Sureja Al-Ma'arij المعارج

سَأَلَ سَآئِلُۢ بِعَذَابٖ وَاقِعٖ ١

Sa'ala sā'ilu bi'adhābin wāqi'

Dikush kërkoi një dënim të shpejtë.³⁸⁰

لِّلۡكَٰفِرِينَ لَيۡسَ لَهُۥ دَافِعٞ ٢

Llil-kāfirīna laysa lahū dāfi'

Për jobesimtarët askush nuk mund ta ndalojë atë (dënim),

مِّنَ ٱللَّهِ ذِي ٱلۡمَعَارِجِ ٣

Mminallāhi dhil-ma'ārij

(që vjen) nga Allahu, Zoti i Rrugëve të Ngjitjes³⁸¹.

تَعۡرُجُ ٱلۡمَلَٰٓئِكَةُ وَٱلرُّوحُ إِلَيۡهِ فِي يَوۡمٖ كَانَ مِقۡدَارُهُۥ خَمۡسِينَ أَلۡفَ سَنَةٖ ٤

Ta'rujul-malā'ikatu war-rūhu ilayhi fī yawmin kāna miqdāruhū khamsīna alfa sanah

Tek Ai ngjiten engjëjt dhe Shpirti (Xhebraili), në një ditë që zgjat sa pesëdhjetë mijë vjet.

فَٱصۡبِرۡ صَبۡرٗا جَمِيلًا ٥

Fasbir sabran jamīlā

Prandaj, duro, me durim të hijshëm.

إِنَّهُمۡ يَرَوۡنَهُۥ بَعِيدٗا ٦

Innahum yarawnahū ba'īdā

Ata e mendojnë atë (dënim) të largët,

وَنَرَىٰهُ قَرِيبٗا ٧

Wanarāhu qarībā

kurse Ne e shohim të afërt.

يَوۡمَ تَكُونُ ٱلسَّمَآءُ كَٱلۡمُهۡلِ ٨

Yawma takūnus-samā'u kal-muhl

Atë Ditë qielli do të bëhet si llumi i vajit

وَتَكُونُ ٱلۡجِبَالُ كَٱلۡعِهۡنِ ٩

Watakūnul-jibālu kal-'ihn

e malet do të bëhen si lesh i shprishur,

وَلَا يَسۡـَٔلُ حَمِيمٌ حَمِيمٗا ١٠

Walā yas'alu hamīmun hamīmā

Shoku s’do të pyesë për të shokun,

يُبَصَّرُونَهُمۡۚ يَوَدُّ ٱلۡمُجۡرِمُ لَوۡ يَفۡتَدِي مِنۡ عَذَابِ يَوۡمِئِذِۭ بِبَنِيهِ ١١

Yubassarūnahum yawaddul-mujrimu law yaftadī min 'adhābi yawmi'idhi bibanīh

edhe pse do të vihen të shohin njëri-tjetrin. Për të liruar veten nga dënimi i asaj dite, fajtori do të sakrifikonte me gjithë qejf fëmijët e vet,

وَصَٰحِبَتِهِۦ وَأَخِيهِ ١٢

Wasāhibatihī wa akhīh

edhe gruan, edhe vëllanë e vet,

وَفَصِيلَتِهِ ٱلَّتِي تُـٔۡوِيهِ ١٣

Wafasīlatihil-latī tu'wīh

edhe farefisin, që i gjendej pranë (ne jetën e Tokës),

وَمَن فِي ٱلۡأَرۡضِ جَمِيعٗا ثُمَّ يُنجِيهِ ١٤

Waman fil-ardi jamī'an thumma yunjīh

si dhe të gjithë ata që gjenden në faqe të Tokës, nëse kjo do të mund ta shpëtonte.

كَلَّآۖ إِنَّهَا لَظَىٰ ١٥

Kallā innahā lazā

Por jo, (fajtori do të hidhet në zjarr)! Ai është zjarr flakërues,

نَزَّاعَةٗ لِّلشَّوَىٰ ١٦

Nazzā'atal lish-shawā

që e shkul (dhe e djeg) krejtësisht skalpin e kokës.

تَدۡعُواْ مَنۡ أَدۡبَرَ وَتَوَلَّىٰ ١٧

Tad'ū man adbara watawallā

Ai thërret këdo që (i) ka kthyer shpinën e (i) është larguar (besimit),

وَجَمَعَ فَأَوۡعَىٰٓ ١٨

Wajama'a fa aw'ā

dhe që ka grumbulluar (pasuri) dhe e ka fshehur.

۞ إِنَّ ٱلۡإِنسَٰنَ خُلِقَ هَلُوعًا ١٩

Innal-insāna khuliqa halū'ā

Vërtet që njeriu është krijuar i paqëndrueshëm:

إِذَا مَسَّهُ ٱلشَّرُّ جَزُوعٗا ٢٠

Idhā massahush-sharru jazū'ā

kur atë e godet e keqja, ai ligështohet fort,

وَإِذَا مَسَّهُ ٱلۡخَيۡرُ مَنُوعًا ٢١

Wa idhā massahul-khayru manū'ā

por, kur i bie e mira, ai bëhet koprrac.

إِلَّا ٱلۡمُصَلِّينَ ٢٢

Illal-musallīn

Përjashtim bëjnë ata që falen,

ٱلَّذِينَ هُمۡ عَلَىٰ صَلَاتِهِمۡ دَآئِمُونَ ٢٣

Alladhīna hum 'alā salātihim dā'imūn

e që janë të vazhdueshëm në faljet e tyre;

وَٱلَّذِينَ فِيٓ أَمۡوَٰلِهِمۡ حَقّٞ مَّعۡلُومٞ ٢٤

Walladhīna fī amwālihim haqqum ma'lūm

e që caktojnë një pjesë të pasurisë së tyre

لِّلسَّآئِلِ وَٱلۡمَحۡرُومِ ٢٥

Llis-sā'ili wal-mahrūm

për lypësin dhe për nevojtarin;

وَٱلَّذِينَ يُصَدِّقُونَ بِيَوۡمِ ٱلدِّينِ ٢٦

Walladhīna yusaddiqūna biyawmid-dīn

e që besojnë në Ditën e Llogarisë (Gjykimit);

وَٱلَّذِينَ هُم مِّنۡ عَذَابِ رَبِّهِم مُّشۡفِقُونَ ٢٧

Walladhīna hum min 'adhābi rabbihim mushfiqūn

e që frikësohen nga dënimi i Zotit të tyre,

إِنَّ عَذَابَ رَبِّهِمۡ غَيۡرُ مَأۡمُونٖ ٢٨

Inna 'adhāba rabbihim ghayru ma'mūn

- vërtet që askush nuk është i sigurt prej dënimit të Zotit të vet -;

وَٱلَّذِينَ هُمۡ لِفُرُوجِهِمۡ حَٰفِظُونَ ٢٩

Walladhīna hum lifurūjihim hāfizūn

e që e ruajnë nderin e tyre (nga marrëdhëniet e jashtëligjshme),

إِلَّا عَلَىٰٓ أَزۡوَٰجِهِمۡ أَوۡ مَا مَلَكَتۡ أَيۡمَٰنُهُمۡ فَإِنَّهُمۡ غَيۡرُ مَلُومِينَ ٣٠

Illā 'alā azwājihim aw mā malakat aymānuhum fa innahum ghayru malūmīn

përveçse ndaj bashkëshorteve dhe skllaveve të veta - në këtë rast nuk meritojnë qortim,

فَمَنِ ٱبۡتَغَىٰ وَرَآءَ ذَٰلِكَ فَأُوْلَٰٓئِكَ هُمُ ٱلۡعَادُونَ ٣١

Famanibtaghā warā'a dhālika fa ulā'ika humul-'ādūn

por kush kërkon jashtë këtyre caqeve, pikërisht ata janë shkelësit -;

وَٱلَّذِينَ هُمۡ لِأَمَٰنَٰتِهِمۡ وَعَهۡدِهِمۡ رَٰعُونَ ٣٢

Walladhīna hum li amānātihim wa'ahdihim rā'ūn

e që i ruajnë amanetet dhe i plotësojnë besëlidhjet e tyre;

وَٱلَّذِينَ هُم بِشَهَٰدَٰتِهِمۡ قَآئِمُونَ ٣٣

Walladhīna hum bishahādātihim qā'imūn

e që gjithnjë dëshmojnë drejt;

وَٱلَّذِينَ هُمۡ عَلَىٰ صَلَاتِهِمۡ يُحَافِظُونَ ٣٤

Walladhīna hum 'alā salātihim yuhāfizūn

e që i falin namazet rregullisht.

أُوْلَٰٓئِكَ فِي جَنَّٰتٖ مُّكۡرَمُونَ ٣٥

Ulā'ika fī jannātim mukramūn

Pikërisht ata do të jenë të nderuar në kopshtet e Xhenetit.

فَمَالِ ٱلَّذِينَ كَفَرُواْ قِبَلَكَ مُهۡطِعِينَ ٣٦

Famālil-ladhīna kafarū qibalaka muhti'īn

Ç’është kështu me jobesimtarët, që nxitojnë drejt teje

عَنِ ٱلۡيَمِينِ وَعَنِ ٱلشِّمَالِ عِزِينَ ٣٧

'Anil-yamīni wa'anish-shimāli 'izīn

djathtas e majtas, grupe-grupe?!

أَيَطۡمَعُ كُلُّ ٱمۡرِيٕٖ مِّنۡهُمۡ أَن يُدۡخَلَ جَنَّةَ نَعِيمٖ ٣٨

Ayatma'u kullumriy'im minhum an yudkhala jannata na'īm

A mos çdonjëri prej tyre shpreson të hyjë në Kopshtin e Lumturisë?

كَلَّآۖ إِنَّا خَلَقۡنَٰهُم مِّمَّا يَعۡلَمُونَ ٣٩

Kallā innā khalaqnāhum mimmā ya'lamūn

Kurrsesi! Vërtet që ata e dinë nga çfarë i kemi krijuar!

فَلَآ أُقۡسِمُ بِرَبِّ ٱلۡمَشَٰرِقِ وَٱلۡمَغَٰرِبِ إِنَّا لَقَٰدِرُونَ ٤٠

Falā uqsimu birabbil-mashāriqi wal-maghāribi innā laqādirūn

Betohem për Zotin e lindjeve dhe të perëndimeve, që Ne jemi të Zotë

عَلَىٰٓ أَن نُّبَدِّلَ خَيۡرٗا مِّنۡهُمۡ وَمَا نَحۡنُ بِمَسۡبُوقِينَ ٤١

'Alā an nubaddila khayram minhum wamā nahnu bimasbūqīn

t’i ndërrojmë ata me njerëz më të mirë se ata dhe askush nuk na pengon dot.

فَذَرۡهُمۡ يَخُوضُواْ وَيَلۡعَبُواْ حَتَّىٰ يُلَٰقُواْ يَوۡمَهُمُ ٱلَّذِي يُوعَدُونَ ٤٢

Fadharhum yakhūdū wayal'abū hattā yulāqū yawmahumul-ladhī yū'adūn

Andaj, lëri ata të zbaviten me gjëra të kota dhe të luajnë derisa të përballen me Ditën e tyre që u është premtuar,

يَوۡمَ يَخۡرُجُونَ مِنَ ٱلۡأَجۡدَاثِ سِرَاعٗا كَأَنَّهُمۡ إِلَىٰ نُصُبٖ يُوفِضُونَ ٤٣

Yawma yakhrujūna minal-ajdāthi sirā'an ka annahum ilā nusubin yūfidūn

Ditën, në të cilën do të dalin nga varrezat duke vrapuar, sikur të ishin duke nxituar drejt një altari,

خَٰشِعَةً أَبۡصَٰرُهُمۡ تَرۡهَقُهُمۡ ذِلَّةٞۚ ذَٰلِكَ ٱلۡيَوۡمُ ٱلَّذِي كَانُواْ يُوعَدُونَ ٤٤

Khāshi'atan absāruhum tarhaquhum dhillatun dhālikal-yawmul-ladhī kānū yū'adūn

me shikim të frikësuar e të kapluar nga poshtërimi. Ajo është Dita që u është premtuar atyre!