سورت الفجر الفجر

وَٱلۡفَجۡرِ ١

89-1 قسم دى په فجر (سبا) باندې

وَلَيَالٍ عَشۡرٖ ٢

89-2 او په لسو شپو باندې

وَٱلشَّفۡعِ وَٱلۡوَتۡرِ ٣

89-3 او په جفت او طاق باندې

وَٱلَّيۡلِ إِذَا يَسۡرِ ٤

89-4 او په شپه باندې كله چې روانه وي

هَلۡ فِي ذَٰلِكَ قَسَمٞ لِّذِي حِجۡرٍ ٥

89-5 ایا په دغو (قسمونو) كې خاوند د عقل لره (كوم قانع كوونكى) قسم شته؟

أَلَمۡ تَرَ كَيۡفَ فَعَلَ رَبُّكَ بِعَادٍ ٦

89-6 ایا تا نه دي كتلي چې ستا رب څه وكړل له ’’قوم عاد‘‘ سره؟

إِرَمَ ذَاتِ ٱلۡعِمَادِ ٧

89-7 چې ارم و د ستنو والا

ٱلَّتِي لَمۡ يُخۡلَقۡ مِثۡلُهَا فِي ٱلۡبِلَٰدِ ٨

89-8 هغه چې په ښارونو كې د دوى په مثل نه و پیدا كړى شوي

وَثَمُودَ ٱلَّذِينَ جَابُواْ ٱلصَّخۡرَ بِٱلۡوَادِ ٩

89-9 او ثمودیانو سره (يې څه وكړل) هغه چې په دره كې يې تیګې غوڅې كړې (تراشلې) وې؟

وَفِرۡعَوۡنَ ذِي ٱلۡأَوۡتَادِ ١٠

89-10 او له میخونو والا فرعون سره (يې څه وكړل)

ٱلَّذِينَ طَغَوۡاْ فِي ٱلۡبِلَٰدِ ١١

89-11 هغه كسان چې دوى په ښارونو كې سركشي كړې وه

فَأَكۡثَرُواْ فِيهَا ٱلۡفَسَادَ ١٢

89-12 نو په دغو كې يې فساد ډېر كړى و

فَصَبَّ عَلَيۡهِمۡ رَبُّكَ سَوۡطَ عَذَابٍ ١٣

89-13 نو ستا رب په دوى باندې د عذاب قمچینه (كروړه) نازله كړه

إِنَّ رَبَّكَ لَبِٱلۡمِرۡصَادِ ١٤

89-14 بېشكه ستا رب یقینًا په ځاى د انتظار كې دى

فَأَمَّا ٱلۡإِنسَٰنُ إِذَا مَا ٱبۡتَلَىٰهُ رَبُّهُۥ فَأَكۡرَمَهُۥ وَنَعَّمَهُۥ فَيَقُولُ رَبِّيٓ أَكۡرَمَنِ ١٥

89-15 نو هر چې انسان دى، كله چې ده لره خپل رب وازمايي، پس ده ته عزت وركړي او ده ته نعمت وركړي، نو دى وايي: زما رب ما ته عزت راكړ

وَأَمَّآ إِذَا مَا ٱبۡتَلَىٰهُ فَقَدَرَ عَلَيۡهِ رِزۡقَهُۥ فَيَقُولُ رَبِّيٓ أَهَٰنَنِ ١٦

89-16 او خو هر كله چې دى وازمايي، پس په ده باندې د ده رزق تنګ كړي، نو دى وايي: زما رب زه سپك كړم

كَلَّاۖ بَل لَّا تُكۡرِمُونَ ٱلۡيَتِيمَ ١٧

89-17 داسې نه ده، بلكې تاسو د یتیم (سره احسان او د هغه) عزت نه كوئ

وَلَا تَحَٰٓضُّونَ عَلَىٰ طَعَامِ ٱلۡمِسۡكِينِ ١٨

89-18 او مسكین ته په طعام وركولو یو بل ته ترغیب نه وركوئ

وَتَأۡكُلُونَ ٱلتُّرَاثَ أَكۡلٗا لَّمّٗا ١٩

89-19 او تاسو د میراث (پردى) مال خورئ، په خوړلو ټولو سره

وَتُحِبُّونَ ٱلۡمَالَ حُبّٗا جَمّٗا ٢٠

89-20 او تاسو له مال سره مینه كوئ، ډېره زیاته مینه

كَلَّآۖ إِذَا دُكَّتِ ٱلۡأَرۡضُ دَكّٗا دَكّٗا ٢١

89-21 داسې نه ده كله چې ځمكه وټكولى شي، په ټكولو ماتولو سختو سره

وَجَآءَ رَبُّكَ وَٱلۡمَلَكُ صَفّٗا صَفّٗا ٢٢

89-22 او ستا رب راشي او ملايك قطار قطار (راشي)

وَجِاْيٓءَ يَوۡمَئِذِۭ بِجَهَنَّمَۚ يَوۡمَئِذٖ يَتَذَكَّرُ ٱلۡإِنسَٰنُ وَأَنَّىٰ لَهُ ٱلذِّكۡرَىٰ ٢٣

89-23 او په دغې ورځ كې به دوزخ راوستى شي، په دغې ورځ كې به انسان نصیحت (او پند) اخلي او (په دغه وخت كې) د ده لپاره نصیحت به څنګه (نفعمن) وي

يَقُولُ يَٰلَيۡتَنِي قَدَّمۡتُ لِحَيَاتِي ٢٤

89-24 دى به وايي: اى كاشكې ما د خپل ژوند لپاره مخكې (څه نېك عملونه) لېږلي وى

فَيَوۡمَئِذٖ لَّا يُعَذِّبُ عَذَابَهُۥٓ أَحَدٞ ٢٥

89-25 نو په دغې ورځ كې به د ده (يعنې د رب) د عذاب په شان هیڅوك عذاب نه وركوي

وَلَا يُوثِقُ وَثَاقَهُۥٓ أَحَدٞ ٢٦

89-26 او د ده د تړلو په شان به هیڅوك تړل نه كوي

يَٰٓأَيَّتُهَا ٱلنَّفۡسُ ٱلۡمُطۡمَئِنَّةُ ٢٧

89-27 اى اطمینان نیوونكیه نفسه!

ٱرۡجِعِيٓ إِلَىٰ رَبِّكِ رَاضِيَةٗ مَّرۡضِيَّةٗ ٢٨

89-28 ته وګرځه خپل رب ته، په داسې حال كې چې خوشاله او راضي كړى شوى به يې

فَٱدۡخُلِي فِي عِبَٰدِي ٢٩

89-29 نو ته زما په بنده ګانو كې داخل شه

وَٱدۡخُلِي جَنَّتِي ٣٠

89-30 او زما جنت ته ننوځه