Ash-Shu'ara surəsi الشعراء

طسٓمٓ ١

Tā Sīn Mīm

Ta. Sin. Mim.¹

تِلۡكَ ءَايَٰتُ ٱلۡكِتَٰبِ ٱلۡمُبِينِ ٢

Tilka āyātul-kitābil-mubīn

Bunlar aydın Kitabın ayələridir.

لَعَلَّكَ بَٰخِعٞ نَّفۡسَكَ أَلَّا يَكُونُواْ مُؤۡمِنِينَ ٣

La'allaka bākhi'un nafsaka allā yakūnū mu'minīn

Onların iman gətirmədiyinə görə özünü həlakmı edəcəksən?

إِن نَّشَأۡ نُنَزِّلۡ عَلَيۡهِم مِّنَ ٱلسَّمَآءِ ءَايَةٗ فَظَلَّتۡ أَعۡنَٰقُهُمۡ لَهَا خَٰضِعِينَ ٤

In nasha' nunazzil 'alayhim minas-samā'i āyatan fazallat a'nāquhum lahā khādi'īn

Biz istəsəydik, göydən onlara elə bir ayə göndərərdik ki, onlar da Ona itaətkarlıqla boyun əyərdilər.

وَمَا يَأۡتِيهِم مِّن ذِكۡرٖ مِّنَ ٱلرَّحۡمَٰنِ مُحۡدَثٍ إِلَّا كَانُواْ عَنۡهُ مُعۡرِضِينَ ٥

Wamā ya'tīhim min dhikrim minar-rahmāni muhdathin illā kānū 'anhu mu'ridīn

Rəhmandan onlara yeni bir ayə gəlməz ki, ondan üz çevirməsinlər.

فَقَدۡ كَذَّبُواْ فَسَيَأۡتِيهِمۡ أَنۢبَٰٓؤُاْ مَا كَانُواْ بِهِۦ يَسۡتَهۡزِءُونَ ٦

Faqad kaddhabū fasaya'tīhim ambā'u mā kānū bihī yastahzi'ūn

Onlar (ayələri) təkzib etdilər. İstehza etdiklərinin xəbəri onlara yetişəcəkdir.

أَوَلَمۡ يَرَوۡاْ إِلَى ٱلۡأَرۡضِ كَمۡ أَنۢبَتۡنَا فِيهَا مِن كُلِّ زَوۡجٖ كَرِيمٍ ٧

Awalam yaraw ilal-ardi kam ambatnā fīhā min kulli zawjin karīm

Yoxsa, onlar yer üzündə cürbəcür gözəl bitkilər bitirdiyimizi görmürlərmi?

إِنَّ فِي ذَٰلِكَ لَأٓيَةٗۖ وَمَا كَانَ أَكۡثَرُهُم مُّؤۡمِنِينَ ٨

Inna fī dhālika la'āyatan wamā kāna aktharuhum mu'minīn

Həqiqətən də, bunda bir ayə vardır. Lakin onların əksəriyyəti mömin olmadı.

وَإِنَّ رَبَّكَ لَهُوَ ٱلۡعَزِيزُ ٱلرَّحِيمُ ٩

Wa inna rabbaka lahuwal-'azīzur-rahīm

Şübhəsiz ki, sənin Rəbbin Qüdrətlidir, Rəhmlidir.

وَإِذۡ نَادَىٰ رَبُّكَ مُوسَىٰٓ أَنِ ٱئۡتِ ٱلۡقَوۡمَ ٱلظَّٰلِمِينَ ١٠

Wa idh nādā rabbuka mūsā ani'til-qawmaz-zālimīn

Bir zaman Rəbbin Musaya demişdi: “Get o zalım qövmün –

قَوۡمَ فِرۡعَوۡنَۚ أَلَا يَتَّقُونَ ١١

Qawma fir'awna alā yattaqūn

Firon qövmünün yanına! Onlar qorxmurlarmı?”

قَالَ رَبِّ إِنِّيٓ أَخَافُ أَن يُكَذِّبُونِ ١٢

Qāla rabbi innī akhāfu an yukaddhibūn

(Musa) dedi: “Ey Rəbbim! Qorxuram ki, onlar məni yalançı hesab edələr,

وَيَضِيقُ صَدۡرِي وَلَا يَنطَلِقُ لِسَانِي فَأَرۡسِلۡ إِلَىٰ هَٰرُونَ ١٣

Wayadīqu sadrī walā yantaliqu lisānī fa arsil ilā hārūn

(belə olduqda) ürəyim sıxılar, dilim də söz tutmaz. Buna görə Haruna da (vəhy) göndər.

وَلَهُمۡ عَلَيَّ ذَنۢبٞ فَأَخَافُ أَن يَقۡتُلُونِ ١٤

Walahum 'alayya dhambun fa akhāfu an yaqtulūn

Onların məndən əvəzini çıxmaq istədikləri bir günahım da var. Buna görə məni öldürəcəklərindən qorxuram”.

قَالَ كَلَّاۖ فَٱذۡهَبَا بِـَٔايَٰتِنَآۖ إِنَّا مَعَكُم مُّسۡتَمِعُونَ ١٥

Qāla kallā fadhhabā bi'āyātinā innā ma'akum mustami'ūn

(Allah) dedi: “Xeyr, (bu mümkün deyil!) İkiniz də ayələrimizlə (onların yanına) gedin! Şübhəsiz ki, Biz də sizinləyik, (hər şeyi) eşidirik.

فَأۡتِيَا فِرۡعَوۡنَ فَقُولَآ إِنَّا رَسُولُ رَبِّ ٱلۡعَٰلَمِينَ ١٦

Fa tiyā fir'awna faqūlā innā rasūlu rabbil-'ālamīn

Fironun yanına gedib deyin: “Biz aləmlərin Rəbbinin elçiləriyik!

أَنۡ أَرۡسِلۡ مَعَنَا بَنِيٓ إِسۡرَٰٓءِيلَ ١٧

An arsil ma'anā banī isrā'īl

İsrail oğullarını bizimlə göndər!”

قَالَ أَلَمۡ نُرَبِّكَ فِينَا وَلِيدٗا وَلَبِثۡتَ فِينَا مِنۡ عُمُرِكَ سِنِينَ ١٨

Qāla alam nurabbika fīnā walīdan walabithta fīnā min 'umurika sinīn

(Firon) dedi: “Biz səni körpə ikən (himayəmizə alıb) böyütmədikmi? Sən ömrünün bəzi illərini bizimlə yaşamadınmı?

وَفَعَلۡتَ فَعۡلَتَكَ ٱلَّتِي فَعَلۡتَ وَأَنتَ مِنَ ٱلۡكَٰفِرِينَ ١٩

Wafa'alta fa'latakal-latī fa'alta wa anta minal-kāfirīn

Elədiyin (pis) əməli də elədin (Qibtini öldürdün). (Doğrudan da,) sən bir nankorsan!”

قَالَ فَعَلۡتُهَآ إِذٗا وَأَنَا۠ مِنَ ٱلضَّآلِّينَ ٢٠

Qāla fa'altuhā idhan wa ana minad-dāllīn

(Musa) dedi: “Mən onu edərkən nadanlardan olmuşam.

فَفَرَرۡتُ مِنكُمۡ لَمَّا خِفۡتُكُمۡ فَوَهَبَ لِي رَبِّي حُكۡمٗا وَجَعَلَنِي مِنَ ٱلۡمُرۡسَلِينَ ٢١

Fafarartu minkum lammā khiftukum fawahaba lī rabbī hukman waja'alanī minal-mursalīn

Mən sizdən qorxduğum üçün yanınızdan qaçıb getdim. Sonra Rəbbim mənə hökmranlıq verdi və məni elçilərdən etdi.

وَتِلۡكَ نِعۡمَةٞ تَمُنُّهَا عَلَيَّ أَنۡ عَبَّدتَّ بَنِيٓ إِسۡرَٰٓءِيلَ ٢٢

Watilka ni'matun tamunnuhā 'alayya an 'abbatta banī isrā'īl

Başıma qaxdığın o nemətin də İsrail oğullarını özünə kölə etdiyinə görədir”.

قَالَ فِرۡعَوۡنُ وَمَا رَبُّ ٱلۡعَٰلَمِينَ ٢٣

Qāla fir'awnu wamā rabbul-'ālamīn

Firon dedi: “Aləmlərin Rəbbi nədir?”

قَالَ رَبُّ ٱلسَّمَٰوَٰتِ وَٱلۡأَرۡضِ وَمَا بَيۡنَهُمَآۖ إِن كُنتُم مُّوقِنِينَ ٢٤

Qāla rabbus-samāwāti wal-ardi wamā baynahumā in kuntum mūqinīn

(Musa) dedi: “Əgər yəqinliklə inanırsınızsa, (bilin ki,) O, göylərin, yerin və onların arasında olanların Rəbbidir!”

قَالَ لِمَنۡ حَوۡلَهُۥٓ أَلَا تَسۡتَمِعُونَ ٢٥

Qāla liman hawlahū alā tastami'ūn

Firon ətrafındakılara dedi: “(Onun nə danışdığını) eşitmirsinizmi?”

قَالَ رَبُّكُمۡ وَرَبُّ ءَابَآئِكُمُ ٱلۡأَوَّلِينَ ٢٦

Qāla rabbukum warabbu ābā'ikumul-awwalīn

(Musa) dedi: “O sizin də, ulu babalarınızın da Rəbbidir!”

قَالَ إِنَّ رَسُولَكُمُ ٱلَّذِيٓ أُرۡسِلَ إِلَيۡكُمۡ لَمَجۡنُونٞ ٢٧

Qāla inna rasūlakumul-ladhī ursila ilaykum lamajnūn

(Firon) dedi: “Sizə göndərilmiş bu elçi, sözsüz ki, dəlidir!”

قَالَ رَبُّ ٱلۡمَشۡرِقِ وَٱلۡمَغۡرِبِ وَمَا بَيۡنَهُمَآۖ إِن كُنتُمۡ تَعۡقِلُونَ ٢٨

Qāla rabbul-mashriqi wal-maghribi wamā baynahumā in kuntum ta'qilūn

(Musa) dedi: “Əgər anlayırsınızsa, (bilin ki,) O, şərqin, qərbin və bunların arasında olanların Rəbbidir!”

قَالَ لَئِنِ ٱتَّخَذۡتَ إِلَٰهًا غَيۡرِي لَأَجۡعَلَنَّكَ مِنَ ٱلۡمَسۡجُونِينَ ٢٩

Qāla la init-takhadhta ilāhan ghayrī la aj'alannaka minal-masjūnīn

(Firon) dedi: “Əgər məndən başqa məbud qəbul etsən, səni zindana atılanlardan edəcəm!”

قَالَ أَوَلَوۡ جِئۡتُكَ بِشَيۡءٖ مُّبِينٖ ٣٠

Qāla awalaw ji'tuka bishay'im mubīn

(Musa) dedi: “Bəs sənə açıq-aşkar bir şey gətirsəm necə?”

قَالَ فَأۡتِ بِهِۦٓ إِن كُنتَ مِنَ ٱلصَّٰدِقِينَ ٣١

Qāla fa ti bihī in kunta minas-sādiqīn

(Firon) dedi: “Əgər doğru danışanlardansansa, gətir onu!”

فَأَلۡقَىٰ عَصَاهُ فَإِذَا هِيَ ثُعۡبَانٞ مُّبِينٞ ٣٢

Fa alqā 'asāhu fa idhā hiya thu'bānum mubīn

(Musa) əsasını (yerə) atınca, o dərhal dönüb açıq-aşkar bir ilana çevrildi.

وَنَزَعَ يَدَهُۥ فَإِذَا هِيَ بَيۡضَآءُ لِلنَّٰظِرِينَ ٣٣

Wanaza'a yadahū fa idhā hiya baydā'u lin-nāzirīn

Əlini (qoynundan) çıxardan kimi o, baxanların (gözü qabağında) ağappaq (nur saçan bir əl) oldu.

قَالَ لِلۡمَلَإِ حَوۡلَهُۥٓ إِنَّ هَٰذَا لَسَٰحِرٌ عَلِيمٞ ٣٤

Qāla lil-mala'i hawlahū inna hādhā lasāhirun 'alīm

(Firon) ətrafındakı zadəganlara dedi: “Həqiqətən də, bu, bilikli bir sehrbazdır!

يُرِيدُ أَن يُخۡرِجَكُم مِّنۡ أَرۡضِكُم بِسِحۡرِهِۦ فَمَاذَا تَأۡمُرُونَ ٣٥

Yurīdu an yukhrijakum min ardikum bisihrihī famādhā ta'murūn

O öz sehri ilə sizi torpağınızdan çıxartmaq istəyir. Nə təklif edirsiniz?”

قَالُوٓاْ أَرۡجِهۡ وَأَخَاهُ وَٱبۡعَثۡ فِي ٱلۡمَدَآئِنِ حَٰشِرِينَ ٣٦

Qālū arjih wa akhāhu wab'ath fil-madā'ini hāshirīn

Onlar dedilər: “Onu qardaşı ilə bir qədər gözlət və şəhərlərə (adam) yığanlar göndər ki,

يَأۡتُوكَ بِكُلِّ سَحَّارٍ عَلِيمٖ ٣٧

Ya'tūka bikulli sahhārin 'alīm

bütün bilikli sehrbazları sənin yanına gətirsinlər”.

فَجُمِعَ ٱلسَّحَرَةُ لِمِيقَٰتِ يَوۡمٖ مَّعۡلُومٖ ٣٨

Fajumi'as-saharatu limīqāti yawmim ma'lūm

Beləliklə, sehrbazlar bəlli bir günün müəyyən edilmiş vaxtında toplandılar.

وَقِيلَ لِلنَّاسِ هَلۡ أَنتُم مُّجۡتَمِعُونَ ٣٩

Waqīla lin-nāsi hal antum mujtami'ūn

İnsanlara deyildi: “Siz də yığışırsınızmı?

لَعَلَّنَا نَتَّبِعُ ٱلسَّحَرَةَ إِن كَانُواْ هُمُ ٱلۡغَٰلِبِينَ ٤٠

La'allanā nattabi'us-saharata in kānū humul-ghālibīn

Əgər sehrbazlar qalib gəlsələr, ola bilsin ki, biz də onlara tabe olaq”.

فَلَمَّا جَآءَ ٱلسَّحَرَةُ قَالُواْ لِفِرۡعَوۡنَ أَئِنَّ لَنَا لَأَجۡرًا إِن كُنَّا نَحۡنُ ٱلۡغَٰلِبِينَ ٤١

Falammā jā'as-saharatu qālū lifir'awna a'inna lanā la ajran in kunnā nahnul-ghālibīn

Sehrbazlar gələn kimi Firona: “Əgər qalib gəlsək, bizə bir mükafat veriləcəkmi?”– dedilər.

قَالَ نَعَمۡ وَإِنَّكُمۡ إِذٗا لَّمِنَ ٱلۡمُقَرَّبِينَ ٤٢

Qāla na'am wa innakum idhal laminal-muqarrabīn

(Firon) dedi: “Bəli! Belə olacağı təqdirdə sizi (özümə) yaxın adamlardan edəcəyəm”.

قَالَ لَهُم مُّوسَىٰٓ أَلۡقُواْ مَآ أَنتُم مُّلۡقُونَ ٤٣

Qāla lahum mūsā alqū mā antum mulqūn

Musa onlara: “Nə atacaqsınızsa, atın!”– dedi.

فَأَلۡقَوۡاْ حِبَالَهُمۡ وَعِصِيَّهُمۡ وَقَالُواْ بِعِزَّةِ فِرۡعَوۡنَ إِنَّا لَنَحۡنُ ٱلۡغَٰلِبُونَ ٤٤

Fa alqaw hibālahum wa'isiyyahum waqālū bi'izzati fir'awna innā lanahnul-ghālibūn

Onlar iplərini və əsalarını (yerə) atıb: “Fironun qüdrətinə and olsun ki, biz qalib gələcəyik!”– dedilər.

فَأَلۡقَىٰ مُوسَىٰ عَصَاهُ فَإِذَا هِيَ تَلۡقَفُ مَا يَأۡفِكُونَ ٤٥

Fa alqā mūsā 'asāhu fa idhā hiya talqafu mā ya'fikūn

Musa əsasını (yerə) atdı və əsa onların uydurduqları şeyləri uddu.

فَأُلۡقِيَ ٱلسَّحَرَةُ سَٰجِدِينَ ٤٦

Fa ulqiyas-saharatu sājidīn

Sehrbazlar səcdəyə qapandılar

قَالُوٓاْ ءَامَنَّا بِرَبِّ ٱلۡعَٰلَمِينَ ٤٧

Qālū āmannā birabbil-'ālamīn

və dedilər: “Biz aləmlərin Rəbbinə iman gətirdik –

رَبِّ مُوسَىٰ وَهَٰرُونَ ٤٨

Rabbi mūsā wahārūn

Musanın və Harunun Rəbbinə!”

قَالَ ءَامَنتُمۡ لَهُۥ قَبۡلَ أَنۡ ءَاذَنَ لَكُمۡۖ إِنَّهُۥ لَكَبِيرُكُمُ ٱلَّذِي عَلَّمَكُمُ ٱلسِّحۡرَ فَلَسَوۡفَ تَعۡلَمُونَۚ لَأُقَطِّعَنَّ أَيۡدِيَكُمۡ وَأَرۡجُلَكُم مِّنۡ خِلَٰفٖ وَلَأُصَلِّبَنَّكُمۡ أَجۡمَعِينَ ٤٩

Qāla āmantum lahū qabla an ādhana lakum innahū lakabīrukumul-ladhī 'allamakumus-sihra falasawfa ta'lamūna la uqatti'anna aydiyakum wa arjulakum min khilāfin wala'usallibannakum ajma'īn

(Firon) dedi: “Mən sizə izin verməmişdən əvvəl siz ona imanmı gətirdiniz? Şübhəsiz ki, o sizə sehr öyrədən böyüyünüzdür. Tezliklə biləcəksiniz! Mütləq sizin əllərinizi və ayaqlarınızı çarpaz kəsdirib hamınızı çarmıxa çəkdirəcəyəm”.

قَالُواْ لَا ضَيۡرَۖ إِنَّآ إِلَىٰ رَبِّنَا مُنقَلِبُونَ ٥٠

Qālū lā dayra innā ilā rabbinā munqalibūn

Onlar dedilər: “Zərər yox, biz (onsuz da) öz Rəbbimizə qayıdacağıq.

إِنَّا نَطۡمَعُ أَن يَغۡفِرَ لَنَا رَبُّنَا خَطَٰيَٰنَآ أَن كُنَّآ أَوَّلَ ٱلۡمُؤۡمِنِينَ ٥١

Innā natma'u an yaghfira lanā rabbunā khatāyānā an kunnā awwalal-mu'minīn

Biz (Firon xalqı arasından) ilk iman gətirənlər olduğumuza görə Rəbbimizdən günahlarımızı bağışlayacağını umuruq”.

۞ وَأَوۡحَيۡنَآ إِلَىٰ مُوسَىٰٓ أَنۡ أَسۡرِ بِعِبَادِيٓ إِنَّكُم مُّتَّبَعُونَ ٥٢

Wa awhaynā ilā mūsā an asri bi'ibādī innakum muttaba'ūn

Biz Musaya: “Qullarımla birlikdə gecə yola çıx. Çünki siz təqib olunacaqsınız”– (deyə) vəhy etdik.

فَأَرۡسَلَ فِرۡعَوۡنُ فِي ٱلۡمَدَآئِنِ حَٰشِرِينَ ٥٣

Fa arsala fir'awnu fil-madā'ini hāshirīn

Firon şəhərlərə (əsgər) toplayanlar göndərdi.

إِنَّ هَٰٓؤُلَآءِ لَشِرۡذِمَةٞ قَلِيلُونَ ٥٤

Inna hā'ulā'i lashirdhimatun qalīlūn

(O dedi:) “Bunlar kiçik bir dəstədir.

وَإِنَّهُمۡ لَنَا لَغَآئِظُونَ ٥٥

Wa innahum lanā laghā'izūn

Onlar bizi qəzəbləndirmişlər.

وَإِنَّا لَجَمِيعٌ حَٰذِرُونَ ٥٦

Wa innā lajamī'un hādhirūn

Biz hamımız ayıq-sayıq olmalıyıq.”

فَأَخۡرَجۡنَٰهُم مِّن جَنَّٰتٖ وَعُيُونٖ ٥٧

Fa akhrajnāhum min jannātin wa'uyūn

Biz (o zalım tayfanı) bağlardan və çeşmələrdən çıxartdıq;

وَكُنُوزٖ وَمَقَامٖ كَرِيمٖ ٥٨

Wakunūzin wamaqāmin karīm

xəzinələrdən və gözəl yerlərdən də (uzaqlaşdırdıq).

كَذَٰلِكَۖ وَأَوۡرَثۡنَٰهَا بَنِيٓ إِسۡرَٰٓءِيلَ ٥٩

Kadhālika wa awrathnāhā banī isrā'īl

Beləcə, Biz İsrail oğullarını o yerlərə varis etdik.

فَأَتۡبَعُوهُم مُّشۡرِقِينَ ٦٠

Fa atba'ūhum mushriqīn

Günəş üfüqdən qalxarkən (Firon öz əsgərləri ilə) onları təqib etməyə başladılar.

فَلَمَّا تَرَٰٓءَا ٱلۡجَمۡعَانِ قَالَ أَصۡحَٰبُ مُوسَىٰٓ إِنَّا لَمُدۡرَكُونَ ٦١

Falammā tarā'al-jam'āni qāla ashābu mūsā innā lamudrakūn

İki dəstə bir-birini görüncə Musanın əshabı: “Biz yaxalanacağıq!”– dedilər.

قَالَ كَلَّآۖ إِنَّ مَعِيَ رَبِّي سَيَهۡدِينِ ٦٢

Qāla kallā inna ma'iya rabbī sayahdīn

(Musa) dedi: “Xeyr, Rəbbim mənimlədir. O mənə doğru yol göstərəcəkdir!”

فَأَوۡحَيۡنَآ إِلَىٰ مُوسَىٰٓ أَنِ ٱضۡرِب بِّعَصَاكَ ٱلۡبَحۡرَۖ فَٱنفَلَقَ فَكَانَ كُلُّ فِرۡقٖ كَٱلطَّوۡدِ ٱلۡعَظِيمِ ٦٣

Fa awhaynā ilā mūsā anidrib bi'asākal-bahra fanfalaqa fakāna kullu firqin kat-tawdil-'azīm

Biz Musaya: “Əsanla dənizə vur!”– (deyə) vəhy etdik. (Dəniz) dərhal yarıldı, (on iki yol açıldı) və hər biri nəhəng bir dağ kimi oldu.

وَأَزۡلَفۡنَا ثَمَّ ٱلۡأٓخَرِينَ ٦٤

Wa azlafnā thammal-ākharīn

O birilərini (Firon və əsgərlərini) də ora yaxınlaşdırdıq.

وَأَنجَيۡنَا مُوسَىٰ وَمَن مَّعَهُۥٓ أَجۡمَعِينَ ٦٥

Wa anjaynā mūsā wamam ma'ahū ajma'īn

Musa və onunla birlikdə olanların hamısını xilas etdik.

ثُمَّ أَغۡرَقۡنَا ٱلۡأٓخَرِينَ ٦٦

Thumma aghraqnal-ākharīn

O birilərini (Firon və əsgərlərini) isə suya qərq etdik.

إِنَّ فِي ذَٰلِكَ لَأٓيَةٗۖ وَمَا كَانَ أَكۡثَرُهُم مُّؤۡمِنِينَ ٦٧

Inna fī dhālika la'āyatan wamā kāna aktharuhum mu'minīn

Şübhəsiz ki, bunda (bu hekayətdə) bir ibrət vardır. Lakin onların çoxu iman gətirmədi.

وَإِنَّ رَبَّكَ لَهُوَ ٱلۡعَزِيزُ ٱلرَّحِيمُ ٦٨

Wa inna rabbaka lahuwal-'azīzur-rahīm

Həqiqətən, sənin Rəbbin Qüdrətlidir, Rəhmlidir.

وَٱتۡلُ عَلَيۡهِمۡ نَبَأَ إِبۡرَٰهِيمَ ٦٩

Watlu 'alayhim naba'a ibrāhīm

Onlara İbrahimin əhvalatını da oxu.

إِذۡ قَالَ لِأَبِيهِ وَقَوۡمِهِۦ مَا تَعۡبُدُونَ ٧٠

Idh qāla li abīhi waqawmihī mā ta'budūn

Bir zaman o öz atasına və qövmünə: “Nəyə ibadət edirsiniz?”– demişdi.

قَالُواْ نَعۡبُدُ أَصۡنَامٗا فَنَظَلُّ لَهَا عَٰكِفِينَ ٧١

Qālū na'budu asnāman fanazallu lahā 'ākifīn

Onlar: “Biz bütlərə ibadət edir və onlara tapınmaqda davam edirik”– dedilər.

قَالَ هَلۡ يَسۡمَعُونَكُمۡ إِذۡ تَدۡعُونَ ٧٢

Qāla hal yasma'ūnakum idh tad'ūn

O dedi: “Onlara dua etdiyiniz zaman sizi eşidirlərmi?

أَوۡ يَنفَعُونَكُمۡ أَوۡ يَضُرُّونَ ٧٣

Aw yanfa'ūnakum aw yadurrūn

Yaxud sizə xeyir və ya zərər verirlərmi?”

قَالُواْ بَلۡ وَجَدۡنَآ ءَابَآءَنَا كَذَٰلِكَ يَفۡعَلُونَ ٧٤

Qālū bal wajadnā ābā'anā kadhālika yaf'alūn

Onlar: “Xeyr, (amma) biz öz atalarımızın belə etdiklərini gördük”– dedilər.

قَالَ أَفَرَءَيۡتُم مَّا كُنتُمۡ تَعۡبُدُونَ ٧٥

Qāla afara'aytum mā kuntum ta'budūn

O dedi: “Siz nəyə ibadət etdiyinizi düşündünüzmü –

أَنتُمۡ وَءَابَآؤُكُمُ ٱلۡأَقۡدَمُونَ ٧٦

Antum wa ābā'ukumul-aqdamūn

həm siz, həm də ulu babalarınız?

فَإِنَّهُمۡ عَدُوّٞ لِّيٓ إِلَّا رَبَّ ٱلۡعَٰلَمِينَ ٧٧

Fa innahum 'aduwwul lī illā rabbal-'ālamīn

Aləmlərin Rəbbindən başqa, onların hamısı mənim düşmənimdir.

ٱلَّذِي خَلَقَنِي فَهُوَ يَهۡدِينِ ٧٨

Alladhī khalaqanī fahuwa yahdīn

(O Rəbb ki,) məni yaratmış və məni doğru yola yönəltmişdir;

وَٱلَّذِي هُوَ يُطۡعِمُنِي وَيَسۡقِينِ ٧٩

Walladhī huwa yut'imunī wayasqīn

(O Rəbb ki,) məni yedirdir və içirdir;

وَإِذَا مَرِضۡتُ فَهُوَ يَشۡفِينِ ٨٠

Wa idhā maridtu fahuwa yashfīn

(O Rəbb ki,) xəstələndiyim zaman mənə şəfa verir;

وَٱلَّذِي يُمِيتُنِي ثُمَّ يُحۡيِينِ ٨١

Walladhī yumītunī thumma yuhyīn

(O Rəbb ki,) məni öldürəcək, sonra dirildəcəkdir;

وَٱلَّذِيٓ أَطۡمَعُ أَن يَغۡفِرَ لِي خَطِيٓـَٔتِي يَوۡمَ ٱلدِّينِ ٨٢

Walladhī atma'u an yaghfira lī khatī'atī yawmad-dīn

(O Rəbb ki,) Haqq-hesab günü xətalarımı bağışlayacağını Ondan umuram.

رَبِّ هَبۡ لِي حُكۡمٗا وَأَلۡحِقۡنِي بِٱلصَّٰلِحِينَ ٨٣

Rabbi hab lī hukman wa alhiqnī bis-sālihīn

Ey Rəbbim! Mənə hikmət ver və məni əməlisalehlərə qovuşdur!

وَٱجۡعَل لِّي لِسَانَ صِدۡقٖ فِي ٱلۡأٓخِرِينَ ٨٤

Waj'al lī lisāna sidqin fil-ākhirīn

Sonra gələnlər arasında (həmişə yad edilim deyə) mənə yaxşı ad qismət elə!

وَٱجۡعَلۡنِي مِن وَرَثَةِ جَنَّةِ ٱلنَّعِيمِ ٨٥

Waj'alnī min warathati jannatin-na'īm

Məni Nəim cənnətinin varislərindən et!

وَٱغۡفِرۡ لِأَبِيٓ إِنَّهُۥ كَانَ مِنَ ٱلضَّآلِّينَ ٨٦

Waghfir li abī innahū kāna minad-dāllīn

Atamı bağışla! Çünki o, azmışlardandır.

وَلَا تُخۡزِنِي يَوۡمَ يُبۡعَثُونَ ٨٧

Walā tukhzinī yawma yub'athūn

(İnsanların) dirildiləcəyi gün məni rüsvay etmə!

يَوۡمَ لَا يَنفَعُ مَالٞ وَلَا بَنُونَ ٨٨

Yawma lā yanfa'u mālun walā banūn

O gün, nə var-dövlət, nə də oğul-uşaq fayda verər.

إِلَّا مَنۡ أَتَى ٱللَّهَ بِقَلۡبٖ سَلِيمٖ ٨٩

Illā man atallāha biqalbin salīm

Ancaq sağlam bir qəlblə Allahın hüzuruna gələnlərdən başqa!”

وَأُزۡلِفَتِ ٱلۡجَنَّةُ لِلۡمُتَّقِينَ ٩٠

Wa uzlifatil-jannatu lil-muttaqīn

(O gün) Cənnət müttəqilərə yaxınlaşdırılar.

وَبُرِّزَتِ ٱلۡجَحِيمُ لِلۡغَاوِينَ ٩١

Waburrizatil-jahīmu lil-ghāwīn

Cəhənnəm də azğınlara göstərilər.

وَقِيلَ لَهُمۡ أَيۡنَ مَا كُنتُمۡ تَعۡبُدُونَ ٩٢

Waqīla lahum ayna mā kuntum ta'budūn

Onlara deyilər: “Hanı sizin ibadət etdikləriniz –

مِن دُونِ ٱللَّهِ هَلۡ يَنصُرُونَكُمۡ أَوۡ يَنتَصِرُونَ ٩٣

Min dūnillāhi hal yansurūnakum aw yantasirūn

Allahdan başqa (pənah apardıqlarınız?) Onlar sizə kömək edə bilərlərmi, yaxud özlərinə köməkləri dəyə bilərmi?”

فَكُبۡكِبُواْ فِيهَا هُمۡ وَٱلۡغَاوُۥنَ ٩٤

Fakubkibū fīhā hum wal-ghāwūn

Onlar azğınlarla birlikdə (Cəhənnəmə) atılarlar,

وَجُنُودُ إِبۡلِيسَ أَجۡمَعُونَ ٩٥

Wajunūdu iblīsa ajma'ūn

İblisin bütün əsgərləri də, (həmçinin).

قَالُواْ وَهُمۡ فِيهَا يَخۡتَصِمُونَ ٩٦

Qālū wahum fīhā yakhtasimūn

Onlar orada höcətləşərək deyərlər:

تَٱللَّهِ إِن كُنَّا لَفِي ضَلَٰلٖ مُّبِينٍ ٩٧

Tallāhi in kunnā lafī dalālim mubīn

“Allaha and olsun ki, biz açıq-aydın azğınlıq içində idik –

إِذۡ نُسَوِّيكُم بِرَبِّ ٱلۡعَٰلَمِينَ ٩٨

Idh nusawwīkum birabbil-'ālamīn

o vaxt ki, biz sizi aləmlərin Rəbbinə tay tuturduq.

وَمَآ أَضَلَّنَآ إِلَّا ٱلۡمُجۡرِمُونَ ٩٩

Wamā adallanā illal-mujrimūn

Bizi ancaq günahkarlar azdırdı.

فَمَا لَنَا مِن شَٰفِعِينَ ١٠٠

Famā lanā min shāfi'īn

İndi isə bizim nə şəfaətçilərimiz,

وَلَا صَدِيقٍ حَمِيمٖ ١٠١

Walā sadīqin hamīm

nə də (bizə) canıyanan bir dostumuz var!

فَلَوۡ أَنَّ لَنَا كَرَّةٗ فَنَكُونَ مِنَ ٱلۡمُؤۡمِنِينَ ١٠٢

Falaw anna lanā karratan fanakūna minal-mu'minīn

Bir də (dünyaya) qayıda bilsəydik, möminlərdən olardıq!”

إِنَّ فِي ذَٰلِكَ لَأٓيَةٗۖ وَمَا كَانَ أَكۡثَرُهُم مُّؤۡمِنِينَ ١٠٣

Inna fī dhālika la'āyatan wamā kāna aktharuhum mu'minīn

Şübhəsiz ki, bunda bir ibrət vardır. Lakin onların əksəriyyəti iman gətirmədi.

وَإِنَّ رَبَّكَ لَهُوَ ٱلۡعَزِيزُ ٱلرَّحِيمُ ١٠٤

Wa inna rabbaka lahuwal-'azīzur-rahīm

Həqiqətən, sənin Rəbbin Qüdrətlidir, Rəhmlidir.

كَذَّبَتۡ قَوۡمُ نُوحٍ ٱلۡمُرۡسَلِينَ ١٠٥

Kaddhabat qawmu nūhinil-mursalīn

Nuh qövmü də elçiləri yalançı saydı.

إِذۡ قَالَ لَهُمۡ أَخُوهُمۡ نُوحٌ أَلَا تَتَّقُونَ ١٠٦

Idh qāla lahum akhūhum nūhun alā tattaqūn

O vaxt qardaşları Nuh onlara dedi: “Məgər qorxmursunuz?

إِنِّي لَكُمۡ رَسُولٌ أَمِينٞ ١٠٧

Innī lakum rasūlun amīn

Həqiqətən, mən sizin üçün etibar olunan bir elçiyəm.

فَٱتَّقُواْ ٱللَّهَ وَأَطِيعُونِ ١٠٨

Fattaqullāha wa atī'ūn

Allahdan qorxun və mənə itaət edin.

وَمَآ أَسۡـَٔلُكُمۡ عَلَيۡهِ مِنۡ أَجۡرٍۖ إِنۡ أَجۡرِيَ إِلَّا عَلَىٰ رَبِّ ٱلۡعَٰلَمِينَ ١٠٩

Wamā as'alukum 'alayhi min ajrin in ajriya illā 'alā rabbil-'ālamīn

Bunun əvəzinə sizdən heç bir mükafat istəmirəm. Mənim mükafatım ancaq aləmlərin Rəbbinə aiddir.

فَٱتَّقُواْ ٱللَّهَ وَأَطِيعُونِ ١١٠

Fattaqullāha wa atī'ūn

Allahdan qorxun və mənə itaət edin!”

۞ قَالُوٓاْ أَنُؤۡمِنُ لَكَ وَٱتَّبَعَكَ ٱلۡأَرۡذَلُونَ ١١١

Qālū anu'minu laka wattaba'akal-ardhalūn

Onlar: “Sənə ən rəzil kimsələr tabe olduğu halda biz sənə inanarıqmı?”– dedilər.

قَالَ وَمَا عِلۡمِي بِمَا كَانُواْ يَعۡمَلُونَ ١١٢

Qāla wamā 'ilmī bimā kānū ya'malūn

(Nuh) dedi: “Mən onların nə etdiklərini bilmirəm!

إِنۡ حِسَابُهُمۡ إِلَّا عَلَىٰ رَبِّيۖ لَوۡ تَشۡعُرُونَ ١١٣

In hisābuhum illā 'alā rabbī law tash'urūn

Onların haqq-hesabı yalnız Rəbbimə aiddir. Kaş başa düşəydiniz!

وَمَآ أَنَا۠ بِطَارِدِ ٱلۡمُؤۡمِنِينَ ١١٤

Wamā ana bitāridil-mu'minīn

Mən iman gətirənləri qovan deyiləm.

إِنۡ أَنَا۠ إِلَّا نَذِيرٞ مُّبِينٞ ١١٥

In ana illā nadhīrum mubīn

Mən yalnız açıq-aşkar bir qorxudanam”.

قَالُواْ لَئِن لَّمۡ تَنتَهِ يَٰنُوحُ لَتَكُونَنَّ مِنَ ٱلۡمَرۡجُومِينَ ١١٦

Qālū la il lam tantahi yānūhu latakūnanna minal-marjūmīn

Onlar dedilər: “Ey Nuh! Əgər (dəvətinə) son qoymasan, mütləq daşqalaq ediləcəksən”.

قَالَ رَبِّ إِنَّ قَوۡمِي كَذَّبُونِ ١١٧

Qāla rabbi inna qawmī kaddhabūn

(Nuh) dedi: “Ey Rəbbim! Qövmüm məni yalançı hesab etdi.

فَٱفۡتَحۡ بَيۡنِي وَبَيۡنَهُمۡ فَتۡحٗا وَنَجِّنِي وَمَن مَّعِيَ مِنَ ٱلۡمُؤۡمِنِينَ ١١٨

Faftah baynī wabaynahum fathan wanajjinī wamam ma'iya minal-mu'minīn

Mənimlə onların arasında hökm ver, məni və mənimlə birlikdə olan möminləri (əzabdan) qurtar!”

فَأَنجَيۡنَٰهُ وَمَن مَّعَهُۥ فِي ٱلۡفُلۡكِ ٱلۡمَشۡحُونِ ١١٩

Fa anjaynāhu wamam ma'ahū fil-fulkil-mashhūn

Biz onu və onunla birlikdə olanları (insan və hevyanlarla) yüklənmiş gəmidə xilas etdik.

ثُمَّ أَغۡرَقۡنَا بَعۡدُ ٱلۡبَاقِينَ ١٢٠

Thumma aghraqnā ba'dul-bāqīn

Sonra qalanları isə suya qərq etdik.

إِنَّ فِي ذَٰلِكَ لَأٓيَةٗۖ وَمَا كَانَ أَكۡثَرُهُم مُّؤۡمِنِينَ ١٢١

Inna fī dhālika la'āyatan wamā kāna aktharuhum mu'minīn

Şübhəsiz ki, bunda bir ibrət var. Lakin onların əksəriyyəti iman gətirmədi.

وَإِنَّ رَبَّكَ لَهُوَ ٱلۡعَزِيزُ ٱلرَّحِيمُ ١٢٢

Wa inna rabbaka lahuwal-'azīzur-rahīm

Həqiqətən, sənin Rəbbin Qüdrətlidir, Rəhmlidir.

كَذَّبَتۡ عَادٌ ٱلۡمُرۡسَلِينَ ١٢٣

Kaddhabat 'ādunil-mursalīn

Ad tayfası da elçiləri yalançı saydı.

إِذۡ قَالَ لَهُمۡ أَخُوهُمۡ هُودٌ أَلَا تَتَّقُونَ ١٢٤

Idh qāla lahum akhūhum hūdun alā tattaqūn

O vaxt qardaşları Hud onlara dedi: “Məgər qorxmursunuz?

إِنِّي لَكُمۡ رَسُولٌ أَمِينٞ ١٢٥

Innī lakum rasūlun amīn

Həqiqətən, mən sizin üçün etibar olunan bir elçiyəm.

فَٱتَّقُواْ ٱللَّهَ وَأَطِيعُونِ ١٢٦

Fattaqullāha wa atī'ūn

Allahdan qorxun və mənə itaət edin!

وَمَآ أَسۡـَٔلُكُمۡ عَلَيۡهِ مِنۡ أَجۡرٍۖ إِنۡ أَجۡرِيَ إِلَّا عَلَىٰ رَبِّ ٱلۡعَٰلَمِينَ ١٢٧

Wamā as'alukum 'alayhi min ajrin in ajriya illā 'alā rabbil-'ālamīn

Bunun əvəzinə sizdən heç bir mükafat istəmirəm. Mənim mükafatım ancaq aləmlərin Rəbbinə aiddir.

أَتَبۡنُونَ بِكُلِّ رِيعٍ ءَايَةٗ تَعۡبَثُونَ ١٢٨

Atabnūna bikulli rī'in āyatan ta'bathūn

Əcəba, siz hər təpədə əbəs yerə bir əlamətmi qurursunuz (hündür binalarmı tikirsiniz)?

وَتَتَّخِذُونَ مَصَانِعَ لَعَلَّكُمۡ تَخۡلُدُونَ ١٢٩

Watattakhidhūna masāni'a la'allakum takhludūn

Sanki əbədi qalacaqsınız deyə qalalarmı tikirsiniz?

وَإِذَا بَطَشۡتُم بَطَشۡتُمۡ جَبَّارِينَ ١٣٠

Wa idhā batashtum batashtum jabbārīn

(Bir kəsi) yaxaladığınız zaman qəddar hökmdar kimi yaxalayırsınız?

فَٱتَّقُواْ ٱللَّهَ وَأَطِيعُونِ ١٣١

Fattaqullāha wa atī'ūn

Allahdan qorxun və mənə itaət edin!

وَٱتَّقُواْ ٱلَّذِيٓ أَمَدَّكُم بِمَا تَعۡلَمُونَ ١٣٢

Wattaqul-ladhī amaddakum bimā ta'lamūn

Bildiyiniz nemətləri sizə verəndən qorxun.

أَمَدَّكُم بِأَنۡعَٰمٖ وَبَنِينَ ١٣٣

Amaddakum bi an'āmin wabanīn

O sizə heyvanat və oğul-uşaq verdi,

وَجَنَّٰتٖ وَعُيُونٍ ١٣٤

Wajannātin wa'uyūn

(üstəlik) bağlar və çeşmələr də əta etdi.

إِنِّيٓ أَخَافُ عَلَيۡكُمۡ عَذَابَ يَوۡمٍ عَظِيمٖ ١٣٥

Innī akhāfu 'alaykum 'adhāba yawmin 'azīm

Mən sizə üz verəcək böyük günün (Qiyamət gününün) əzabından qorxuram”.

قَالُواْ سَوَآءٌ عَلَيۡنَآ أَوَعَظۡتَ أَمۡ لَمۡ تَكُن مِّنَ ٱلۡوَٰعِظِينَ ١٣٦

Qālū sawā'un 'alaynā awa'azta am lam takum minal-wā'izīn

Onlar dedilər: “Bizə öyüd-nəsihət versən də, verməsən də, bizim üçün birdir.

إِنۡ هَٰذَآ إِلَّا خُلُقُ ٱلۡأَوَّلِينَ ١٣٧

In hādhā illā khuluqul-awwalīn

Bu, yalnız əvvəlkilərin adətidir.

وَمَا نَحۡنُ بِمُعَذَّبِينَ ١٣٨

Wamā nahnu bimu'addhabīn

Biz əzaba düçar olan da deyilik”.

فَكَذَّبُوهُ فَأَهۡلَكۡنَٰهُمۡۚ إِنَّ فِي ذَٰلِكَ لَأٓيَةٗۖ وَمَا كَانَ أَكۡثَرُهُم مُّؤۡمِنِينَ ١٣٩

Fakaddhabūhu fa ahlaknāhum inna fī dhālika la'āyatan wamā kāna aktharuhum mu'minīn

(Qövmü) onu (Hudu) yalançı saydılar. Biz də onları məhv etdik. Şübhəsiz ki, bunda bir ibrət var. Lakin onların əksəriyyəti iman gətirmədi.

وَإِنَّ رَبَّكَ لَهُوَ ٱلۡعَزِيزُ ٱلرَّحِيمُ ١٤٠

Wa inna rabbaka lahuwal-'azīzur-rahīm

Həqiqətən, sənin Rəbbin Qüdrətlidir, Rəhmlidir.

كَذَّبَتۡ ثَمُودُ ٱلۡمُرۡسَلِينَ ١٤١

Kaddhabat thamūdul-mursalīn

Səmud tayfası da elçiləri yalançı saydı.

إِذۡ قَالَ لَهُمۡ أَخُوهُمۡ صَٰلِحٌ أَلَا تَتَّقُونَ ١٤٢

Idh qāla lahum akhūhum sālihun alā tattaqūn

O vaxt qardaşları Saleh onlara dedi: “Məgər qorxmursunuz?

إِنِّي لَكُمۡ رَسُولٌ أَمِينٞ ١٤٣

Innī lakum rasūlun amīn

Həqiqətən, mən sizin üçün etibar olunan bir elçiyəm.

فَٱتَّقُواْ ٱللَّهَ وَأَطِيعُونِ ١٤٤

Fattaqullāha wa atī'ūn

Allahdan qorxun və mənə itaət edin.

وَمَآ أَسۡـَٔلُكُمۡ عَلَيۡهِ مِنۡ أَجۡرٍۖ إِنۡ أَجۡرِيَ إِلَّا عَلَىٰ رَبِّ ٱلۡعَٰلَمِينَ ١٤٥

Wamā as'alukum 'alayhi min ajrin in ajriya illā 'alā rabbil-'ālamīn

Bunun əvəzinə sizdən heç bir mükafat istəmirəm. Mənim mükafatım ancaq aləmlərin Rəbbinə aiddir.

أَتُتۡرَكُونَ فِي مَا هَٰهُنَآ ءَامِنِينَ ١٤٦

Atutrakūna fī mā hāhunā āminīn

Məgər siz burada olanların içində sərbəst buraxılacaqsınız?

فِي جَنَّٰتٖ وَعُيُونٖ ١٤٧

Fī jannātin wa'uyūn

Bağlar və bulaqlar içində,

وَزُرُوعٖ وَنَخۡلٖ طَلۡعُهَا هَضِيمٞ ١٤٨

Wazurū'in wanakhlin tal'uhā hadīm

əkinlər və yumşaq meyvəli xurmalıqlar içində (arxayınlıqla qalacaqsınız?)

وَتَنۡحِتُونَ مِنَ ٱلۡجِبَالِ بُيُوتٗا فَٰرِهِينَ ١٤٩

Watanhitūna minal-jibāli buyūtan fārihīn

Dağlardan məharətlə evlər yonub düzəldəcəksiniz?

فَٱتَّقُواْ ٱللَّهَ وَأَطِيعُونِ ١٥٠

Fattaqullāha wa atī'ūn

Allahdan qorxun və mənə itaət edin!

وَلَا تُطِيعُوٓاْ أَمۡرَ ٱلۡمُسۡرِفِينَ ١٥١

Walā tutī'ū amral-musrifīn

Həddi aşanların əmrinə tabe olmayın.

ٱلَّذِينَ يُفۡسِدُونَ فِي ٱلۡأَرۡضِ وَلَا يُصۡلِحُونَ ١٥٢

Alladhīna yufsidūna fil-ardi walā yuslihūn

O kəslər ki, yer üzündə fəsad törədər və islah etməzlər”.

قَالُوٓاْ إِنَّمَآ أَنتَ مِنَ ٱلۡمُسَحَّرِينَ ١٥٣

Qālū innamā anta minal-musahharīn

Onlar dedilər: “Sən yalnız sehrlənmişlərdənsən.

مَآ أَنتَ إِلَّا بَشَرٞ مِّثۡلُنَا فَأۡتِ بِـَٔايَةٍ إِن كُنتَ مِنَ ٱلصَّٰدِقِينَ ١٥٤

Mā anta illā basharum mithlunā fa ti bi'āyatin in kunta minas-sādiqīn

Sən də bizim kimi bir insansan. Əgər doğru danışanlardansansa, bizə bir ayə gətir”.

قَالَ هَٰذِهِۦ نَاقَةٞ لَّهَا شِرۡبٞ وَلَكُمۡ شِرۡبُ يَوۡمٖ مَّعۡلُومٖ ١٥٥

Qāla hādhihī nāqatul lahā shirbun walakum shirbu yawmim ma'lūm

(Saleh) dedi: “(Ayə) bu dişi dəvədir! Onun da, sizin də müəyyən edilmiş vaxtlarda su içmək haqqınız vardır. (Bir gün o su içməli, bir gün də siz su içməlisiniz).

وَلَا تَمَسُّوهَا بِسُوٓءٖ فَيَأۡخُذَكُمۡ عَذَابُ يَوۡمٍ عَظِيمٖ ١٥٦

Walā tamassūhā bisū'in faya'khudhakum 'adhābu yawmin 'azīm

Ona heç bir pislik etməyin, yoxsa böyük günün əzabı sizi yaxalayar”.

فَعَقَرُوهَا فَأَصۡبَحُواْ نَٰدِمِينَ ١٥٧

Fa'aqarūhā fa asbahū nādimīn

Onlar dəvəni kəsdilər, sonra da peşman oldular.

فَأَخَذَهُمُ ٱلۡعَذَابُۚ إِنَّ فِي ذَٰلِكَ لَأٓيَةٗۖ وَمَا كَانَ أَكۡثَرُهُم مُّؤۡمِنِينَ ١٥٨

Fa akhadhahumul-'adhābu inna fī dhālika la'āyatan wamā kāna aktharuhum mu'minīn

Əzab onları yaxaladı. Şübhəsiz ki, bunda bir ibrət vardır. Lakin onların əksəriyyəti iman gətirmədi.

وَإِنَّ رَبَّكَ لَهُوَ ٱلۡعَزِيزُ ٱلرَّحِيمُ ١٥٩

Wa inna rabbaka lahuwal-'azīzur-rahīm

Həqiqətən, sənin Rəbbin Qüdrətlidir, Rəhmlidir.

كَذَّبَتۡ قَوۡمُ لُوطٍ ٱلۡمُرۡسَلِينَ ١٦٠

Kaddhabat qawmu lūtinil-mursalīn

Lut qövmü da elçiləri yalançı saydı.

إِذۡ قَالَ لَهُمۡ أَخُوهُمۡ لُوطٌ أَلَا تَتَّقُونَ ١٦١

Idh qāla lahum akhūhum lūtun alā tattaqūn

O vaxt qardaşları Lut onlara dedi: “Məgər qorxmursunuz?

إِنِّي لَكُمۡ رَسُولٌ أَمِينٞ ١٦٢

Innī lakum rasūlun amīn

Həqiqətən, mən sizin üçün etibar olunan bir elçiyəm.

فَٱتَّقُواْ ٱللَّهَ وَأَطِيعُونِ ١٦٣

Fattaqullāha wa atī'ūn

Allahdan qorxun və mənə itaət edin!

وَمَآ أَسۡـَٔلُكُمۡ عَلَيۡهِ مِنۡ أَجۡرٍۖ إِنۡ أَجۡرِيَ إِلَّا عَلَىٰ رَبِّ ٱلۡعَٰلَمِينَ ١٦٤

Wamā as'alukum 'alayhi min ajrin in ajriya illā 'alā rabbil-'ālamīn

Bunun əvəzinə sizdən heç bir mükafat istəmirəm. Mənim mükafatım ancaq aləmlərin Rəbbinə aiddir.

أَتَأۡتُونَ ٱلذُّكۡرَانَ مِنَ ٱلۡعَٰلَمِينَ ١٦٥

Ata'tūnadh-dhukrāna minal-'ālamīn

Doğrudanmı siz insanlar içində ancaq kişilərlə yaxınlıq edir

وَتَذَرُونَ مَا خَلَقَ لَكُمۡ رَبُّكُم مِّنۡ أَزۡوَٰجِكُمۚ بَلۡ أَنتُمۡ قَوۡمٌ عَادُونَ ١٦٦

Watadharūna mā khalaqa lakum rabbukum min azwājikum bal antum qawmun 'ādūn

və Rəbbinizin sizin üçün yaratdığı qadınlarınızı tərk edirsiniz? Siz, həqiqətən də, həddi aşan bir qövmsünüz”.

قَالُواْ لَئِن لَّمۡ تَنتَهِ يَٰلُوطُ لَتَكُونَنَّ مِنَ ٱلۡمُخۡرَجِينَ ١٦٧

Qālū la il lam tantahi yālūtu latakūnanna minal-mukhrajīn

Onlar dedilər: “Ey Lut! Əgər (dəvətinə) son qoymasan, mütləq qovulanlardan olacaqsan!”

قَالَ إِنِّي لِعَمَلِكُم مِّنَ ٱلۡقَالِينَ ١٦٨

Qāla innī li'amalikum minal-qālīn

O dedi: “Mən sizin əməlinizə nifrət edənlərdənəm.

رَبِّ نَجِّنِي وَأَهۡلِي مِمَّا يَعۡمَلُونَ ١٦٩

Rabbi najjinī wa ahlī mimmā ya'malūn

Ey Rəbbim! Məni və ailəmi onların tutduqları işdən xilas et!”

فَنَجَّيۡنَٰهُ وَأَهۡلَهُۥٓ أَجۡمَعِينَ ١٧٠

Fanajjaynāhu wa ahlahū ajma'īn

Biz onu və bütün ailəsini xilas etdik.

إِلَّا عَجُوزٗا فِي ٱلۡغَٰبِرِينَ ١٧١

Illā 'ajūzan fil-ghābirīn

Geridə qalanlar arasındakı yaşlı qadından (Lutun zövcəsindən) başqa.

ثُمَّ دَمَّرۡنَا ٱلۡأٓخَرِينَ ١٧٢

Thumma dammarnal-ākharīn

Sonra da o birilərini məhv etdik.

وَأَمۡطَرۡنَا عَلَيۡهِم مَّطَرٗاۖ فَسَآءَ مَطَرُ ٱلۡمُنذَرِينَ ١٧٣

Wa amtarnā 'alayhim mataran fasā'a matarul-mundharīn

Biz onların üstünə (daşlardan) yağış yağdırdıq. Qorxudulanların yağışı nə pis imiş!

إِنَّ فِي ذَٰلِكَ لَأٓيَةٗۖ وَمَا كَانَ أَكۡثَرُهُم مُّؤۡمِنِينَ ١٧٤

Inna fī dhālika la'āyatan wamā kāna aktharuhum mu'minīn

Şübhəsiz ki, bunda bir ibrət var. Lakin onların əksəriyyəti iman gətirmədi.

وَإِنَّ رَبَّكَ لَهُوَ ٱلۡعَزِيزُ ٱلرَّحِيمُ ١٧٥

Wa inna rabbaka lahuwal-'azīzur-rahīm

Həqiqətən, sənin Rəbbin Qüdrətlidir, Rəhmlidir.

كَذَّبَ أَصۡحَٰبُ لۡـَٔيۡكَةِ ٱلۡمُرۡسَلِينَ ١٧٦

Kaddhaba ashābu l'aykatil-mursalīn

Əykə əhli də elçiləri yalançı saydı.

إِذۡ قَالَ لَهُمۡ شُعَيۡبٌ أَلَا تَتَّقُونَ ١٧٧

Idh qāla lahum shu'aybun alā tattaqūn

O vaxt Şueyb onlara dedi: “Məgər qorxmursunuz?

إِنِّي لَكُمۡ رَسُولٌ أَمِينٞ ١٧٨

Innī lakum rasūlun amīn

Həqiqətən, mən sizin üçün etibar olunan bir elçiyəm.

فَٱتَّقُواْ ٱللَّهَ وَأَطِيعُونِ ١٧٩

Fattaqullāha wa atī'ūn

Allahdan qorxun və mənə itaət edin!

وَمَآ أَسۡـَٔلُكُمۡ عَلَيۡهِ مِنۡ أَجۡرٍۖ إِنۡ أَجۡرِيَ إِلَّا عَلَىٰ رَبِّ ٱلۡعَٰلَمِينَ ١٨٠

Wamā as'alukum 'alayhi min ajrin in ajriya illā 'alā rabbil-'ālamīn

Bunun əvəzinə sizdən heç bir mükafat istəmirəm. Mənim mükafatım ancaq aləmlərin Rəbbinə aiddir.

۞ أَوۡفُواْ ٱلۡكَيۡلَ وَلَا تَكُونُواْ مِنَ ٱلۡمُخۡسِرِينَ ١٨١

Awful-kayla walā takūnū minal-mukhsirīn

Ölçüyə tam riayət edin və əksik ölçənlərdən olmayın.

وَزِنُواْ بِٱلۡقِسۡطَاسِ ٱلۡمُسۡتَقِيمِ ١٨٢

Wazinū bil-qistāsil-mustaqīm

Düz tərəzi ilə çəkin.

وَلَا تَبۡخَسُواْ ٱلنَّاسَ أَشۡيَآءَهُمۡ وَلَا تَعۡثَوۡاْ فِي ٱلۡأَرۡضِ مُفۡسِدِينَ ١٨٣

Walā tabkhasun-nāsa ashyā'ahum walā ta'thaw fil-ardi mufsidīn

İnsanların haqqını əksiltməyin və yer üzündə fitnə-fəsad yayaraq pis işlər görməyin.

وَٱتَّقُواْ ٱلَّذِي خَلَقَكُمۡ وَٱلۡجِبِلَّةَ ٱلۡأَوَّلِينَ ١٨٤

Wattaqul-ladhī khalaqakum wal-jibillatal-awwalīn

Sizi və əvvəlki nəsilləri Yaradandan qorxun!”

قَالُوٓاْ إِنَّمَآ أَنتَ مِنَ ٱلۡمُسَحَّرِينَ ١٨٥

Qālū innamā anta minal-musahharīn

Onlar dedilər: “Sən yalnız sehrlənmişlərdənsən.

وَمَآ أَنتَ إِلَّا بَشَرٞ مِّثۡلُنَا وَإِن نَّظُنُّكَ لَمِنَ ٱلۡكَٰذِبِينَ ١٨٦

Wamā anta illā basharum mithlunā wa in nazunnuka laminal-kādhibīn

Sən də bizim kimi bir insansan. Biz səni yalançılardan (biri) hesab edirik.

فَأَسۡقِطۡ عَلَيۡنَا كِسَفٗا مِّنَ ٱلسَّمَآءِ إِن كُنتَ مِنَ ٱلصَّٰدِقِينَ ١٨٧

Fa asqit 'alaynā kisafam minas-samā'i in kunta minas-sādiqīn

Əgər doğru danışanlardansansa, göyün bir parçasını üstümüzə endir”.

قَالَ رَبِّيٓ أَعۡلَمُ بِمَا تَعۡمَلُونَ ١٨٨

Qāla rabbī a'lamu bimā ta'malūn

(Şueyb) dedi: “Rəbbim sizin nələr etdiyinizi daha yaxşı bilir”.

فَكَذَّبُوهُ فَأَخَذَهُمۡ عَذَابُ يَوۡمِ ٱلظُّلَّةِۚ إِنَّهُۥ كَانَ عَذَابَ يَوۡمٍ عَظِيمٍ ١٨٩

Fakaddhabūhu fa akhadhahum 'adhābu yawmiz-zullati innahū kāna 'adhāba yawmin 'azīm

Onlar isə onu (Şüeybi) yalançı saydılar və buna görə də kölgəli günün əzabı onları yaxaladı. Həqiqətən, o, böyük bir günün əzabı idi.

إِنَّ فِي ذَٰلِكَ لَأٓيَةٗۖ وَمَا كَانَ أَكۡثَرُهُم مُّؤۡمِنِينَ ١٩٠

Inna fī dhālika la'āyatan wamā kāna aktharuhum mu'minīn

Şübhəsiz ki, bunda bir ibrət var. Lakin onların əksəriyyəti iman gətirmədi.

وَإِنَّ رَبَّكَ لَهُوَ ٱلۡعَزِيزُ ٱلرَّحِيمُ ١٩١

Wa inna rabbaka lahuwal-'azīzur-rahīm

Həqiqətən, sənin Rəbbin Qüdrətlidir, Rəhmlidir.

وَإِنَّهُۥ لَتَنزِيلُ رَبِّ ٱلۡعَٰلَمِينَ ١٩٢

Wa innahū latanzīlu rabbil-'ālamīn

Şübhəsiz ki, bu (Quran), aləmlərin Rəbbindən nazil edilmişdir.

نَزَلَ بِهِ ٱلرُّوحُ ٱلۡأَمِينُ ١٩٣

Nazala bihir-rūhul-amīn

Onu sadiq ruh (Cəbrail) endirdi –

عَلَىٰ قَلۡبِكَ لِتَكُونَ مِنَ ٱلۡمُنذِرِينَ ١٩٤

'Alā qalbika litakūna minal-mundhirīn

sənin qəlbinə ki, xəbərdar edənlərdən olasan.

بِلِسَانٍ عَرَبِيّٖ مُّبِينٖ ١٩٥

Bilisānin 'arabiyyim mubīn

(Bu Quran) açıq-aydın ərəb dilində (nazil edildi).

وَإِنَّهُۥ لَفِي زُبُرِ ٱلۡأَوَّلِينَ ١٩٦

Wa innahū lafī zuburil-awwalīn

Şübhəsiz ki, o (Quran), əvvəlki ümmətlərin kitablarında (Tövratda və İncildə) də zikr edilmişdir.

أَوَلَمۡ يَكُن لَّهُمۡ ءَايَةً أَن يَعۡلَمَهُۥ عُلَمَٰٓؤُاْ بَنِيٓ إِسۡرَٰٓءِيلَ ١٩٧

Awalam yakul lahum āyatan an ya'lamahū 'ulamā'u banī isrā'īl

Məgər İsrail oğullarından olan alimlərin onu bilmələri onlar üçün bir əlamət deyilmi?!

وَلَوۡ نَزَّلۡنَٰهُ عَلَىٰ بَعۡضِ ٱلۡأَعۡجَمِينَ ١٩٨

Walaw nazzalnāhu 'alā ba'dil-a'jamīn

Əgər Biz onu ərəb olmayanlardan birinə nazil etsəydik

فَقَرَأَهُۥ عَلَيۡهِم مَّا كَانُواْ بِهِۦ مُؤۡمِنِينَ ١٩٩

Faqara'ahū 'alayhim mā kānū bihī mu'minīn

və o, bunu onlara oxusaydı, yenə də ona iman gətirməzdilər.

كَذَٰلِكَ سَلَكۡنَٰهُ فِي قُلُوبِ ٱلۡمُجۡرِمِينَ ٢٠٠

Kadhālika salaknāhu fī qulūbil-mujrimīn

Biz (küfrü) günahkarların qəlbinə belə saldıq.

لَا يُؤۡمِنُونَ بِهِۦ حَتَّىٰ يَرَوُاْ ٱلۡعَذَابَ ٱلۡأَلِيمَ ٢٠١

Lā yu'minūna bihī hattā yarawul-'adhābal-alīm

Onlar ağrılı-acılı əzabı görməyənədək ona inanmazlar.

فَيَأۡتِيَهُم بَغۡتَةٗ وَهُمۡ لَا يَشۡعُرُونَ ٢٠٢

Faya'tiyahum baghtatan wahum lā yash'urūn

O (əzab) onlara özləri də hiss etmədən qəflətən gələcəkdir.

فَيَقُولُواْ هَلۡ نَحۡنُ مُنظَرُونَ ٢٠٣

Fayaqūlū hal nahnu munzarūn

Onlar deyəcəklər: “Bizə möhlət veriləcəkmi?”

أَفَبِعَذَابِنَا يَسۡتَعۡجِلُونَ ٢٠٤

Afabi'adhābinā yasta'jilūn

Onlar əzabımızın tez gəlməsini istəyirlər?

أَفَرَءَيۡتَ إِن مَّتَّعۡنَٰهُمۡ سِنِينَ ٢٠٥

Afara'ayta im matta'nāhum sinīn

Bilirsənmi, əgər onlara illərcə firavanlıq nəsib etsək,

ثُمَّ جَآءَهُم مَّا كَانُواْ يُوعَدُونَ ٢٠٦

Thumma jā'ahum mā kānū yū'adūn

sonra vəd olunduqları (əzab) onlara yetişsə,

مَآ أَغۡنَىٰ عَنۡهُم مَّا كَانُواْ يُمَتَّعُونَ ٢٠٧

Mā aghnā 'anhum mā kānū yumatta'ūn

onlara nəsib olmuş firavanlıq, (əzabımızı) onlardan dəf edə bilməz.

وَمَآ أَهۡلَكۡنَا مِن قَرۡيَةٍ إِلَّا لَهَا مُنذِرُونَ ٢٠٨

Wamā ahlaknā min qaryatin illā lahā mundhirūn

Biz heç bir məmləkəti ora xəbərdar edənlər göndərmədən məhv etmədik.

ذِكۡرَىٰ وَمَا كُنَّا ظَٰلِمِينَ ٢٠٩

Dhikrā wamā kunnā zālimīn

(Xəbərdar edənləri də) öyüd-nəsihət vermək üçün (göndərdik). Biz əsla zalım olmamışıq!

وَمَا تَنَزَّلَتۡ بِهِ ٱلشَّيَٰطِينُ ٢١٠

Wamā tanazzalat bihish-shayātīn

Onu (Quranı) şeytanlar endirmədi.

وَمَا يَنۢبَغِي لَهُمۡ وَمَا يَسۡتَطِيعُونَ ٢١١

Wamā yambaghī lahum wamā yastatī'ūn

Onlar buna layiq deyillər və heç (bunu) bacarmazlar da.

إِنَّهُمۡ عَنِ ٱلسَّمۡعِ لَمَعۡزُولُونَ ٢١٢

Innahum 'anis-sam'i lama'zūlūn

Çünki onlar (vəhyə) qulaq asmaqdan kənar edilmişdilər.

فَلَا تَدۡعُ مَعَ ٱللَّهِ إِلَٰهًا ءَاخَرَ فَتَكُونَ مِنَ ٱلۡمُعَذَّبِينَ ٢١٣

Falā tad'u ma'allāhi ilāhan ākhara fatakūna minal-mu'addhabīn

Odur ki, Allahla yanaşı başqa bir ilaha dua etmə, yoxsa əzaba düçar edilənlərdən olarsan.

وَأَنذِرۡ عَشِيرَتَكَ ٱلۡأَقۡرَبِينَ ٢١٤

Wa andhir 'ashīratakal-aqrabīn

Ən yaxın qohumlarını qorxut!

وَٱخۡفِضۡ جَنَاحَكَ لِمَنِ ٱتَّبَعَكَ مِنَ ٱلۡمُؤۡمِنِينَ ٢١٥

Wakhfid janāhaka limanit-taba'aka minal-mu'minīn

Sənə tabe olan möminləri qanadının altına al (onlara qarşı təvazökar ol)!

فَإِنۡ عَصَوۡكَ فَقُلۡ إِنِّي بَرِيٓءٞ مِّمَّا تَعۡمَلُونَ ٢١٦

Fa in 'asawka faqul innī barī'um mimmā ta'malūn

Əgər onlar sənə asi olsalar, de: “Şübhəsiz ki, mən sizin etdiyiniz əməllərdən uzağam!”

وَتَوَكَّلۡ عَلَى ٱلۡعَزِيزِ ٱلرَّحِيمِ ٢١٧

Watawakkal 'alal-'azīzir-rahīm

Qüdrətli və Rəhmli olana təvəkkül et!

ٱلَّذِي يَرَىٰكَ حِينَ تَقُومُ ٢١٨

Alladhī yarāka hīna taqūm

O səni (namaza) duranda da görür,

وَتَقَلُّبَكَ فِي ٱلسَّٰجِدِينَ ٢١٩

Wataqallubaka fis-sājidīn

səcdə edənlər içində hərəkətinidə.

إِنَّهُۥ هُوَ ٱلسَّمِيعُ ٱلۡعَلِيمُ ٢٢٠

Innahū huwas-samī'ul-'alīm

Həqiqətən də, O, Eşidəndir, Biləndir!

هَلۡ أُنَبِّئُكُمۡ عَلَىٰ مَن تَنَزَّلُ ٱلشَّيَٰطِينُ ٢٢١

Hal unabbi'ukum 'alā man tanazzalush-shayātīn

Şeytanların kimə nazil olduqlarını sizə xəbər verimmi?

تَنَزَّلُ عَلَىٰ كُلِّ أَفَّاكٍ أَثِيمٖ ٢٢٢

Tanazzalu 'alā kulli affākin athīm

Onlar hər bir yalançıya və günahkara (kahinə) nazil olarlar.

يُلۡقُونَ ٱلسَّمۡعَ وَأَكۡثَرُهُمۡ كَٰذِبُونَ ٢٢٣

Yulqūnas-sam'a wa aktharuhum kādhibūn

(Şeytanlar vəhydən) eşitdiklərini (kahinlərə) təlqin edirlər. Halbuki onların əksəriyyəti yalançıdır!

وَٱلشُّعَرَآءُ يَتَّبِعُهُمُ ٱلۡغَاوُۥنَ ٢٢٤

Wash-shu'arā'u yattabi'uhumul-ghāwūn

Şairlərə gəldikdə isə, onlara ancaq azmışlar uyar.

أَلَمۡ تَرَ أَنَّهُمۡ فِي كُلِّ وَادٖ يَهِيمُونَ ٢٢٥

Alam tara annahum fī kulli wādin yahīmūn

Məgər görmürsənmi ki, onlar hər vadidə veyl-veyl gəzir (hər mövzuda şer uydurur)

وَأَنَّهُمۡ يَقُولُونَ مَا لَا يَفۡعَلُونَ ٢٢٦

Wa annahum yaqūlūna mā lā yaf'alūn

və etmədikləri şeylərdən danışırlar?

إِلَّا ٱلَّذِينَ ءَامَنُواْ وَعَمِلُواْ ٱلصَّٰلِحَٰتِ وَذَكَرُواْ ٱللَّهَ كَثِيرٗا وَٱنتَصَرُواْ مِنۢ بَعۡدِ مَا ظُلِمُواْۗ وَسَيَعۡلَمُ ٱلَّذِينَ ظَلَمُوٓاْ أَيَّ مُنقَلَبٖ يَنقَلِبُونَ ٢٢٧

Illal-ladhīna āmanū wa'amilus-sālihāti wadhakarullāha kathīran wantasarū mim ba'di mā zulimū wasaya'lamul-ladhīna zalamū ayya munqalabin yanqalibūn

Yalınz iman gətirib saleh əməllər edən, Allahı çox zikr edən və haqsızlığa məruz qaldıqdan sonra (İslam dinini) müdafiə edənlərdən başqa. Zalımlar isə qayıdacaqları yeri mütləq biləcəklər.