سوره التكوير التكوير

إِذَا ٱلشَّمۡسُ كُوِّرَتۡ ١

آنگاه ‌که خورشید درهم پیچیده [و تاریک] گردد،

وَإِذَا ٱلنُّجُومُ ٱنكَدَرَتۡ ٢

و آنگاه ‌که ستارگان بی‌فروغ شوند،

وَإِذَا ٱلۡجِبَالُ سُيِّرَتۡ ٣

و آنگاه ‌که کوه‌ها به حرکت درآید،

وَإِذَا ٱلۡعِشَارُ عُطِّلَتۡ ٤

و آنگاه ‌که ماده‌شترانِ باردار رها شوند،

وَإِذَا ٱلۡوُحُوشُ حُشِرَتۡ ٥

و آنگاه ‌که حیوانات وحشی [در کنار انسان] گرد آورده شوند،

وَإِذَا ٱلۡبِحَارُ سُجِّرَتۡ ٦

و آنگاه ‌که دریا‌ها [جوشان و] برافروخته شود،

وَإِذَا ٱلنُّفُوسُ زُوِّجَتۡ ٧

و آنگاه ‌که هر کس با همسانِ خود قرین گردد،

وَإِذَا ٱلۡمَوۡءُۥدَةُ سُئِلَتۡ ٨

و آنگاه ‌که از دختر زنده‌به‌گورشده پرسیده شود

بِأَيِّ ذَنۢبٖ قُتِلَتۡ ٩

[که] به کدامین گناه کشته شده است،

وَإِذَا ٱلصُّحُفُ نُشِرَتۡ ١٠

و آنگاه ‌که نامه‌های [اعمال] گشوده شود،

وَإِذَا ٱلسَّمَآءُ كُشِطَتۡ ١١

و آنگاه ‌که پرده از روی آسمان برگرفته شود،

وَإِذَا ٱلۡجَحِيمُ سُعِّرَتۡ ١٢

و آنگاه ‌که دوزخ، افروخته [و شعله‌ور] گردد،

وَإِذَا ٱلۡجَنَّةُ أُزۡلِفَتۡ ١٣

و آنگاه ‌که بهشت [برای پرواپیشگان] نزدیک آورده شود.

عَلِمَتۡ نَفۡسٞ مَّآ أَحۡضَرَتۡ ١٤

[در آن هنگام،] هر کس خواهد دانست که چه چیزی [برای آخرت خود] آماده کرده است.

فَلَآ أُقۡسِمُ بِٱلۡخُنَّسِ ١٥

سوگند به ستارگانی که [به جایگاه خود] بازمی‌گردند،

ٱلۡجَوَارِ ٱلۡكُنَّسِ ١٦

[شتابان] حرکت می‌کنند [و از نظر] پنهان می‌شوند؛

وَٱلَّيۡلِ إِذَا عَسۡعَسَ ١٧

و سوگند به شب، هنگامی ‌که [از تاریکی‌اش کاسته شود و] پشت کند؛

وَٱلصُّبۡحِ إِذَا تَنَفَّسَ ١٨

و سوگند به صبح، هنگامی که بدمد؛

إِنَّهُۥ لَقَوۡلُ رَسُولٖ كَرِيمٖ ١٩

بی‌تردید، این [قرآن،] سخن [الله است که ابلاغش به پیامبر، بر عهدۀ] فرستاده‌ای بزرگوار [= جبرئیل] است.

ذِي قُوَّةٍ عِندَ ذِي ٱلۡعَرۡشِ مَكِينٖ ٢٠

[همان فرشته‌ای] که [مقتدر و] نیرومند است و نزد [اللهِ] صاحب‌عرش، مقام والایی دارد؛

مُّطَاعٖ ثَمَّ أَمِينٖ ٢١

[در ملکوت اعلی و عالم فرشتگان] از او فرمان می‌برند و امین [وحی] است.

وَمَا صَاحِبُكُم بِمَجۡنُونٖ ٢٢

[ای مردم،] همنشین شما [= محمد] دیوانه نیست؛

وَلَقَدۡ رَءَاهُ بِٱلۡأُفُقِ ٱلۡمُبِينِ ٢٣

و بی‌تردید، [محمد]، او [= جبرئیل] را در افق روشن دیده است.

وَمَا هُوَ عَلَى ٱلۡغَيۡبِ بِضَنِينٖ ٢٤

و او بر [ابلاغِ آنچه از طریق] غیب [به وی وحی می‌گردد] بخیل نیست [و همانند کاهنان نیز مزد نمی‌گیرد].

وَمَا هُوَ بِقَوۡلِ شَيۡطَٰنٖ رَّجِيمٖ ٢٥

و این [قرآن] گفتۀ شیطان رانده‌شده نیست.

فَأَيۡنَ تَذۡهَبُونَ ٢٦

پس به کجا می‌روید؟

إِنۡ هُوَ إِلَّا ذِكۡرٞ لِّلۡعَٰلَمِينَ ٢٧

این [قرآن] چیزی جز پند و اندرز برای جهانیان نیست.

لِمَن شَآءَ مِنكُمۡ أَن يَسۡتَقِيمَ ٢٨

برای هر یک از شما که بخواهد راه راست [حق را] در پیش گیرد.

وَمَا تَشَآءُونَ إِلَّآ أَن يَشَآءَ ٱللَّهُ رَبُّ ٱلۡعَٰلَمِينَ ٢٩

و شما [چیزی را] نمی‌خواهید، مگر آنکه پروردگار جهانیان [اراده کند و] بخواهد.