Al-Fajr surasi الفجر

وَٱلۡفَجۡرِ ١

Фажр билан қасам.

وَلَيَالٍ عَشۡرٖ ٢

Ва ўн кеча билан қасам. ¹

وَٱلشَّفۡعِ وَٱلۡوَتۡرِ ٣

Жуфту тоқ билан қасам.

وَٱلَّيۡلِ إِذَا يَسۡرِ ٤

Ва юрган тун билан қасам.

هَلۡ فِي ذَٰلِكَ قَسَمٞ لِّذِي حِجۡرٍ ٥

Мана шуларда ақл эгаси учун (қаноатлантирувчи) қасам бордир?!

أَلَمۡ تَرَ كَيۡفَ فَعَلَ رَبُّكَ بِعَادٍ ٦

Сенинг Роббинг Одга қандай (муомала) қилганини билмадингми?

إِرَمَ ذَاتِ ٱلۡعِمَادِ ٧

Баланд устунли «Ирам»га?

ٱلَّتِي لَمۡ يُخۡلَقۡ مِثۡلُهَا فِي ٱلۡبِلَٰدِ ٨

Унинг мисли бошқа диёрларда халқ қилинмаганга?

وَثَمُودَ ٱلَّذِينَ جَابُواْ ٱلصَّخۡرَ بِٱلۡوَادِ ٩

Ва водийда харсанг тошларни кесиб (иморат ясаган) Самудни. ²

وَفِرۡعَوۡنَ ذِي ٱلۡأَوۡتَادِ ١٠

Ва кўп аскарлари бор Фиръавнни. ³

ٱلَّذِينَ طَغَوۡاْ فِي ٱلۡبِلَٰدِ ١١

Улар турли ўлкаларда туғёнга кетган эдилар.

فَأَكۡثَرُواْ فِيهَا ٱلۡفَسَادَ ١٢

Улар у(ўлка)ларда бузғунчиликни кўпайтирган эдилар.

فَصَبَّ عَلَيۡهِمۡ رَبُّكَ سَوۡطَ عَذَابٍ ١٣

Бас, Роббинг уларнинг бошига турли азобларни қуйди.

إِنَّ رَبَّكَ لَبِٱلۡمِرۡصَادِ ١٤

Албатта, Роббинг кузатиб турувчидир. ⁴

فَأَمَّا ٱلۡإِنسَٰنُ إِذَا مَا ٱبۡتَلَىٰهُ رَبُّهُۥ فَأَكۡرَمَهُۥ وَنَعَّمَهُۥ فَيَقُولُ رَبِّيٓ أَكۡرَمَنِ ١٥

Бас, қачон инсонни Робби синаш учун икром қилса ва неъмат берса, «Мени Роббим икром қилди», дейдир.

وَأَمَّآ إِذَا مَا ٱبۡتَلَىٰهُ فَقَدَرَ عَلَيۡهِ رِزۡقَهُۥ فَيَقُولُ رَبِّيٓ أَهَٰنَنِ ١٦

Бас, қачон Робби синаш учун ризқини тор қилиб қўйса, у: «Роббим мени хорлади», дейдир.

كَلَّاۖ بَل لَّا تُكۡرِمُونَ ٱلۡيَتِيمَ ١٧

Йўқ! Балки сизлар етимларни икром қилмайсизлар.

وَلَا تَحَٰٓضُّونَ عَلَىٰ طَعَامِ ٱلۡمِسۡكِينِ ١٨

Бир-бирингизни мискинларга таом беришга ундамайсизлар.

وَتَأۡكُلُونَ ٱلتُّرَاثَ أَكۡلٗا لَّمّٗا ١٩

Ва меросни шиддат-ла ейсизлар.

وَتُحِبُّونَ ٱلۡمَالَ حُبّٗا جَمّٗا ٢٠

Ва молни кўп яхши кўрасизлар.

كَلَّآۖ إِذَا دُكَّتِ ٱلۡأَرۡضُ دَكّٗا دَكّٗا ٢١

Йўқ! Вақтики, ер зилзилага тушиб, парча-парча бўлиб кетса.

وَجَآءَ رَبُّكَ وَٱلۡمَلَكُ صَفّٗا صَفّٗا ٢٢

Ва Роббинг ва фаришталар саф-саф бўлиб келсалар.

وَجِاْيٓءَ يَوۡمَئِذِۭ بِجَهَنَّمَۚ يَوۡمَئِذٖ يَتَذَكَّرُ ٱلۡإِنسَٰنُ وَأَنَّىٰ لَهُ ٱلذِّكۡرَىٰ ٢٣

Ва ўша кунда жаҳаннамни келтирса, ўша кунда инсон эслайдир. Лекин бу эслашдан энди не фойда.

يَقُولُ يَٰلَيۡتَنِي قَدَّمۡتُ لِحَيَاتِي ٢٤

У: «Афсуски, охират ҳаётимга ҳам бирор нарса тақдим қилсам бўлар экан», дейдир.

فَيَوۡمَئِذٖ لَّا يُعَذِّبُ عَذَابَهُۥٓ أَحَدٞ ٢٥

Бас, ўша кунда Аллоҳнинг азобига ўхшаш азоб-ла ҳеч ким азобламайдир.

وَلَا يُوثِقُ وَثَاقَهُۥٓ أَحَدٞ ٢٦

Ва Унинг боғлашига ўхшаш ҳеч ким боғламайдир.

يَٰٓأَيَّتُهَا ٱلنَّفۡسُ ٱلۡمُطۡمَئِنَّةُ ٢٧

Эй, хотиржам нафс!

ٱرۡجِعِيٓ إِلَىٰ رَبِّكِ رَاضِيَةٗ مَّرۡضِيَّةٗ ٢٨

Роббингга сен Ундан, У сендан рози бўлган ҳолда қайт!

فَٱدۡخُلِي فِي عِبَٰدِي ٢٩

Бас, бандаларим ичига киргин!

وَٱدۡخُلِي جَنَّتِي ٣٠

Ва жаннатимга киргин!