سوره التين التين

وَٱلتِّينِ وَٱلزَّيۡتُونِ ١

سوگند به انجیر و زیتون

وَطُورِ سِينِينَ ٢

و سوگند به طورِ سینا

وَهَٰذَا ٱلۡبَلَدِ ٱلۡأَمِينِ ٣

و سوگند به این شهر امن [مکه]

لَقَدۡ خَلَقۡنَا ٱلۡإِنسَٰنَ فِيٓ أَحۡسَنِ تَقۡوِيمٖ ٤

[که] یقیناً ما انسان را در بهترین صورت [و با فطرت پاک] آفریدیم.

ثُمَّ رَدَدۡنَٰهُ أَسۡفَلَ سَٰفِلِينَ ٥

سپس او را [که انحراف یافت،] به پست‌ترین [مراحلِ] پَستی برگرداندیم.

إِلَّا ٱلَّذِينَ ءَامَنُواْ وَعَمِلُواْ ٱلصَّٰلِحَٰتِ فَلَهُمۡ أَجۡرٌ غَيۡرُ مَمۡنُونٖ ٦

مگر کسانی که ایمان آوردند و کار‌های شایسته انجام دادند؛ که پاداشی پایدار برایشان [در پیش] است.

فَمَا يُكَذِّبُكَ بَعۡدُ بِٱلدِّينِ ٧

پس [ای انسان،] چه چیزی بعد [از این همه دلایل روشن،] تو را به تکذیب [روز] جزا وا می‌دارد؟

أَلَيۡسَ ٱللَّهُ بِأَحۡكَمِ ٱلۡحَٰكِمِينَ ٨

آیا الله بهترین داور [و حاکم مطلق] نیست؟