سورت النازعات النازعات

وَٱلنَّٰزِعَٰتِ غَرۡقٗا ١

79-1 قسم دى په (ملايكو) راوښكونكو (روحونو د كفارو لره)، راوښكل

وَٱلنَّٰشِطَٰتِ نَشۡطٗا ٢

79-2 او په (ملايكو) اسان راوښكونكو (د مومنانو روحونو لره)، اسان راوښكل

وَٱلسَّٰبِحَٰتِ سَبۡحٗا ٣

79-3 او په تېزو تلونكو (ملايكو)، تېز تلل

فَٱلسَّٰبِقَٰتِ سَبۡقٗا ٤

79-4 پس په وړاندې كېدونكو (ملايكو)، وړاندې كېدل

فَٱلۡمُدَبِّرَٰتِ أَمۡرٗا ٥

79-5 بیا د كار په تدبیر جوړونكو (ملايكو) چې تاسو به خامخا بیا راژوندي كړى شئ)

يَوۡمَ تَرۡجُفُ ٱلرَّاجِفَةُ ٦

79-6 په هغه ورځ چې لړځېدونكې به ولړځېږي

تَتۡبَعُهَا ٱلرَّادِفَةُ ٧

79-7 په دې پسې به راځي ورپسې راتلونكې

قُلُوبٞ يَوۡمَئِذٖ وَاجِفَةٌ ٨

79-8 (د مجرمانو) زړونه به په دغه ورځ كې رپېدونكي (درزېدونكي) وي

أَبۡصَٰرُهَا خَٰشِعَةٞ ٩

79-9 د دغو سترګې به ښكته وي

يَقُولُونَ أَءِنَّا لَمَرۡدُودُونَ فِي ٱلۡحَافِرَةِ ١٠

79-10 دوى به وايي: ایا په رښتیا (او) یقینًا به مونږ ړومبني حالت ته ګرځولى شو (بیا به ژوندي كېږو؟)

أَءِذَا كُنَّا عِظَٰمٗا نَّخِرَةٗ ١١

79-11 ایا كله چې مونږ زاړه رژېدونكي هډوكي شو

قَالُواْ تِلۡكَ إِذٗا كَرَّةٌ خَاسِرَةٞ ١٢

79-12 دوى وویل: دغه (ګرځېدل) به په هغه وخت كې زیانمن ګرځېدل وي

فَإِنَّمَا هِيَ زَجۡرَةٞ وَٰحِدَةٞ ١٣

79-13 پس بېشكه دغه خو بس یوه چغه ده

فَإِذَا هُم بِٱلسَّاهِرَةِ ١٤

79-14 نو ناڅاپه به دوى د ځمكې په مخ وي

هَلۡ أَتَىٰكَ حَدِيثُ مُوسَىٰٓ ١٥

79-15 ایا تا ته د موسٰی خبره راغلې ده

إِذۡ نَادَىٰهُ رَبُّهُۥ بِٱلۡوَادِ ٱلۡمُقَدَّسِ طُوًى ١٦

79-16 كله چې ده ته خپل رب په پاكې دَرې (ناو) ’’طُوٰی‘‘ كې اواز وكړ

ٱذۡهَبۡ إِلَىٰ فِرۡعَوۡنَ إِنَّهُۥ طَغَىٰ ١٧

79-17 ته فرعون ته لاړ شه، بېشكه ده سركشي شروع كړې ده

فَقُلۡ هَل لَّكَ إِلَىٰٓ أَن تَزَكَّىٰ ١٨

79-18 نو ته (ورته) ووایه: ایا ته دا خوښوې چې ته پاك شې

وَأَهۡدِيَكَ إِلَىٰ رَبِّكَ فَتَخۡشَىٰ ١٩

79-19 او دا چې زه تا ته ستا د رب په طرف ښوونه وكړم، پس چې ته ووېرېږې

فَأَرَىٰهُ ٱلۡأٓيَةَ ٱلۡكُبۡرَىٰ ٢٠

79-20 نو ده (موسٰی) دغه (فرعون) ته تر ټولو لویه نښه وښودله

فَكَذَّبَ وَعَصَىٰ ٢١

79-21 نو ده تكذيب وكړ او نافراني يې وكړه

ثُمَّ أَدۡبَرَ يَسۡعَىٰ ٢٢

79-22 بيا يې شا كړه (او) په ډېره بيړه سره لاړ

فَحَشَرَ فَنَادَىٰ ٢٣

79-23 نو ده (جادوګر) راجمع كړل، پس اواز يې وكړ

فَقَالَ أَنَا۠ رَبُّكُمُ ٱلۡأَعۡلَىٰ ٢٤

79-24 نو ويې ويل:زه ستاسو رب یم، تر ټولو اوچت (رب)

فَأَخَذَهُ ٱللَّهُ نَكَالَ ٱلۡأٓخِرَةِ وَٱلۡأُولَىٰٓ ٢٥

79-25 نو دى الله راونیوه په عذاب د اخرت او دنیا سره

إِنَّ فِي ذَٰلِكَ لَعِبۡرَةٗ لِّمَن يَخۡشَىٰٓ ٢٦

79-26 بېشكه په دغه (غرقولو او سوځولو) كې یقینًا د هغه چا لپاره عبرت دى چې (له الله نه) وېرېږي

ءَأَنتُمۡ أَشَدُّ خَلۡقًا أَمِ ٱلسَّمَآءُۚ بَنَىٰهَا ٢٧

79-27 ایا تاسو د پیدا كولو په لحاظ ډېر سخت یئ، یا كه اسمان، دغه هغه (الله) جوړ كړى دى

رَفَعَ سَمۡكَهَا فَسَوَّىٰهَا ٢٨

79-28 د ده چت يې اوچت كړى دى، نو دغه يې ښه برابر جوړ كړى دى

وَأَغۡطَشَ لَيۡلَهَا وَأَخۡرَجَ ضُحَىٰهَا ٢٩

79-29 او د ده شپه يې توره تیاره كړې ده او د ده رڼا يې راوېستلې ده

وَٱلۡأَرۡضَ بَعۡدَ ذَٰلِكَ دَحَىٰهَآ ٣٠

79-30 او ځمكه يې له ده نه وروسته غوړولې ده

أَخۡرَجَ مِنۡهَا مَآءَهَا وَمَرۡعَىٰهَا ٣١

79-31 ده له دغې (ځمكې) نه د دې اوبه او د دې واښه رااېستلي دي

وَٱلۡجِبَالَ أَرۡسَىٰهَا ٣٢

79-32 او غرونو لره، ده دغه محكم كړي دي

مَتَٰعٗا لَّكُمۡ وَلِأَنۡعَٰمِكُمۡ ٣٣

79-33 ستاسو او ستاسو د څاریو د فايدې لپاره

فَإِذَا جَآءَتِ ٱلطَّآمَّةُ ٱلۡكُبۡرَىٰ ٣٤

79-34 نو كله چې تر ټولو لویه بلا (قیامت) راشي

يَوۡمَ يَتَذَكَّرُ ٱلۡإِنسَٰنُ مَا سَعَىٰ ٣٥

79-35 په هغه ورځ چې انسان به هغه څه یادوي چې ده كړي وي

وَبُرِّزَتِ ٱلۡجَحِيمُ لِمَن يَرَىٰ ٣٦

79-36 او دوزخ به هغه چا ته څرګند كړى شي چې يې ویني

فَأَمَّا مَن طَغَىٰ ٣٧

79-37 نو هر چې هغه څوك دى چې سركشي يې كړې وي

وَءَاثَرَ ٱلۡحَيَوٰةَ ٱلدُّنۡيَا ٣٨

79-38 او دنيايي ژوند ته يې ترجیح وركړې وي

فَإِنَّ ٱلۡجَحِيمَ هِيَ ٱلۡمَأۡوَىٰ ٣٩

79-39 نو بېشكه چې هم دا دوزخ (د ده) استوګنه ده

وَأَمَّا مَنۡ خَافَ مَقَامَ رَبِّهِۦ وَنَهَى ٱلنَّفۡسَ عَنِ ٱلۡهَوَىٰ ٤٠

79-40 او هر چې هغه څوك دى چې د خپل رب په وړاندې له ودرېدلو نه وېرېدلى وي او نفس (ځان) يې له خواهشاتو نه منع كړى وي

فَإِنَّ ٱلۡجَنَّةَ هِيَ ٱلۡمَأۡوَىٰ ٤١

79-41 نو بېشكه چې هم دا جنت (د ده) استوګنه ده

يَسۡـَٔلُونَكَ عَنِ ٱلسَّاعَةِ أَيَّانَ مُرۡسَىٰهَا ٤٢

79-42 (اى نبي!) دوى له تا نه د قیامت په باره كې پوښتنه كوي چې د ده واقع كېدل به كله وي

فِيمَ أَنتَ مِن ذِكۡرَىٰهَآ ٤٣

79-43 ته د ده له یاده (علمه) په څه كې يې

إِلَىٰ رَبِّكَ مُنتَهَىٰهَآ ٤٤

79-44 خاص ستا رب ته د دغه (قيامت) انتها ده

إِنَّمَآ أَنتَ مُنذِرُ مَن يَخۡشَىٰهَا ٤٥

79-45 بېشكه ته خو يواځې د هغه چا وېروونكى يې چې له ده (قیامت) نه وېرېږي

كَأَنَّهُمۡ يَوۡمَ يَرَوۡنَهَا لَمۡ يَلۡبَثُوٓاْ إِلَّا عَشِيَّةً أَوۡ ضُحَىٰهَا ٤٦

79-46 ګویاكې دوى به په هغې ورځې كې چې دوى دغه (قیامت) وویني (داسې به وي لكه چې) دوى (په دنیا، یا په قبر كې) نه دي ایسار شوي مګر د ورځې اخر، یا څاښت