Tekvir Suresi التكوير

إِذَا ٱلشَّمۡسُ كُوِّرَتۡ ١

Izaş-şamsu kuvvirat

Güneş katlanıp dürüldüğünde,

وَإِذَا ٱلنُّجُومُ ٱنكَدَرَتۡ ٢

Va izan-nucûmunkadarat

Yıldızlar (kararıp) döküldüğünde,

وَإِذَا ٱلۡجِبَالُ سُيِّرَتۡ ٣

Va izal-cibâlu suyyirat

Dağlar (sallanıp) yürütüldüğünde,

وَإِذَا ٱلۡعِشَارُ عُطِّلَتۡ ٤

Va izal-'işâru 'uttilat

Gebe develer salıverildiğinde,

وَإِذَا ٱلۡوُحُوشُ حُشِرَتۡ ٥

Va izal-vuhûşu huşirat

Vahşî hayvanlar toplanıp bir araya getirildiğinde,

وَإِذَا ٱلۡبِحَارُ سُجِّرَتۡ ٦

Va izal-bihâru succirat

Denizler kaynatıldığında,

وَإِذَا ٱلنُّفُوسُ زُوِّجَتۡ ٧

Va izan-nufûsu zuvvicat

Ruhlar (bedenlerle) birleştirildiğinde,

وَإِذَا ٱلۡمَوۡءُۥدَةُ سُئِلَتۡ ٨

Va izal-mav'ûdatu su'ilat

Diri diri toprağa gömülen kıza, sorulduğunda,

بِأَيِّ ذَنۢبٖ قُتِلَتۡ ٩

Bi ayyi zambin kutilat

hangi günah sebebiyle öldürüldüğü,

وَإِذَا ٱلصُّحُفُ نُشِرَتۡ ١٠

Va izas-suhufu nuşirat

(Amellerin yazılı olduğu) defterler açıldığında,

وَإِذَا ٱلسَّمَآءُ كُشِطَتۡ ١١

Va izas-samâ'u kuşitat

Gökyüzü sıyrılıp alındığında,

وَإِذَا ٱلۡجَحِيمُ سُعِّرَتۡ ١٢

Va izal-cahîmu su''irat

cehennem tutuşturulduğunda

وَإِذَا ٱلۡجَنَّةُ أُزۡلِفَتۡ ١٣

Va izal-cannatu uzlifat

ve cennet yaklaştırıldığında,

عَلِمَتۡ نَفۡسٞ مَّآ أَحۡضَرَتۡ ١٤

'Alimat nafsum mâ ahdarat

Kişi neler getirdiğini öğrenmiş olacaktır.

فَلَآ أُقۡسِمُ بِٱلۡخُنَّسِ ١٥

Falâ uksimu bil-hunnas

Hayır! (Gündüz) sinen,

ٱلۡجَوَارِ ٱلۡكُنَّسِ ١٦

Al-cavâril-kunnas

akıp giden, etrafı aydınlatan yıldızlara andolsun,

وَٱلَّيۡلِ إِذَا عَسۡعَسَ ١٧

Vallayli izâ 'as'as

Kararmaya yüz tuttuğunda geceye andolsun,

وَٱلصُّبۡحِ إِذَا تَنَفَّسَ ١٨

Vas-subhi izâ tanaffas

Ağarmaya başladığında sabaha andolsun ki,

إِنَّهُۥ لَقَوۡلُ رَسُولٖ كَرِيمٖ ١٩

Innahû lakavlu rasûlin karîm

itibarlı bir elçinin (Cebrail'in) getirdiği sözdür.

ذِي قُوَّةٍ عِندَ ذِي ٱلۡعَرۡشِ مَكِينٖ ٢٠

Zî kuvvatin 'inda zil-'arşi makîn

O (Kur'an), şüphesiz değerli, güçlü ve Arş'ın sahibi (Allah'ın) katında

مُّطَاعٖ ثَمَّ أَمِينٖ ٢١

Mmutâ'in samma amîn

O orada sayılan, güvenilen (elçi)'dir.

وَمَا صَاحِبُكُم بِمَجۡنُونٖ ٢٢

Vamâ sâhibukum bimacnûn

Arkadaşınız (Muhammed) de mecnun değildir.

وَلَقَدۡ رَءَاهُ بِٱلۡأُفُقِ ٱلۡمُبِينِ ٢٣

Valakad ra'âhu bil-ufukil-mubîn

Andolsun ki, onu (Cebrail'i) apaçık ufukta görmüştür.

وَمَا هُوَ عَلَى ٱلۡغَيۡبِ بِضَنِينٖ ٢٤

Vamâ huva 'alal-ğaybi bidanîn

O, gaybın bilgilerini (sizden) esirgemez.

وَمَا هُوَ بِقَوۡلِ شَيۡطَٰنٖ رَّجِيمٖ ٢٥

Vamâ huva bikavli şaytânir racîm

O lanetlenmiş şeytanın sözü de değildir.

فَأَيۡنَ تَذۡهَبُونَ ٢٦

Fa ayna tazhabûn

Hal böyle iken nereye gidiyorsunuz?

إِنۡ هُوَ إِلَّا ذِكۡرٞ لِّلۡعَٰلَمِينَ ٢٧

In huva illâ zikrul lil-'âlamîn

O, herkes için, bir öğüttür.

لِمَن شَآءَ مِنكُمۡ أَن يَسۡتَقِيمَ ٢٨

Liman şâ'a minkum an yastakîm

Sizden doğru yolda gitmek isteyenler için.

وَمَا تَشَآءُونَ إِلَّآ أَن يَشَآءَ ٱللَّهُ رَبُّ ٱلۡعَٰلَمِينَ ٢٩

Vamâ taşâ'ûna illâ an yaşâ'allâhu rabbul-'âlamîn

Âlemlerin Rabbi Allah dilemedikçe siz dileyemezsiniz.