Tin Suresi التين

وَٱلتِّينِ وَٱلزَّيۡتُونِ ١

Vat-tîni vaz-zaytûn

İncire, zeytine, yemin ederim ki,

وَطُورِ سِينِينَ ٢

Vatûri sînîn

Sina dağına yemin ederim ki

وَهَٰذَا ٱلۡبَلَدِ ٱلۡأَمِينِ ٣

Vahâzal-baladil-amîn

ve şu emîn beldeye yemin ederim ki,

لَقَدۡ خَلَقۡنَا ٱلۡإِنسَٰنَ فِيٓ أَحۡسَنِ تَقۡوِيمٖ ٤

Lakad halaknal-insâna fî ahsani takvîm

biz insanı en güzel biçimde yarattık.

ثُمَّ رَدَدۡنَٰهُ أَسۡفَلَ سَٰفِلِينَ ٥

Summa radadnâhu asfala sâfilîn

Sonra onu aşağıların aşağısına indirdik.

إِلَّا ٱلَّذِينَ ءَامَنُواْ وَعَمِلُواْ ٱلصَّٰلِحَٰتِ فَلَهُمۡ أَجۡرٌ غَيۡرُ مَمۡنُونٖ ٦

Illal-lazîna âmanû va'amilus-sâlihâti falahum acrun ğayru mamnûn

Fakat iman edip sâlih amel işleyenler için eksilmeyen devamlı bir ecir vardır.

فَمَا يُكَذِّبُكَ بَعۡدُ بِٱلدِّينِ ٧

Famâ yukazzibuka ba'du bid-dîn

Artık bundan sonra, ceza günü konusunda seni kim yalanlayabilir?

أَلَيۡسَ ٱللَّهُ بِأَحۡكَمِ ٱلۡحَٰكِمِينَ ٨

Alaysallâhu bi ahkamil-hâkimîn

Allah, hüküm verenlerin en üstünü değil midir?