Al-Haqqah surəsi الحاقة

ٱلۡحَآقَّةُ ١

Al-hāqqah

Haqq olan (Qiyamət)!

مَا ٱلۡحَآقَّةُ ٢

Mal-hāqqah

Nədir haqq olan (Qiyamət)?

وَمَآ أَدۡرَىٰكَ مَا ٱلۡحَآقَّةُ ٣

Wamā adrāka mal-hāqqah

Sən nə biləsən ki, nədir haqq olan (Qiyamət)?

كَذَّبَتۡ ثَمُودُ وَعَادُۢ بِٱلۡقَارِعَةِ ٤

Kaddhabat thamūdu wa'ādu bil-qāri'ah

Səmud və Ad (qövmləri qəlbləri) qorxuya salan Qiyaməti yalan saydılar.

فَأَمَّا ثَمُودُ فَأُهۡلِكُواْ بِٱلطَّاغِيَةِ ٥

Fa ammā thamūdu fa uhlikū bit-tāghiyah

Səmud (qövmü) qorxunc bir səslə məhv edildi.

وَأَمَّا عَادٞ فَأُهۡلِكُواْ بِرِيحٖ صَرۡصَرٍ عَاتِيَةٖ ٦

Wa ammā 'ādun fa uhlikū birīhin sarsarin 'ātiyah

Ad qövmü isə olduqca soyuq və şiddətli küləklə məhv edildi.

سَخَّرَهَا عَلَيۡهِمۡ سَبۡعَ لَيَالٖ وَثَمَٰنِيَةَ أَيَّامٍ حُسُومٗاۖ فَتَرَى ٱلۡقَوۡمَ فِيهَا صَرۡعَىٰ كَأَنَّهُمۡ أَعۡجَازُ نَخۡلٍ خَاوِيَةٖ ٧

Sakkharahā 'alayhim sab'a layālin wathamāniyata ayyāmin husūman fataral-qawma fīhā sar'ā ka annahum a'jāzu nakhlin khāwiyah

Allah onu (o küləyi) yeddi gecə, səkkiz gün ardıcıl onların üstündə əsdirdi. (Əgər orada olsaydın,) sən onların çürümüş boş xurma gövdələri kimi yerə sərilmiş görərdin.

فَهَلۡ تَرَىٰ لَهُم مِّنۢ بَاقِيَةٖ ٨

Fahal tarā lahum mim bāqiyah

(İndi) sən onlardan qalan bir kimsə görürsənmi?!

وَجَآءَ فِرۡعَوۡنُ وَمَن قَبۡلَهُۥ وَٱلۡمُؤۡتَفِكَٰتُ بِٱلۡخَاطِئَةِ ٩

Wajā'a fir'awnu waman qablahū wal-mu'tafikātu bil-khāti'ah

Firon da, ondan əvvəlkilər də, alt-üst olmuş kəndlər (əhli olan Lut qövmü) də günah işlətmişdilər.

فَعَصَوۡاْ رَسُولَ رَبِّهِمۡ فَأَخَذَهُمۡ أَخۡذَةٗ رَّابِيَةً ١٠

Fa'asaw rasūla rabbihim fa akhadhahum akhdhatar rābiyah

Onlar Rəbbinin elçisinə asi oldular, Allah da onları (şiddəti) artan bir əzabla yaxaladı.

إِنَّا لَمَّا طَغَا ٱلۡمَآءُ حَمَلۡنَٰكُمۡ فِي ٱلۡجَارِيَةِ ١١

Innā lammā taghal-mā'u hamalnākum fil-jāriyah

Su aşıb-daşdığı zaman sizi gəmidə (Nuhun gəmisində) Biz daşıdıq.

لِنَجۡعَلَهَا لَكُمۡ تَذۡكِرَةٗ وَتَعِيَهَآ أُذُنٞ وَٰعِيَةٞ ١٢

Linaj'alahā lakum tadhkiratan wata'iyahā udhunun wā'iyah

Biz bunu sizə bir ibrət olsun və yadda saxlayan qulaqlar onu yadda saxlasın deyə (belə) etdik.

فَإِذَا نُفِخَ فِي ٱلصُّورِ نَفۡخَةٞ وَٰحِدَةٞ ١٣

Fa idhā nufikha fis-sūri nafkhatun wāhidah

Sur bircə dəfə üfürüləcəyi,

وَحُمِلَتِ ٱلۡأَرۡضُ وَٱلۡجِبَالُ فَدُكَّتَا دَكَّةٗ وَٰحِدَةٗ ١٤

Wahumilatil-ardu wal-jibālu fadukkatā dakkatan wāhidah

yer və dağlar qaldırılıb bircə dəfə bir-birinə çırpılacağı zaman –

فَيَوۡمَئِذٖ وَقَعَتِ ٱلۡوَاقِعَةُ ١٥

Fayawma'idhin waqa'atil-wāqi'ah

həmin gün Vaqiə qopacaq.

وَٱنشَقَّتِ ٱلسَّمَآءُ فَهِيَ يَوۡمَئِذٖ وَاهِيَةٞ ١٦

Wanshaqqatis-samā'u fahiya yawma'idhin wāhiyah

Göy həmin gün zəyifləyib, parça-parça olacaqdır.

وَٱلۡمَلَكُ عَلَىٰٓ أَرۡجَآئِهَاۚ وَيَحۡمِلُ عَرۡشَ رَبِّكَ فَوۡقَهُمۡ يَوۡمَئِذٖ ثَمَٰنِيَةٞ ١٧

Wal-malaku 'alā arjā'ihā wayahmilu 'arsha rabbika fawqahum yawma'idhin thamāniyah

Mələklər isə onun (göyün) ətrafında olacaqlar. O gün sənin Rəbbinin Ərşini onların (başı) üstündə səkkiz mələk daşıyacaqdır.

يَوۡمَئِذٖ تُعۡرَضُونَ لَا تَخۡفَىٰ مِنكُمۡ خَافِيَةٞ ١٨

Yawma'idhin tu'radūna lā takhfā minkum khāfiyah

(Ey insanlar!) O gün siz (Allaha) ərz olunacaqsınız. Heç bir sirriniz (Allahdan) gizli qalmayacaqdır.

فَأَمَّا مَنۡ أُوتِيَ كِتَٰبَهُۥ بِيَمِينِهِۦ فَيَقُولُ هَآؤُمُ ٱقۡرَءُواْ كِتَٰبِيَهۡ ١٩

Fa ammā man ūtiya kitābahū biyamīnihī fayaqūlu hā'umuqra'ū kitābiyah

Kitabı sağ əlinə verilən kimsə deyəcəkdir: “Alın, oxuyun kitabımı!

إِنِّي ظَنَنتُ أَنِّي مُلَٰقٍ حِسَابِيَهۡ ٢٠

Innī zanantu annī mulāqin hisābiyah

Çünki mən (Qiyamət günü) öz hesabımla qovuşacağama inanırdım”.

فَهُوَ فِي عِيشَةٖ رَّاضِيَةٖ ٢١

Fahuwa fī 'īshatir rādiyah

O, xoşbəxt həyat sürəcək –

فِي جَنَّةٍ عَالِيَةٖ ٢٢

Fī jannatin 'āliyah

uca bir Cənnətdə –

قُطُوفُهَا دَانِيَةٞ ٢٣

Qutūfuhā dāniyah

(elə bir Cənnətdə ki,) onun meyvələri yaxın olacaqdır.

كُلُواْ وَٱشۡرَبُواْ هَنِيٓـَٔۢا بِمَآ أَسۡلَفۡتُمۡ فِي ٱلۡأَيَّامِ ٱلۡخَالِيَةِ ٢٤

Kulū washrabū hanī'ā bimā aslaftum fil-ayyāmil-khāliyah

(Onlara:) “Keçmiş günlərdə etdiyiniz əməllərə görə nuşcanlıqla yeyin-için!”– (deyiləcəkdir).

وَأَمَّا مَنۡ أُوتِيَ كِتَٰبَهُۥ بِشِمَالِهِۦ فَيَقُولُ يَٰلَيۡتَنِي لَمۡ أُوتَ كِتَٰبِيَهۡ ٢٥

Wa ammā man ūtiya kitābahū bishimālihī fayaqūlu yālaytanī lam ūta kitābiyah

Kitabı sol əlinə verilən kimsə isə deyəcəkdir: “Kaş kitabım mənə verilməyəydi!

وَلَمۡ أَدۡرِ مَا حِسَابِيَهۡ ٢٦

Walam adri mā hisābiyah

Hesabımı da bilməyəydim!

يَٰلَيۡتَهَا كَانَتِ ٱلۡقَاضِيَةَ ٢٧

Yālaytahā kānatil-qādiyah

Kaş ilk ölümüm əbədi olaydı!

مَآ أَغۡنَىٰ عَنِّي مَالِيَهۡۜ ٢٨

Mā aghnā 'annī māliyah

Malım mənə fayda vermədi (məni Allahın əzabından qurtarmadı).

هَلَكَ عَنِّي سُلۡطَٰنِيَهۡ ٢٩

Halaka 'annī sultāniyah

Hökmranlığım da məhv olub getdi”.

خُذُوهُ فَغُلُّوهُ ٣٠

Khudhūhu faghullūh

(Mələklərə deyiləcəkdir:) “Onu tutub bağlayın!

ثُمَّ ٱلۡجَحِيمَ صَلُّوهُ ٣١

Thummal-jahīma sallūh

Sonra da Cəhənnəmə atın!

ثُمَّ فِي سِلۡسِلَةٖ ذَرۡعُهَا سَبۡعُونَ ذِرَاعٗا فَٱسۡلُكُوهُ ٣٢

Thumma fī silsilatin dhar'uhā sab'ūna dhirā'an faslukūh

Sonra onu uzunluğu yetmiş dirsək olan zəncirlə bağlayın!

إِنَّهُۥ كَانَ لَا يُؤۡمِنُ بِٱللَّهِ ٱلۡعَظِيمِ ٣٣

Innahū kāna lā yu'minu billāhil-'azīm

Çünki o, Əzəmətli olan Allaha iman gətirmirdi.

وَلَا يَحُضُّ عَلَىٰ طَعَامِ ٱلۡمِسۡكِينِ ٣٤

Walā yahuddu 'alā ta'āmil-miskīn

Miskini yedirtməyə rəğbətləndirmirdi.

فَلَيۡسَ لَهُ ٱلۡيَوۡمَ هَٰهُنَا حَمِيمٞ ٣٥

Falaysa lahul-yawma hāhunā hamīm

Bu gün burada onun üçün bir dost tapılmaz.

وَلَا طَعَامٌ إِلَّا مِنۡ غِسۡلِينٖ ٣٦

Walā ta'āmun illā min ghislīn

Qanlı irindən başqa yeməyi də yoxdur.

لَّا يَأۡكُلُهُۥٓ إِلَّا ٱلۡخَٰطِـُٔونَ ٣٧

Llā ya'kuluhū illal-khāti'ūn

Onu ancaq günahkarlar yeyər”.

فَلَآ أُقۡسِمُ بِمَا تُبۡصِرُونَ ٣٨

Falā uqsimu bimā tubsirūn

And içirəm gördüklərinizə,

وَمَا لَا تُبۡصِرُونَ ٣٩

Wamā lā tubsirūn

Və görmədiklərinizə!

إِنَّهُۥ لَقَوۡلُ رَسُولٖ كَرِيمٖ ٤٠

Innahū laqawlu rasūlin karīm

O, möhtərəm bir Elçinin sözüdür.

وَمَا هُوَ بِقَوۡلِ شَاعِرٖۚ قَلِيلٗا مَّا تُؤۡمِنُونَ ٤١

Wamā huwa biqawli shā'irin qalīlam mā tu'minūn

O, şair sözü deyil! Nə az inanırsınız!

وَلَا بِقَوۡلِ كَاهِنٖۚ قَلِيلٗا مَّا تَذَكَّرُونَ ٤٢

Walā biqawli kāhinin qalīlam mā tadhakkarūn

O, kahin sözü də deyil! Nə az düşünürsünüz!

تَنزِيلٞ مِّن رَّبِّ ٱلۡعَٰلَمِينَ ٤٣

Tanzīlum mir rabbil-'ālamīn

O, aləmlərin Rəbbi tərəfindən nazil edilmişdir!

وَلَوۡ تَقَوَّلَ عَلَيۡنَا بَعۡضَ ٱلۡأَقَاوِيلِ ٤٤

Walaw taqawwala 'alaynā ba'dal-aqāwīl

Əgər o (Muhamməd) bəzi sözləri özündən uydurub Bizə aid etsəydi,

لَأَخَذۡنَا مِنۡهُ بِٱلۡيَمِينِ ٤٥

La akhadhnā minhu bil-yamīn

Biz ondan şiddətli intiqam alardıq.

ثُمَّ لَقَطَعۡنَا مِنۡهُ ٱلۡوَتِينَ ٤٦

Thumma laqata'nā minhul-watīn

Sonra da şah damarını kəsərdik.

فَمَا مِنكُم مِّنۡ أَحَدٍ عَنۡهُ حَٰجِزِينَ ٤٧

Famā minkum min ahadin 'anhu hājizīn

Sizdən heç kəs buna mane ola bilməzdi.

وَإِنَّهُۥ لَتَذۡكِرَةٞ لِّلۡمُتَّقِينَ ٤٨

Wa innahū latadhkiratul lil-muttaqīn

Həqiqətən, o (Quran) müttəqilər üçün bir öyüd-nəsihətdir.

وَإِنَّا لَنَعۡلَمُ أَنَّ مِنكُم مُّكَذِّبِينَ ٤٩

Wa innā lana'lamu anna minkum mukaddhibīn

Şübhəsiz ki, aranızdan (Quranı) yalan sayanlar olduğunu da bilirik!

وَإِنَّهُۥ لَحَسۡرَةٌ عَلَى ٱلۡكَٰفِرِينَ ٥٠

Wa innahū lahasratun 'alal-kāfirīn

Həqiqətən, o (Quran, Qiyamət günü) kafirlər üçün bir peşmançılıqdır.

وَإِنَّهُۥ لَحَقُّ ٱلۡيَقِينِ ٥١

Wa innahū lahaqqul-yaqīn

Şübhəsiz ki, o (Quran) gerçək bir həqiqətdir.

فَسَبِّحۡ بِٱسۡمِ رَبِّكَ ٱلۡعَظِيمِ ٥٢

Fasabbih bismi rabbikal-'azīm

(Ey Peyğəmbər!) Elə isə Əzəmətli Rəbbinin adı ilə təsbih et!