Sureja Al-Qiyamah القيامة

لَآ أُقۡسِمُ بِيَوۡمِ ٱلۡقِيَٰمَةِ ١

Lā uqsimu biyawmil-qiyāmah

Betohem në Ditën e Kiametit!

وَلَآ أُقۡسِمُ بِٱلنَّفۡسِ ٱللَّوَّامَةِ ٢

Walā uqsimu bin-nafsil-lawwāmah

Betohem në shpirtin qortues!

أَيَحۡسَبُ ٱلۡإِنسَٰنُ أَلَّن نَّجۡمَعَ عِظَامَهُۥ ٣

Ayahsabul-insānu allan najma'a 'izāmah

A mendon njeriu se nuk do të mund t’i mbledhim eshtrat e tij?!

بَلَىٰ قَٰدِرِينَ عَلَىٰٓ أَن نُّسَوِّيَ بَنَانَهُۥ ٤

Balā qādirīna 'alā an nusawwiya banānah

Po, si jo! Ne jemi të Zotë t’ia ribëjmë bashkë me përsosmëri edhe majat e gishtave të tij.

بَلۡ يُرِيدُ ٱلۡإِنسَٰنُ لِيَفۡجُرَ أَمَامَهُۥ ٥

Bal yurīdul-insānu liyafjura amāmah

Por njeriu dëshiron të gabojë sa të jetë gjallë

يَسۡـَٔلُ أَيَّانَ يَوۡمُ ٱلۡقِيَٰمَةِ ٦

Yas'alu ayyāna yawmul-qiyāmah

dhe pyet: “Kur do të jetë Dita e Kiametit?”

فَإِذَا بَرِقَ ٱلۡبَصَرُ ٧

Fa idhā bariqal-basar

Por, kur sytë t’i verbohen

وَخَسَفَ ٱلۡقَمَرُ ٨

Wakhasafal-qamar

dhe të zihet Hëna

وَجُمِعَ ٱلشَّمۡسُ وَٱلۡقَمَرُ ٩

Wajumi'ash-shamsu wal-qamar

dhe Dielli e Hëna të bashkohen,

يَقُولُ ٱلۡإِنسَٰنُ يَوۡمَئِذٍ أَيۡنَ ٱلۡمَفَرُّ ١٠

Yaqūlul-insānu yawma'idhin aynal-mafarr

atë ditë njeriu do të thotë: “Ku të iki?”

كَلَّا لَا وَزَرَ ١١

Kallā lā wazar

Askund! S’ka strehë!

إِلَىٰ رَبِّكَ يَوۡمَئِذٍ ٱلۡمُسۡتَقَرُّ ١٢

Ilā rabbika yawma'idhinil-mustaqarr

Atë ditë, streha është te Zoti yt.

يُنَبَّؤُاْ ٱلۡإِنسَٰنُ يَوۡمَئِذِۭ بِمَا قَدَّمَ وَأَخَّرَ ١٣

Yunabba'ul-insānu yawma'idhi bimā qaddama wa akkhar

Atë ditë, njeriu do të vihet në dijeni për veprat që ka bërë dhe për ato që ka lënë pa bërë.

بَلِ ٱلۡإِنسَٰنُ عَلَىٰ نَفۡسِهِۦ بَصِيرَةٞ ١٤

Balil-insānu 'alā nafsihī basīrah

Po, vërtet që njeriu do të dëshmojë kundër vetvetes,

وَلَوۡ أَلۡقَىٰ مَعَاذِيرَهُۥ ١٥

Walaw alqā ma'ādhīrah

edhe sikur të paraqesë shfajësimet e veta.

لَا تُحَرِّكۡ بِهِۦ لِسَانَكَ لِتَعۡجَلَ بِهِۦٓ ١٦

Lā tuharrik bihī lisānaka lita'jala bih

Mos nxito (o Muhamed) në leximin e Kuranit me gjuhën tënde!³⁸²

إِنَّ عَلَيۡنَا جَمۡعَهُۥ وَقُرۡءَانَهُۥ ١٧

Inna 'alaynā jam'ahū waqur'ānah

Ne e kemi për detyrë t’i mbledhim pjesët e tij e ta lexojmë atë.

فَإِذَا قَرَأۡنَٰهُ فَٱتَّبِعۡ قُرۡءَانَهُۥ ١٨

Fa idhā qara'nāhu fattabi' qur'ānah

Dhe, kur ta lexojmë atë, ti përcille leximin e tij!

ثُمَّ إِنَّ عَلَيۡنَا بَيَانَهُۥ ١٩

Thumma inna 'alaynā bayānah

Pastaj, e kemi Ne për detyrë ta shpjegojmë.

كَلَّا بَلۡ تُحِبُّونَ ٱلۡعَاجِلَةَ ٢٠

Kallā bal tuhibbūnal-'ājilah

Por ju doni këtë jetë (kalimtare)

وَتَذَرُونَ ٱلۡأٓخِرَةَ ٢١

Watadharūnal-ākhirah

e për jetën tjetër nuk kujtoheni!

وُجُوهٞ يَوۡمَئِذٖ نَّاضِرَةٌ ٢٢

Wujūhun yawma'idhin nādirah

Atë ditë, disa fytyra do të shkëlqejnë

إِلَىٰ رَبِّهَا نَاظِرَةٞ ٢٣

Ilā rabbihā nāzirah

dhe Zotin e tyre do të shohin.

وَوُجُوهٞ يَوۡمَئِذِۭ بَاسِرَةٞ ٢٤

Wawujūhun yawma'idhi bāsirah

Kurse disa fytyra, atë ditë, do të jenë të zymta,

تَظُنُّ أَن يُفۡعَلَ بِهَا فَاقِرَةٞ ٢٥

Tazunnu an yuf'ala bihā fāqirah

duke e ditur se do të pësojnë një fatkeqësi, që të thyen në mes.

كَلَّآ إِذَا بَلَغَتِ ٱلتَّرَاقِيَ ٢٦

Kallā idhā balaghatit-tarāqiy

Por, kur shpirti të vijë në grykë

وَقِيلَ مَنۡۜ رَاقٖ ٢٧

Waqīla man rāq

e të thërrasin “A ka shërues”,

وَظَنَّ أَنَّهُ ٱلۡفِرَاقُ ٢٨

Wazanna annahul-firāq

atëherë, ai (që po vdes) do të bindet se ky është çasti i ndarjes

وَٱلۡتَفَّتِ ٱلسَّاقُ بِٱلسَّاقِ ٢٩

Wal-taffatis-sāqu bis-sāq

dhe këmbët do të ngrijnë³⁸³.

إِلَىٰ رَبِّكَ يَوۡمَئِذٍ ٱلۡمَسَاقُ ٣٠

Ilā rabbika yawma'idhinil-masāq

Atë ditë, ai do të sillet te Zoti yt.

فَلَا صَدَّقَ وَلَا صَلَّىٰ ٣١

Falā saddaqa walā sallā

Ai as nuk besoi dhe as nuk u fal,

وَلَٰكِن كَذَّبَ وَتَوَلَّىٰ ٣٢

Walākin kaddhaba watawallā

por e mohoi të vërtetën dhe ia ktheu kurrizin,

ثُمَّ ذَهَبَ إِلَىٰٓ أَهۡلِهِۦ يَتَمَطَّىٰٓ ٣٣

Thumma dhahaba ilā ahlihī yatamattā

e pastaj shkoi te njerëzit e vet, duke u krenuar.

أَوۡلَىٰ لَكَ فَأَوۡلَىٰ ٣٤

Awlā laka fa awlā

Mjerë për ty! Mjerë për ty!

ثُمَّ أَوۡلَىٰ لَكَ فَأَوۡلَىٰٓ ٣٥

Thumma awlā laka fa awlā

Sërish: Mjerë për ty! Mjerë për ty!

أَيَحۡسَبُ ٱلۡإِنسَٰنُ أَن يُتۡرَكَ سُدًى ٣٦

Ayahsabul-insānu an yutraka sudā

Vallë, a mendon njeriu se do të mbetet pa përgjegjshmëri?

أَلَمۡ يَكُ نُطۡفَةٗ مِّن مَّنِيّٖ يُمۡنَىٰ ٣٧

Alam yaku nutfatam mim maniyyin yumnā

A s’ka qenë një pikë fare që derdhej,

ثُمَّ كَانَ عَلَقَةٗ فَخَلَقَ فَسَوَّىٰ ٣٨

Thumma kāna 'alaqatan fakhalaqa fasawwā

pastaj u bë droçkë gjaku e më pas Allahu e krijoi dhe i dha formë e përmasa të caktuara,

فَجَعَلَ مِنۡهُ ٱلزَّوۡجَيۡنِ ٱلذَّكَرَ وَٱلۡأُنثَىٰٓ ٣٩

Faja'ala minhuz-zawjaynidh-dhakara wal-unthā

e prej tij bëri çiftin: mashkullin e femrën?!

أَلَيۡسَ ذَٰلِكَ بِقَٰدِرٍ عَلَىٰٓ أَن يُحۡـِۧيَ ٱلۡمَوۡتَىٰ ٤٠

Alaysa dhālika biqādirin 'alā an yuhyal-mawtā

Vallë, Ai Krijues, a nuk ka fuqi që t’i ngjallë të vdekurit?!