Al-Ma'arij surasi المعارج

سَأَلَ سَآئِلُۢ بِعَذَابٖ وَاقِعٖ ١

Сўровчи воқеъ бўлувчи азоб ҳақида сўради.

لِّلۡكَٰفِرِينَ لَيۡسَ لَهُۥ دَافِعٞ ٢

Кофирларга. Уни дафъ қилувчи йўқдир.

مِّنَ ٱللَّهِ ذِي ٱلۡمَعَارِجِ ٣

У Аллоҳдан — маъорижлар эгасидандир.

تَعۡرُجُ ٱلۡمَلَٰٓئِكَةُ وَٱلرُّوحُ إِلَيۡهِ فِي يَوۡمٖ كَانَ مِقۡدَارُهُۥ خَمۡسِينَ أَلۡفَ سَنَةٖ ٤

Фаришталар ва Руҳ Унинг ҳузурига миқдори эллик минг йил бўлган кунда кўтарилур.

فَٱصۡبِرۡ صَبۡرٗا جَمِيلًا ٥

Бас, чиройли сабр қил.

إِنَّهُمۡ يَرَوۡنَهُۥ بَعِيدٗا ٦

Албатта, улар у(қиёмат)ни узоқ деб биладир.

وَنَرَىٰهُ قَرِيبٗا ٧

Ва Биз уни жуда яқин деб билурмиз.

يَوۡمَ تَكُونُ ٱلسَّمَآءُ كَٱلۡمُهۡلِ ٨

У кунда осмон худди қора мой қолдиқларига ўхшаб қоладир.

وَتَكُونُ ٱلۡجِبَالُ كَٱلۡعِهۡنِ ٩

Ва тоғлар худди титилган жунга ўхшаб қоладир.

وَلَا يَسۡـَٔلُ حَمِيمٌ حَمِيمٗا ١٠

Ва яқин дўст ўз дўстидан сўрамайдир.

يُبَصَّرُونَهُمۡۚ يَوَدُّ ٱلۡمُجۡرِمُ لَوۡ يَفۡتَدِي مِنۡ عَذَابِ يَوۡمِئِذِۭ بِبَنِيهِ ١١

Уларни кўриб турадирлар. Гуноҳкор ўша кун азобидан қутулиш учун ўз болаларини ҳам.

وَصَٰحِبَتِهِۦ وَأَخِيهِ ١٢

Ва хотинини ва ака-укасини ҳам.

وَفَصِيلَتِهِ ٱلَّتِي تُـٔۡوِيهِ ١٣

Ва уни ўзига олган қабиласини ҳам.

وَمَن فِي ٱلۡأَرۡضِ جَمِيعٗا ثُمَّ يُنجِيهِ ١٤

Ва ер юзидаги жамийки кимсаларни ҳам фидо қилишни хоҳлайдир. Сўнгра ўзи нажот топса.

كَلَّآۖ إِنَّهَا لَظَىٰ ١٥

Йўқ! Албатта, у(жаҳаннам) кучли алангадур.

نَزَّاعَةٗ لِّلشَّوَىٰ ١٦

Бошнинг терисини сидириб олувчидур. ¹

تَدۡعُواْ مَنۡ أَدۡبَرَ وَتَوَلَّىٰ ١٧

У чақирадир. Орқага кетган ва юз ўгирганни.

وَجَمَعَ فَأَوۡعَىٰٓ ١٨

Ва (молни) йиғиб, беркитганни.

۞ إِنَّ ٱلۡإِنسَٰنَ خُلِقَ هَلُوعًا ١٩

Албатта, инсон «ҳалуъ» қилиб яратилгандир. ²

إِذَا مَسَّهُ ٱلشَّرُّ جَزُوعٗا ٢٠

Агар унга ёмонлик етса, чидамсиздир.

وَإِذَا مَسَّهُ ٱلۡخَيۡرُ مَنُوعًا ٢١

Ва агар яхшилик етса, кўп ман қилувчидир.

إِلَّا ٱلۡمُصَلِّينَ ٢٢

Илло, намоз ўқувчиларгина мустаснодир.

ٱلَّذِينَ هُمۡ عَلَىٰ صَلَاتِهِمۡ دَآئِمُونَ ٢٣

Улар намозларида доим бўладиганлардир.

وَٱلَّذِينَ فِيٓ أَمۡوَٰلِهِمۡ حَقّٞ مَّعۡلُومٞ ٢٤

Уларнинг молу мулкларида маълум ҳаққ бордур.

لِّلسَّآئِلِ وَٱلۡمَحۡرُومِ ٢٥

Сўровчи ва бечоралар учундир.

وَٱلَّذِينَ يُصَدِّقُونَ بِيَوۡمِ ٱلدِّينِ ٢٦

Ва улар қиёмат кунини тасдиқлайдиганлардир.

وَٱلَّذِينَ هُم مِّنۡ عَذَابِ رَبِّهِم مُّشۡفِقُونَ ٢٧

Ва улар ўз Роббилари азобидан қўрқадиганлардир.

إِنَّ عَذَابَ رَبِّهِمۡ غَيۡرُ مَأۡمُونٖ ٢٨

Албатта, Роббиларининг азобидан омонлик йўқдир.

وَٱلَّذِينَ هُمۡ لِفُرُوجِهِمۡ حَٰفِظُونَ ٢٩

Ва улар ўз фаржларини сақлайдиганлардир.

إِلَّا عَلَىٰٓ أَزۡوَٰجِهِمۡ أَوۡ مَا مَلَكَتۡ أَيۡمَٰنُهُمۡ فَإِنَّهُمۡ غَيۡرُ مَلُومِينَ ٣٠

Илло, ўз хотинлари ёки мулки бўлганлардан (сақламасалар), албатта улар маломат қилинмасдир.

فَمَنِ ٱبۡتَغَىٰ وَرَآءَ ذَٰلِكَ فَأُوْلَٰٓئِكَ هُمُ ٱلۡعَادُونَ ٣١

Кимки ўшандан ўзгани истаса, бас, улар чегарадан чиққанлардир.

وَٱلَّذِينَ هُمۡ لِأَمَٰنَٰتِهِمۡ وَعَهۡدِهِمۡ رَٰعُونَ ٣٢

Улар омонатларига ва аҳдларига риоя қиладиганлардир.

وَٱلَّذِينَ هُم بِشَهَٰدَٰتِهِمۡ قَآئِمُونَ ٣٣

Ва улар гувоҳликларини тўғри берадиганлардир.

وَٱلَّذِينَ هُمۡ عَلَىٰ صَلَاتِهِمۡ يُحَافِظُونَ ٣٤

Улар намозларини муҳофаза қиладиганлардир.

أُوْلَٰٓئِكَ فِي جَنَّٰتٖ مُّكۡرَمُونَ ٣٥

Ўшалар жаннатларда ҳурматланадиганлардир.

فَمَالِ ٱلَّذِينَ كَفَرُواْ قِبَلَكَ مُهۡطِعِينَ ٣٦

Куфр келтирганларга не бўлдики, сен томон бўйин чўзиб шошилмоқдалар?

عَنِ ٱلۡيَمِينِ وَعَنِ ٱلشِّمَالِ عِزِينَ ٣٧

Ўнг тарафдан ва чап тарафдан тўп-тўп бўлмоқдалар? ³

أَيَطۡمَعُ كُلُّ ٱمۡرِيٕٖ مِّنۡهُمۡ أَن يُدۡخَلَ جَنَّةَ نَعِيمٖ ٣٨

Улардан ҳар бир киши наъийм жаннатга киритилишни тамаъ қилурми?

كَلَّآۖ إِنَّا خَلَقۡنَٰهُم مِّمَّا يَعۡلَمُونَ ٣٩

Йўқ! Албатта, Биз уларни ўзлари билган нарсадан яратганмиз.

فَلَآ أُقۡسِمُ بِرَبِّ ٱلۡمَشَٰرِقِ وَٱلۡمَغَٰرِبِ إِنَّا لَقَٰدِرُونَ ٤٠

Машриқлар ва мағриблар Роббиси билан қасам ичаманки, албатта, Биз қодирмиз.

عَلَىٰٓ أَن نُّبَدِّلَ خَيۡرٗا مِّنۡهُمۡ وَمَا نَحۡنُ بِمَسۡبُوقِينَ ٤١

Ўринларига улардан яхшироқларини алмаштиришга ва Биз бу ишни қилишдан ожизмасмиз.

فَذَرۡهُمۡ يَخُوضُواْ وَيَلۡعَبُواْ حَتَّىٰ يُلَٰقُواْ يَوۡمَهُمُ ٱلَّذِي يُوعَدُونَ ٤٢

Уларни тек қўй. То ваъда қилинган кунга йўлиққунларича (хоҳлаганларига) шўнғийверсинлар ва ўйнайверсинлар.

يَوۡمَ يَخۡرُجُونَ مِنَ ٱلۡأَجۡدَاثِ سِرَاعٗا كَأَنَّهُمۡ إِلَىٰ نُصُبٖ يُوفِضُونَ ٤٣

У кунда худди санамлар(ибодати)га шошганларидек, қабрларидан шошиб чиқурлар.

خَٰشِعَةً أَبۡصَٰرُهُمۡ تَرۡهَقُهُمۡ ذِلَّةٞۚ ذَٰلِكَ ٱلۡيَوۡمُ ٱلَّذِي كَانُواْ يُوعَدُونَ ٤٤

Кўзлари қўрқинчга тўлган, ўзларини хорлик қоплаган ҳолда турурлар. Бу ўша, уларга ваъда қилинган кундур. ⁴