٱلۡفَجۡرِ ١

Wal-fajr

And olsun fəcrə (dan yerinin ağardığı vaxta)!

وَلَيَالٍ عَشۡرٖ ٢

Walayālin 'ashr

And olsun on gecəyə (zülhiccə ayının ilk on gecəsinə)!

وَٱلشَّفۡعِ وَٱلۡوَتۡرِ ٣

Wash-shaf'i wal-watr

And olsun cütə və təkə!

وَٱلَّيۡلِ إِذَا يَسۡرِ ٤

Wallayli idhā yasr

And olsun keçib getməkdə olan gecəyə!

هَلۡ فِي ذَٰلِكَ قَسَمٞ لِّذِي حِجۡرٍ ٥

Hal fī dhālika qasamul lidhī hijr

Məgər bu (andlar) ağıl sahibi üçün kifayət deyilmi?

أَلَمۡ تَرَ كَيۡفَ فَعَلَ رَبُّكَ بِعَادٍ ٦

Alam tara kayfa fa'ala rabbuka bi'ād

(Ey Peyğəmbər!) Məgər Rəbbin (Hud qövmü) Ada nələr etdiyini görmədinmi?!

إِرَمَ ذَاتِ ٱلۡعِمَادِ ٧

Irama dhātil-'imād

Sütunlar sahibi İrəmə (İrəm qəbiləsinə)?!

ٱلَّتِي لَمۡ يُخۡلَقۡ مِثۡلُهَا فِي ٱلۡبِلَٰدِ ٨

Allatī lam yukhlaq mithluhā fil-bilād

Halbuki yer üzündə onlar kimisi xəlq edilməmişdi.

وَثَمُودَ ٱلَّذِينَ جَابُواْ ٱلصَّخۡرَ بِٱلۡوَادِ ٩

Wathamūdal-ladhīna jābus-sakhra bil-wād

(Habelə) vadidə qayaları yonan (Salehin qövmü) Səmuda?!

وَفِرۡعَوۡنَ ذِي ٱلۡأَوۡتَادِ ١٠

Wafir'awna dhil-awtād

Eləcə də dirəklər sahibi Firona?

ٱلَّذِينَ طَغَوۡاْ فِي ٱلۡبِلَٰدِ ١١

Alladhīna taghaw fil-bilād

Onlar məmləkətlərdə həddi aşmış,

فَأَكۡثَرُواْ فِيهَا ٱلۡفَسَادَ ١٢

Fa aktharū fīhal-fasād

Oralarda çoxlu fəsad törətmişdilər.

فَصَبَّ عَلَيۡهِمۡ رَبُّكَ سَوۡطَ عَذَابٍ ١٣

Fasabba 'alayhim rabbuka sawta 'adhāb

Rəbbin də onlara əzab qamçısı endirdi.

إِنَّ رَبَّكَ لَبِٱلۡمِرۡصَادِ ١٤

Inna rabbaka labil-mirsād

(Ey Peyğəmbər!) Həqiqətən Rəbbin (qullarının əməllərinə) nəzarət edir.

فَأَمَّا ٱلۡإِنسَٰنُ إِذَا مَا ٱبۡتَلَىٰهُ رَبُّهُۥ فَأَكۡرَمَهُۥ وَنَعَّمَهُۥ فَيَقُولُ رَبِّيٓ أَكۡرَمَنِ ١٥

Fa ammal-insānu idhā mabtalāhu rabbuhū fa akramahū wana''amahū fayaqūlu rabbī akraman

İnsana gəlincə, Rəbbi onu sınayıb ehtiram göstərsə və ona nemət versə: “Rəbbim mənə ehtiram göstərdi!”– deyər.

وَأَمَّآ إِذَا مَا ٱبۡتَلَىٰهُ فَقَدَرَ عَلَيۡهِ رِزۡقَهُۥ فَيَقُولُ رَبِّيٓ أَهَٰنَنِ ١٦

Wa ammā idhā mabtalāhu faqadara 'alayhi rizqahū fayaqūlu rabbī ahānan

Amma onu sınayıb ruzisini azaltsa: “Rəbbim məni alçaltdı!”– deyər.

كَلَّاۖ بَل لَّا تُكۡرِمُونَ ٱلۡيَتِيمَ ١٧

Kallā bal lā tukrimūnal-yatīm

Xeyr! Əksinə siz yetimə ehtiram göstərmirsiniz.

وَلَا تَحَٰٓضُّونَ عَلَىٰ طَعَامِ ٱلۡمِسۡكِينِ ١٨

Walā tahāddūna 'alā ta'āmil-miskīn

Miskini yedirməyə bir-birinizi təşviq etmirsiniz.

وَتَأۡكُلُونَ ٱلتُّرَاثَ أَكۡلٗا لَّمّٗا ١٩

Wata'kulūnat-turātha aklal lammā

Mirası hərisliklə yeyirsiniz.

وَتُحِبُّونَ ٱلۡمَالَ حُبّٗا جَمّٗا ٢٠

Watuhibbūnal-māla hubban jammā

Mal-dövləti də olduqca çox sevirsiniz.

كَلَّآۖ إِذَا دُكَّتِ ٱلۡأَرۡضُ دَكّٗا دَكّٗا ٢١

Kallā idhā dukkatil-ardu dakkan dakkā

Xeyr! Elə ki yer lərzəyə gəlib parça-parça olacaq,

وَجَآءَ رَبُّكَ وَٱلۡمَلَكُ صَفّٗا صَفّٗا ٢٢

Wajā'a rabbuka wal-malaku saffan saffā

Rəbbin və mələklər səf-səf düzülərək gələcək

وَجِاْيٓءَ يَوۡمَئِذِۭ بِجَهَنَّمَۚ يَوۡمَئِذٖ يَتَذَكَّرُ ٱلۡإِنسَٰنُ وَأَنَّىٰ لَهُ ٱلذِّكۡرَىٰ ٢٣

Wajiy'a yawma'idhi bijahannama yawma'idhin yatadhakkarul-insānu wa annā lahudh-dhikrā

və o gün Cəhənnəm gətiriləcək. O gün insan (günahlarını) xatırlayacaq. Lakin (bu) xatırlamanın ona nə faydası?

يَقُولُ يَٰلَيۡتَنِي قَدَّمۡتُ لِحَيَاتِي ٢٤

Yaqūlu yālaytanī qaddamtu lihayātī

O: “Kaş (axirət) həyatım üçün öncədən hazırlıq görəydim!”– deyəcəkdir.

فَيَوۡمَئِذٖ لَّا يُعَذِّبُ عَذَابَهُۥٓ أَحَدٞ ٢٥

Fayawma'idhil lā yu'addhibu 'adhābahū ahad

O gün Allahın verdiyi əzabı kimsə verə bilməz.

وَلَا يُوثِقُ وَثَاقَهُۥٓ أَحَدٞ ٢٦

Walā yūthiqu wathāqahū ahad

Onun bağladığı kimi kimsə bağlaya bilməz.

يَٰٓأَيَّتُهَا ٱلنَّفۡسُ ٱلۡمُطۡمَئِنَّةُ ٢٧

Yā'ayyatuhan-nafsul-mutma'innah

(O gün möminə deyiləcəkdir:) “Ey arxayın olan nəfs!

ٱرۡجِعِيٓ إِلَىٰ رَبِّكِ رَاضِيَةٗ مَّرۡضِيَّةٗ ٢٨

Irji'ī ilā rabbiki rādiyatam mardiyyah

Razı qalmış və razılıq qazanmış halda Rəbbinə tərəf dön!

فَٱدۡخُلِي فِي عِبَٰدِي ٢٩

Fadkhulī fī 'ibādī

(Saleh) qullarımın arasına keç!

وَٱدۡخُلِي جَنَّتِي ٣٠

Wadkhulī jannatī

(Onlarla birgə) Cənnətimə daxil ol!

لَآ أُقۡسِمُ بِهَٰذَا ٱلۡبَلَدِ ١

Lā uqsimu bihādhal-balad

And içirəm bu şəhərə (Məkkəyə)!

وَأَنتَ حِلُّۢ بِهَٰذَا ٱلۡبَلَدِ ٢

Wa anta hillu bihādhal-balad

Sən bu şəhərdə sakinsən. (Yaxud: Sənə bu şəhərdə istədiyini etmək halaldır).

وَوَالِدٖ وَمَا وَلَدَ ٣

Wawālidin wamā walad

And olsun ataya (Adəmə) və onun zürriyyətinə!

لَقَدۡ خَلَقۡنَا ٱلۡإِنسَٰنَ فِي كَبَدٍ ٤

Laqad khalaqnal-insāna fī kabad

Biz insanı çətinlik içində xəlq etdik.

أَيَحۡسَبُ أَن لَّن يَقۡدِرَ عَلَيۡهِ أَحَدٞ ٥

Ayahsabu al lan yaqdira 'alayhi ahad

Məgər o (insan), heç kəsin ona gücü çatmayacağınımı güman edir?!

يَقُولُ أَهۡلَكۡتُ مَالٗا لُّبَدًا ٦

Yaqūlu ahlaktu mālal lubadā

O: “Mən (Muhammədə düşmənçilik yolunda) çoxlu mal xərclədim!”– deyir.

أَيَحۡسَبُ أَن لَّمۡ يَرَهُۥٓ أَحَدٌ ٧

Ayahsabu al lam yarahū ahad

Məgər o, heç kəsin onu görməyəcəyinimi zənn edir?!

أَلَمۡ نَجۡعَل لَّهُۥ عَيۡنَيۡنِ ٨

Alam naj'al lahū 'aynayn

Biz ona iki göz vermədikmi?!

وَلِسَانٗا وَشَفَتَيۡنِ ٩

Walisānan washafatayn

Eləcə də, bir dil və iki dodaq (vermədikmi)?!

وَهَدَيۡنَٰهُ ٱلنَّجۡدَيۡنِ ١٠

Wahadaynāhun-najdayn

Biz ona iki yolu (haqqı və batili) göstərmədikmi?!

فَلَا ٱقۡتَحَمَ ٱلۡعَقَبَةَ ١١

Falaqtahamal-'aqabah

O, sərt yoxuşu aşa biləmədi.

وَمَآ أَدۡرَىٰكَ مَا ٱلۡعَقَبَةُ ١٢

Wamā adrāka mal-'aqabah

Sən nə bilirsən ki, o sərt yoxuş nədir?

فَكُّ رَقَبَةٍ ١٣

Fakku raqabah

(O,) kölə azad etməkdir

أَوۡ إِطۡعَٰمٞ فِي يَوۡمٖ ذِي مَسۡغَبَةٖ ١٤

Aw it'āmun fī yawmin dhī masghabah

və ya aclıq günündə (möhtaca) yemək verməkdir –

يَتِيمٗا ذَا مَقۡرَبَةٍ ١٥

Yatīman dhā maqrabah

qohumluğu çatan bir yetimə,

أَوۡ مِسۡكِينٗا ذَا مَتۡرَبَةٖ ١٦

Aw miskīnan dhā matrabah

yaxud (aclıqdan) yerə sərilmiş miskinə!

ثُمَّ كَانَ مِنَ ٱلَّذِينَ ءَامَنُواْ وَتَوَاصَوۡاْ بِٱلصَّبۡرِ وَتَوَاصَوۡاْ بِٱلۡمَرۡحَمَةِ ١٧

Thumma kāna minal-ladhīna āmanū watawāsaw bis-sabri watawāsaw bil-marhamah

Sonra isə iman gətirənlərdən, bir-birinə səbir tövsiyə edənlərdən və mərhəmət tövsiyə edənlərdən olmaqdır.

أُوْلَٰٓئِكَ أَصۡحَٰبُ ٱلۡمَيۡمَنَةِ ١٨

Ulā'ika ashābul-maymanah

Onlar sağ tərəf sahibləridir.

وَٱلَّذِينَ كَفَرُواْ بِـَٔايَٰتِنَا هُمۡ أَصۡحَٰبُ ٱلۡمَشۡـَٔمَةِ ١٩

Walladhīna kafarū bi'āyātinā hum ashābul-mash'amah

Ayələrimizi inkar edənlər isə sol tərəf sahibləridir.

عَلَيۡهِمۡ نَارٞ مُّؤۡصَدَةُۢ ٢٠

'Alayhim nārum mu'sadah

Onları hər tərəfdən qapalı Cəhənnəm gözləyir.

وَٱلشَّمۡسِ وَضُحَىٰهَا ١

Wash-shamsi waduhāhā

And olsun günəşə və onun saçdığı şəfəqə!

وَٱلۡقَمَرِ إِذَا تَلَىٰهَا ٢

Wal-qamari idhā talāhā

And olsun onu təqib edən aya!

وَٱلنَّهَارِ إِذَا جَلَّىٰهَا ٣

Wan-nahāri idhā jallāhā

And olsun (günəşi) parlaq edən gündüzə!

وَٱلَّيۡلِ إِذَا يَغۡشَىٰهَا ٤

Wallayli idhā yaghshāhā

And olsun (günəşi) örtüb-bürüyən gecəyə!

وَٱلسَّمَآءِ وَمَا بَنَىٰهَا ٥

Was-samā'i wamā banāhā

And olsun göyə və onu bina edənə! (Yaxud: And olsun göyə və onun yaradılışına).

وَٱلۡأَرۡضِ وَمَا طَحَىٰهَا ٦

Wal-ardi wamā tahāhā

And olsun yerə və onu döşəyənə!

وَنَفۡسٖ وَمَا سَوَّىٰهَا ٧

Wanafsin wamā sawwāhā

And olsun nəfsə və ona (gözəl) biçim verənə,

فَأَلۡهَمَهَا فُجُورَهَا وَتَقۡوَىٰهَا ٨

Fa alhamahā fujūrahā wataqwāhā

ona (nəfsə) günahlarını və (Allahdan) qorxmasını təlqin edənə!

قَدۡ أَفۡلَحَ مَن زَكَّىٰهَا ٩

Qad aflaha man zakkāhā

Nəfsini (günahdan) təmizləyən nicat tapmışdır.

وَقَدۡ خَابَ مَن دَسَّىٰهَا ١٠

Waqad khāba man dassāhā

Onu (günaha) batıran isə ziyana uğramışdır.

كَذَّبَتۡ ثَمُودُ بِطَغۡوَىٰهَآ ١١

Kaddhabat thamūdu bitaghwāhā

Səmud (qövmü) öz azğınlığı üzündən (Allahın elçisi Salehi) inkar etdi.

إِذِ ٱنۢبَعَثَ أَشۡقَىٰهَا ١٢

Idhimba'atha ashqāhā

Onların ən bədbəxti (dəvəni kəsməyə) qalxdığı zaman

فَقَالَ لَهُمۡ رَسُولُ ٱللَّهِ نَاقَةَ ٱللَّهِ وَسُقۡيَٰهَا ١٣

Faqāla lahum rasūlullāhi nāqatallāhi wasuqyāhā

Allahın elçisi (Saleh) onlara: “Allahın (bu) dişi dəvəsinə toxunmayın və onun su içməsinə mane olmayın!”– dedi.

فَكَذَّبُوهُ فَعَقَرُوهَا فَدَمۡدَمَ عَلَيۡهِمۡ رَبُّهُم بِذَنۢبِهِمۡ فَسَوَّىٰهَا ١٤

Fakaddhabūhu fa'aqarūhā fadamdama 'alayhim rabbuhum bidhambihim fasawwāhā

Onlar isə onu (Salehi) yalançı sayıb, dəvəni kəsdilər. Rəbbi də bu günahlarına görə onların hamısını məhv edib yerlə yeksan etdi.

وَلَا يَخَافُ عُقۡبَٰهَا ١٥

Walā yakhāfu 'uqbāhā

Allah bunun aqibətindən qorxmaz!

وَٱلَّيۡلِ إِذَا يَغۡشَىٰ ١

Wallayli idhā yaghshā

And olsun (yer üzünü zülmətə) bürüməkdə olan gecəyə!

وَٱلنَّهَارِ إِذَا تَجَلَّىٰ ٢

Wan-nahāri idhā tajallā

And olsun (günəşin çıxması ilə) işıqlanmaqda olan gündüzə!

وَمَا خَلَقَ ٱلذَّكَرَ وَٱلۡأُنثَىٰٓ ٣

Wamā khalaqadh-dhakara wal-unthā

And olsun kişini və qadını (erkəyi və dişini) yaradana!

إِنَّ سَعۡيَكُمۡ لَشَتَّىٰ ٤

Inna sa'yakum lashattā

(Ey insanlar!) Sizin səyləriniz müxtəlifdir!

فَأَمَّا مَنۡ أَعۡطَىٰ وَٱتَّقَىٰ ٥

Fa ammā man a'tā wattaqā

Kim (malını Allah yolunda) verər və (Allahdan) qorxarsa,

وَصَدَّقَ بِٱلۡحُسۡنَىٰ ٦

Wasaddaqa bil-husnā

və ən gözəl olanı (Lə iləhə illəllah kəlməsini) təsdiq edərsə,

فَسَنُيَسِّرُهُۥ لِلۡيُسۡرَىٰ ٧

Fasanuyassiruhū lil-yusrā

Biz onu ən asan olana (saleh əmələ) müyəssər edəcəyik.

وَأَمَّا مَنۢ بَخِلَ وَٱسۡتَغۡنَىٰ ٨

Wa ammā mam bakhila wastaghnā

Kim də (malını Allah yolunda xərcləməyə) xəsislik edib, (Rəbbinə) ehtiyacı olmadığını güman etsə

وَكَذَّبَ بِٱلۡحُسۡنَىٰ ٩

Wakaddhaba bil-husnā

və ən gözəl olanı (Lə iləhə illəllah kəlməsini) yalan hesab edərsə,

فَسَنُيَسِّرُهُۥ لِلۡعُسۡرَىٰ ١٠

Fasanuyassiruhū lil-'usrā

Biz onu ən çətin olana (şər əmələ) müyəssər edəcəyik.

وَمَا يُغۡنِي عَنۡهُ مَالُهُۥٓ إِذَا تَرَدَّىٰٓ ١١

Wamā yughnī 'anhu māluhū idhā taraddā

(Cəhənnəmə) düşdükdə var-dövləti ona fayda verməyəcək.

إِنَّ عَلَيۡنَا لَلۡهُدَىٰ ١٢

Inna 'alaynā lalhudā

Şübhəsiz ki, doğru yola yönəltmək Bizə aiddir.

وَإِنَّ لَنَا لَلۡأٓخِرَةَ وَٱلۡأُولَىٰ ١٣

Wa inna lanā lal'ākhirata wal-ūlā

Sözsüz ki, Axirət də, dünya da Bizimdir.

فَأَنذَرۡتُكُمۡ نَارٗا تَلَظَّىٰ ١٤

Fa andhartukum nāran talazzā

(Ey insanlar!) Mən sizi alov saçan bir odla qorxutdum.

لَا يَصۡلَىٰهَآ إِلَّا ٱلۡأَشۡقَى ١٥

Lā yaslāhā illal-ashqā

Ona ancaq ən bədbəxt kimsə (kafir) daxil olar.

ٱلَّذِي كَذَّبَ وَتَوَلَّىٰ ١٦

Alladhī kaddhaba watawallā

O kimsə ki, (haqqı) yalan sayar və (ondan) üz döndərər.

وَسَيُجَنَّبُهَا ٱلۡأَتۡقَى ١٧

Wasayujannabuhal-atqā

Allahdan ən çox qorxan isə (o Oddan) uzaqlaşdırılacaqdır.

ٱلَّذِي يُؤۡتِي مَالَهُۥ يَتَزَكَّىٰ ١٨

Alladhī yu'tī mālahū yatazakkā

O kimsə ki, malını (Allah yolunda) verir, (günahlardan) təmizlənir.

وَمَا لِأَحَدٍ عِندَهُۥ مِن نِّعۡمَةٖ تُجۡزَىٰٓ ١٩

Wamā li ahadin 'indahū min ni'matin tujzā

Onun boynunda başqa bir kimsəyə əvəz veriləcək heç bir minnət yoxdur.

إِلَّا ٱبۡتِغَآءَ وَجۡهِ رَبِّهِ ٱلۡأَعۡلَىٰ ٢٠

Illabtighā'a wajhi rabbihil-a'lā

(O bunu) ancaq Ən Uca Rəbbinin Üzünü dilədiyindən (ixlasla) edər.

وَلَسَوۡفَ يَرۡضَىٰ ٢١

Walasawfa yardā

O, razı qalacaqdır!

وَٱلضُّحَىٰ ١

Wad-duhā

And olsun səhərə!

وَٱلَّيۡلِ إِذَا سَجَىٰ ٢

Wallayli idhā sajā

And olsun (zülməti ilə hər şeyi) örtən gecəyə!

مَا وَدَّعَكَ رَبُّكَ وَمَا قَلَىٰ ٣

Mā wadda'aka rabbuka wamā qalā

(Ey Peyğəmbər!) Rəbbin nə səni tərk etdi, nə də (sənə) qəzəbləndi.

وَلَلۡأٓخِرَةُ خَيۡرٞ لَّكَ مِنَ ٱلۡأُولَىٰ ٤

Walal'ākhiratu khayrul laka minal-ūlā

Axirət sənin üçün dünyadan daha xeyirlidir.

وَلَسَوۡفَ يُعۡطِيكَ رَبُّكَ فَتَرۡضَىٰٓ ٥

Walasawfa yu'tīka rabbuka fatardā

Rəbbin sənə (nemət) bəxş edəcək və sən də (Ondan) razı qalacaqsan.

أَلَمۡ يَجِدۡكَ يَتِيمٗا فَـَٔاوَىٰ ٦

Alam yajidka yatīman fa'āwā

Məgər O, səni yetim ikən tapıb sığınacaq vermədimi?!

وَوَجَدَكَ ضَآلّٗا فَهَدَىٰ ٧

Wawajadaka dāllan fahadā

Səni çaşqın halda tapıb doğru yola yönəltmədimi?

وَوَجَدَكَ عَآئِلٗا فَأَغۡنَىٰ ٨

Wawajadaka 'ā'ilan fa aghnā

Səni yoxsul ikən tapıb zəngin etmədimi?

فَأَمَّا ٱلۡيَتِيمَ فَلَا تَقۡهَرۡ ٩

Fa ammal-yatīma falā taqhar

Elə isə yetimə xor baxma!

وَأَمَّا ٱلسَّآئِلَ فَلَا تَنۡهَرۡ ١٠

Wa ammas-sā'ila falā tanhar

Dilənçini də qovma!

وَأَمَّا بِنِعۡمَةِ رَبِّكَ فَحَدِّثۡ ١١

Wa ammā bini'mati rabbika fahaddith

Və Rəbbinin nemətindən söhbət aç.

أَلَمۡ نَشۡرَحۡ لَكَ صَدۡرَكَ ١

Alam nashrah laka sadrak

(Ey Peyğəmbər!) Məgər Biz sənin üçün sinəni (qəlbini) açıb genişlətmədikmi?

وَوَضَعۡنَا عَنكَ وِزۡرَكَ ٢

Wawada'nā 'anka wizrak

Yükünü səndən götürmədikmi? (Yaxud: Günahlarını bağışlamadıqmı?)

ٱلَّذِيٓ أَنقَضَ ظَهۡرَكَ ٣

Alladhī anqada zahrak

(Elə bir yük ki) belini bükmüşdü.

وَرَفَعۡنَا لَكَ ذِكۡرَكَ ٤

Warafa'nā laka dhikrak

Biz sənin ad-sanını ucaltmadıqmı?

فَإِنَّ مَعَ ٱلۡعُسۡرِ يُسۡرًا ٥

Fa inna ma'al-'usri yusrā

Şübhəsiz ki, çətinliklə bərabər bir asanlıq vardır.

إِنَّ مَعَ ٱلۡعُسۡرِ يُسۡرٗا ٦

Inna ma'al-'usri yusrā

Əlbəttə ki, çətinliklə bərabər bir asanlıq vardır.

فَإِذَا فَرَغۡتَ فَٱنصَبۡ ٧

Fa idhā faraghta fansab

(İşlərini) qurtaran kimi (Allah yolunda) çalış!

وَإِلَىٰ رَبِّكَ فَٱرۡغَب ٨

Wa ilā rabbika farghab

(Yalnız) Rəbbinə üz tut!

وَٱلتِّينِ وَٱلزَّيۡتُونِ ١

Wat-tīni waz-zaytūn

And olsun əncirə və zeytuna!

وَطُورِ سِينِينَ ٢

Watūri sīnīn

And olsun Sina dağına!

وَهَٰذَا ٱلۡبَلَدِ ٱلۡأَمِينِ ٣

Wahādhal-baladil-amīn

And olsun bu əmin-aman şəhərə (Məkkəyə)!

لَقَدۡ خَلَقۡنَا ٱلۡإِنسَٰنَ فِيٓ أَحۡسَنِ تَقۡوِيمٖ ٤

Laqad khalaqnal-insāna fī ahsani taqwīm

Biz insanı ən gözəl biçimdə yaratdıq!

ثُمَّ رَدَدۡنَٰهُ أَسۡفَلَ سَٰفِلِينَ ٥

Thumma radadnāhu asfala sāfilīn

Sonra isə onu aşağı qatların ən aşağısına qaytardıq.

إِلَّا ٱلَّذِينَ ءَامَنُواْ وَعَمِلُواْ ٱلصَّٰلِحَٰتِ فَلَهُمۡ أَجۡرٌ غَيۡرُ مَمۡنُونٖ ٦

Illal-ladhīna āmanū wa'amilus-sālihāti falahum ajrun ghayru mamnūn

Yalnız iman gətirib saleh əməllər edənlər müstəsnadır! Onlar üçün tükənməz mükafat vardır.

فَمَا يُكَذِّبُكَ بَعۡدُ بِٱلدِّينِ ٧

Famā yukaddhibuka ba'du bid-dīn

(Ey insan!) bundan sonra səni dini (haqq-hesab gününü) yalan saymağa məcbur edən nədir?

أَلَيۡسَ ٱللَّهُ بِأَحۡكَمِ ٱلۡحَٰكِمِينَ ٨

Alaysallāhu bi ahkamil-hākimīn

Məgər Allah hakimlərin hakimi deyilmi?

ٱقۡرَأۡ بِٱسۡمِ رَبِّكَ ٱلَّذِي خَلَقَ ١

Iqra' bismi rabbikal-ladhī khalaq

(Ey Peyğəmbər!) Yaradan Rəbbinin adı ilə oxu!

خَلَقَ ٱلۡإِنسَٰنَ مِنۡ عَلَقٍ ٢

Khalaqal-insāna min 'alaq

O, insanı qan laxtasından yaratdı.

ٱقۡرَأۡ وَرَبُّكَ ٱلۡأَكۡرَمُ ٣

Iqra' warabbukal-akram

Oxu! Sənin Rəbbin ən böyük kərəm sahibidir.

ٱلَّذِي عَلَّمَ بِٱلۡقَلَمِ ٤

Alladhī 'allama bil-qalam

O, qələmlə (yazmağı) öyrətdi.

عَلَّمَ ٱلۡإِنسَٰنَ مَا لَمۡ يَعۡلَمۡ ٥

'Allamal-insāna mā lam ya'lam

İnsana bilmədiklərini öyrətdi.

كَلَّآ إِنَّ ٱلۡإِنسَٰنَ لَيَطۡغَىٰٓ ٦

Kallā innal-insāna layatghā

Xeyr! İnsan, doğrudan da, həddini aşır –

أَن رَّءَاهُ ٱسۡتَغۡنَىٰٓ ٧

Ar ra'āhustaghnā

özünün ehtiyacsız olduğunu gördükdə.

إِنَّ إِلَىٰ رَبِّكَ ٱلرُّجۡعَىٰٓ ٨

Inna ilā rabbikar-ruj'ā

Şübhəsiz dönüş ancaq Rəbbinədir.

أَرَءَيۡتَ ٱلَّذِي يَنۡهَىٰ ٩

Ara'aytal-ladhī yanhā

Mane olan kimsəni (Əbu Cəhli) gördünmü?

عَبۡدًا إِذَا صَلَّىٰٓ ١٠

'Abdan idhā sallā

Bir bəndəyə (Muhammədə) namaz qıldığı zaman?

أَرَءَيۡتَ إِن كَانَ عَلَى ٱلۡهُدَىٰٓ ١١

Ara'ayta in kāna 'alal-hudā

Söylə görək, əgər o (bəndə) doğru yoldadırsa,

أَوۡ أَمَرَ بِٱلتَّقۡوَىٰٓ ١٢

Aw amara bit-taqwā

yaxud təqvanı əmr edirsə?

أَرَءَيۡتَ إِن كَذَّبَ وَتَوَلَّىٰٓ ١٣

Ara'ayta in kaddhaba watawallā

Söylə görək, əgər o (kafir haqqı) yalan sayıb üz döndəribsə?

أَلَمۡ يَعۡلَم بِأَنَّ ٱللَّهَ يَرَىٰ ١٤

Alam ya'lam bi annallāha yarā

Məgər o, Allahın (onu) gördüyünü bilmirmi?!

كَلَّا لَئِن لَّمۡ يَنتَهِ لَنَسۡفَعَۢا بِٱلنَّاصِيَةِ ١٥

Kallā la il lam yantahi lanasfa'ā bin-nāsiyah

Xeyr! Əgər (o pis əməlinə) son qoymasa, Biz onun kəkilindən tutub (Cəhənnəmə) sürükləyəcəyik –

نَاصِيَةٖ كَٰذِبَةٍ خَاطِئَةٖ ١٦

Nāsiyatin kādhibatin khāti'ah

yalançı, günahkar kəkilindən.

فَلۡيَدۡعُ نَادِيَهُۥ ١٧

Falyad'u nādiyah

Qoy öz tərəfdarlarını (köməyə) çağırsın.

سَنَدۡعُ ٱلزَّبَانِيَةَ ١٨

Sanad'uz-zabāniyah

Biz də zəbaniləri (əzab mələklərini) çağıracağıq.

كَلَّا لَا تُطِعۡهُ وَٱسۡجُدۡۤ وَٱقۡتَرِب۩ ١٩

Kallā lā tuti'hu wasjud waqtarib

Xeyr, sən ona tabe olma! Səcdə et və (Allaha) yaxınlaş!

إِنَّآ أَنزَلۡنَٰهُ فِي لَيۡلَةِ ٱلۡقَدۡرِ ١

Innā anzalnāhu fī laylatil-qadr

Həqiqətən, Biz (Quranı) Qədr gecəsində nazil etdik!

وَمَآ أَدۡرَىٰكَ مَا لَيۡلَةُ ٱلۡقَدۡرِ ٢

Wamā adrāka mā laylatul-qadr

(Ey Peyğəmbər!) Sən nə bilirsən ki, Qədr gecəsi nədir?

لَيۡلَةُ ٱلۡقَدۡرِ خَيۡرٞ مِّنۡ أَلۡفِ شَهۡرٖ ٣

Laylatul-qadri khayrum min alfi shahr

Qədr gecəsi min aydan daha xeyirlidir.

تَنَزَّلُ ٱلۡمَلَٰٓئِكَةُ وَٱلرُّوحُ فِيهَا بِإِذۡنِ رَبِّهِم مِّن كُلِّ أَمۡرٖ ٤

Tanazzalul-malā'ikatu war-rūhu fīhā bi idhni rabbihim min kulli amr

O gecə Rəbbinin izni ilə mələklər və Ruh (Cəbrail) hər bir işə görə (yerə) enərlər.

سَلَٰمٌ هِيَ حَتَّىٰ مَطۡلَعِ ٱلۡفَجۡرِ ٥

Salāmun hiya hattā matla'il-fajr

O gecə sübh açılanadək əmin-amanlıq olur.

لَمۡ يَكُنِ ٱلَّذِينَ كَفَرُواْ مِنۡ أَهۡلِ ٱلۡكِتَٰبِ وَٱلۡمُشۡرِكِينَ مُنفَكِّينَ حَتَّىٰ تَأۡتِيَهُمُ ٱلۡبَيِّنَةُ ١

Lam yakunil-ladhīna kafarū min ahlil-kitābi wal-mushrikīna munfakkīna hattā ta'tiyahumul-bayyinah

Kitab əhlindən və müşriklərdən kafir olanlar özlərinə açıq-aydın dəlil gəlməyincə (küfrlərindən) əl çəkmədilər.

رَسُولٞ مِّنَ ٱللَّهِ يَتۡلُواْ صُحُفٗا مُّطَهَّرَةٗ ٢

Rasūlum minallāhi yatlū suhufam mutahharah

(Bu dəlil) pak səhifələri oxuyan Allahın göndərdiyi Elçidir (Muhamməddir).

فِيهَا كُتُبٞ قَيِّمَةٞ ٣

Fīhā kutubun qayyimah

O səhifələrdə doğru yazılar (hökmlər) vardır.

وَمَا تَفَرَّقَ ٱلَّذِينَ أُوتُواْ ٱلۡكِتَٰبَ إِلَّا مِنۢ بَعۡدِ مَا جَآءَتۡهُمُ ٱلۡبَيِّنَةُ ٤

Wamā tafarraqal-ladhīna ūtul-kitāba illā mim ba'di mā jā'athumul-bayyinah

Kitab verilənlər özlərinə yalnız aydın bir dəlil gəldikdən sonra firqələrə bölündülər.

وَمَآ أُمِرُوٓاْ إِلَّا لِيَعۡبُدُواْ ٱللَّهَ مُخۡلِصِينَ لَهُ ٱلدِّينَ حُنَفَآءَ وَيُقِيمُواْ ٱلصَّلَوٰةَ وَيُؤۡتُواْ ٱلزَّكَوٰةَۚ وَذَٰلِكَ دِينُ ٱلۡقَيِّمَةِ ٥

Wamā umirū illā liya'budullāha mukhlisīna lahud-dīna hunafā'a wayuqīmus-salawāta wayu'tuz-zakawāta wadhālika dīnul-qayyimah

Halbuki onlara, dini məhz Allaha məxsus edib, batildən haqqa yönələrək ibadət etmələri, namaz qılmaları və zəkat vermələri əmr olunmuşdur. Doğru din də elə budur!

إِنَّ ٱلَّذِينَ كَفَرُواْ مِنۡ أَهۡلِ ٱلۡكِتَٰبِ وَٱلۡمُشۡرِكِينَ فِي نَارِ جَهَنَّمَ خَٰلِدِينَ فِيهَآۚ أُوْلَٰٓئِكَ هُمۡ شَرُّ ٱلۡبَرِيَّةِ ٦

Innal-ladhīna kafarū min ahlil-kitābi wal-mushrikīna fī nāri jahannama khālidīna fīhā ulā'ika hum sharrul-bariyyah

Şübhəsiz ki, Kitab əhlindən və müşriklərdən kafir olanlar, içində əbədi qalacaqları Cəhənnəm odunda olacaqlar. Onlar məxluqatın ən şərliləridirlər.

إِنَّ ٱلَّذِينَ ءَامَنُواْ وَعَمِلُواْ ٱلصَّٰلِحَٰتِ أُوْلَٰٓئِكَ هُمۡ خَيۡرُ ٱلۡبَرِيَّةِ ٧

Innal-ladhīna āmanū wa'amilus-sālihāti ulā'ika hum khayrul-bariyyah

İman gətirib saleh əməllər edənlərə gəlincə isə onlar məxluqatın ən xeyirliləridirlər.

جَزَآؤُهُمۡ عِندَ رَبِّهِمۡ جَنَّٰتُ عَدۡنٖ تَجۡرِي مِن تَحۡتِهَا ٱلۡأَنۡهَٰرُ خَٰلِدِينَ فِيهَآ أَبَدٗاۖ رَّضِيَ ٱللَّهُ عَنۡهُمۡ وَرَضُواْ عَنۡهُۚ ذَٰلِكَ لِمَنۡ خَشِيَ رَبَّهُۥ ٨

Jazā'uhum 'inda rabbihim jannātu 'adnin tajrī min tahtihal-anhāru khālidīna fīhā abadar radiyallāhu 'anhum waradū 'anhu dhālika liman khashiya rabbah

Onların Rəbbinin yanındakı mükafatı (ağacları və qəsrləri) altından çaylar axan, içində əbədi qalacaqları Ədn cənnətləridir. Allah onlardan razıdır, onlar da Allahdan razıdırlar. Bu (nemətlər), Rəbbindən qorxan kimsələr üçündür!

إِذَا زُلۡزِلَتِ ٱلۡأَرۡضُ زِلۡزَالَهَا ١

Idhā zulzilatil-ardu zilzālahā

Yer titrəyib lərzəyə gələcəyi zaman;

وَأَخۡرَجَتِ ٱلۡأَرۡضُ أَثۡقَالَهَا ٢

Wa akhrajatil-ardu athqālahā

Yer öz yükünü bayıra atacağı

وَقَالَ ٱلۡإِنسَٰنُ مَا لَهَا ٣

Waqālal-insānu mā lahā

və insan: “Ona (yerə) nə olub?”– deyəcəyi zaman –

يَوۡمَئِذٖ تُحَدِّثُ أَخۡبَارَهَا ٤

Yawma'idhin tuhaddithu akhbārahā

həmin gün yer öz xəbərlərini söyləyəcəkdir.

بِأَنَّ رَبَّكَ أَوۡحَىٰ لَهَا ٥

Bi anna rabbaka awhā lahā

Çünki Rəbbin ona belə vəhy etmişdir.

يَوۡمَئِذٖ يَصۡدُرُ ٱلنَّاسُ أَشۡتَاتٗا لِّيُرَوۡاْ أَعۡمَٰلَهُمۡ ٦

Yawma'idhin yasdurun-nāsu ashtātal liyuraw a'mālahum

O gün insanlar əməllərinin onlara göstərilməsi üçün (qəbirlərindən) dəstə-dəstə çıxacaqlar!

فَمَن يَعۡمَلۡ مِثۡقَالَ ذَرَّةٍ خَيۡرٗا يَرَهُۥ ٧

Faman ya'mal mithqāla dharratin khayran yarah

Kim zərrə qədər xeyir bir iş görmüşdürsə, onu (onun əvəzini) görəcəkdir.

وَمَن يَعۡمَلۡ مِثۡقَالَ ذَرَّةٖ شَرّٗا يَرَهُۥ ٨

Waman ya'mal mithqāla dharratin sharran yarah

Kim də zərrə qədər şər bir iş görmüşdürsə, onu (onun əvəzini) görəcəkdir.

وَٱلۡعَٰدِيَٰتِ ضَبۡحٗا ١

Wal-'ādiyāti dabhā

And olsun tövşüyərək qaçan atlara!

فَٱلۡمُورِيَٰتِ قَدۡحٗا ٢

Fal-mūriyāti qadhā

And olsun (dırnaqları ilə) qığılcım çıxaran atlara!

فَٱلۡمُغِيرَٰتِ صُبۡحٗا ٣

Fal-mughīrāti subhā

And olsun sübh çağı həmlə edən atlara.

فَأَثَرۡنَ بِهِۦ نَقۡعٗا ٤

Fa atharna bihī naq'ā

(Hücuma keçərək) tozanaq qaldıran atlara.

فَوَسَطۡنَ بِهِۦ جَمۡعًا ٥

Fawasatna bihī jam'ā

Onunla (tozanaqla) dəstənin içərisinə soxulan atlara.

إِنَّ ٱلۡإِنسَٰنَ لِرَبِّهِۦ لَكَنُودٞ ٦

Innal-insāna lirabbihī lakanūd

Həqiqətən, insan Rəbbinə qarşı çox nankordur.

وَإِنَّهُۥ عَلَىٰ ذَٰلِكَ لَشَهِيدٞ ٧

Wa innahū 'alā dhālika lashahīd

O özü də buna şahiddir.

وَإِنَّهُۥ لِحُبِّ ٱلۡخَيۡرِ لَشَدِيدٌ ٨

Wa innahū lihubbil-khayri lashadīd

Həqiqətən o, xeyirə (var-dövlətə) çox hərisdir.

۞ أَفَلَا يَعۡلَمُ إِذَا بُعۡثِرَ مَا فِي ٱلۡقُبُورِ ٩

Afalā ya'lamu idhā bu'thira mā fil-qubūr

Məgər o bilmir ki, qəbirlərdə olanlar (dirilib) çıxardılacağı

وَحُصِّلَ مَا فِي ٱلصُّدُورِ ١٠

Wahussila mā fis-sudūr

və sinələrdə (qəlblərdə) olanlar aşkar ediləcəyi zaman –

إِنَّ رَبَّهُم بِهِمۡ يَوۡمَئِذٖ لَّخَبِيرُۢ ١١

Inna rabbahum bihim yawma'idhil lakhabīr

O gün Rəbbi onlardan xəbərdardır.

ٱلۡقَارِعَةُ ١

Al-qāri'ah

(Qəlbləri qorxuya salan) Qariə!

مَا ٱلۡقَارِعَةُ ٢

Mal-qāri'ah

Nədir Qariə?

وَمَآ أَدۡرَىٰكَ مَا ٱلۡقَارِعَةُ ٣

Wamā adrāka mal-qāri'ah

Sən nə bilirsən ki, nədir Qariə?

يَوۡمَ يَكُونُ ٱلنَّاسُ كَٱلۡفَرَاشِ ٱلۡمَبۡثُوثِ ٤

Yawma yakūnun-nāsu kal-farāshil-mabthūth

O gün insanlar (ətrafa) səpələnmiş pərvanələr kimi olacaqlar.

وَتَكُونُ ٱلۡجِبَالُ كَٱلۡعِهۡنِ ٱلۡمَنفُوشِ ٥

Watakūnul-jibālu kal-'ihnil-manfūsh

Dağlar isə didilmiş yun kimi olacaqdır.

فَأَمَّا مَن ثَقُلَتۡ مَوَٰزِينُهُۥ ٦

Fa ammā man thaqulat mawāzīnuh

(O gün) kimin tərəziləri ağır gələrsə,

فَهُوَ فِي عِيشَةٖ رَّاضِيَةٖ ٧

Fahuwa fī 'īshatir rādiyah

O xoş güzəran içində olacaqdır!

وَأَمَّا مَنۡ خَفَّتۡ مَوَٰزِينُهُۥ ٨

Wa ammā man khaffat mawāzīnuh

Kimin də tərəziləri yüngül gələrsə,

فَأُمُّهُۥ هَاوِيَةٞ ٩

Fa ummuhū hāwiyah

onun məskəni Haviyə olacaqdır.

وَمَآ أَدۡرَىٰكَ مَا هِيَهۡ ١٠

Wamā adrāka mā hiyah

Sən nə bilirsən o (Haviyə) nədir?

نَارٌ حَامِيَةُۢ ١١

Nārun hāmiyah

O, çox qızmar bir oddur!

أَلۡهَىٰكُمُ ٱلتَّكَاثُرُ ١

Alhākumut-takāthur

(Ey insanlar!) Çoxluğa hərisliyiniz başınızı o qədər qatdı ki,

حَتَّىٰ زُرۡتُمُ ٱلۡمَقَابِرَ ٢

Hattā zurtumul-maqābir

nəhayət qəbirləri ziyarət etdiniz.

كَلَّا سَوۡفَ تَعۡلَمُونَ ٣

Kallā sawfa ta'lamūn

Xeyr! Siz (aqibətinizi) biləcəksiniz!

ثُمَّ كَلَّا سَوۡفَ تَعۡلَمُونَ ٤

Thumma kallā sawfa ta'lamūn

Bir də xeyr! Siz (aqibətinizi) biləcəksiniz!

كَلَّا لَوۡ تَعۡلَمُونَ عِلۡمَ ٱلۡيَقِينِ ٥

Kallā law ta'lamūna 'ilmal-yaqīn

Xeyr! Kaş ki, yəqin biləydiniz.

لَتَرَوُنَّ ٱلۡجَحِيمَ ٦

Latarawunnal-jahīm

Siz Cəhənnəmi mütləq görəcəksiniz!

ثُمَّ لَتَرَوُنَّهَا عَيۡنَ ٱلۡيَقِينِ ٧

Thumma latarawunnahā 'aynal-yaqīn

Sonra onu öz gözünüzlə mütləq görəcəksiniz!

ثُمَّ لَتُسۡـَٔلُنَّ يَوۡمَئِذٍ عَنِ ٱلنَّعِيمِ ٨

Thumma latus'alunna yawma'idhin 'anin-na'īm

Sonra da o gün nemətlər barəsində hökmən sorğu-sual olunacaqsınız.

وَٱلۡعَصۡرِ ١

Wal-'asr

And olsun əsrə (zamana, əsr vaxtına və ya əsr namazına)!

إِنَّ ٱلۡإِنسَٰنَ لَفِي خُسۡرٍ ٢

Innal-insāna lafī khusr

Həqiqətən, insan xüsran içərisindədir.

إِلَّا ٱلَّذِينَ ءَامَنُواْ وَعَمِلُواْ ٱلصَّٰلِحَٰتِ وَتَوَاصَوۡاْ بِٱلۡحَقِّ وَتَوَاصَوۡاْ بِٱلصَّبۡرِ ٣

Illal-ladhīna āmanū wa'amilus-sālihāti watawāsaw bil-haqqi watawāsaw bis-sabr

Yalnız iman gətirib saleh əməllər edənlər, bir-birinə haqqı tövsiyə edənlər və bir-birinə səbri tövsiyə edənlərdən başqa.

وَيۡلٞ لِّكُلِّ هُمَزَةٖ لُّمَزَةٍ ١

Waylul likulli humazatil lumazah

Hər bir qeybət edənin, tənə vuranın vay halına!

ٱلَّذِي جَمَعَ مَالٗا وَعَدَّدَهُۥ ٢

Alladhī jama'a mālan wa'addadah

O kimsə ki, mal-dövlət toplayıb onu (təkrar-təkrar) sayır.

يَحۡسَبُ أَنَّ مَالَهُۥٓ أَخۡلَدَهُۥ ٣

Yahsabu anna mālahū akhladah

Mal-dövlət onu əbədi saxlayacağını (onu ölümdən qoruyacağını) güman edir.

كَلَّاۖ لَيُنۢبَذَنَّ فِي ٱلۡحُطَمَةِ ٤

Kallā layumbadhanna fil-hutamah

Xeyr! O, mütləq Hutəməyə atılacaqdır.

وَمَآ أَدۡرَىٰكَ مَا ٱلۡحُطَمَةُ ٥

Wamā adrāka mal-hutamah

Sən nə biləsən Hutəmə nədir?

نَارُ ٱللَّهِ ٱلۡمُوقَدَةُ ٦

Nārullāhil-mūqadah

(O,) Allahın yanar odudur.

ٱلَّتِي تَطَّلِعُ عَلَى ٱلۡأَفۡـِٔدَةِ ٧

Allatī tattali'u 'alal-af'idah

Elə bir od ki, qalxıb ürəklərə çatar.

إِنَّهَا عَلَيۡهِم مُّؤۡصَدَةٞ ٨

Innahā 'alayhim mu'sadah

O (Od) onların üzərinə bağlı olacaqdır.

فِي عَمَدٖ مُّمَدَّدَةِۭ ٩

Fī 'amadim mumaddadah

(Onlar orada) yüksək dirəklərə bağlanmış olacaqlar.

أَلَمۡ تَرَ كَيۡفَ فَعَلَ رَبُّكَ بِأَصۡحَٰبِ ٱلۡفِيلِ ١

Alam tara kayfa fa'ala rabbuka bi ashābil-fīl

(Ey Peyğəmbər!) Məgər Rəbbinin fil sahiblərinə nə etdiyini görmədinmi?

أَلَمۡ يَجۡعَلۡ كَيۡدَهُمۡ فِي تَضۡلِيلٖ ٢

Alam yaj'al kaydahum fī tadlīl

Məgər (Rəbbin) onların hiyləsini boşa çıxartmadımı?

وَأَرۡسَلَ عَلَيۡهِمۡ طَيۡرًا أَبَابِيلَ ٣

Wa arsala 'alayhim tayran abābīl

Onların üzərinə dəstə-dəstə quşlar göndərdi.

تَرۡمِيهِم بِحِجَارَةٖ مِّن سِجِّيلٖ ٤

Tarmīhim bihijāratim min sijjīl

(O quşlar) onların üstünə (odda bişmiş) gildən daşlar yağdırdı.

فَجَعَلَهُمۡ كَعَصۡفٖ مَّأۡكُولِۭ ٥

Faja'alahum ka'asfim ma'kūl

(Allah) onları sanki yeyilmiş əkin yarpağına döndərdi.

لِإِيلَٰفِ قُرَيۡشٍ ١

Li īlāfi quraysh

Qureyşin birliyi xatirinə,

إِۦلَٰفِهِمۡ رِحۡلَةَ ٱلشِّتَآءِ وَٱلصَّيۡفِ ٢

Īlāfihim rihlatash-shitā'i was-sayf

onların qış və yay səfərlərindəki birliyi xatirinə

فَلۡيَعۡبُدُواْ رَبَّ هَٰذَا ٱلۡبَيۡتِ ٣

Falya'budū rabba hādhal-bayt

onlar bu Evin Rəbbinə ibadət etsinlər.

ٱلَّذِيٓ أَطۡعَمَهُم مِّن جُوعٖ وَءَامَنَهُم مِّنۡ خَوۡفِۭ ٤

Alladhī at'amahum min jū'in wa āmanahum min khawf

O Allah ki, onlara aclıqdan (sonra) yemək verdi və qorxudan (sonra) əmin-amanlıq bəxş etdi.

أَرَءَيۡتَ ٱلَّذِي يُكَذِّبُ بِٱلدِّينِ ١

Ara'aytal-ladhī yukaddhibu bid-dīn

(Ey Peyğəmbər!) Dini (hesab gününü) yalan sayan kimsəni gördünmü?

فَذَٰلِكَ ٱلَّذِي يَدُعُّ ٱلۡيَتِيمَ ٢

Fadhālikal-ladhī yadu''ul-yatīm

O elə kimsədir ki, yetimi qovar

وَلَا يَحُضُّ عَلَىٰ طَعَامِ ٱلۡمِسۡكِينِ ٣

Walā yahuddu 'alā ta'āmil-miskīn

və (heç kəsi) miskini yedirtməyə təşviq etməz.

فَوَيۡلٞ لِّلۡمُصَلِّينَ ٤

Fawaylul lil-musallīn

Vay halına namaz qılanların –

ٱلَّذِينَ هُمۡ عَن صَلَاتِهِمۡ سَاهُونَ ٥

Alladhīna hum 'an salātihim sāhūn

o kəslərin ki, onlar namazlarında səhlənkardırlar.

ٱلَّذِينَ هُمۡ يُرَآءُونَ ٦

Alladhīna hum yurā'ūn

Onlar (namazlarında) riyakarlıq edərlər

وَيَمۡنَعُونَ ٱلۡمَاعُونَ ٧

Wayamna'ūnal-mā'ūn

və kiçik bir şeyi verməkdən belə imtina edirlər.

إِنَّآ أَعۡطَيۡنَٰكَ ٱلۡكَوۡثَرَ ١

Innā a'taynākal-kawthar

(Ey Peyğəmbər!) Biz sənə Kövsəri bəxş etdik.

فَصَلِّ لِرَبِّكَ وَٱنۡحَرۡ ٢

Fasalli lirabbika wanhar

Elə isə Rəbbin üçün namaz qıl və qurban kəs!

إِنَّ شَانِئَكَ هُوَ ٱلۡأَبۡتَرُ ٣

Inna shāni'aka huwal-abtar

Doğrusu, sənə ədavət bəsləyənin (As ibn Vailin) özü sonsuzdur.

قُلۡ يَٰٓأَيُّهَا ٱلۡكَٰفِرُونَ ١

Qul yā'ayyuhal-kāfirūn

(Ey Peyğəmbər!) De: “Ey kafirlər!

لَآ أَعۡبُدُ مَا تَعۡبُدُونَ ٢

Lā a'budu mā ta'budūn

Mən sizin ibadət etdiklərinizə ibadət etmərəm.

وَلَآ أَنتُمۡ عَٰبِدُونَ مَآ أَعۡبُدُ ٣

Walā antum 'ābidūna mā a'bud

Siz də mənim ibadət etdiyimə ibadət edən deyilsiniz.

وَلَآ أَنَا۠ عَابِدٞ مَّا عَبَدتُّمۡ ٤

Walā ana 'ābidum mā 'abattum

Mən sizin ibadət etdiklərinizə ibadət edən deyiləm.

وَلَآ أَنتُمۡ عَٰبِدُونَ مَآ أَعۡبُدُ ٥

Walā antum 'ābidūna mā a'bud

Siz də mənim ibadət etdiyimə ibadət edən deyilsiniz.

لَكُمۡ دِينُكُمۡ وَلِيَ دِينِ ٦

Lakum dīnukum waliya dīn

Sizin dininiz sizə, mənim dinim də mənədir!”

إِذَا جَآءَ نَصۡرُ ٱللَّهِ وَٱلۡفَتۡحُ ١

Idhā jā'a nasrullāhi wal-fath

Allahın köməyi və fəth (Məkkənin fəthi) gəldiyi zaman,

وَرَأَيۡتَ ٱلنَّاسَ يَدۡخُلُونَ فِي دِينِ ٱللَّهِ أَفۡوَاجٗا ٢

Wara'aytan-nāsa yadkhulūna fī dīnillāhi afwājā

insanların dəstə-dəstə Allahın dininə girdiklərini gördükdə,

فَسَبِّحۡ بِحَمۡدِ رَبِّكَ وَٱسۡتَغۡفِرۡهُۚ إِنَّهُۥ كَانَ تَوَّابَۢا ٣

Fasabbih bihamdi rabbika wastaghfirhu innahū kāna tawwābā

Rəbbini həmd-səna ilə təsbih et və Ondan bağışlanmağını dilə. Həqiqətən, O, tövbələri qəbul edəndir!

تَبَّتۡ يَدَآ أَبِي لَهَبٖ وَتَبَّ ١

Tabbat yadā abī lahabin watabb

Əbu Ləhəbin əlləri qurusun, qurudu da!

مَآ أَغۡنَىٰ عَنۡهُ مَالُهُۥ وَمَا كَسَبَ ٢

Mā aghnā 'anhu māluhū wamā kasab

Ona nə malı fayda verdi, nə də qazandığı.

سَيَصۡلَىٰ نَارٗا ذَاتَ لَهَبٖ ٣

Sayaslā nāran dhāta lahab

O, alovlanan bir oda girəcəkdir.

وَٱمۡرَأَتُهُۥ حَمَّالَةَ ٱلۡحَطَبِ ٤

Wamra'atuhū hammālatal-hatab

Onun odun daşıyan arvadı da.

فِي جِيدِهَا حَبۡلٞ مِّن مَّسَدِۭ ٥

Fī jīdihā hablum mim masad

Onun (arvadının) boynunda xurma liflərindən kəndir olacaqdır.

قُلۡ هُوَ ٱللَّهُ أَحَدٌ ١

Qul huwallāhu ahad

(Ey Peyğəmbər!) De: “O Allah Təkdir!

ٱللَّهُ ٱلصَّمَدُ ٢

Allāhus-samad

Allah Möhtac deyildir.

لَمۡ يَلِدۡ وَلَمۡ يُولَدۡ ٣

Lam yalid walam yūlad

O, nə doğub, nə də doğulub,

وَلَمۡ يَكُن لَّهُۥ كُفُوًا أَحَدُۢ ٤

Walam yakul lahū kufuwan ahad

Onun heç bir bənzəri də yoxdur”.

قُلۡ أَعُوذُ بِرَبِّ ٱلۡفَلَقِ ١

Qul a'ūdhu birabbil-falaq

(Ey Peyğəmbər!) De: “Sığınıram sübhün Rəbbinə!

مِن شَرِّ مَا خَلَقَ ٢

Min sharri mā khalaq

Xəlq etdiklərinin şərindən,

وَمِن شَرِّ غَاسِقٍ إِذَا وَقَبَ ٣

Wamin sharri ghāsiqin idhā waqab

zülməti çökən gecənin şərindən,

وَمِن شَرِّ ٱلنَّفَّٰثَٰتِ فِي ٱلۡعُقَدِ ٤

Wamin sharrin-naffāthāti fil-'uqad

düyünlərə üfürən (cadugər) qadınların şərindən

وَمِن شَرِّ حَاسِدٍ إِذَا حَسَدَ ٥

Wamin sharri hāsidin idhā hasad

və həsəd apardığı zaman paxılın şərindən!”

قُلۡ أَعُوذُ بِرَبِّ ٱلنَّاسِ ١

Qul a'ūdhu birabbin-nās

(Ey Peyğəmbər!) De: “Sığınıram insanların Rəbbinə,

مَلِكِ ٱلنَّاسِ ٢

Malikin-nās

insanların Sahibinə,

إِلَٰهِ ٱلنَّاسِ ٣

Ilāhin-nās

insanların İlahına!

مِن شَرِّ ٱلۡوَسۡوَاسِ ٱلۡخَنَّاسِ ٤

Min sharril-waswāsil-khannās

Vəsvəsə verən, (Allahın adı çəkiləndə isə qaçıb) gizlənən şeytanın şərindən

ٱلَّذِي يُوَسۡوِسُ فِي صُدُورِ ٱلنَّاسِ ٥

Alladhī yuwaswisu fī sudūrin-nās

O şeytan ki, insanların sinələrinə (qəlblərinə) vəsvəsə salır,

مِنَ ٱلۡجِنَّةِ وَٱلنَّاسِ ٦

Minal-jinnati wan-nās

(O şeytan) cinlərdən də olur, insanlardan da!”