Sureja Ash-Shu'ara الشعراء

طسٓمٓ ١

Tā Sīn Mīm

Tâ, Sîn, Mîm.

تِلۡكَ ءَايَٰتُ ٱلۡكِتَٰبِ ٱلۡمُبِينِ ٢

Tilka āyātul-kitābil-mubīn

Këto janë vargjet e Librit të qartë.

لَعَلَّكَ بَٰخِعٞ نَّفۡسَكَ أَلَّا يَكُونُواْ مُؤۡمِنِينَ ٣

La'allaka bākhi'un nafsaka allā yakūnū mu'minīn

A mos vallë ti (o Muhamed) do ta shkatërrosh veten, ngaqë ata (banorët e Mekës) nuk duan të besojnë?

إِن نَّشَأۡ نُنَزِّلۡ عَلَيۡهِم مِّنَ ٱلسَّمَآءِ ءَايَةٗ فَظَلَّتۡ أَعۡنَٰقُهُمۡ لَهَا خَٰضِعِينَ ٤

In nasha' nunazzil 'alayhim minas-samā'i āyatan fazallat a'nāquhum lahā khādi'īn

Sikur të donim Ne, do të zbritnim nga qielli një shenjë, para së cilës ata do të përulnin kokat.

وَمَا يَأۡتِيهِم مِّن ذِكۡرٖ مِّنَ ٱلرَّحۡمَٰنِ مُحۡدَثٍ إِلَّا كَانُواْ عَنۡهُ مُعۡرِضِينَ ٥

Wamā ya'tīhim min dhikrim minar-rahmāni muhdathin illā kānū 'anhu mu'ridīn

Sa herë që atyre u vjen ndonjë Këshillë e re nga i Gjithëmëshirshmi, ata ia kthejnë kurrizin.

فَقَدۡ كَذَّبُواْ فَسَيَأۡتِيهِمۡ أَنۢبَٰٓؤُاْ مَا كَانُواْ بِهِۦ يَسۡتَهۡزِءُونَ ٦

Faqad kaddhabū fasaya'tīhim ambā'u mā kānū bihī yastahzi'ūn

Ata e kanë përgënjeshtruar atë, prandaj do t’u vijë ai (ndëshkim), me të cilin janë tallur.

أَوَلَمۡ يَرَوۡاْ إِلَى ٱلۡأَرۡضِ كَمۡ أَنۢبَتۡنَا فِيهَا مِن كُلِّ زَوۡجٖ كَرِيمٍ ٧

Awalam yaraw ilal-ardi kam ambatnā fīhā min kulli zawjin karīm

Vallë, a nuk shohin ata tokën, prej së cilës kemi bërë të mbijnë sa e sa lloje çifte bimësh fisnike?

إِنَّ فِي ذَٰلِكَ لَأٓيَةٗۖ وَمَا كَانَ أَكۡثَرُهُم مُّؤۡمِنِينَ ٨

Inna fī dhālika la'āyatan wamā kāna aktharuhum mu'minīn

Sigurisht që këtu ka shenja (të njëjësisë së Zotit), por shumica e tyre nuk besojnë.

وَإِنَّ رَبَّكَ لَهُوَ ٱلۡعَزِيزُ ٱلرَّحِيمُ ٩

Wa inna rabbaka lahuwal-'azīzur-rahīm

Zoti yt është vërtet i Plotfuqishëm dhe Mëshirëplotë.

وَإِذۡ نَادَىٰ رَبُّكَ مُوسَىٰٓ أَنِ ٱئۡتِ ٱلۡقَوۡمَ ٱلظَّٰلِمِينَ ١٠

Wa idh nādā rabbuka mūsā ani'til-qawmaz-zālimīn

Kur Allahu e thërriti Musain: “Shko te populli keqbërës,

قَوۡمَ فِرۡعَوۡنَۚ أَلَا يَتَّقُونَ ١١

Qawma fir'awna alā yattaqūn

populli i Faraonit! vallë, a nuk po i frikësohen ata Allahut?”

قَالَ رَبِّ إِنِّيٓ أَخَافُ أَن يُكَذِّبُونِ ١٢

Qāla rabbi innī akhāfu an yukaddhibūn

Ai u përgjigj: “O Zoti im, unë kam frikë se do të më quajnë gënjeshtar,

وَيَضِيقُ صَدۡرِي وَلَا يَنطَلِقُ لِسَانِي فَأَرۡسِلۡ إِلَىٰ هَٰرُونَ ١٣

Wayadīqu sadrī walā yantaliqu lisānī fa arsil ilā hārūn

e zemra do të më ngushtohet, kurse gjuha mund të më lidhet, andaj, dërgoje edhe Harunin (të më ndihmojë).

وَلَهُمۡ عَلَيَّ ذَنۢبٞ فَأَخَافُ أَن يَقۡتُلُونِ ١٤

Walahum 'alayya dhambun fa akhāfu an yaqtulūn

Unë jam edhe përgjegjës ndaj tyre për një krim, andaj kam frikë se do të më vrasin”.

قَالَ كَلَّاۖ فَٱذۡهَبَا بِـَٔايَٰتِنَآۖ إِنَّا مَعَكُم مُّسۡتَمِعُونَ ١٥

Qāla kallā fadhhabā bi'āyātinā innā ma'akum mustami'ūn

Allahu tha: “Kurrsesi! Shkoni që të dy me shenjat Tona. Me të vërtetë, Ne jemi me ju dhe dëgjojmë.

فَأۡتِيَا فِرۡعَوۡنَ فَقُولَآ إِنَّا رَسُولُ رَبِّ ٱلۡعَٰلَمِينَ ١٦

Fa tiyā fir'awna faqūlā innā rasūlu rabbil-'ālamīn

Shkoni te Faraoni dhe i thoni: “Ne jemi të dërguarit e Zotit të botëve,

أَنۡ أَرۡسِلۡ مَعَنَا بَنِيٓ إِسۡرَٰٓءِيلَ ١٧

An arsil ma'anā banī isrā'īl

që të lejoni bijtë e Israilit të vijnë me ne!”

قَالَ أَلَمۡ نُرَبِّكَ فِينَا وَلِيدٗا وَلَبِثۡتَ فِينَا مِنۡ عُمُرِكَ سِنِينَ ١٨

Qāla alam nurabbika fīnā walīdan walabithta fīnā min 'umurika sinīn

Faraoni tha: “Vallë, a nuk të kemi rritur në gjirin tonë si fëmijë?! A nuk ke qëndruar midis nesh shumë vjet të jetës sate?!

وَفَعَلۡتَ فَعۡلَتَكَ ٱلَّتِي فَعَلۡتَ وَأَنتَ مِنَ ٱلۡكَٰفِرِينَ ١٩

Wafa'alta fa'latakal-latī fa'alta wa anta minal-kāfirīn

E pastaj bëre veprën që ti e di, duke qenë mosmirënjohës?!”

قَالَ فَعَلۡتُهَآ إِذٗا وَأَنَا۠ مِنَ ٱلضَّآلِّينَ ٢٠

Qāla fa'altuhā idhan wa ana minad-dāllīn

Musai tha: “E kam bërë atë, kur nuk kam qenë i udhëzuar.

فَفَرَرۡتُ مِنكُمۡ لَمَّا خِفۡتُكُمۡ فَوَهَبَ لِي رَبِّي حُكۡمٗا وَجَعَلَنِي مِنَ ٱلۡمُرۡسَلِينَ ٢١

Fafarartu minkum lammā khiftukum fawahaba lī rabbī hukman waja'alanī minal-mursalīn

Pastaj ika prej jush, kur u frikësova prej jush dhe Zoti im më dhuroi mençuri dhe më bëri një nga të dërguarit.

وَتِلۡكَ نِعۡمَةٞ تَمُنُّهَا عَلَيَّ أَنۡ عَبَّدتَّ بَنِيٓ إِسۡرَٰٓءِيلَ ٢٢

Watilka ni'matun tamunnuhā 'alayya an 'abbatta banī isrā'īl

A e quan mirësi atë që më bëre mua, ndërkohë që bijtë e Israilit (popullin tim) i bëre skllevër”?

قَالَ فِرۡعَوۡنُ وَمَا رَبُّ ٱلۡعَٰلَمِينَ ٢٣

Qāla fir'awnu wamā rabbul-'ālamīn

Faraoni e pyeti: “E ç’është Zoti i botëve?”

قَالَ رَبُّ ٱلسَّمَٰوَٰتِ وَٱلۡأَرۡضِ وَمَا بَيۡنَهُمَآۖ إِن كُنتُم مُّوقِنِينَ ٢٤

Qāla rabbus-samāwāti wal-ardi wamā baynahumā in kuntum mūqinīn

(Musai) u përgjigj: “Është Zoti i qiejve, i Tokës dhe i gjithçkaje që gjendet midis tyre, nëse besoni me bindje”.

قَالَ لِمَنۡ حَوۡلَهُۥٓ أَلَا تَسۡتَمِعُونَ ٢٥

Qāla liman hawlahū alā tastami'ūn

(Faraoni) u tha atyre rreth vetes: “Vallë, a nuk po dëgjoni?!”

قَالَ رَبُّكُمۡ وَرَبُّ ءَابَآئِكُمُ ٱلۡأَوَّلِينَ ٢٦

Qāla rabbukum warabbu ābā'ikumul-awwalīn

Ai tha: “Zoti juaj dhe Zoti i të parëve tuaj.”

قَالَ إِنَّ رَسُولَكُمُ ٱلَّذِيٓ أُرۡسِلَ إِلَيۡكُمۡ لَمَجۡنُونٞ ٢٧

Qāla inna rasūlakumul-ladhī ursila ilaykum lamajnūn

(Faraoni) tha: “Me të vërtetë, i Dërguari që ju është sjellë, është i çmendur”.

قَالَ رَبُّ ٱلۡمَشۡرِقِ وَٱلۡمَغۡرِبِ وَمَا بَيۡنَهُمَآۖ إِن كُنتُمۡ تَعۡقِلُونَ ٢٨

Qāla rabbul-mashriqi wal-maghribi wamā baynahumā in kuntum ta'qilūn

(Musai) tha: “Zoti i Lindjes dhe i Perëndimit dhe i gjithçkaje që gjendet midis tyre, nëse kuptoni.

قَالَ لَئِنِ ٱتَّخَذۡتَ إِلَٰهًا غَيۡرِي لَأَجۡعَلَنَّكَ مِنَ ٱلۡمَسۡجُونِينَ ٢٩

Qāla la init-takhadhta ilāhan ghayrī la aj'alannaka minal-masjūnīn

(Faraoni) tha: “Nëse ti merr për zot tjetërkënd, përveç meje, me siguri, do të të fus në burg!”

قَالَ أَوَلَوۡ جِئۡتُكَ بِشَيۡءٖ مُّبِينٖ ٣٠

Qāla awalaw ji'tuka bishay'im mubīn

(Musai) u përgjigj: “Vallë, edhe pasi të të kem sjellë mrekulli të qartë? “

قَالَ فَأۡتِ بِهِۦٓ إِن كُنتَ مِنَ ٱلصَّٰدِقِينَ ٣١

Qāla fa ti bihī in kunta minas-sādiqīn

(Faraoni) tha: “Tregoje pra, nëse thua të vërtetën!”

فَأَلۡقَىٰ عَصَاهُ فَإِذَا هِيَ ثُعۡبَانٞ مُّبِينٞ ٣٢

Fa alqā 'asāhu fa idhā hiya thu'bānum mubīn

(Musai) lëshoi shkopin e vet e ai u shndërrua në gjarpër të vërtetë!

وَنَزَعَ يَدَهُۥ فَإِذَا هِيَ بَيۡضَآءُ لِلنَّٰظِرِينَ ٣٣

Wanaza'a yadahū fa idhā hiya baydā'u lin-nāzirīn

Pastaj nxori dorën e vet dhe ajo, menjëherë u duk e bardhë para shikuesve!

قَالَ لِلۡمَلَإِ حَوۡلَهُۥٓ إِنَّ هَٰذَا لَسَٰحِرٌ عَلِيمٞ ٣٤

Qāla lil-mala'i hawlahū inna hādhā lasāhirun 'alīm

(Faraoni) i tha parisë së tij, që e kishte përreth: “Ky qenka magjistar vërtet i dijshëm!

يُرِيدُ أَن يُخۡرِجَكُم مِّنۡ أَرۡضِكُم بِسِحۡرِهِۦ فَمَاذَا تَأۡمُرُونَ ٣٥

Yurīdu an yukhrijakum min ardikum bisihrihī famādhā ta'murūn

Me magjitë e veta, ai dëshiron t’ju dëbojë nga toka juaj, prandaj ç’më këshilloni ju?”

قَالُوٓاْ أَرۡجِهۡ وَأَخَاهُ وَٱبۡعَثۡ فِي ٱلۡمَدَآئِنِ حَٰشِرِينَ ٣٦

Qālū arjih wa akhāhu wab'ath fil-madā'ini hāshirīn

Ata u përgjigjën: “Lëre këtë dhe vëllanë e tij për pak kohë dhe ço lajmëtarë nëpër qytete,

يَأۡتُوكَ بِكُلِّ سَحَّارٍ عَلِيمٖ ٣٧

Ya'tūka bikulli sahhārin 'alīm

që të t’i sjellin ty të gjithë magjistarët e dijshëm”.

فَجُمِعَ ٱلسَّحَرَةُ لِمِيقَٰتِ يَوۡمٖ مَّعۡلُومٖ ٣٨

Fajumi'as-saharatu limīqāti yawmim ma'lūm

Magjistarët u mblodhën në ditën e caktuar,

وَقِيلَ لِلنَّاسِ هَلۡ أَنتُم مُّجۡتَمِعُونَ ٣٩

Waqīla lin-nāsi hal antum mujtami'ūn

e popullit iu tha: “A jeni mbledhur të gjithë,

لَعَلَّنَا نَتَّبِعُ ٱلسَّحَرَةَ إِن كَانُواْ هُمُ ٱلۡغَٰلِبِينَ ٤٠

La'allanā nattabi'us-saharata in kānū humul-ghālibīn

që të shkojmë pas magjistarëve, nëse ata do të jenë fitues?!”

فَلَمَّا جَآءَ ٱلسَّحَرَةُ قَالُواْ لِفِرۡعَوۡنَ أَئِنَّ لَنَا لَأَجۡرًا إِن كُنَّا نَحۡنُ ٱلۡغَٰلِبِينَ ٤١

Falammā jā'as-saharatu qālū lifir'awna a'inna lanā la ajran in kunnā nahnul-ghālibīn

Kur erdhën magjistarët, i thanë Faraonit: “Vërtet do të shpërblehemi, nëse dalim fitues?”

قَالَ نَعَمۡ وَإِنَّكُمۡ إِذٗا لَّمِنَ ٱلۡمُقَرَّبِينَ ٤٢

Qāla na'am wa innakum idhal laminal-muqarrabīn

Ai u përgjigj: “Po, madje do të jeni vërtet ndër të afërmit e mi”.

قَالَ لَهُم مُّوسَىٰٓ أَلۡقُواْ مَآ أَنتُم مُّلۡقُونَ ٤٣

Qāla lahum mūsā alqū mā antum mulqūn

Musai u tha atyre: “Hidheni atë që doni ta hidhni!”

فَأَلۡقَوۡاْ حِبَالَهُمۡ وَعِصِيَّهُمۡ وَقَالُواْ بِعِزَّةِ فِرۡعَوۡنَ إِنَّا لَنَحۡنُ ٱلۡغَٰلِبُونَ ٤٤

Fa alqaw hibālahum wa'isiyyahum waqālū bi'izzati fir'awna innā lanahnul-ghālibūn

Ata hodhën litarët dhe shkopinjtë e tyre dhe thanë: “Për madhërinë e Faraonit, me të vërtetë, Ne do të jemi fitues patjetër!”

فَأَلۡقَىٰ مُوسَىٰ عَصَاهُ فَإِذَا هِيَ تَلۡقَفُ مَا يَأۡفِكُونَ ٤٥

Fa alqā mūsā 'asāhu fa idhā hiya talqafu mā ya'fikūn

Pastaj, Musai hodhi shkopin e tij, që i kapërdiu përnjëherësh sajimet e tyre të rreme!

فَأُلۡقِيَ ٱلسَّحَرَةُ سَٰجِدِينَ ٤٦

Fa ulqiyas-saharatu sājidīn

Atëherë magjistarët ranë përmbys, duke bërë sexhde,

قَالُوٓاْ ءَامَنَّا بِرَبِّ ٱلۡعَٰلَمِينَ ٤٧

Qālū āmannā birabbil-'ālamīn

dhe thanë: “Ne besojmë në Zotin e botëve,

رَبِّ مُوسَىٰ وَهَٰرُونَ ٤٨

Rabbi mūsā wahārūn

Zotin e Musait dhe të Harunit!”

قَالَ ءَامَنتُمۡ لَهُۥ قَبۡلَ أَنۡ ءَاذَنَ لَكُمۡۖ إِنَّهُۥ لَكَبِيرُكُمُ ٱلَّذِي عَلَّمَكُمُ ٱلسِّحۡرَ فَلَسَوۡفَ تَعۡلَمُونَۚ لَأُقَطِّعَنَّ أَيۡدِيَكُمۡ وَأَرۡجُلَكُم مِّنۡ خِلَٰفٖ وَلَأُصَلِّبَنَّكُمۡ أَجۡمَعِينَ ٤٩

Qāla āmantum lahū qabla an ādhana lakum innahū lakabīrukumul-ladhī 'allamakumus-sihra falasawfa ta'lamūna la uqatti'anna aydiyakum wa arjulakum min khilāfin wala'usallibannakum ajma'īn

(Faraoni) tha: “I besuat atij (Musait) para se t’ju lejoja unë! Patjetër që ai është i madhi juaj, i cili ju ka mësuar magjinë. Ta dini se unë, në të vërtetë, do t’jua këpus duart dhe këmbët tuaja tërthorazi dhe do t’ju kryqëzoj të gjithëve!

قَالُواْ لَا ضَيۡرَۖ إِنَّآ إِلَىٰ رَبِّنَا مُنقَلِبُونَ ٥٠

Qālū lā dayra innā ilā rabbinā munqalibūn

Ata thanë: “S’ka gjë! Sigurisht, Ne do të kthehemi te Zoti ynë.

إِنَّا نَطۡمَعُ أَن يَغۡفِرَ لَنَا رَبُّنَا خَطَٰيَٰنَآ أَن كُنَّآ أَوَّلَ ٱلۡمُؤۡمِنِينَ ٥١

Innā natma'u an yaghfira lanā rabbunā khatāyānā an kunnā awwalal-mu'minīn

Ne shpresojmë se Zoti ynë do të na i falë gjynahet, meqë jemi besimtarët e parë.”

۞ وَأَوۡحَيۡنَآ إِلَىٰ مُوسَىٰٓ أَنۡ أَسۡرِ بِعِبَادِيٓ إِنَّكُم مُّتَّبَعُونَ ٥٢

Wa awhaynā ilā mūsā an asri bi'ibādī innakum muttaba'ūn

Pastaj, Ne i shpallëm Musait: “Ti udhëto natën me robërit e Mi, por do të jeni të ndjekur”.

فَأَرۡسَلَ فِرۡعَوۡنُ فِي ٱلۡمَدَآئِنِ حَٰشِرِينَ ٥٣

Fa arsala fir'awnu fil-madā'ini hāshirīn

Dhe Faraoni dërgoi nëpër qytete lajmëtarë

إِنَّ هَٰٓؤُلَآءِ لَشِرۡذِمَةٞ قَلِيلُونَ ٥٤

Inna hā'ulā'i lashirdhimatun qalīlūn

(Për të thënë:) “Këta janë një grup i vogël që

وَإِنَّهُمۡ لَنَا لَغَآئِظُونَ ٥٥

Wa innahum lanā laghā'izūn

na kanë provokuar,

وَإِنَّا لَجَمِيعٌ حَٰذِرُونَ ٥٦

Wa innā lajamī'un hādhirūn

por ne jemi kurdoherë të gatshëm!”

فَأَخۡرَجۡنَٰهُم مِّن جَنَّٰتٖ وَعُيُونٖ ٥٧

Fa akhrajnāhum min jannātin wa'uyūn

Kështu, Ne i bëmë ata të lënë kopshtet dhe lumenjtë,

وَكُنُوزٖ وَمَقَامٖ كَرِيمٖ ٥٨

Wakunūzin wamaqāmin karīm

thesaret e pallatet e mrekullueshme.

كَذَٰلِكَۖ وَأَوۡرَثۡنَٰهَا بَنِيٓ إِسۡرَٰٓءِيلَ ٥٩

Kadhālika wa awrathnāhā banī isrā'īl

Kështu ndodhi, dhe Ne ia dhamë të gjitha këto bijve të Israilit.

فَأَتۡبَعُوهُم مُّشۡرِقِينَ ٦٠

Fa atba'ūhum mushriqīn

Në agim, ata (njerëzit e Faraonit) iu afruan atyre.

فَلَمَّا تَرَٰٓءَا ٱلۡجَمۡعَانِ قَالَ أَصۡحَٰبُ مُوسَىٰٓ إِنَّا لَمُدۡرَكُونَ ٦١

Falammā tarā'al-jam'āni qāla ashābu mūsā innā lamudrakūn

Kur dy grupet panë njëri-tjetrin, shokët e Musait thirrën: “Me të vërtetë, na zunë!”

قَالَ كَلَّآۖ إِنَّ مَعِيَ رَبِّي سَيَهۡدِينِ ٦٢

Qāla kallā inna ma'iya rabbī sayahdīn

Ai tha: “Kurrsesi! Në të vërtetë, me mua është Zoti im. Ai do të ma tregojë rrugën”.

فَأَوۡحَيۡنَآ إِلَىٰ مُوسَىٰٓ أَنِ ٱضۡرِب بِّعَصَاكَ ٱلۡبَحۡرَۖ فَٱنفَلَقَ فَكَانَ كُلُّ فِرۡقٖ كَٱلطَّوۡدِ ٱلۡعَظِيمِ ٦٣

Fa awhaynā ilā mūsā anidrib bi'asākal-bahra fanfalaqa fakāna kullu firqin kat-tawdil-'azīm

Dhe Ne i shpallëm Musait: “Bjeri me shkopin tënd detit!” Menjëherë deti u nda dhe çdo pjesë e tij u bë si mal i madh.

وَأَزۡلَفۡنَا ثَمَّ ٱلۡأٓخَرِينَ ٦٤

Wa azlafnā thammal-ākharīn

Atëherë Ne i afruam aty të tjerët.

وَأَنجَيۡنَا مُوسَىٰ وَمَن مَّعَهُۥٓ أَجۡمَعِينَ ٦٥

Wa anjaynā mūsā wamam ma'ahū ajma'īn

Musain dhe të gjithë ata që ishin me të, i shpëtuam,

ثُمَّ أَغۡرَقۡنَا ٱلۡأٓخَرِينَ ٦٦

Thumma aghraqnal-ākharīn

kurse të tjerët i fundosëm.

إِنَّ فِي ذَٰلِكَ لَأٓيَةٗۖ وَمَا كَانَ أَكۡثَرُهُم مُّؤۡمِنِينَ ٦٧

Inna fī dhālika la'āyatan wamā kāna aktharuhum mu'minīn

Pa dyshim, në këtë ka shenja treguese, por shumica e njerëzve nuk janë besimtarë.

وَإِنَّ رَبَّكَ لَهُوَ ٱلۡعَزِيزُ ٱلرَّحِيمُ ٦٨

Wa inna rabbaka lahuwal-'azīzur-rahīm

Në të vërtetë, Zoti yt është i Plotfuqishëm dhe Mëshirëplotë.

وَٱتۡلُ عَلَيۡهِمۡ نَبَأَ إِبۡرَٰهِيمَ ٦٩

Watlu 'alayhim naba'a ibrāhīm

Tregoju atyre historinë e Ibrahimit,

إِذۡ قَالَ لِأَبِيهِ وَقَوۡمِهِۦ مَا تَعۡبُدُونَ ٧٠

Idh qāla li abīhi waqawmihī mā ta'budūn

kur i tha babait të vet dhe popullit të vet: “Çfarë adhuroni ju?

قَالُواْ نَعۡبُدُ أَصۡنَامٗا فَنَظَلُّ لَهَا عَٰكِفِينَ ٧١

Qālū na'budu asnāman fanazallu lahā 'ākifīn

Ata u përgjigjën: “Adhurojmë idhujt e përherë u jemi përkushtuar atyre”.

قَالَ هَلۡ يَسۡمَعُونَكُمۡ إِذۡ تَدۡعُونَ ٧٢

Qāla hal yasma'ūnakum idh tad'ūn

Ai i pyeti: “A ju dëgjojnë ata kur ju luteni?

أَوۡ يَنفَعُونَكُمۡ أَوۡ يَضُرُّونَ ٧٣

Aw yanfa'ūnakum aw yadurrūn

A mund t’ju sjellin dobi apo dëm?”

قَالُواْ بَلۡ وَجَدۡنَآ ءَابَآءَنَا كَذَٰلِكَ يَفۡعَلُونَ ٧٤

Qālū bal wajadnā ābā'anā kadhālika yaf'alūn

U përgjigjën: “Jo, por i kemi gjetur të parët tanë që vepronin kështu”.

قَالَ أَفَرَءَيۡتُم مَّا كُنتُمۡ تَعۡبُدُونَ ٧٥

Qāla afara'aytum mā kuntum ta'budūn

Ai tha: “A keni menduar mirë mbi çfarë keni adhuruar,

أَنتُمۡ وَءَابَآؤُكُمُ ٱلۡأَقۡدَمُونَ ٧٦

Antum wa ābā'ukumul-aqdamūn

si ju, ashtu edhe të parët tuaj të lashtë?

فَإِنَّهُمۡ عَدُوّٞ لِّيٓ إِلَّا رَبَّ ٱلۡعَٰلَمِينَ ٧٧

Fa innahum 'aduwwul lī illā rabbal-'ālamīn

Në të vërtetë, ata janë armiqtë e mi, përveç Zotit të botëve,

ٱلَّذِي خَلَقَنِي فَهُوَ يَهۡدِينِ ٧٨

Alladhī khalaqanī fahuwa yahdīn

i Cili më ka krijuar dhe më udhëzon (në rrugë të drejtë);

وَٱلَّذِي هُوَ يُطۡعِمُنِي وَيَسۡقِينِ ٧٩

Walladhī huwa yut'imunī wayasqīn

i Cili më ushqen dhe më jep të pi;

وَإِذَا مَرِضۡتُ فَهُوَ يَشۡفِينِ ٨٠

Wa idhā maridtu fahuwa yashfīn

i Cili, kur sëmurem, më shëron;

وَٱلَّذِي يُمِيتُنِي ثُمَّ يُحۡيِينِ ٨١

Walladhī yumītunī thumma yuhyīn

i Cili do të bëjë që të vdes e pastaj do të më ringjallë;

وَٱلَّذِيٓ أَطۡمَعُ أَن يَغۡفِرَ لِي خَطِيٓـَٔتِي يَوۡمَ ٱلدِّينِ ٨٢

Walladhī atma'u an yaghfira lī khatī'atī yawmad-dīn

dhe i Cili, shpresoj se do të m’i falë gabimet e mia në Ditën e Gjykimit!

رَبِّ هَبۡ لِي حُكۡمٗا وَأَلۡحِقۡنِي بِٱلصَّٰلِحِينَ ٨٣

Rabbi hab lī hukman wa alhiqnī bis-sālihīn

O Zoti im, më dhuro dituri dhe më radhit me të mirët!

وَٱجۡعَل لِّي لِسَانَ صِدۡقٖ فِي ٱلۡأٓخِرِينَ ٨٤

Waj'al lī lisāna sidqin fil-ākhirīn

Bëj që të përmendem për të mirë te breznitë e ardhshme

وَٱجۡعَلۡنِي مِن وَرَثَةِ جَنَّةِ ٱلنَّعِيمِ ٨٥

Waj'alnī min warathati jannatin-na'īm

dhe më bëj një nga trashëgimtarët e Xhenetit të begatë!

وَٱغۡفِرۡ لِأَبِيٓ إِنَّهُۥ كَانَ مِنَ ٱلضَّآلِّينَ ٨٦

Waghfir li abī innahū kāna minad-dāllīn

Fale babanë tim, sepse ai është njëri nga të humburit,

وَلَا تُخۡزِنِي يَوۡمَ يُبۡعَثُونَ ٨٧

Walā tukhzinī yawma yub'athūn

dhe mos më turpëro në Ditën, kur do të ringjallen njerëzit,

يَوۡمَ لَا يَنفَعُ مَالٞ وَلَا بَنُونَ ٨٨

Yawma lā yanfa'u mālun walā banūn

në Ditën, kur askujt nuk do t’i bëjë dobi as pasuria, as fëmijët,

إِلَّا مَنۡ أَتَى ٱللَّهَ بِقَلۡبٖ سَلِيمٖ ٨٩

Illā man atallāha biqalbin salīm

përveç atij që vjen me zemër të pastër tek Allahu!”

وَأُزۡلِفَتِ ٱلۡجَنَّةُ لِلۡمُتَّقِينَ ٩٠

Wa uzlifatil-jannatu lil-muttaqīn

Atë ditë Xheneti do t’u afrohet besimtarëve të devotshëm,

وَبُرِّزَتِ ٱلۡجَحِيمُ لِلۡغَاوِينَ ٩١

Waburrizatil-jahīmu lil-ghāwīn

ndërsa Xhehenemi do t’u tregohet atyre që kishin humbur.

وَقِيلَ لَهُمۡ أَيۡنَ مَا كُنتُمۡ تَعۡبُدُونَ ٩٢

Waqīla lahum ayna mā kuntum ta'budūn

Ata do të pyeten: “Ku janë idhujt që ju i adhuronit

مِن دُونِ ٱللَّهِ هَلۡ يَنصُرُونَكُمۡ أَوۡ يَنتَصِرُونَ ٩٣

Min dūnillāhi hal yansurūnakum aw yantasirūn

në vend të Allahut? A mund t’ju ndihmojnë ata ose, a mund ta ndihmojnë veten?”

فَكُبۡكِبُواْ فِيهَا هُمۡ وَٱلۡغَاوُۥنَ ٩٤

Fakubkibū fīhā hum wal-ghāwūn

Kështu, ata do të hidhen në zjarr bashkë me mohuesit,

وَجُنُودُ إِبۡلِيسَ أَجۡمَعُونَ ٩٥

Wajunūdu iblīsa ajma'ūn

si dhe të gjithë ushtarët e Iblisit.

قَالُواْ وَهُمۡ فِيهَا يَخۡتَصِمُونَ ٩٦

Qālū wahum fīhā yakhtasimūn

Ndërsa ndodhen aty brenda, ata do të grinden ndërmjet tyre, duke thënë:

تَٱللَّهِ إِن كُنَّا لَفِي ضَلَٰلٖ مُّبِينٍ ٩٧

Tallāhi in kunnā lafī dalālim mubīn

“Betohemi për Allahun, ne kemi qenë njëmend në humbje të qartë,

إِذۡ نُسَوِّيكُم بِرَبِّ ٱلۡعَٰلَمِينَ ٩٨

Idh nusawwīkum birabbil-'ālamīn

kur ju kemi barazuar me Zotin e botëve.

وَمَآ أَضَلَّنَآ إِلَّا ٱلۡمُجۡرِمُونَ ٩٩

Wamā adallanā illal-mujrimūn

Ishin të ligjtë ata që na mashtruan,

فَمَا لَنَا مِن شَٰفِعِينَ ١٠٠

Famā lanā min shāfi'īn

Tashmë ne nuk kemi asnjë ndërmjetësues (tek Allahu)

وَلَا صَدِيقٍ حَمِيمٖ ١٠١

Walā sadīqin hamīm

e as ndonjë mik të ngushtë!

فَلَوۡ أَنَّ لَنَا كَرَّةٗ فَنَكُونَ مِنَ ٱلۡمُؤۡمِنِينَ ١٠٢

Falaw anna lanā karratan fanakūna minal-mu'minīn

Ah, sikur të ktheheshim përsëri (në jetë) e të bëheshim besimtarë!”

إِنَّ فِي ذَٰلِكَ لَأٓيَةٗۖ وَمَا كَانَ أَكۡثَرُهُم مُّؤۡمِنِينَ ١٠٣

Inna fī dhālika la'āyatan wamā kāna aktharuhum mu'minīn

Sigurisht që në këtë ka shenja treguese, por shumica e njerëzve nuk janë besimtarë.

وَإِنَّ رَبَّكَ لَهُوَ ٱلۡعَزِيزُ ٱلرَّحِيمُ ١٠٤

Wa inna rabbaka lahuwal-'azīzur-rahīm

e Zoti yt, me të vërtetë, është i Plotfuqishëm dhe Mëshirëplotë.

كَذَّبَتۡ قَوۡمُ نُوحٍ ٱلۡمُرۡسَلِينَ ١٠٥

Kaddhabat qawmu nūhinil-mursalīn

Populli i Nuhut, i quante gënjeshtarë të dërguarit.

إِذۡ قَالَ لَهُمۡ أَخُوهُمۡ نُوحٌ أَلَا تَتَّقُونَ ١٠٦

Idh qāla lahum akhūhum nūhun alā tattaqūn

Kujto kur vëllai i tyre - Nuhu, u tha: “Vallë, a nuk i frikësoheni ju Allahut?

إِنِّي لَكُمۡ رَسُولٌ أَمِينٞ ١٠٧

Innī lakum rasūlun amīn

Në të vërtetë, unë jam një i dërguar i besuar për ju,

فَٱتَّقُواْ ٱللَّهَ وَأَطِيعُونِ ١٠٨

Fattaqullāha wa atī'ūn

andaj, frikësojuni Allahut dhe bindmuni mua!

وَمَآ أَسۡـَٔلُكُمۡ عَلَيۡهِ مِنۡ أَجۡرٍۖ إِنۡ أَجۡرِيَ إِلَّا عَلَىٰ رَبِّ ٱلۡعَٰلَمِينَ ١٠٩

Wamā as'alukum 'alayhi min ajrin in ajriya illā 'alā rabbil-'ālamīn

Për këtë, unë nuk kërkoj nga ju kurrfarë shpërblimi; mua do të më shpërblejë vetëm Zoti i botëve.

فَٱتَّقُواْ ٱللَّهَ وَأَطِيعُونِ ١١٠

Fattaqullāha wa atī'ūn

Andaj, frikësojuni Allahut dhe bindmuni mua!”

۞ قَالُوٓاْ أَنُؤۡمِنُ لَكَ وَٱتَّبَعَكَ ٱلۡأَرۡذَلُونَ ١١١

Qālū anu'minu laka wattaba'akal-ardhalūn

Ata thanë: “Vallë, a të të besojmë ne ty, ndërkohë që ty po të pasojnë më të ulëtit?”

قَالَ وَمَا عِلۡمِي بِمَا كَانُواْ يَعۡمَلُونَ ١١٢

Qāla wamā 'ilmī bimā kānū ya'malūn

Ai tha: “Unë nuk di ç’kanë bërë ata!

إِنۡ حِسَابُهُمۡ إِلَّا عَلَىٰ رَبِّيۖ لَوۡ تَشۡعُرُونَ ١١٣

In hisābuhum illā 'alā rabbī law tash'urūn

Llogaria e tyre është vetëm te Zoti im, a nuk kuptoni?

وَمَآ أَنَا۠ بِطَارِدِ ٱلۡمُؤۡمِنِينَ ١١٤

Wamā ana bitāridil-mu'minīn

Unë nuk do t’i dëboj besimtarët,

إِنۡ أَنَا۠ إِلَّا نَذِيرٞ مُّبِينٞ ١١٥

In ana illā nadhīrum mubīn

unë jam vetëm paralajmërues i qartë.”

قَالُواْ لَئِن لَّمۡ تَنتَهِ يَٰنُوحُ لَتَكُونَنَّ مِنَ ٱلۡمَرۡجُومِينَ ١١٦

Qālū la il lam tantahi yānūhu latakūnanna minal-marjūmīn

Ata thanë: “Nëse nuk tërhiqesh nga këto, o Nuh, me siguri, do të gurëzohesh”.

قَالَ رَبِّ إِنَّ قَوۡمِي كَذَّبُونِ ١١٧

Qāla rabbi inna qawmī kaddhabūn

Ai tha: “O Zoti im, populli im më mohoi,

فَٱفۡتَحۡ بَيۡنِي وَبَيۡنَهُمۡ فَتۡحٗا وَنَجِّنِي وَمَن مَّعِيَ مِنَ ٱلۡمُؤۡمِنِينَ ١١٨

Faftah baynī wabaynahum fathan wanajjinī wamam ma'iya minal-mu'minīn

andaj, Ti gjyko mes meje dhe atyre dhe më shpëto mua e besimtarët që janë me mua!”

فَأَنجَيۡنَٰهُ وَمَن مَّعَهُۥ فِي ٱلۡفُلۡكِ ٱلۡمَشۡحُونِ ١١٩

Fa anjaynāhu wamam ma'ahū fil-fulkil-mashhūn

Kështu, Ne e shpëtuam atë dhe ata që ishin me të në barkën plot,

ثُمَّ أَغۡرَقۡنَا بَعۡدُ ٱلۡبَاقِينَ ١٢٠

Thumma aghraqnā ba'dul-bāqīn

kurse të tjerët që mbetën pas, i fundosëm.

إِنَّ فِي ذَٰلِكَ لَأٓيَةٗۖ وَمَا كَانَ أَكۡثَرُهُم مُّؤۡمِنِينَ ١٢١

Inna fī dhālika la'āyatan wamā kāna aktharuhum mu'minīn

Njëmend, në këtë ka këshillë, por shumica e njerëzve nuk janë besimtarë.

وَإِنَّ رَبَّكَ لَهُوَ ٱلۡعَزِيزُ ٱلرَّحِيمُ ١٢٢

Wa inna rabbaka lahuwal-'azīzur-rahīm

Në të vërtetë, Zoti yt është i Plotfuqishëm dhe Mëshirëplotë.

كَذَّبَتۡ عَادٌ ٱلۡمُرۡسَلِينَ ١٢٣

Kaddhabat 'ādunil-mursalīn

Fisi Ad i quante gënjeshtarë të dërguarit.

إِذۡ قَالَ لَهُمۡ أَخُوهُمۡ هُودٌ أَلَا تَتَّقُونَ ١٢٤

Idh qāla lahum akhūhum hūdun alā tattaqūn

Kujto kur vëllai i tyre - Hudi, u tha: “Vallë, a nuk i frikësoheni ju Allahut?

إِنِّي لَكُمۡ رَسُولٌ أَمِينٞ ١٢٥

Innī lakum rasūlun amīn

Pa dyshim, unë jam i dërguar i besuar për ju,

فَٱتَّقُواْ ٱللَّهَ وَأَطِيعُونِ ١٢٦

Fattaqullāha wa atī'ūn

andaj, frikësojuni Allahut dhe bindmuni mua!

وَمَآ أَسۡـَٔلُكُمۡ عَلَيۡهِ مِنۡ أَجۡرٍۖ إِنۡ أَجۡرِيَ إِلَّا عَلَىٰ رَبِّ ٱلۡعَٰلَمِينَ ١٢٧

Wamā as'alukum 'alayhi min ajrin in ajriya illā 'alā rabbil-'ālamīn

Për këtë, unë nuk kërkoj nga ju kurrfarë shpërblimi, mua do të më shpërblejë vetëm Zoti i botëve.

أَتَبۡنُونَ بِكُلِّ رِيعٍ ءَايَةٗ تَعۡبَثُونَ ١٢٨

Atabnūna bikulli rī'in āyatan ta'bathūn

A mos vallë në çdo kodrinë po ngrini përmendore, për t’u tallur,

وَتَتَّخِذُونَ مَصَانِعَ لَعَلَّكُمۡ تَخۡلُدُونَ ١٢٩

Watattakhidhūna masāni'a la'allakum takhludūn

dhe ngrini pallate, sikur do të jetoni gjithmonë?

وَإِذَا بَطَشۡتُم بَطَشۡتُمۡ جَبَّارِينَ ١٣٠

Wa idhā batashtum batashtum jabbārīn

Edhe kur përdorni forcën, e shfrytëzoni atë si tiranë.

فَٱتَّقُواْ ٱللَّهَ وَأَطِيعُونِ ١٣١

Fattaqullāha wa atī'ūn

Andaj, frikësojuni Allahut dhe bindmuni mua!

وَٱتَّقُواْ ٱلَّذِيٓ أَمَدَّكُم بِمَا تَعۡلَمُونَ ١٣٢

Wattaqul-ladhī amaddakum bimā ta'lamūn

Frikësojuni Atij, i Cili ju ka dhuruar ato që i dini:

أَمَدَّكُم بِأَنۡعَٰمٖ وَبَنِينَ ١٣٣

Amaddakum bi an'āmin wabanīn

ju dhuroi juve bagëti dhe fëmijë,

وَجَنَّٰتٖ وَعُيُونٍ ١٣٤

Wajannātin wa'uyūn

edhe kopshte, edhe burime.

إِنِّيٓ أَخَافُ عَلَيۡكُمۡ عَذَابَ يَوۡمٍ عَظِيمٖ ١٣٥

Innī akhāfu 'alaykum 'adhāba yawmin 'azīm

Unë, me të vërtetë, i trembem për ju dënimit të një Dite të madhe”.

قَالُواْ سَوَآءٌ عَلَيۡنَآ أَوَعَظۡتَ أَمۡ لَمۡ تَكُن مِّنَ ٱلۡوَٰعِظِينَ ١٣٦

Qālū sawā'un 'alaynā awa'azta am lam takum minal-wā'izīn

Ata thanë: “Për ne është njëlloj: na këshillove ose nuk na këshillove ti.

إِنۡ هَٰذَآ إِلَّا خُلُقُ ٱلۡأَوَّلِينَ ١٣٧

In hādhā illā khuluqul-awwalīn

Këto janë vetëm doket e popujve të lashtë

وَمَا نَحۡنُ بِمُعَذَّبِينَ ١٣٨

Wamā nahnu bimu'addhabīn

e ne nuk do të jemi të dënuar.”

فَكَذَّبُوهُ فَأَهۡلَكۡنَٰهُمۡۚ إِنَّ فِي ذَٰلِكَ لَأٓيَةٗۖ وَمَا كَانَ أَكۡثَرُهُم مُّؤۡمِنِينَ ١٣٩

Fakaddhabūhu fa ahlaknāhum inna fī dhālika la'āyatan wamā kāna aktharuhum mu'minīn

Ata e quajtën gënjeshtar atë, andaj Ne i shkatërruam ata. Njëmend, në këtë ka këshillë, por shumica njerëzve nuk janë besimtarë.

وَإِنَّ رَبَّكَ لَهُوَ ٱلۡعَزِيزُ ٱلرَّحِيمُ ١٤٠

Wa inna rabbaka lahuwal-'azīzur-rahīm

Në të vërtetë, Zoti yt është i Plotfuqishëm dhe Mëshirëplotë.

كَذَّبَتۡ ثَمُودُ ٱلۡمُرۡسَلِينَ ١٤١

Kaddhabat thamūdul-mursalīn

Edhe fisi Themud i quante gënjeshtarë të dërguarit.

إِذۡ قَالَ لَهُمۡ أَخُوهُمۡ صَٰلِحٌ أَلَا تَتَّقُونَ ١٤٢

Idh qāla lahum akhūhum sālihun alā tattaqūn

Kujto kur vëllai i tyre - Salihu, u tha: “Vallë, a nuk i frikësoheni ju Allahut?

إِنِّي لَكُمۡ رَسُولٌ أَمِينٞ ١٤٣

Innī lakum rasūlun amīn

Pa dyshim, unë jam një i dërguar i besuar për ju,

فَٱتَّقُواْ ٱللَّهَ وَأَطِيعُونِ ١٤٤

Fattaqullāha wa atī'ūn

andaj, frikësojuni Allahut dhe bindmuni mua!

وَمَآ أَسۡـَٔلُكُمۡ عَلَيۡهِ مِنۡ أَجۡرٍۖ إِنۡ أَجۡرِيَ إِلَّا عَلَىٰ رَبِّ ٱلۡعَٰلَمِينَ ١٤٥

Wamā as'alukum 'alayhi min ajrin in ajriya illā 'alā rabbil-'ālamīn

Për këtë, unë nuk kërkoj nga ju kurrfarë shpërblimi, mua do të më shpërblejë vetëm Zoti i botëve.

أَتُتۡرَكُونَ فِي مَا هَٰهُنَآ ءَامِنِينَ ١٤٦

Atutrakūna fī mā hāhunā āminīn

Vallë, a mendoni ju, se do të mbeteni këtu të sigurt,

فِي جَنَّٰتٖ وَعُيُونٖ ١٤٧

Fī jannātin wa'uyūn

në kopshte e pranë burimeve,

وَزُرُوعٖ وَنَخۡلٖ طَلۡعُهَا هَضِيمٞ ١٤٨

Wazurū'in wanakhlin tal'uhā hadīm

në ara me të lashta dhe palma hurmash me fruta të shijshme?

وَتَنۡحِتُونَ مِنَ ٱلۡجِبَالِ بُيُوتٗا فَٰرِهِينَ ١٤٩

Watanhitūna minal-jibāli buyūtan fārihīn

Ju i gdhendni shtëpitë në male me mjeshtri të rrallë,

فَٱتَّقُواْ ٱللَّهَ وَأَطِيعُونِ ١٥٠

Fattaqullāha wa atī'ūn

andaj, frikësojuni Allahut dhe bindmuni mua,

وَلَا تُطِيعُوٓاْ أَمۡرَ ٱلۡمُسۡرِفِينَ ١٥١

Walā tutī'ū amral-musrifīn

dhe mos dëgjoni urdhrat e atyre që e teprojnë në të keqe

ٱلَّذِينَ يُفۡسِدُونَ فِي ٱلۡأَرۡضِ وَلَا يُصۡلِحُونَ ١٥٢

Alladhīna yufsidūna fil-ardi walā yuslihūn

e të cilët bëjnë ngatërresa në Tokë e nuk sjellin përmirësim”.

قَالُوٓاْ إِنَّمَآ أَنتَ مِنَ ٱلۡمُسَحَّرِينَ ١٥٣

Qālū innamā anta minal-musahharīn

Ata thanë: “Ti je vetëm një i magjepsur!

مَآ أَنتَ إِلَّا بَشَرٞ مِّثۡلُنَا فَأۡتِ بِـَٔايَةٍ إِن كُنتَ مِنَ ٱلصَّٰدِقِينَ ١٥٤

Mā anta illā basharum mithlunā fa ti bi'āyatin in kunta minas-sādiqīn

Ti je vetëm një vdekatar - ashtu si ne, andaj na sill një mrekulli, nëse ajo që thua është e vërtetë!”

قَالَ هَٰذِهِۦ نَاقَةٞ لَّهَا شِرۡبٞ وَلَكُمۡ شِرۡبُ يَوۡمٖ مَّعۡلُومٖ ١٥٥

Qāla hādhihī nāqatul lahā shirbun walakum shirbu yawmim ma'lūm

Ai tha: “Ja, kjo është një deve. Ajo do të ketë radhën e saj për të pirë, ashtu si edhe ju, në ditë të caktuara.

وَلَا تَمَسُّوهَا بِسُوٓءٖ فَيَأۡخُذَكُمۡ عَذَابُ يَوۡمٍ عَظِيمٖ ١٥٦

Walā tamassūhā bisū'in faya'khudhakum 'adhābu yawmin 'azīm

Mos i bëni kurrfarë të keqeje asaj, se do t’ju godasë dënimi i një Dite të madhe!

فَعَقَرُوهَا فَأَصۡبَحُواْ نَٰدِمِينَ ١٥٧

Fa'aqarūhā fa asbahū nādimīn

Por ata e therën e pastaj u erdhi keq.

فَأَخَذَهُمُ ٱلۡعَذَابُۚ إِنَّ فِي ذَٰلِكَ لَأٓيَةٗۖ وَمَا كَانَ أَكۡثَرُهُم مُّؤۡمِنِينَ ١٥٨

Fa akhadhahumul-'adhābu inna fī dhālika la'āyatan wamā kāna aktharuhum mu'minīn

Dhe kështu, ata i goditi dënimi. Njëmend, në këtë ka këshillë, por shumica e njerëzve nuk janë besimtarë.

وَإِنَّ رَبَّكَ لَهُوَ ٱلۡعَزِيزُ ٱلرَّحِيمُ ١٥٩

Wa inna rabbaka lahuwal-'azīzur-rahīm

Në të vërtetë, Zoti yt është i Plotfuqishëm dhe Mëshirëplotë.

كَذَّبَتۡ قَوۡمُ لُوطٍ ٱلۡمُرۡسَلِينَ ١٦٠

Kaddhabat qawmu lūtinil-mursalīn

Populli i Lutit i quante gënjeshtarë të dërguarit.

إِذۡ قَالَ لَهُمۡ أَخُوهُمۡ لُوطٌ أَلَا تَتَّقُونَ ١٦١

Idh qāla lahum akhūhum lūtun alā tattaqūn

Kujto kur vëllai i tyre - Luti, u tha: “Vallë, a nuk i frikësoheni ju Allahut?

إِنِّي لَكُمۡ رَسُولٌ أَمِينٞ ١٦٢

Innī lakum rasūlun amīn

Pa dyshim, unë jam i dërguar i besuar për ju,

فَٱتَّقُواْ ٱللَّهَ وَأَطِيعُونِ ١٦٣

Fattaqullāha wa atī'ūn

andaj, frikësojuni Allahut dhe bindmuni mua!

وَمَآ أَسۡـَٔلُكُمۡ عَلَيۡهِ مِنۡ أَجۡرٍۖ إِنۡ أَجۡرِيَ إِلَّا عَلَىٰ رَبِّ ٱلۡعَٰلَمِينَ ١٦٤

Wamā as'alukum 'alayhi min ajrin in ajriya illā 'alā rabbil-'ālamīn

Për këtë, unë nuk kërkoj nga ju kurrfarë shpërblimi, mua do të më shpërblejë vetëm Zoti i botëve.

أَتَأۡتُونَ ٱلذُّكۡرَانَ مِنَ ٱلۡعَٰلَمِينَ ١٦٥

Ata'tūnadh-dhukrāna minal-'ālamīn

Vallë, ju, nga e gjitha bota, iu qaseni meshkujve

وَتَذَرُونَ مَا خَلَقَ لَكُمۡ رَبُّكُم مِّنۡ أَزۡوَٰجِكُمۚ بَلۡ أَنتُمۡ قَوۡمٌ عَادُونَ ١٦٦

Watadharūna mā khalaqa lakum rabbukum min azwājikum bal antum qawmun 'ādūn

e i lini mënjanë gratë tuaja, të cilat Zoti juaj i ka krijuar bashkëshorte për ju?! Njëmend, ju jeni popull që kaloni çdo kufi të së keqes.”

قَالُواْ لَئِن لَّمۡ تَنتَهِ يَٰلُوطُ لَتَكُونَنَّ مِنَ ٱلۡمُخۡرَجِينَ ١٦٧

Qālū la il lam tantahi yālūtu latakūnanna minal-mukhrajīn

Ata thanë: “Nëse nuk tërhiqesh nga këto, o Lut, me siguri do të jesh i dëbuar”.

قَالَ إِنِّي لِعَمَلِكُم مِّنَ ٱلۡقَالِينَ ١٦٨

Qāla innī li'amalikum minal-qālīn

Ai tha: “Unë kam vërtet neveri për atë që bëni ju!

رَبِّ نَجِّنِي وَأَهۡلِي مِمَّا يَعۡمَلُونَ ١٦٩

Rabbi najjinī wa ahlī mimmā ya'malūn

O Zoti im, më shpëto mua dhe familjen time nga ajo që bëjnë ata!”

فَنَجَّيۡنَٰهُ وَأَهۡلَهُۥٓ أَجۡمَعِينَ ١٧٠

Fanajjaynāhu wa ahlahū ajma'īn

Dhe Ne e shpëtuam atë dhe familjen e tij - të gjithë,

إِلَّا عَجُوزٗا فِي ٱلۡغَٰبِرِينَ ١٧١

Illā 'ajūzan fil-ghābirīn

përveç një plake (gruas së Lutit), e cila mbeti me të tjerët.

ثُمَّ دَمَّرۡنَا ٱلۡأٓخَرِينَ ١٧٢

Thumma dammarnal-ākharīn

Pastaj, të tjerët i shkatërruam.

وَأَمۡطَرۡنَا عَلَيۡهِم مَّطَرٗاۖ فَسَآءَ مَطَرُ ٱلۡمُنذَرِينَ ١٧٣

Wa amtarnā 'alayhim mataran fasā'a matarul-mundharīn

Mbi ata lëshuam një breshëri gurësh. Eh, sa i keq që ishte ai shi, për ata që janë paralajmëruar!

إِنَّ فِي ذَٰلِكَ لَأٓيَةٗۖ وَمَا كَانَ أَكۡثَرُهُم مُّؤۡمِنِينَ ١٧٤

Inna fī dhālika la'āyatan wamā kāna aktharuhum mu'minīn

Sigurisht, në këtë ka këshillë, por shumica e tyre nuk janë besimtarë.

وَإِنَّ رَبَّكَ لَهُوَ ٱلۡعَزِيزُ ٱلرَّحِيمُ ١٧٥

Wa inna rabbaka lahuwal-'azīzur-rahīm

Në të vërtetë, Zoti yt është i Plotfuqishëm dhe Mëshirëplotë.

كَذَّبَ أَصۡحَٰبُ لۡـَٔيۡكَةِ ٱلۡمُرۡسَلِينَ ١٧٦

Kaddhaba ashābu l'aykatil-mursalīn

Edhe banorët e Ejkës i quajtën gënjeshtarë të dërguarit,

إِذۡ قَالَ لَهُمۡ شُعَيۡبٌ أَلَا تَتَّقُونَ ١٧٧

Idh qāla lahum shu'aybun alā tattaqūn

Kujto kur Shuajbi u tha atyre: “Vallë, a nuk i frikësoheni ju Allahut?

إِنِّي لَكُمۡ رَسُولٌ أَمِينٞ ١٧٨

Innī lakum rasūlun amīn

Pa dyshim, unë jam një i dërguar i besuar për ju,

فَٱتَّقُواْ ٱللَّهَ وَأَطِيعُونِ ١٧٩

Fattaqullāha wa atī'ūn

andaj, frikësojuni Allahut dhe bindmuni mua!

وَمَآ أَسۡـَٔلُكُمۡ عَلَيۡهِ مِنۡ أَجۡرٍۖ إِنۡ أَجۡرِيَ إِلَّا عَلَىٰ رَبِّ ٱلۡعَٰلَمِينَ ١٨٠

Wamā as'alukum 'alayhi min ajrin in ajriya illā 'alā rabbil-'ālamīn

Për këtë, unë nuk kërkoj nga ju kurrfarë shpërblimi, mua do të më shpërblejë vetëm Zoti i botëve.

۞ أَوۡفُواْ ٱلۡكَيۡلَ وَلَا تَكُونُواْ مِنَ ٱلۡمُخۡسِرِينَ ١٨١

Awful-kayla walā takūnū minal-mukhsirīn

Bëjeni drejt matjen dhe mos u bëni nga ata që hanë (në matje).

وَزِنُواْ بِٱلۡقِسۡطَاسِ ٱلۡمُسۡتَقِيمِ ١٨٢

Wazinū bil-qistāsil-mustaqīm

Peshoni drejtësisht me peshore të saktë,

وَلَا تَبۡخَسُواْ ٱلنَّاسَ أَشۡيَآءَهُمۡ وَلَا تَعۡثَوۡاْ فِي ٱلۡأَرۡضِ مُفۡسِدِينَ ١٨٣

Walā tabkhasun-nāsa ashyā'ahum walā ta'thaw fil-ardi mufsidīn

mos ua pakësoni njerëzve gjërat e tyre, mos bëni ngatërresa në Tokë

وَٱتَّقُواْ ٱلَّذِي خَلَقَكُمۡ وَٱلۡجِبِلَّةَ ٱلۡأَوَّلِينَ ١٨٤

Wattaqul-ladhī khalaqakum wal-jibillatal-awwalīn

dhe frikësojuni Atij, që ju ka krijuar ju dhe brezat e mëparshëm!”

قَالُوٓاْ إِنَّمَآ أَنتَ مِنَ ٱلۡمُسَحَّرِينَ ١٨٥

Qālū innamā anta minal-musahharīn

Ata thanë: “Ti je vetëm një i magjepsur.

وَمَآ أَنتَ إِلَّا بَشَرٞ مِّثۡلُنَا وَإِن نَّظُنُّكَ لَمِنَ ٱلۡكَٰذِبِينَ ١٨٦

Wamā anta illā basharum mithlunā wa in nazunnuka laminal-kādhibīn

Ti je vetëm një vdekatar, si ne. Në të vërtetë, Ne mendojmë se ti je gënjeshtar;

فَأَسۡقِطۡ عَلَيۡنَا كِسَفٗا مِّنَ ٱلسَّمَآءِ إِن كُنتَ مِنَ ٱلصَّٰدِقِينَ ١٨٧

Fa asqit 'alaynā kisafam minas-samā'i in kunta minas-sādiqīn

andaj, lësho mbi ne një copë nga qielli, nëse thua të vërtetën!

قَالَ رَبِّيٓ أَعۡلَمُ بِمَا تَعۡمَلُونَ ١٨٨

Qāla rabbī a'lamu bimā ta'malūn

Ai tha: “Zoti im e di më së miri atë që punoni ju.”

فَكَذَّبُوهُ فَأَخَذَهُمۡ عَذَابُ يَوۡمِ ٱلظُّلَّةِۚ إِنَّهُۥ كَانَ عَذَابَ يَوۡمٍ عَظِيمٍ ١٨٩

Fakaddhabūhu fa akhadhahum 'adhābu yawmiz-zullati innahū kāna 'adhāba yawmin 'azīm

Ata vazhduan të mos e besojnë, prandaj i goditi dënimi Ditës së Errësirës. Njëmend, ky ishte dënimi i një dite të madhe.

إِنَّ فِي ذَٰلِكَ لَأٓيَةٗۖ وَمَا كَانَ أَكۡثَرُهُم مُّؤۡمِنِينَ ١٩٠

Inna fī dhālika la'āyatan wamā kāna aktharuhum mu'minīn

Sigurisht, në këtë ka këshillë, por shumica e tyre nuk janë besimtarë,

وَإِنَّ رَبَّكَ لَهُوَ ٱلۡعَزِيزُ ٱلرَّحِيمُ ١٩١

Wa inna rabbaka lahuwal-'azīzur-rahīm

Në të vërtetë, Zoti yt është i Plotfuqishëm dhe Mëshirëplotë.

وَإِنَّهُۥ لَتَنزِيلُ رَبِّ ٱلۡعَٰلَمِينَ ١٩٢

Wa innahū latanzīlu rabbil-'ālamīn

Nuk ka dyshim se ky (Kuran) është Shpallja e Zotit të botëve.

نَزَلَ بِهِ ٱلرُّوحُ ٱلۡأَمِينُ ١٩٣

Nazala bihir-rūhul-amīn

Atë e zbriti Shpirti i besueshëm (Xhebraili)

عَلَىٰ قَلۡبِكَ لِتَكُونَ مِنَ ٱلۡمُنذِرِينَ ١٩٤

'Alā qalbika litakūna minal-mundhirīn

në zemrën tënde (o Muhamed) që të jesh nga ata që paralajmërojnë.

بِلِسَانٍ عَرَبِيّٖ مُّبِينٖ ١٩٥

Bilisānin 'arabiyyim mubīn

E zbriti në gjuhën e qartë arabe.

وَإِنَّهُۥ لَفِي زُبُرِ ٱلۡأَوَّلِينَ ١٩٦

Wa innahū lafī zuburil-awwalīn

Vërtet, ai është përmendur në Shkrimet e të parëve.

أَوَلَمۡ يَكُن لَّهُمۡ ءَايَةً أَن يَعۡلَمَهُۥ عُلَمَٰٓؤُاْ بَنِيٓ إِسۡرَٰٓءِيلَ ١٩٧

Awalam yakul lahum āyatan an ya'lamahū 'ulamā'u banī isrā'īl

Vallë, a nuk është provë për ata (mekasit), që atë (Muhamedin) e kanë njohur dijetarët e bijve të Israilit?

وَلَوۡ نَزَّلۡنَٰهُ عَلَىٰ بَعۡضِ ٱلۡأَعۡجَمِينَ ١٩٨

Walaw nazzalnāhu 'alā ba'dil-a'jamīn

Por edhe sikur t’ia shpallnim Kuranin ndonjë jo-arabi

فَقَرَأَهُۥ عَلَيۡهِم مَّا كَانُواْ بِهِۦ مُؤۡمِنِينَ ١٩٩

Faqara'ahū 'alayhim mā kānū bihī mu'minīn

e ai t’ua lexonte atyre - ata përsëri nuk do të kishin besuar.

كَذَٰلِكَ سَلَكۡنَٰهُ فِي قُلُوبِ ٱلۡمُجۡرِمِينَ ٢٠٠

Kadhālika salaknāhu fī qulūbil-mujrimīn

Ja kështu, Ne ua kemi shtënë (mohimin) në zemër keqbërësve.

لَا يُؤۡمِنُونَ بِهِۦ حَتَّىٰ يَرَوُاْ ٱلۡعَذَابَ ٱلۡأَلِيمَ ٢٠١

Lā yu'minūna bihī hattā yarawul-'adhābal-alīm

Ata nuk do ta besojnë atë, derisa të shohin dënimin e dhembshëm.

فَيَأۡتِيَهُم بَغۡتَةٗ وَهُمۡ لَا يَشۡعُرُونَ ٢٠٢

Faya'tiyahum baghtatan wahum lā yash'urūn

Por ai do t’u vijë atyre papritmas e ata nuk do ta ndiejnë fare.

فَيَقُولُواْ هَلۡ نَحۡنُ مُنظَرُونَ ٢٠٣

Fayaqūlū hal nahnu munzarūn

Atëherë ata do thonë: “A do të na jepet afat?”

أَفَبِعَذَابِنَا يَسۡتَعۡجِلُونَ ٢٠٤

Afabi'adhābinā yasta'jilūn

A mos vallë, ata duan ta shpejtojnë dënimin Tonë!?

أَفَرَءَيۡتَ إِن مَّتَّعۡنَٰهُمۡ سِنِينَ ٢٠٥

Afara'ayta im matta'nāhum sinīn

Mendo, nëse Ne i lëmë që të kënaqen disa vjet

ثُمَّ جَآءَهُم مَّا كَانُواْ يُوعَدُونَ ٢٠٦

Thumma jā'ahum mā kānū yū'adūn

e pastaj t’i godasë ai (dënim) që u është premtuar,

مَآ أَغۡنَىٰ عَنۡهُم مَّا كَانُواْ يُمَتَّعُونَ ٢٠٧

Mā aghnā 'anhum mā kānū yumatta'ūn

çfarë vlere do të kishte ajo me të cilën janë kënaqur?

وَمَآ أَهۡلَكۡنَا مِن قَرۡيَةٍ إِلَّا لَهَا مُنذِرُونَ ٢٠٨

Wamā ahlaknā min qaryatin illā lahā mundhirūn

Asnjëherë, Ne nuk kemi shkatërruar ndonjë vendbanim, pa i çuar më parë paralajmërues,

ذِكۡرَىٰ وَمَا كُنَّا ظَٰلِمِينَ ٢٠٩

Dhikrā wamā kunnā zālimīn

si këshillë për ata. Ne nuk jemi asnjëherë të padrejtë.

وَمَا تَنَزَّلَتۡ بِهِ ٱلشَّيَٰطِينُ ٢١٠

Wamā tanazzalat bihish-shayātīn

Atë (Kuran) nuk e kanë zbritur djajtë.

وَمَا يَنۢبَغِي لَهُمۡ وَمَا يَسۡتَطِيعُونَ ٢١١

Wamā yambaghī lahum wamā yastatī'ūn

Jo vetëm që kjo s’u takon atyre, por as nuk kanë fuqi të bëjnë një si ai.

إِنَّهُمۡ عَنِ ٱلسَّمۡعِ لَمَعۡزُولُونَ ٢١٢

Innahum 'anis-sam'i lama'zūlūn

Në të vërtetë, ata mënjanohen nga të dëgjuarit (e Shpalljes).

فَلَا تَدۡعُ مَعَ ٱللَّهِ إِلَٰهًا ءَاخَرَ فَتَكُونَ مِنَ ٱلۡمُعَذَّبِينَ ٢١٣

Falā tad'u ma'allāhi ilāhan ākhara fatakūna minal-mu'addhabīn

Prandaj, mos adhuro tjetër zot, përveç Allahut, që të mos bëhesh nga ata që do të dënohen!

وَأَنذِرۡ عَشِيرَتَكَ ٱلۡأَقۡرَبِينَ ٢١٤

Wa andhir 'ashīratakal-aqrabīn

Paralajmëroje farefisin tënd më të afërm

وَٱخۡفِضۡ جَنَاحَكَ لِمَنِ ٱتَّبَعَكَ مِنَ ٱلۡمُؤۡمِنِينَ ٢١٥

Wakhfid janāhaka limanit-taba'aka minal-mu'minīn

dhe bëhu i butë me besimtarët që të pasojnë ty!

فَإِنۡ عَصَوۡكَ فَقُلۡ إِنِّي بَرِيٓءٞ مِّمَّا تَعۡمَلُونَ ٢١٦

Fa in 'asawka faqul innī barī'um mimmā ta'malūn

E, nëse nuk të dëgjojnë, thuaju: “Unë nuk jam përgjegjës për ato që bëni ju”.

وَتَوَكَّلۡ عَلَى ٱلۡعَزِيزِ ٱلرَّحِيمِ ٢١٧

Watawakkal 'alal-'azīzir-rahīm

Dhe mbështetu në të Plotfuqishmin, Mëshirëplotin,

ٱلَّذِي يَرَىٰكَ حِينَ تَقُومُ ٢١٨

Alladhī yarāka hīna taqūm

i Cili e sheh qëndrimin tënd në këmbë (gjatë namazit)

وَتَقَلُّبَكَ فِي ٱلسَّٰجِدِينَ ٢١٩

Wataqallubaka fis-sājidīn

dhe lëvizjet e tua midis atyre që përulen në sexhde.

إِنَّهُۥ هُوَ ٱلسَّمِيعُ ٱلۡعَلِيمُ ٢٢٠

Innahū huwas-samī'ul-'alīm

Vërtet, Ai i dëgjon të gjitha dhe i di të gjitha.

هَلۡ أُنَبِّئُكُمۡ عَلَىٰ مَن تَنَزَّلُ ٱلشَّيَٰطِينُ ٢٢١

Hal unabbi'ukum 'alā man tanazzalush-shayātīn

A doni t’ju tregoj se kujt i vijnë djajtë?

تَنَزَّلُ عَلَىٰ كُلِّ أَفَّاكٍ أَثِيمٖ ٢٢٢

Tanazzalu 'alā kulli affākin athīm

Ata i vijnë çdo gënjeshtari gjynahqar.

يُلۡقُونَ ٱلسَّمۡعَ وَأَكۡثَرُهُمۡ كَٰذِبُونَ ٢٢٣

Yulqūnas-sam'a wa aktharuhum kādhibūn

Ata përgjojnë, por shumica e tyre janë gënjeshtarë.

وَٱلشُّعَرَآءُ يَتَّبِعُهُمُ ٱلۡغَاوُۥنَ ٢٢٤

Wash-shu'arā'u yattabi'uhumul-ghāwūn

Poetët ndiqen nga njerëzit e humbur.

أَلَمۡ تَرَ أَنَّهُمۡ فِي كُلِّ وَادٖ يَهِيمُونَ ٢٢٥

Alam tara annahum fī kulli wādin yahīmūn

Vallë, a nuk e sheh ti, që ata bredhin në çdo luginë (të fjalës së kotë),

وَأَنَّهُمۡ يَقُولُونَ مَا لَا يَفۡعَلُونَ ٢٢٦

Wa annahum yaqūlūna mā lā yaf'alūn

duke folur atë që kurrë s’e bëjnë?

إِلَّا ٱلَّذِينَ ءَامَنُواْ وَعَمِلُواْ ٱلصَّٰلِحَٰتِ وَذَكَرُواْ ٱللَّهَ كَثِيرٗا وَٱنتَصَرُواْ مِنۢ بَعۡدِ مَا ظُلِمُواْۗ وَسَيَعۡلَمُ ٱلَّذِينَ ظَلَمُوٓاْ أَيَّ مُنقَلَبٖ يَنقَلِبُونَ ٢٢٧

Illal-ladhīna āmanū wa'amilus-sālihāti wadhakarullāha kathīran wantasarū mim ba'di mā zulimū wasaya'lamul-ladhīna zalamū ayya munqalabin yanqalibūn

Përveç atyre (poetëve) që besojnë, bëjnë vepra të mira, e përmendin shumë Allahun dhe mbrohen, vetëm pasi u është bërë padrejtësi. Sigurisht, të padrejtët do ta shohin se në çfarë mundimi do të kthehen (pas vdekjes).