Gaşiye Suresi الغاشية

هَلۡ أَتَىٰكَ حَدِيثُ ٱلۡغَٰشِيَةِ ١

Hal atâka hadîsul-ğâşiyah

(Rasûlüm!) Dehşeti her şeyi kaplayan kıyametin haberi sana geldi mi?

وُجُوهٞ يَوۡمَئِذٍ خَٰشِعَةٌ ٢

Vucûhun yavma'izin hâşi'ah

O gün birtakım yüzler zelildir,

عَامِلَةٞ نَّاصِبَةٞ ٣

'Âmilatun nâsibah

durmadan çalışır, (fakat boşuna) yorulur,

تَصۡلَىٰ نَارًا حَامِيَةٗ ٤

Taslâ nâran hâmiyah

kızgın ateşe girer.

تُسۡقَىٰ مِنۡ عَيۡنٍ ءَانِيَةٖ ٥

Tuskâ min 'aynin âniyah

Onlara kaynar su pınarından içirilir.

لَّيۡسَ لَهُمۡ طَعَامٌ إِلَّا مِن ضَرِيعٖ ٦

Llaysa lahum ta'âmun illâ min darî'

Onlar için kuru dikenden başka yemek yoktur,

لَّا يُسۡمِنُ وَلَا يُغۡنِي مِن جُوعٖ ٧

Llâ yusminu valâ yuğnî min cû'

o ise ne besler ne de açlığı giderir.

وُجُوهٞ يَوۡمَئِذٖ نَّاعِمَةٞ ٨

Vucûhun yavma'izin nâ'imah

O gün bir takım yüzler de vardır ki, mutludurlar,

لِّسَعۡيِهَا رَاضِيَةٞ ٩

Llisa'yihâ râdiyah

(dünyadaki) çabalarından hoşnut olmuşlardır,

فِي جَنَّةٍ عَالِيَةٖ ١٠

Fî cannatin 'âliyah

yüce bir cennettedirler.

لَّا تَسۡمَعُ فِيهَا لَٰغِيَةٗ ١١

Llâ tasma'u fîhâ lâğiyah

Orada boş bir söz işitmezler.

فِيهَا عَيۡنٞ جَارِيَةٞ ١٢

Fîhâ 'aynun câriyah

Orada (cennette) devamlı akan bir pınar,

فِيهَا سُرُرٞ مَّرۡفُوعَةٞ ١٣

Fîhâ sururum marfû'ah

orada yükseltilmiş tahtlar,

وَأَكۡوَابٞ مَّوۡضُوعَةٞ ١٤

Va akvâbum mavdû'ah

konulmuş kadehler,

وَنَمَارِقُ مَصۡفُوفَةٞ ١٥

Vanamâriku masfûfah

sıra sıra dizilmiş yastıklar,

وَزَرَابِيُّ مَبۡثُوثَةٌ ١٦

Vazarâbiyyu mabsûsah

serilmiş halılar vardır.

أَفَلَا يَنظُرُونَ إِلَى ٱلۡإِبِلِ كَيۡفَ خُلِقَتۡ ١٧

Afalâ yanzurûna ilal-ibili kayfa hulikat

(İnsanlar) devenin nasıl yaratıldığına, bir bakmazlar mı?

وَإِلَى ٱلسَّمَآءِ كَيۡفَ رُفِعَتۡ ١٨

Va ilas-samâ'i kayfa rufi'at

Göğün nasıl yükseltildiğine, bir bakmazlar mı?

وَإِلَى ٱلۡجِبَالِ كَيۡفَ نُصِبَتۡ ١٩

Va ilal-cibâli kayfa nusibat

Dağların nasıl dikildiğine, bir bakmazlar mı?

وَإِلَى ٱلۡأَرۡضِ كَيۡفَ سُطِحَتۡ ٢٠

Va ilal-ardi kayfa sutihat

Yeryüzünün nasıl yayıldığına bir bakmazlar mı?

فَذَكِّرۡ إِنَّمَآ أَنتَ مُذَكِّرٞ ٢١

Fazakkir innamâ anta muzakkir

O halde (Rasûlüm!) öğüt ver. Sen ancak öğüt vericisin.

لَّسۡتَ عَلَيۡهِم بِمُصَيۡطِرٍ ٢٢

Llasta 'alayhim bimusaytir

Onların üzerinde bir zorba değilsin.

إِلَّا مَن تَوَلَّىٰ وَكَفَرَ ٢٣

Illâ man tavallâ vakafar

Ancak yüz çevirip inkâr edene gelince,

فَيُعَذِّبُهُ ٱللَّهُ ٱلۡعَذَابَ ٱلۡأَكۡبَرَ ٢٤

Fayu'azzibuhullâhul-'azâbal-akbar

işte öylesini Allah en büyük azap ile cezalandırır.

إِنَّ إِلَيۡنَآ إِيَابَهُمۡ ٢٥

Inna ilaynâ iyâbahum

Şüphesiz onların dönüşü sadece bizedir.

ثُمَّ إِنَّ عَلَيۡنَا حِسَابَهُم ٢٦

Summa inna 'alaynâ hisâbahum

Sonra onların sorguya çekilmesi de sadece bize aittir.