سوره الأعلى الأعلى

سَبِّحِ ٱسۡمَ رَبِّكَ ٱلۡأَعۡلَى ١

نام پروردگار بلند مرتبه‌ات را به پاکی یاد کن.

ٱلَّذِي خَلَقَ فَسَوَّىٰ ٢

[همان ذاتی] که [انسان را] آفرید و هماهنگ و متعادل ساخت.

وَٱلَّذِي قَدَّرَ فَهَدَىٰ ٣

و [همان] ذاتی‌ که اندازه‌گیری کرد و [به شایستگی آفرید] و سپس هدایت نمود.

وَٱلَّذِيٓ أَخۡرَجَ ٱلۡمَرۡعَىٰ ٤

و [آن] ذاتی‌ که چراگاه را [برای تغذیۀ جانداران] رویانید.

فَجَعَلَهُۥ غُثَآءً أَحۡوَىٰ ٥

سپس آن را خشک و سیاه گردانید.

سَنُقۡرِئُكَ فَلَا تَنسَىٰٓ ٦

ما به زودی [قرآن را] بر تو می‌خوانیم؛ پس تو هرگز [آن را] فراموش نخواهی کرد؛

إِلَّا مَا شَآءَ ٱللَّهُۚ إِنَّهُۥ يَعۡلَمُ ٱلۡجَهۡرَ وَمَا يَخۡفَىٰ ٧

مگر آنچه را که الله بخواهد؛ همانا او آشکار و نهان را می‌داند.

وَنُيَسِّرُكَ لِلۡيُسۡرَىٰ ٨

و آسان‌ترین [راه‌] را برایت فراهم مى‌گردانیم.

فَذَكِّرۡ إِن نَّفَعَتِ ٱلذِّكۡرَىٰ ٩

اگر پند مفید باشد، [مردم را با آیات قرآن] پند ده.

سَيَذَّكَّرُ مَن يَخۡشَىٰ ١٠

به زودی کسی‌ که [از الله] می‌ترسد، پند می‌پذیرد.

وَيَتَجَنَّبُهَا ٱلۡأَشۡقَى ١١

و بدبخت‌ترین [مردم،] از آن دوری می‌گزیند؛

ٱلَّذِي يَصۡلَى ٱلنَّارَ ٱلۡكُبۡرَىٰ ١٢

[همان] کسی‌ که در آتش بزرگ [جهنم] درخواهد آمد،

ثُمَّ لَا يَمُوتُ فِيهَا وَلَا يَحۡيَىٰ ١٣

و در آن [آتش] نه می‌میرد و نه زنده می‌مانَد.

قَدۡ أَفۡلَحَ مَن تَزَكَّىٰ ١٤

یقیناً کسی ‌که خود را [از کفرو گناه] پاک کند، رستگار خواهد شد؛

وَذَكَرَ ٱسۡمَ رَبِّهِۦ فَصَلَّىٰ ١٥

و [نیز کسی که] نام پروردگارش را یاد کند و نماز بگزارد.

بَلۡ تُؤۡثِرُونَ ٱلۡحَيَوٰةَ ٱلدُّنۡيَا ١٦

ولی شما [مردم،] زندگی دنیا را [بر آخرت] ترجیح می‌دهید؛

وَٱلۡأٓخِرَةُ خَيۡرٞ وَأَبۡقَىٰٓ ١٧

در حالی‌ که آخرت، بهتر و پاینده‌تر است.

إِنَّ هَٰذَا لَفِي ٱلصُّحُفِ ٱلۡأُولَىٰ ١٨

به راستی این [پندها] در کتاب‌های آسمانی پیشین [نیز] بود؛

صُحُفِ إِبۡرَٰهِيمَ وَمُوسَىٰ ١٩

کتاب‌های ابراهیم و موسی.