Sura Al-Fajr الفجر

وَٱلۡفَجۡرِ ١

Wal-fajr

Tako mi zore,

وَلَيَالٍ عَشۡرٖ ٢

Walayālin 'ashr

i deset noći,

وَٱلشَّفۡعِ وَٱلۡوَتۡرِ ٣

Wash-shaf'i wal-watr

i parnih i neparnih,

وَٱلَّيۡلِ إِذَا يَسۡرِ ٤

Wallayli idhā yasr

i noći kada nestaje –

هَلۡ فِي ذَٰلِكَ قَسَمٞ لِّذِي حِجۡرٍ ٥

Hal fī dhālika qasamul lidhī hijr

zar to pametnom zakletva nije…?

أَلَمۡ تَرَ كَيۡفَ فَعَلَ رَبُّكَ بِعَادٍ ٦

Alam tara kayfa fa'ala rabbuka bi'ād

Zar ne znaš šta je Gospodar tvoj sa Adom uradio,

إِرَمَ ذَاتِ ٱلۡعِمَادِ ٧

Irama dhātil-'imād

sa stanovnicima Irema, punog palata na stupovima,

ٱلَّتِي لَمۡ يُخۡلَقۡ مِثۡلُهَا فِي ٱلۡبِلَٰدِ ٨

Allatī lam yukhlaq mithluhā fil-bilād

kojima ravna ni u jednoj zemlji nije bilo;

وَثَمُودَ ٱلَّذِينَ جَابُواْ ٱلصَّخۡرَ بِٱلۡوَادِ ٩

Wathamūdal-ladhīna jābus-sakhra bil-wād

i Semudom, koji je stijene u dolini klesao,

وَفِرۡعَوۡنَ ذِي ٱلۡأَوۡتَادِ ١٠

Wafir'awna dhil-awtād

i faraonom, koji je šatore imao –

ٱلَّذِينَ طَغَوۡاْ فِي ٱلۡبِلَٰدِ ١١

Alladhīna taghaw fil-bilād

koji su na Zemlji zulum provodili

فَأَكۡثَرُواْ فِيهَا ٱلۡفَسَادَ ١٢

Fa aktharū fīhal-fasād

i poroke na njoj umnožili,

فَصَبَّ عَلَيۡهِمۡ رَبُّكَ سَوۡطَ عَذَابٍ ١٣

Fasabba 'alayhim rabbuka sawta 'adhāb

pa je Gospodar tvoj – bič patnje na njih spustio,

إِنَّ رَبَّكَ لَبِٱلۡمِرۡصَادِ ١٤

Inna rabbaka labil-mirsād

jer, Gospodar tvoj je, zaista, u zasjedi.

فَأَمَّا ٱلۡإِنسَٰنُ إِذَا مَا ٱبۡتَلَىٰهُ رَبُّهُۥ فَأَكۡرَمَهُۥ وَنَعَّمَهُۥ فَيَقُولُ رَبِّيٓ أَكۡرَمَنِ ١٥

Fa ammal-insānu idhā mabtalāhu rabbuhū fa akramahū wana''amahū fayaqūlu rabbī akraman

Čovjek, kada Gospodar njegov hoće da ga iskuša pa mu počast ukaže i blagodatima ga obaspe, rekne: "Gospodar moj je prema meni plemenito postupio!"

وَأَمَّآ إِذَا مَا ٱبۡتَلَىٰهُ فَقَدَرَ عَلَيۡهِ رِزۡقَهُۥ فَيَقُولُ رَبِّيٓ أَهَٰنَنِ ١٦

Wa ammā idhā mabtalāhu faqadara 'alayhi rizqahū fayaqūlu rabbī ahānan

A kad mu, da bi ga iskušao, opskrbu njegovu oskudnom učini, onda rekne: "Gospodar moj me je napustio!"

كَلَّاۖ بَل لَّا تُكۡرِمُونَ ٱلۡيَتِيمَ ١٧

Kallā bal lā tukrimūnal-yatīm

A nije tako! Vi pažnju siročetu ne ukazujete,

وَلَا تَحَٰٓضُّونَ عَلَىٰ طَعَامِ ٱلۡمِسۡكِينِ ١٨

Walā tahāddūna 'alā ta'āmil-miskīn

i da se puki siromah nahrani – jedan drugog ne nagovarate,

وَتَأۡكُلُونَ ٱلتُّرَاثَ أَكۡلٗا لَّمّٗا ١٩

Wata'kulūnat-turātha aklal lammā

a nasljedstvo pohlepno jedete

وَتُحِبُّونَ ٱلۡمَالَ حُبّٗا جَمّٗا ٢٠

Watuhibbūnal-māla hubban jammā

i bogatstvo pretjerano volite.

كَلَّآۖ إِذَا دُكَّتِ ٱلۡأَرۡضُ دَكّٗا دَكّٗا ٢١

Kallā idhā dukkatil-ardu dakkan dakkā

A ne valja to! Kada se Zemlja u komadiće zdrobi

وَجَآءَ رَبُّكَ وَٱلۡمَلَكُ صَفّٗا صَفّٗا ٢٢

Wajā'a rabbuka wal-malaku saffan saffā

i kada dođe Gospodar tvoj, a meleki budu sve red do reda,

وَجِاْيٓءَ يَوۡمَئِذِۭ بِجَهَنَّمَۚ يَوۡمَئِذٖ يَتَذَكَّرُ ٱلۡإِنسَٰنُ وَأَنَّىٰ لَهُ ٱلذِّكۡرَىٰ ٢٣

Wajiy'a yawma'idhi bijahannama yawma'idhin yatadhakkarul-insānu wa annā lahudh-dhikrā

i kad se tog Dana primakne Džehennem; tada će se čovjek sjetiti – a na što mu je sjećanje?! –

يَقُولُ يَٰلَيۡتَنِي قَدَّمۡتُ لِحَيَاتِي ٢٤

Yaqūlu yālaytanī qaddamtu lihayātī

i reći: "Kamo sreće da sam se za ovaj život pripremio!"

فَيَوۡمَئِذٖ لَّا يُعَذِّبُ عَذَابَهُۥٓ أَحَدٞ ٢٥

Fayawma'idhil lā yu'addhibu 'adhābahū ahad

Tog Dana niko neće kao On mučiti,

وَلَا يُوثِقُ وَثَاقَهُۥٓ أَحَدٞ ٢٦

Walā yūthiqu wathāqahū ahad

i niko neće kao On u okove okivati!

يَٰٓأَيَّتُهَا ٱلنَّفۡسُ ٱلۡمُطۡمَئِنَّةُ ٢٧

Yā'ayyatuhan-nafsul-mutma'innah

A ti, o dušo smirena,

ٱرۡجِعِيٓ إِلَىٰ رَبِّكِ رَاضِيَةٗ مَّرۡضِيَّةٗ ٢٨

Irji'ī ilā rabbiki rādiyatam mardiyyah

vrati se Gospodaru svome zadovoljna, a i On tobom zadovoljan,

فَٱدۡخُلِي فِي عِبَٰدِي ٢٩

Fadkhulī fī 'ibādī

pa uđi među robove Moje,

وَٱدۡخُلِي جَنَّتِي ٣٠

Wadkhulī jannatī

i uđi u Džennet Moj!