Al-Qiyamah surəsi القيامة

لَآ أُقۡسِمُ بِيَوۡمِ ٱلۡقِيَٰمَةِ ١

Lā uqsimu biyawmil-qiyāmah

And içirəm Qiyamət gününə!

وَلَآ أُقۡسِمُ بِٱلنَّفۡسِ ٱللَّوَّامَةِ ٢

Walā uqsimu bin-nafsil-lawwāmah

And içirəm özünü qınayan nəfsə!

أَيَحۡسَبُ ٱلۡإِنسَٰنُ أَلَّن نَّجۡمَعَ عِظَامَهُۥ ٣

Ayahsabul-insānu allan najma'a 'izāmah

Məgər insan (ölüb çürüdükdən sonra) onun sümüklərini bir yerə yığa bilməyəcəyimizimi zənn edir?!

بَلَىٰ قَٰدِرِينَ عَلَىٰٓ أَن نُّسَوِّيَ بَنَانَهُۥ ٤

Balā qādirīna 'alā an nusawwiya banānah

Bəli, Biz onun barmaq uclarını da bərpa etməyə qadirik.

بَلۡ يُرِيدُ ٱلۡإِنسَٰنُ لِيَفۡجُرَ أَمَامَهُۥ ٥

Bal yurīdul-insānu liyafjura amāmah

Lakin insan (bundan sonra da) günah etmək istəyər.

يَسۡـَٔلُ أَيَّانَ يَوۡمُ ٱلۡقِيَٰمَةِ ٦

Yas'alu ayyāna yawmul-qiyāmah

O: “Qiyamət günü nə vaxt olacaq!”– deyə (rişxəndlə) soruşur.

فَإِذَا بَرِقَ ٱلۡبَصَرُ ٧

Fa idhā bariqal-basar

Göz bərələcəyi,

وَخَسَفَ ٱلۡقَمَرُ ٨

Wakhasafal-qamar

ay tutulacağı

وَجُمِعَ ٱلشَّمۡسُ وَٱلۡقَمَرُ ٩

Wajumi'ash-shamsu wal-qamar

günəşlə ayın qovuşacağı zaman –

يَقُولُ ٱلۡإِنسَٰنُ يَوۡمَئِذٍ أَيۡنَ ٱلۡمَفَرُّ ١٠

Yaqūlul-insānu yawma'idhin aynal-mafarr

o gün insan: “Qaçacaq yer haradadır?”– deyəcəkdir.

كَلَّا لَا وَزَرَ ١١

Kallā lā wazar

Xeyr, (o gün) pənah aparılacaq yer olmayacaqdır.

إِلَىٰ رَبِّكَ يَوۡمَئِذٍ ٱلۡمُسۡتَقَرُّ ١٢

Ilā rabbika yawma'idhinil-mustaqarr

O gün qayıdış (ancaq) Rəbbinə olacaqdır.

يُنَبَّؤُاْ ٱلۡإِنسَٰنُ يَوۡمَئِذِۭ بِمَا قَدَّمَ وَأَخَّرَ ١٣

Yunabba'ul-insānu yawma'idhi bimā qaddama wa akkhar

O gün insana etdiyi və sonraya saxladığı (əməlləri) barədə xəbər veriləcəkdir.

بَلِ ٱلۡإِنسَٰنُ عَلَىٰ نَفۡسِهِۦ بَصِيرَةٞ ١٤

Balil-insānu 'alā nafsihī basīrah

Əslində, insan öz əleyhinə şahiddir.

وَلَوۡ أَلۡقَىٰ مَعَاذِيرَهُۥ ١٥

Walaw alqā ma'ādhīrah

Hər cür üzrxahlıq etsə də (fayda verməz)!

لَا تُحَرِّكۡ بِهِۦ لِسَانَكَ لِتَعۡجَلَ بِهِۦٓ ١٦

Lā tuharrik bihī lisānaka lita'jala bih

(Ey Peyğəmbər! Cəbrail sənə Quranı nazil etdikdə) onu tələm-tələsik yadda saxlamaq üçün dilini tərpətmə!

إِنَّ عَلَيۡنَا جَمۡعَهُۥ وَقُرۡءَانَهُۥ ١٧

Inna 'alaynā jam'ahū waqur'ānah

Şübhəsiz ki, onu (qəlbində) cəm etmək və (dilində) oxutmaq Bizə aiddir.

فَإِذَا قَرَأۡنَٰهُ فَٱتَّبِعۡ قُرۡءَانَهُۥ ١٨

Fa idhā qara'nāhu fattabi' qur'ānah

Biz onu (Cəbrailin dili ilə) oxuduğumuz zaman sən onun oxunuşuna tabe ol.

ثُمَّ إِنَّ عَلَيۡنَا بَيَانَهُۥ ١٩

Thumma inna 'alaynā bayānah

Sonra onu bəyan etmək də Bizə aiddir.

كَلَّا بَلۡ تُحِبُّونَ ٱلۡعَاجِلَةَ ٢٠

Kallā bal tuhibbūnal-'ājilah

Xeyr! Əksinə, siz tez ötüb keçəni (fani dünyanı) sevirsiniz.

وَتَذَرُونَ ٱلۡأٓخِرَةَ ٢١

Watadharūnal-ākhirah

Axirəti isə tərk edirsiniz.

وُجُوهٞ يَوۡمَئِذٖ نَّاضِرَةٌ ٢٢

Wujūhun yawma'idhin nādirah

O gün (bir çox) üzlər parlayacaq,

إِلَىٰ رَبِّهَا نَاظِرَةٞ ٢٣

Ilā rabbihā nāzirah

öz Rəbbinə baxacaqdır.

وَوُجُوهٞ يَوۡمَئِذِۭ بَاسِرَةٞ ٢٤

Wawujūhun yawma'idhi bāsirah

O gün (bir çox) üzlər də tutulub qaralacaq,

تَظُنُّ أَن يُفۡعَلَ بِهَا فَاقِرَةٞ ٢٥

Tazunnu an yuf'ala bihā fāqirah

ona böyük bir müsibət üz verəcəyini zənn edəcəkdir.

كَلَّآ إِذَا بَلَغَتِ ٱلتَّرَاقِيَ ٢٦

Kallā idhā balaghatit-tarāqiy

Xeyr, (ruh) körpücük sümüklərinə yetişəcəyi zaman;

وَقِيلَ مَنۡۜ رَاقٖ ٢٧

Waqīla man rāq

“Kimdir ovsun edən?”– deyiləcək.

وَظَنَّ أَنَّهُ ٱلۡفِرَاقُ ٢٨

Wazanna annahul-firāq

(Can verən kimsə dünya həyatından) ayrıldığını yəqin edəcəyi

وَٱلۡتَفَّتِ ٱلسَّاقُ بِٱلسَّاقِ ٢٩

Wal-taffatis-sāqu bis-sāq

ayaq ayağa dolaşacağı zaman –

إِلَىٰ رَبِّكَ يَوۡمَئِذٍ ٱلۡمَسَاقُ ٣٠

Ilā rabbika yawma'idhinil-masāq

o gün (hər kəs) Rəbbinin hüzuruna gətiriləcək.

فَلَا صَدَّقَ وَلَا صَلَّىٰ ٣١

Falā saddaqa walā sallā

O (kafir) nə (Quranı) təsdiq etdi, nə də namaz qıldı.

وَلَٰكِن كَذَّبَ وَتَوَلَّىٰ ٣٢

Walākin kaddhaba watawallā

Lakin (haqqı) yalan saydı və üz döndərdi.

ثُمَّ ذَهَبَ إِلَىٰٓ أَهۡلِهِۦ يَتَمَطَّىٰٓ ٣٣

Thumma dhahaba ilā ahlihī yatamattā

Sonra da lovğa-lovğa ailəsinin yanına getdi.

أَوۡلَىٰ لَكَ فَأَوۡلَىٰ ٣٤

Awlā laka fa awlā

Vay sənin halına, vay!

ثُمَّ أَوۡلَىٰ لَكَ فَأَوۡلَىٰٓ ٣٥

Thumma awlā laka fa awlā

Sonra da vay sənin halına, vay!

أَيَحۡسَبُ ٱلۡإِنسَٰنُ أَن يُتۡرَكَ سُدًى ٣٦

Ayahsabul-insānu an yutraka sudā

Yoxsa insan başlı-başına buraxılacağınımı güman edir?!

أَلَمۡ يَكُ نُطۡفَةٗ مِّن مَّنِيّٖ يُمۡنَىٰ ٣٧

Alam yaku nutfatam mim maniyyin yumnā

Məgər o, mənidən axıdılan bir damla nütfə deyildimi?

ثُمَّ كَانَ عَلَقَةٗ فَخَلَقَ فَسَوَّىٰ ٣٨

Thumma kāna 'alaqatan fakhalaqa fasawwā

Sonra laxtalanmış qan oldu. Allah onu yaradıb kamil bir surət verdi.

فَجَعَلَ مِنۡهُ ٱلزَّوۡجَيۡنِ ٱلذَّكَرَ وَٱلۡأُنثَىٰٓ ٣٩

Faja'ala minhuz-zawjaynidh-dhakara wal-unthā

Ondan da biri kişi, biri qadın olmaqla iki cift yaratdı.

أَلَيۡسَ ذَٰلِكَ بِقَٰدِرٍ عَلَىٰٓ أَن يُحۡـِۧيَ ٱلۡمَوۡتَىٰ ٤٠

Alaysa dhālika biqādirin 'alā an yuhyal-mawtā

Məgər (bunları edən) Allah ölüləri diriltməyə qadir deyilmi?