Sureja An-Nazi'at النازعات

وَٱلنَّٰزِعَٰتِ غَرۡقٗا ١

Wan-nāzi'āti gharqā

Për ata (engjëj) që marrin me forcë,³⁸⁹

وَٱلنَّٰشِطَٰتِ نَشۡطٗا ٢

Wan-nāshitāti nashtā

për ata që marrin butësisht,³⁹⁰

وَٱلسَّٰبِحَٰتِ سَبۡحٗا ٣

Was-sābihāti sabhā

për ata që notojnë në hapësirë,

فَٱلسَّٰبِقَٰتِ سَبۡقٗا ٤

Fas-sābiqāti sabqā

për ata që nxitojnë,³⁹¹

فَٱلۡمُدَبِّرَٰتِ أَمۡرٗا ٥

Fal-mudabbirāti amrā

dhe për ata që i rregullojnë punët!³⁹²

يَوۡمَ تَرۡجُفُ ٱلرَّاجِفَةُ ٦

Yawma tarjufur-rājifah

Ditën kur do të dridhet gjithçka nga ushtima (që lajmëron Kiametin),

تَتۡبَعُهَا ٱلرَّادِفَةُ ٧

Tatba'uhar-rādifah

e cila do ta ndiqet nga një e dytë,

قُلُوبٞ يَوۡمَئِذٖ وَاجِفَةٌ ٨

Qulūbun yawma'idhin wājifah

disa zemra do të jenë të mbushura me tmerr

أَبۡصَٰرُهَا خَٰشِعَةٞ ٩

Absāruhā khāshi'ah

e shikimet e tyre do të bien përdhe.

يَقُولُونَ أَءِنَّا لَمَرۡدُودُونَ فِي ٱلۡحَافِرَةِ ١٠

Yaqūlūna a'innā lamardūdūna fil-hāfirah

Ata thonë: “Vallë, vërtet do të rikthehemi në jetë?!

أَءِذَا كُنَّا عِظَٰمٗا نَّخِرَةٗ ١١

A'idhā kunnā 'izāman nakhirah

A thua, edhe kur të bëhemi eshtra të thërrmuara?!”

قَالُواْ تِلۡكَ إِذٗا كَرَّةٌ خَاسِرَةٞ ١٢

Qālū tilka idhan karratun khāsirah

Dhe thonë: “Po qe kështu, atëherë ky kthim do të jetë humbje (për ne)!”

فَإِنَّمَا هِيَ زَجۡرَةٞ وَٰحِدَةٞ ١٣

Fa innamā hiya zajratun wāhidah

Por, ajo do të jetë veç një fryrje e vetme (e Surit)

فَإِذَا هُم بِٱلسَّاهِرَةِ ١٤

Fa idhā hum bis-sāhirah

dhe ata përnjëherësh do të brofin (të ringjallur).

هَلۡ أَتَىٰكَ حَدِيثُ مُوسَىٰٓ ١٥

Hal atāka hadīthu mūsā

A e ke dëgjuar (o Muhamed) historinë e Musait?

إِذۡ نَادَىٰهُ رَبُّهُۥ بِٱلۡوَادِ ٱلۡمُقَدَّسِ طُوًى ١٦

Idh nādāhu rabbuhū bil-wādil-muqaddasi tuwā

Zoti i tij e thirri në luginën e shenjtë të Tuvas dhe i tha:

ٱذۡهَبۡ إِلَىٰ فِرۡعَوۡنَ إِنَّهُۥ طَغَىٰ ١٧

Idhhab ilā fir'awna innahū taghā

“Shko te Faraoni, se ai, me të vërtetë, ka kaluar çdo kufi;

فَقُلۡ هَل لَّكَ إِلَىٰٓ أَن تَزَكَّىٰ ١٨

Faqul hal laka ilā an tazakkā

dhe thuaji: “A do ta pastrosh veten,

وَأَهۡدِيَكَ إِلَىٰ رَبِّكَ فَتَخۡشَىٰ ١٩

Wa ahdiyaka ilā rabbika fatakhshā

dhe të të udhëzoj te Zoti yt, që t’i frikësohesh?”

فَأَرَىٰهُ ٱلۡأٓيَةَ ٱلۡكُبۡرَىٰ ٢٠

Fa arāhul-āyatal-kubrā

Musai ia tregoi mrekullinë më të madhe,

فَكَذَّبَ وَعَصَىٰ ٢١

Fakaddhaba wa'asā

por ai (Faraoni) e mohoi dhe e kundërshtoi.

ثُمَّ أَدۡبَرَ يَسۡعَىٰ ٢٢

Thumma adbara yas'ā

Pastaj i ktheu shpinën, duke u përpjekur (kundër së vërtetës)

فَحَشَرَ فَنَادَىٰ ٢٣

Fahashara fanādā

dhe tuboi njerëzit e u deklaroi:

فَقَالَ أَنَا۠ رَبُّكُمُ ٱلۡأَعۡلَىٰ ٢٤

Faqāla ana rabbukumul-a'lā

“Unë jam zoti juaj më i lartë!”

فَأَخَذَهُ ٱللَّهُ نَكَالَ ٱلۡأٓخِرَةِ وَٱلۡأُولَىٰٓ ٢٥

Fa akhadhahullāhu nakālal-ākhirati wal-ūlā

Prandaj Allahu e goditi atë me dënim në jetën tjetër dhe në këtë jetë.

إِنَّ فِي ذَٰلِكَ لَعِبۡرَةٗ لِّمَن يَخۡشَىٰٓ ٢٦

Inna fī dhālika la'ibratal liman yakhshā

Kjo është këshillë për ata që i frikësohen Allahut.

ءَأَنتُمۡ أَشَدُّ خَلۡقًا أَمِ ٱلسَّمَآءُۚ بَنَىٰهَا ٢٧

A'antum ashaddu khalqan amis-samā'u banāhā

Cili është më i vështirë: krijimi i juaj apo i qiellit, të cilin Ai e ndërtoi,

رَفَعَ سَمۡكَهَا فَسَوَّىٰهَا ٢٨

Rafa'a samkahā fasawwāhā

ia ngriti lart kupën dhe e përsosi.

وَأَغۡطَشَ لَيۡلَهَا وَأَخۡرَجَ ضُحَىٰهَا ٢٩

Wa aghtasha laylahā wa akhraja duhāhā

Netët i bëri të errëta, kurse ditët të ndritshme.

وَٱلۡأَرۡضَ بَعۡدَ ذَٰلِكَ دَحَىٰهَآ ٣٠

Wal-arda ba'da dhālika dahāhā

Pastaj e shtriu rrafsh Tokën,

أَخۡرَجَ مِنۡهَا مَآءَهَا وَمَرۡعَىٰهَا ٣١

Akhraja minhā mā'ahā wamar'āhā

dhe, nga ajo nxori ujërat dhe bëri kullotat,

وَٱلۡجِبَالَ أَرۡسَىٰهَا ٣٢

Wal-jibāla arsāhā

kurse malet i bëri të patundshme,

مَتَٰعٗا لَّكُمۡ وَلِأَنۡعَٰمِكُمۡ ٣٣

Matā'al lakum wali'an'āmikum

që t’i gëzoni ju dhe bagëtitë tuaja.

فَإِذَا جَآءَتِ ٱلطَّآمَّةُ ٱلۡكُبۡرَىٰ ٣٤

Fa idhā jā'atit-tāmmatul-kubrā

Kur të arrijë gjëma më e madhe,

يَوۡمَ يَتَذَكَّرُ ٱلۡإِنسَٰنُ مَا سَعَىٰ ٣٥

Yawma yatadhakkarul-insānu mā sa'ā

atë Ditë njeriu do të kujtojë gjithçka që ka bërë

وَبُرِّزَتِ ٱلۡجَحِيمُ لِمَن يَرَىٰ ٣٦

Waburrizatil-jahīmu liman yarā

dhe Zjarri flakërues do t’i tregohet çdokujt që sheh.

فَأَمَّا مَن طَغَىٰ ٣٧

Fa ammā man taghā

Atëherë, ai që ka shkelur gjithçka

وَءَاثَرَ ٱلۡحَيَوٰةَ ٱلدُّنۡيَا ٣٨

Wa ātharal-hayawātad-dunyā

dhe ka parapëlqyer jetën e kësaj bote,

فَإِنَّ ٱلۡجَحِيمَ هِيَ ٱلۡمَأۡوَىٰ ٣٩

Fa innal-jahīma hiyal-ma'wā

sigurisht që do të ketë për strehë Xhehenemin.

وَأَمَّا مَنۡ خَافَ مَقَامَ رَبِّهِۦ وَنَهَى ٱلنَّفۡسَ عَنِ ٱلۡهَوَىٰ ٤٠

Wa ammā man khāfa maqāma rabbihī wanahan-nafsa 'anil-hawā

Kurse ai që i është frikësuar madhërisë së Zotit të tij dhe e ka frenuar veten nga dëshirat,

فَإِنَّ ٱلۡجَنَّةَ هِيَ ٱلۡمَأۡوَىٰ ٤١

Fa innal-jannata hiyal-ma'wā

pa dyshim që do të ketë për strehë Xhenetin.

يَسۡـَٔلُونَكَ عَنِ ٱلسَّاعَةِ أَيَّانَ مُرۡسَىٰهَا ٤٢

Yas'alūnaka 'anis-sā'ati ayyāna mursāhā

Të pyesin ty për Orën (e Kiametit) se kur do të ndodhë.

فِيمَ أَنتَ مِن ذِكۡرَىٰهَآ ٤٣

Fīma anta min dhikrāhā

Çfarë rëndësie ka për ty që ta përmendësh atë?

إِلَىٰ رَبِّكَ مُنتَهَىٰهَآ ٤٤

Ilā rabbika muntahāhā

Tek Zoti yt është fundi i (dijenisë rreth) saj.

إِنَّمَآ أَنتَ مُنذِرُ مَن يَخۡشَىٰهَا ٤٥

Innamā anta mundhiru man yakhshāhā

Ti je vetëm paralajmërues i atyre që i frikësohen asaj.

كَأَنَّهُمۡ يَوۡمَ يَرَوۡنَهَا لَمۡ يَلۡبَثُوٓاْ إِلَّا عَشِيَّةً أَوۡ ضُحَىٰهَا ٤٦

Ka annahum yawma yarawnahā lam yalbathū illā 'ashiyyatan aw duhāhā

Ditën kur do ta shohin atë, (njerëzve) do t’u duket se kanë qëndruar (në Tokë) veç një mbrëmje apo një mëngjes.