سورت الفلق الفلق

قُلۡ أَعُوذُ بِرَبِّ ٱلۡفَلَقِ ١

113-1 (اى نبي) ته ووایه: زه په رب د سبا پورې پناه نيسم

مِن شَرِّ مَا خَلَقَ ٢

113-2 د هر هغه شي له شر نه چې ده پیدا كړى دى

وَمِن شَرِّ غَاسِقٍ إِذَا وَقَبَ ٣

113-3 او د تیارې شپې له شر نه كله چې تكه توره (او خوره) شي

وَمِن شَرِّ ٱلنَّفَّٰثَٰتِ فِي ٱلۡعُقَدِ ٤

113-4 او له شره د هغو (جادوګرو) ښځو چې په غوټو كې پوكي وهونكې دي

وَمِن شَرِّ حَاسِدٍ إِذَا حَسَدَ ٥

113-5 او د حسد كوونكي له شر نه كله چی دى حسد (شروع او ښكاره) كړي