سوره الطارق الطارق

وَٱلسَّمَآءِ وَٱلطَّارِقِ ١

سوگند به آسمان و سوگند به ستارۀ شبگرد.

وَمَآ أَدۡرَىٰكَ مَا ٱلطَّارِقُ ٢

و تو چه می‌دانی که ستارۀ شبگرد چیست؟

ٱلنَّجۡمُ ٱلثَّاقِبُ ٣

[همان] ستارۀ فروزان است.

إِن كُلُّ نَفۡسٖ لَّمَّا عَلَيۡهَا حَافِظٞ ٤

هیچ کس نیست، مگر اینکه نگهبانی [از فرشتگان] بر او[گماشته شده] است.

فَلۡيَنظُرِ ٱلۡإِنسَٰنُ مِمَّ خُلِقَ ٥

انسان باید بنگرد که از چه چیز آفریده شده است:

خُلِقَ مِن مَّآءٖ دَافِقٖ ٦

از یک آب جهنده آفریده شده

يَخۡرُجُ مِنۢ بَيۡنِ ٱلصُّلۡبِ وَٱلتَّرَآئِبِ ٧

که از میان [استخوانِ] پشت [مرد] و سینۀ [زن] بیرون می‌آید.

إِنَّهُۥ عَلَىٰ رَجۡعِهِۦ لَقَادِرٞ ٨

بی‌گمان، الله بر بازگرداندن او [پس از مرگ] تواناست.

يَوۡمَ تُبۡلَى ٱلسَّرَآئِرُ ٩

روزی ‌که [تمام] رازها فاش شود،

فَمَا لَهُۥ مِن قُوَّةٖ وَلَا نَاصِرٖ ١٠

[در آن روز،] انسان هیچ توان و یاوری ندارد.

وَٱلسَّمَآءِ ذَاتِ ٱلرَّجۡعِ ١١

سوگند به آسمان پرباران

وَٱلۡأَرۡضِ ذَاتِ ٱلصَّدۡعِ ١٢

و سوگند به زمینِ پرشکاف [که گیاهان از آن سر برمی‌آورند].

إِنَّهُۥ لَقَوۡلٞ فَصۡلٞ ١٣

[که] بی‌گمان، این قرآن، سخن جداکنندۀ حق از باطل است

وَمَا هُوَ بِٱلۡهَزۡلِ ١٤

و [سخنِ] هزل و بیهوده نیست.

إِنَّهُمۡ يَكِيدُونَ كَيۡدٗا ١٥

آنان [= کافران] پیوسته حیله و نیرنگ می‌کنند

وَأَكِيدُ كَيۡدٗا ١٦

و من [نیز] حیله [و تدبیر] می‌کنم؛

فَمَهِّلِ ٱلۡكَٰفِرِينَ أَمۡهِلۡهُمۡ رُوَيۡدَۢا ١٧

پس به کافران مهلت بده [و] اندکی رهایشان کن [تا غرق گناه باشند].