سورت البلد البلد

لَآ أُقۡسِمُ بِهَٰذَا ٱلۡبَلَدِ ١

90-1 زه قسم خورم په دې ښار باندې

وَأَنتَ حِلُّۢ بِهَٰذَا ٱلۡبَلَدِ ٢

90-2 په داسې حال كې چې ته په دې ښار كې اوسېدونكى يې

وَوَالِدٖ وَمَا وَلَدَ ٣

90-3 او په زېږوونكي باندې او په هغه باندې چې ده زېږولي دي

لَقَدۡ خَلَقۡنَا ٱلۡإِنسَٰنَ فِي كَبَدٍ ٤

90-4 یقینًا یقینًا مونږ انسان په مشقت كې پیدا كړى دى

أَيَحۡسَبُ أَن لَّن يَقۡدِرَ عَلَيۡهِ أَحَدٞ ٥

90-5 ایا دغه (كافر انسان) خیال كوي چې بېشكه شان دا دى چې په ده باندې به هیڅوك قادر نشي

يَقُولُ أَهۡلَكۡتُ مَالٗا لُّبَدًا ٦

90-6 دى وايي: ما ډېر زیات مال خرڅ كړى (لګولى) دى

أَيَحۡسَبُ أَن لَّمۡ يَرَهُۥٓ أَحَدٌ ٧

90-7 ایا دى خیال كوي چې بېشكه دى هیچا نه دى لیدلى

أَلَمۡ نَجۡعَل لَّهُۥ عَيۡنَيۡنِ ٨

90-8 ایا مونږ ده ته دوه سترګې نه دي وركړي

وَلِسَانٗا وَشَفَتَيۡنِ ٩

90-9 او یوه ژبه او دوه شونډي

وَهَدَيۡنَٰهُ ٱلنَّجۡدَيۡنِ ١٠

90-10 اومونږ ده ته دوه لارې ښودلي دي

فَلَا ٱقۡتَحَمَ ٱلۡعَقَبَةَ ١١

90-11 نو ده د غونډۍ په ختلو كې هېڅ تكلیف ونه وېست

وَمَآ أَدۡرَىٰكَ مَا ٱلۡعَقَبَةُ ١٢

90-12 او ته څه شي پوه كړې چې (ختل د) غونډۍ څه شى دى؟

فَكُّ رَقَبَةٍ ١٣

90-13 خلاصول د څټ (ازادول د مريي) دي

أَوۡ إِطۡعَٰمٞ فِي يَوۡمٖ ذِي مَسۡغَبَةٖ ١٤

90-14 او طعام وركول دي په داسې ورځ كې چې د لوږې والا ده

يَتِيمٗا ذَا مَقۡرَبَةٍ ١٥

90-15 یتیم ته چې د خپلوۍ خاوند وي

أَوۡ مِسۡكِينٗا ذَا مَتۡرَبَةٖ ١٦

90-16 یا مسكین ته چې په خاورو ككړ وي

ثُمَّ كَانَ مِنَ ٱلَّذِينَ ءَامَنُواْ وَتَوَاصَوۡاْ بِٱلصَّبۡرِ وَتَوَاصَوۡاْ بِٱلۡمَرۡحَمَةِ ١٧

90-17 بیا دغه له هغو كسانو ځنې وي چې ایمان يې راوړى وي او یو بل ته د صبر وصیت كوي او یو بل ته د مهربانۍ (او شفقت) كولو وصیت كوي

أُوْلَٰٓئِكَ أَصۡحَٰبُ ٱلۡمَيۡمَنَةِ ١٨

90-18 دغه كسان دښي اړخ والا دي

وَٱلَّذِينَ كَفَرُواْ بِـَٔايَٰتِنَا هُمۡ أَصۡحَٰبُ ٱلۡمَشۡـَٔمَةِ ١٩

90-19 او هغه كسان چې زمونږ په ایتونو باندې كافران شوي دي دوى د چپ (ګس) اړخ والا دي

عَلَيۡهِمۡ نَارٞ مُّؤۡصَدَةُۢ ٢٠

90-20 په دوى باندې به سرپوښ كړى شوى اور وي