Ad-Duha surəsi الضحى

وَٱلضُّحَىٰ ١

Wad-duhā

And olsun səhərə!

وَٱلَّيۡلِ إِذَا سَجَىٰ ٢

Wallayli idhā sajā

And olsun (zülməti ilə hər şeyi) örtən gecəyə!

مَا وَدَّعَكَ رَبُّكَ وَمَا قَلَىٰ ٣

Mā wadda'aka rabbuka wamā qalā

(Ey Peyğəmbər!) Rəbbin nə səni tərk etdi, nə də (sənə) qəzəbləndi.

وَلَلۡأٓخِرَةُ خَيۡرٞ لَّكَ مِنَ ٱلۡأُولَىٰ ٤

Walal'ākhiratu khayrul laka minal-ūlā

Axirət sənin üçün dünyadan daha xeyirlidir.

وَلَسَوۡفَ يُعۡطِيكَ رَبُّكَ فَتَرۡضَىٰٓ ٥

Walasawfa yu'tīka rabbuka fatardā

Rəbbin sənə (nemət) bəxş edəcək və sən də (Ondan) razı qalacaqsan.

أَلَمۡ يَجِدۡكَ يَتِيمٗا فَـَٔاوَىٰ ٦

Alam yajidka yatīman fa'āwā

Məgər O, səni yetim ikən tapıb sığınacaq vermədimi?!

وَوَجَدَكَ ضَآلّٗا فَهَدَىٰ ٧

Wawajadaka dāllan fahadā

Səni çaşqın halda tapıb doğru yola yönəltmədimi?

وَوَجَدَكَ عَآئِلٗا فَأَغۡنَىٰ ٨

Wawajadaka 'ā'ilan fa aghnā

Səni yoxsul ikən tapıb zəngin etmədimi?

فَأَمَّا ٱلۡيَتِيمَ فَلَا تَقۡهَرۡ ٩

Fa ammal-yatīma falā taqhar

Elə isə yetimə xor baxma!

وَأَمَّا ٱلسَّآئِلَ فَلَا تَنۡهَرۡ ١٠

Wa ammas-sā'ila falā tanhar

Dilənçini də qovma!

وَأَمَّا بِنِعۡمَةِ رَبِّكَ فَحَدِّثۡ ١١

Wa ammā bini'mati rabbika fahaddith

Və Rəbbinin nemətindən söhbət aç.