Adiyat Suresi العاديات

وَٱلۡعَٰدِيَٰتِ ضَبۡحٗا ١

Val-'âdiyâti dabhâ

Harıl harıl koşanlara, yemin ederim ki,

فَٱلۡمُورِيَٰتِ قَدۡحٗا ٢

Fal-mûriyâti kadhâ

(nallarıyla) çakarak kıvılcım saçanlara yemin ederim ki,

فَٱلۡمُغِيرَٰتِ صُبۡحٗا ٣

Fal-muğîrâti subhâ

(ansızın) sabah baskını yapanlara, yemin ederim ki,

فَأَثَرۡنَ بِهِۦ نَقۡعٗا ٤

Fa asarna bihî nak'â

orada tozu dumana katanlara, yemin ederim ki,

فَوَسَطۡنَ بِهِۦ جَمۡعًا ٥

Favasatna bihî cam'â

derken orada bir topluluğun ta ortasına girenlere yemin ederim ki,

إِنَّ ٱلۡإِنسَٰنَ لِرَبِّهِۦ لَكَنُودٞ ٦

Innal-insâna lirabbihî lakanûd

insan, Rabbine karşı pek nankördür.

وَإِنَّهُۥ عَلَىٰ ذَٰلِكَ لَشَهِيدٞ ٧

Va innahû 'alâ zâlika laşahîd

Şüphesiz buna kendisi de şahittir

وَإِنَّهُۥ لِحُبِّ ٱلۡخَيۡرِ لَشَدِيدٌ ٨

Va innahû lihubbil-hayri laşadîd

ve o, mal sevgisine de aşırı derecede düşkündür. 

۞ أَفَلَا يَعۡلَمُ إِذَا بُعۡثِرَ مَا فِي ٱلۡقُبُورِ ٩

Afalâ ya'lamu izâ bu'sira mâ fil-kubûr

(İnsan) düşünmez mi ki, kabirlerde bulunanlar diriltilip dışarı atıldığı zaman,

وَحُصِّلَ مَا فِي ٱلصُّدُورِ ١٠

Vahussila mâ fis-sudûr

Ve kalplerde gizlenenler ortaya konduğu zaman (hali ne olacak)!

إِنَّ رَبَّهُم بِهِمۡ يَوۡمَئِذٖ لَّخَبِيرُۢ ١١

Inna rabbahum bihim yavma'izil lahabîr

Şüphesiz Rableri o gün onlardan tamamıyla haberdardır.