Al-Fajr surəsi الفجر

وَٱلۡفَجۡرِ ١

Wal-fajr

And olsun fəcrə (dan yerinin ağardığı vaxta)!

وَلَيَالٍ عَشۡرٖ ٢

Walayālin 'ashr

And olsun on gecəyə (zülhiccə ayının ilk on gecəsinə)!

وَٱلشَّفۡعِ وَٱلۡوَتۡرِ ٣

Wash-shaf'i wal-watr

And olsun cütə və təkə!

وَٱلَّيۡلِ إِذَا يَسۡرِ ٤

Wallayli idhā yasr

And olsun keçib getməkdə olan gecəyə!

هَلۡ فِي ذَٰلِكَ قَسَمٞ لِّذِي حِجۡرٍ ٥

Hal fī dhālika qasamul lidhī hijr

Məgər bu (andlar) ağıl sahibi üçün kifayət deyilmi?

أَلَمۡ تَرَ كَيۡفَ فَعَلَ رَبُّكَ بِعَادٍ ٦

Alam tara kayfa fa'ala rabbuka bi'ād

(Ey Peyğəmbər!) Məgər Rəbbin (Hud qövmü) Ada nələr etdiyini görmədinmi?!

إِرَمَ ذَاتِ ٱلۡعِمَادِ ٧

Irama dhātil-'imād

Sütunlar sahibi İrəmə (İrəm qəbiləsinə)?!

ٱلَّتِي لَمۡ يُخۡلَقۡ مِثۡلُهَا فِي ٱلۡبِلَٰدِ ٨

Allatī lam yukhlaq mithluhā fil-bilād

Halbuki yer üzündə onlar kimisi xəlq edilməmişdi.

وَثَمُودَ ٱلَّذِينَ جَابُواْ ٱلصَّخۡرَ بِٱلۡوَادِ ٩

Wathamūdal-ladhīna jābus-sakhra bil-wād

(Habelə) vadidə qayaları yonan (Salehin qövmü) Səmuda?!

وَفِرۡعَوۡنَ ذِي ٱلۡأَوۡتَادِ ١٠

Wafir'awna dhil-awtād

Eləcə də dirəklər sahibi Firona?

ٱلَّذِينَ طَغَوۡاْ فِي ٱلۡبِلَٰدِ ١١

Alladhīna taghaw fil-bilād

Onlar məmləkətlərdə həddi aşmış,

فَأَكۡثَرُواْ فِيهَا ٱلۡفَسَادَ ١٢

Fa aktharū fīhal-fasād

Oralarda çoxlu fəsad törətmişdilər.

فَصَبَّ عَلَيۡهِمۡ رَبُّكَ سَوۡطَ عَذَابٍ ١٣

Fasabba 'alayhim rabbuka sawta 'adhāb

Rəbbin də onlara əzab qamçısı endirdi.

إِنَّ رَبَّكَ لَبِٱلۡمِرۡصَادِ ١٤

Inna rabbaka labil-mirsād

(Ey Peyğəmbər!) Həqiqətən Rəbbin (qullarının əməllərinə) nəzarət edir.

فَأَمَّا ٱلۡإِنسَٰنُ إِذَا مَا ٱبۡتَلَىٰهُ رَبُّهُۥ فَأَكۡرَمَهُۥ وَنَعَّمَهُۥ فَيَقُولُ رَبِّيٓ أَكۡرَمَنِ ١٥

Fa ammal-insānu idhā mabtalāhu rabbuhū fa akramahū wana''amahū fayaqūlu rabbī akraman

İnsana gəlincə, Rəbbi onu sınayıb ehtiram göstərsə və ona nemət versə: “Rəbbim mənə ehtiram göstərdi!”– deyər.

وَأَمَّآ إِذَا مَا ٱبۡتَلَىٰهُ فَقَدَرَ عَلَيۡهِ رِزۡقَهُۥ فَيَقُولُ رَبِّيٓ أَهَٰنَنِ ١٦

Wa ammā idhā mabtalāhu faqadara 'alayhi rizqahū fayaqūlu rabbī ahānan

Amma onu sınayıb ruzisini azaltsa: “Rəbbim məni alçaltdı!”– deyər.

كَلَّاۖ بَل لَّا تُكۡرِمُونَ ٱلۡيَتِيمَ ١٧

Kallā bal lā tukrimūnal-yatīm

Xeyr! Əksinə siz yetimə ehtiram göstərmirsiniz.

وَلَا تَحَٰٓضُّونَ عَلَىٰ طَعَامِ ٱلۡمِسۡكِينِ ١٨

Walā tahāddūna 'alā ta'āmil-miskīn

Miskini yedirməyə bir-birinizi təşviq etmirsiniz.

وَتَأۡكُلُونَ ٱلتُّرَاثَ أَكۡلٗا لَّمّٗا ١٩

Wata'kulūnat-turātha aklal lammā

Mirası hərisliklə yeyirsiniz.

وَتُحِبُّونَ ٱلۡمَالَ حُبّٗا جَمّٗا ٢٠

Watuhibbūnal-māla hubban jammā

Mal-dövləti də olduqca çox sevirsiniz.

كَلَّآۖ إِذَا دُكَّتِ ٱلۡأَرۡضُ دَكّٗا دَكّٗا ٢١

Kallā idhā dukkatil-ardu dakkan dakkā

Xeyr! Elə ki yer lərzəyə gəlib parça-parça olacaq,

وَجَآءَ رَبُّكَ وَٱلۡمَلَكُ صَفّٗا صَفّٗا ٢٢

Wajā'a rabbuka wal-malaku saffan saffā

Rəbbin və mələklər səf-səf düzülərək gələcək

وَجِاْيٓءَ يَوۡمَئِذِۭ بِجَهَنَّمَۚ يَوۡمَئِذٖ يَتَذَكَّرُ ٱلۡإِنسَٰنُ وَأَنَّىٰ لَهُ ٱلذِّكۡرَىٰ ٢٣

Wajiy'a yawma'idhi bijahannama yawma'idhin yatadhakkarul-insānu wa annā lahudh-dhikrā

və o gün Cəhənnəm gətiriləcək. O gün insan (günahlarını) xatırlayacaq. Lakin (bu) xatırlamanın ona nə faydası?

يَقُولُ يَٰلَيۡتَنِي قَدَّمۡتُ لِحَيَاتِي ٢٤

Yaqūlu yālaytanī qaddamtu lihayātī

O: “Kaş (axirət) həyatım üçün öncədən hazırlıq görəydim!”– deyəcəkdir.

فَيَوۡمَئِذٖ لَّا يُعَذِّبُ عَذَابَهُۥٓ أَحَدٞ ٢٥

Fayawma'idhil lā yu'addhibu 'adhābahū ahad

O gün Allahın verdiyi əzabı kimsə verə bilməz.

وَلَا يُوثِقُ وَثَاقَهُۥٓ أَحَدٞ ٢٦

Walā yūthiqu wathāqahū ahad

Onun bağladığı kimi kimsə bağlaya bilməz.

يَٰٓأَيَّتُهَا ٱلنَّفۡسُ ٱلۡمُطۡمَئِنَّةُ ٢٧

Yā'ayyatuhan-nafsul-mutma'innah

(O gün möminə deyiləcəkdir:) “Ey arxayın olan nəfs!

ٱرۡجِعِيٓ إِلَىٰ رَبِّكِ رَاضِيَةٗ مَّرۡضِيَّةٗ ٢٨

Irji'ī ilā rabbiki rādiyatam mardiyyah

Razı qalmış və razılıq qazanmış halda Rəbbinə tərəf dön!

فَٱدۡخُلِي فِي عِبَٰدِي ٢٩

Fadkhulī fī 'ibādī

(Saleh) qullarımın arasına keç!

وَٱدۡخُلِي جَنَّتِي ٣٠

Wadkhulī jannatī

(Onlarla birgə) Cənnətimə daxil ol!