An-Nazi'at surəsi النازعات

وَٱلنَّٰزِعَٰتِ غَرۡقٗا ١

Wan-nāzi'āti gharqā

And olsun (kafirlərin canını) şiddətlə çəkib çıxaranlara!

وَٱلنَّٰشِطَٰتِ نَشۡطٗا ٢

Wan-nāshitāti nashtā

And olsun (möminlərin canını) rahatlıqla alanlara!

وَٱلسَّٰبِحَٰتِ سَبۡحٗا ٣

Was-sābihāti sabhā

And olsun (Allahın əmri ilə göydən yerə) sürətlə üzənlərə!

فَٱلسَّٰبِقَٰتِ سَبۡقٗا ٤

Fas-sābiqāti sabqā

And olsun (Allahın əmrini əda etmək üçün bir-birini) ötdükcə ötənlərə!

فَٱلۡمُدَبِّرَٰتِ أَمۡرٗا ٥

Fal-mudabbirāti amrā

And olsun işi yerinə yetirənlərə!

يَوۡمَ تَرۡجُفُ ٱلرَّاجِفَةُ ٦

Yawma tarjufur-rājifah

O gün (sura ilk üfürülüş ilə) lərzəyə gələn titrəyəcək.

تَتۡبَعُهَا ٱلرَّادِفَةُ ٧

Tatba'uhar-rādifah

Onun ardınca təkrar titrəyəcəkdir (Sur ikinci dəfə üfürüləcəkdir).

قُلُوبٞ يَوۡمَئِذٖ وَاجِفَةٌ ٨

Qulūbun yawma'idhin wājifah

O gün qəlblər (qorxudan) tir-tir əsəcək.

أَبۡصَٰرُهَا خَٰشِعَةٞ ٩

Absāruhā khāshi'ah

(O qəlb sahiblərinin) gözləri (qorxudan) zəlil bir görkəm alacaqdır.

يَقُولُونَ أَءِنَّا لَمَرۡدُودُونَ فِي ٱلۡحَافِرَةِ ١٠

Yaqūlūna a'innā lamardūdūna fil-hāfirah

Onlar deyərlər: “"Doğrudanmı biz (öldükdən sonra yenidən) əvvəlki halımıza qaytarılacağıq?

أَءِذَا كُنَّا عِظَٰمٗا نَّخِرَةٗ ١١

A'idhā kunnā 'izāman nakhirah

Çürümüş sümüklər olduğumuzdan sonramı?

قَالُواْ تِلۡكَ إِذٗا كَرَّةٌ خَاسِرَةٞ ١٢

Qālū tilka idhan karratun khāsirah

Onlar: “O zaman bu, ziyanlı bir qayıdışdır”– dedilər.

فَإِنَّمَا هِيَ زَجۡرَةٞ وَٰحِدَةٞ ١٣

Fa innamā hiya zajratun wāhidah

O (surun axırıncı dəfə üfürülməsi) təkcə qorxunc bir səsdir.

فَإِذَا هُم بِٱلسَّاهِرَةِ ١٤

Fa idhā hum bis-sāhirah

Onlar dərhal (qəbirlərindən) yerin səthinə çıxacaqlar.

هَلۡ أَتَىٰكَ حَدِيثُ مُوسَىٰٓ ١٥

Hal atāka hadīthu mūsā

(Ey Peyğəmbər!) Musanın xəbəri sənə gəlib çatdımı?

إِذۡ نَادَىٰهُ رَبُّهُۥ بِٱلۡوَادِ ٱلۡمُقَدَّسِ طُوًى ١٦

Idh nādāhu rabbuhū bil-wādil-muqaddasi tuwā

O zaman Rəbbi ona müqəddəs Tuva vadisində (belə) nida etmişdi:

ٱذۡهَبۡ إِلَىٰ فِرۡعَوۡنَ إِنَّهُۥ طَغَىٰ ١٧

Idhhab ilā fir'awna innahū taghā

“Fironun yanına get! Çünki o, həddi aşmışdır.

فَقُلۡ هَل لَّكَ إِلَىٰٓ أَن تَزَكَّىٰ ١٨

Faqul hal laka ilā an tazakkā

(Ona) de: “(Günahlardan) təmizlənmək istəyirsənmi?

وَأَهۡدِيَكَ إِلَىٰ رَبِّكَ فَتَخۡشَىٰ ١٩

Wa ahdiyaka ilā rabbika fatakhshā

Səni Rəbbinə doğru yönəldimmi ki, (Ondan) qorxub çəkinəsən?”

فَأَرَىٰهُ ٱلۡأٓيَةَ ٱلۡكُبۡرَىٰ ٢٠

Fa arāhul-āyatal-kubrā

(Musa) ona ən böyük ayəni göstərdi.

فَكَذَّبَ وَعَصَىٰ ٢١

Fakaddhaba wa'asā

O isə (haqqı) yalan saydı və asi oldu.

ثُمَّ أَدۡبَرَ يَسۡعَىٰ ٢٢

Thumma adbara yas'ā

Sonra da üz döndərib (tələsərək) getdi.

فَحَشَرَ فَنَادَىٰ ٢٣

Fahashara fanādā

O, (camaatını) toplayıb (onlara) nida edərək:

فَقَالَ أَنَا۠ رَبُّكُمُ ٱلۡأَعۡلَىٰ ٢٤

Faqāla ana rabbukumul-a'lā

“Mən sizin ən uca Rəbbinizəm!”– dedi.

فَأَخَذَهُ ٱللَّهُ نَكَالَ ٱلۡأٓخِرَةِ وَٱلۡأُولَىٰٓ ٢٥

Fa akhadhahullāhu nakālal-ākhirati wal-ūlā

(Beləliklə də) Allah da onu dünya və Axirət əzabı ilə yaxaladı.

إِنَّ فِي ذَٰلِكَ لَعِبۡرَةٗ لِّمَن يَخۡشَىٰٓ ٢٦

Inna fī dhālika la'ibratal liman yakhshā

Həqiqətən, bunda (Allahdan) qorxanlar üçün ibrət vardır.

ءَأَنتُمۡ أَشَدُّ خَلۡقًا أَمِ ٱلسَّمَآءُۚ بَنَىٰهَا ٢٧

A'antum ashaddu khalqan amis-samā'u banāhā

Sizin yaradılışınız çətindir, yoxsa göyün? Onu (Allah) bina etdi.

رَفَعَ سَمۡكَهَا فَسَوَّىٰهَا ٢٨

Rafa'a samkahā fasawwāhā

Onun tavanını yüksəltdi, düzəldib kamilləşdirdi.

وَأَغۡطَشَ لَيۡلَهَا وَأَخۡرَجَ ضُحَىٰهَا ٢٩

Wa aghtasha laylahā wa akhraja duhāhā

Gecəsini qaranlıq edib, gündüzünü də nurlandırdı.

وَٱلۡأَرۡضَ بَعۡدَ ذَٰلِكَ دَحَىٰهَآ ٣٠

Wal-arda ba'da dhālika dahāhā

Bundan sonra yeri döşəyib (insanların orada yaşaması üçün onu yararlı bir hala gətirdi).

أَخۡرَجَ مِنۡهَا مَآءَهَا وَمَرۡعَىٰهَا ٣١

Akhraja minhā mā'ahā wamar'āhā

Ondan suyunu və otlağını çıxartdı.

وَٱلۡجِبَالَ أَرۡسَىٰهَا ٣٢

Wal-jibāla arsāhā

Dağları da (yerə) bərkitdi.

مَتَٰعٗا لَّكُمۡ وَلِأَنۡعَٰمِكُمۡ ٣٣

Matā'al lakum wali'an'āmikum

Sizin və heyvanlarınızın faydalanması üçün.

فَإِذَا جَآءَتِ ٱلطَّآمَّةُ ٱلۡكُبۡرَىٰ ٣٤

Fa idhā jā'atit-tāmmatul-kubrā

Ən böyük fəlakət (Qiyamət) gəldiyi zaman –

يَوۡمَ يَتَذَكَّرُ ٱلۡإِنسَٰنُ مَا سَعَىٰ ٣٥

Yawma yatadhakkarul-insānu mā sa'ā

o gün insan etdiklərini xatırlayacaqdır.

وَبُرِّزَتِ ٱلۡجَحِيمُ لِمَن يَرَىٰ ٣٦

Waburrizatil-jahīmu liman yarā

Cəhənnəm isə hər görənə göstəriləcəkdir.

فَأَمَّا مَن طَغَىٰ ٣٧

Fa ammā man taghā

Amma kim həddi aşıbsa,

وَءَاثَرَ ٱلۡحَيَوٰةَ ٱلدُّنۡيَا ٣٨

Wa ātharal-hayawātad-dunyā

dünya həyatını (axirətdən) üstün tutubsa,

فَإِنَّ ٱلۡجَحِيمَ هِيَ ٱلۡمَأۡوَىٰ ٣٩

Fa innal-jahīma hiyal-ma'wā

şübhəsiz ki, Cəhənnəm onun məskənidir.

وَأَمَّا مَنۡ خَافَ مَقَامَ رَبِّهِۦ وَنَهَى ٱلنَّفۡسَ عَنِ ٱلۡهَوَىٰ ٤٠

Wa ammā man khāfa maqāma rabbihī wanahan-nafsa 'anil-hawā

Amma kim Rəbbinin hüzurunda durmaqdan qorxubsa və nəfsə istəyini yasaq edibsə,

فَإِنَّ ٱلۡجَنَّةَ هِيَ ٱلۡمَأۡوَىٰ ٤١

Fa innal-jannata hiyal-ma'wā

şübhəsiz ki, Cənnət onun məskənidir.

يَسۡـَٔلُونَكَ عَنِ ٱلسَّاعَةِ أَيَّانَ مُرۡسَىٰهَا ٤٢

Yas'alūnaka 'anis-sā'ati ayyāna mursāhā

(Ey Peyğəmbər!) Səndən Qiyamətin nə zaman qopacağı barəsində soruşurlar.

فِيمَ أَنتَ مِن ذِكۡرَىٰهَآ ٤٣

Fīma anta min dhikrāhā

Sən onu haradan biləsən?!

إِلَىٰ رَبِّكَ مُنتَهَىٰهَآ ٤٤

Ilā rabbika muntahāhā

Onu kamil bilmək Rəbbinə aiddir.

إِنَّمَآ أَنتَ مُنذِرُ مَن يَخۡشَىٰهَا ٤٥

Innamā anta mundhiru man yakhshāhā

Sən yalnız ondan (Qiyamətdən) qorxanı xəbərdar edənsən.

كَأَنَّهُمۡ يَوۡمَ يَرَوۡنَهَا لَمۡ يَلۡبَثُوٓاْ إِلَّا عَشِيَّةً أَوۡ ضُحَىٰهَا ٤٦

Ka annahum yawma yarawnahā lam yalbathū illā 'ashiyyatan aw duhāhā

Onlar Qiyaməti gördükləri gün (dünyada) sanki bir axşam yaxud bir səhər qaldıqlarını güman edəcəklər!