سورت القيامة القيامة

لَآ أُقۡسِمُ بِيَوۡمِ ٱلۡقِيَٰمَةِ ١

75-1 زه د قیامت په ورځې باندې قسم خورم

وَلَآ أُقۡسِمُ بِٱلنَّفۡسِ ٱللَّوَّامَةِ ٢

75-2 او زه په ډېر ملامت كوونكي نفس باندې قسم خورم

أَيَحۡسَبُ ٱلۡإِنسَٰنُ أَلَّن نَّجۡمَعَ عِظَامَهُۥ ٣

75-3 ایا (كافر) انسان دا ګمان كوي چې مونږ به د ده هډوكي له سره راجمع نه كړو

بَلَىٰ قَٰدِرِينَ عَلَىٰٓ أَن نُّسَوِّيَ بَنَانَهُۥ ٤

75-4 ولې نه! (جمع به يې كړو)، په داسې حال كې چې مونږ په دې قادر یو چې د ده (هډوكي او) د ګوتو بندونه (هم) برابر كړو

بَلۡ يُرِيدُ ٱلۡإِنسَٰنُ لِيَفۡجُرَ أَمَامَهُۥ ٥

75-5 بلكې (كافر) انسان اراده لري چې په خپله مخه (راتلونكې زمانه) كې هم نافرماني وكړي

يَسۡـَٔلُ أَيَّانَ يَوۡمُ ٱلۡقِيَٰمَةِ ٦

75-6 دى تپوس كوي چې د قیامت ورځ به كله وي؟

فَإِذَا بَرِقَ ٱلۡبَصَرُ ٧

75-7 نو كله چې سترګې خړې (سپینې) شي

وَخَسَفَ ٱلۡقَمَرُ ٨

75-8 او سپوږمۍ توره (بې رڼا) شي

وَجُمِعَ ٱلشَّمۡسُ وَٱلۡقَمَرُ ٩

75-9 او لمر او سپوږمۍ سره جمع كړى شي

يَقُولُ ٱلۡإِنسَٰنُ يَوۡمَئِذٍ أَيۡنَ ٱلۡمَفَرُّ ١٠

75-10 نو (كافر) انسان به په دغه وخت كې وايي: د تېښتې ځاى چېرته دى؟

كَلَّا لَا وَزَرَ ١١

75-11 هیڅكله داسې نه ده، هېڅ پناه ځاى نشته

إِلَىٰ رَبِّكَ يَوۡمَئِذٍ ٱلۡمُسۡتَقَرُّ ١٢

75-12 په دغې ورځ كې ځاى د قرار ستا د رب په طرف دى

يُنَبَّؤُاْ ٱلۡإِنسَٰنُ يَوۡمَئِذِۭ بِمَا قَدَّمَ وَأَخَّرَ ١٣

75-13 په دغې ورځ كې به انسان په هغه څه خبر كړى شي چې ده مخكې لېږلي دي او وروسته يې پرېښي دي

بَلِ ٱلۡإِنسَٰنُ عَلَىٰ نَفۡسِهِۦ بَصِيرَةٞ ١٤

75-14 بلكې انسان په خپل ځان باندې ښه دلیل دى

وَلَوۡ أَلۡقَىٰ مَعَاذِيرَهُۥ ١٥

75-15 اګر كه دى خپل عذرونه وړاندې كړي

لَا تُحَرِّكۡ بِهِۦ لِسَانَكَ لِتَعۡجَلَ بِهِۦٓ ١٦

75-16 (اى نبي!) ته خپله ژبه په دې (قرآن) سره مه خوځوه، د دې لپاره چې ته دا په تُندۍ سره حاصل كړې

إِنَّ عَلَيۡنَا جَمۡعَهُۥ وَقُرۡءَانَهُۥ ١٧

75-17 بېشكه پر مونږ باندې د ده جمع كول او د ده لوستل دي

فَإِذَا قَرَأۡنَٰهُ فَٱتَّبِعۡ قُرۡءَانَهُۥ ١٨

75-18 نو كله چې مونږ دى ولولو، نو ته د ده د لوستلو پیروي كوه

ثُمَّ إِنَّ عَلَيۡنَا بَيَانَهُۥ ١٩

75-19 بیا یقینًا زمونږ په ذمه د ده بیانول دي

كَلَّا بَلۡ تُحِبُّونَ ٱلۡعَاجِلَةَ ٢٠

75-20 هیڅكله داسې نه ده بلكې تاسو تادي كوونكې (زر تېرېدونكې فاني كېدونكې دنیا) خوښوئ

وَتَذَرُونَ ٱلۡأٓخِرَةَ ٢١

75-21 او تاسو اخرت پرېږدئ

وُجُوهٞ يَوۡمَئِذٖ نَّاضِرَةٌ ٢٢

75-22 په دغې ورځ كې به څه مخونه تازه روښانه وي

إِلَىٰ رَبِّهَا نَاظِرَةٞ ٢٣

75-23 خپل رب ته به كتونكي وي

وَوُجُوهٞ يَوۡمَئِذِۭ بَاسِرَةٞ ٢٤

75-24 او په دغې ورځ كې به څه مخونه سخت تریو (او سپېره) وي

تَظُنُّ أَن يُفۡعَلَ بِهَا فَاقِرَةٞ ٢٥

75-25 یقین به كوي چې له دوى سره به مَلا ماتوونكى عمل وشي

كَلَّآ إِذَا بَلَغَتِ ٱلتَّرَاقِيَ ٢٦

75-26 داسې نه ده كله چې ساه د ستوني هډوكي ته ورسېږي

وَقِيلَ مَنۡۜ رَاقٖ ٢٧

75-27 او وبه ویل شي: څوك دى دم كوونكى؟

وَظَنَّ أَنَّهُ ٱلۡفِرَاقُ ٢٨

75-28 او دى به یقین وكړي چې بېشكه دغه (وخت د) بېلتون دى

وَٱلۡتَفَّتِ ٱلسَّاقُ بِٱلسَّاقِ ٢٩

75-29 او یوه پنډۍ به له بلې پنډۍ تاوېږي

إِلَىٰ رَبِّكَ يَوۡمَئِذٍ ٱلۡمَسَاقُ ٣٠

75-30 ستا د رب په لوري به دغې ورځ كې ورتله دي

فَلَا صَدَّقَ وَلَا صَلَّىٰ ٣١

75-31 پس ده نه تصدیق وكړ او نه يې لمونځ وكړ

وَلَٰكِن كَذَّبَ وَتَوَلَّىٰ ٣٢

75-32 او لېكن دروغ يې وګاڼه (قرآن) او مخ يې وګرځاوه

ثُمَّ ذَهَبَ إِلَىٰٓ أَهۡلِهِۦ يَتَمَطَّىٰٓ ٣٣

75-33 بیا خپل اهل ته لاړ، په داسې حال كې چې تكبر يې كاوه

أَوۡلَىٰ لَكَ فَأَوۡلَىٰ ٣٤

75-34 تا ته دې هلاكت (او افسوس) وي، پس هلاكت دې وي

ثُمَّ أَوۡلَىٰ لَكَ فَأَوۡلَىٰٓ ٣٥

75-35 بیا دې تا لپاره هلاكت وي، نو هلاكت دې وي

أَيَحۡسَبُ ٱلۡإِنسَٰنُ أَن يُتۡرَكَ سُدًى ٣٦

75-36 ایا(كافر) انسان ګمان كوي چې دى به مهمل (او بې كاره) پرېښودل شي

أَلَمۡ يَكُ نُطۡفَةٗ مِّن مَّنِيّٖ يُمۡنَىٰ ٣٧

75-37 ایا دغه (انسان) د هغې منۍ یو څاڅكى نه و چې تویولى شي

ثُمَّ كَانَ عَلَقَةٗ فَخَلَقَ فَسَوَّىٰ ٣٨

75-38 بیا دى د وینې یوه ټوټه وه، نو دغه (الله دى) پیدا كړ، پس برابر يې كړ

فَجَعَلَ مِنۡهُ ٱلزَّوۡجَيۡنِ ٱلذَّكَرَ وَٱلۡأُنثَىٰٓ ٣٩

75-39 نو له دغې (منۍ) نه يې دوه قسمه پیدا كړل (یعنې) سړى او ښځه

أَلَيۡسَ ذَٰلِكَ بِقَٰدِرٍ عَلَىٰٓ أَن يُحۡـِۧيَ ٱلۡمَوۡتَىٰ ٤٠

75-40 ایا دغه (الله) په دې قادر نه دى چې مړي راژوندي كړي؟