Necm Suresi النجم

وَٱلنَّجۡمِ إِذَا هَوَىٰ ١

Van-nacmi izâ havâ

Battığı zaman yıldıza andolsun ki,

مَا ضَلَّ صَاحِبُكُمۡ وَمَا غَوَىٰ ٢

Mâ dalla sâhibukum vamâ ğavâ

arkadaşınız (Muhammed) sapmadı ve bâtıla inanmadı;

وَمَا يَنطِقُ عَنِ ٱلۡهَوَىٰٓ ٣

Vamâ yantiku 'anil-havâ

o, arzusuna göre de konuşmaz.

إِنۡ هُوَ إِلَّا وَحۡيٞ يُوحَىٰ ٤

In huva illâ vahyun yûhâ

O, kendisine vahyedilen vahiyden başka bir şey değildir.

عَلَّمَهُۥ شَدِيدُ ٱلۡقُوَىٰ ٥

'Allamahû şadîdul-kuvâ

Çünkü onu güçlü kuvvetli ve üstün yaratılışlı biri (Cebrail) öğretti.

ذُو مِرَّةٖ فَٱسۡتَوَىٰ ٦

Zû mirratin fastavâ

Asıl şekliyle doğruldu.

وَهُوَ بِٱلۡأُفُقِ ٱلۡأَعۡلَىٰ ٧

Vahuva bil-ufukil-a'lâ

Sonra en yüksek ufukta iken.

ثُمَّ دَنَا فَتَدَلَّىٰ ٨

Summa danâ fatadallâ

Sonra (Muhammed'e) yaklaştı, derken daha da yaklaştı.

فَكَانَ قَابَ قَوۡسَيۡنِ أَوۡ أَدۡنَىٰ ٩

Fakâna kâba kavsayni av adnâ

O kadar ki (birleştirilmiş) iki yay arası kadar, hatta daha da yakın oldu.

فَأَوۡحَىٰٓ إِلَىٰ عَبۡدِهِۦ مَآ أَوۡحَىٰ ١٠

Fa avhâ ilâ 'abdihî mâ avhâ

Bunun üzerine Allah, kuluna vahyini bildirdi.

مَا كَذَبَ ٱلۡفُؤَادُ مَا رَأَىٰٓ ١١

Mâ kazabal-fu'âdu mâ ra'â

(Gözleriyle) gördüğünü kalbi yalanlamadı.

أَفَتُمَٰرُونَهُۥ عَلَىٰ مَا يَرَىٰ ١٢

Afatumârûnahû 'alâ mâ yarâ

Onun gördükleri hakkında şimdi kendisi ile tartışacak mısınız?

وَلَقَدۡ رَءَاهُ نَزۡلَةً أُخۡرَىٰ ١٣

Valakad ra'âhu nazlatan uhrâ

Önceden bir defa daha görmüştü.

عِندَ سِدۡرَةِ ٱلۡمُنتَهَىٰ ١٤

'Inda sidratil-muntahâ

Andolsun onu, Sidretü’l Müntehâ'nın yanında

عِندَهَا جَنَّةُ ٱلۡمَأۡوَىٰٓ ١٥

'Indahâ cannatul-ma'vâ

cennetü’l-me’vâ da onun yanındadır.

إِذۡ يَغۡشَى ٱلسِّدۡرَةَ مَا يَغۡشَىٰ ١٦

Iz yağşas-sidrata mâ yağşâ

Sidre'yi kaplayan kaplamıştı.

مَا زَاغَ ٱلۡبَصَرُ وَمَا طَغَىٰ ١٧

Mâ zâğal-basaru vamâ tağâ

Gözü kaymadı ve sınırı aşmadı.

لَقَدۡ رَأَىٰ مِنۡ ءَايَٰتِ رَبِّهِ ٱلۡكُبۡرَىٰٓ ١٨

Lakad ra'â min âyâti rabbihil-kubrâ

Andolsun o, Rabbinin en büyük âyetlerinden bir kısmını gördü.

أَفَرَءَيۡتُمُ ٱللَّٰتَ وَٱلۡعُزَّىٰ ١٩

Afara'aytumul-lâta val-'uzzâ

Gördünüz mü o Lât ve Uzzâ’yı?

وَمَنَوٰةَ ٱلثَّالِثَةَ ٱلۡأُخۡرَىٰٓ ٢٠

Vamanavâtas-sâlisatal-uhrâ

Ve üçüncüleri olan ötekini, Menât'ı.

أَلَكُمُ ٱلذَّكَرُ وَلَهُ ٱلۡأُنثَىٰ ٢١

Alakumuz-zakaru valahul-unsâ

Demek erkek size, dişi O’na öyle mi?

تِلۡكَ إِذٗا قِسۡمَةٞ ضِيزَىٰٓ ٢٢

Tilka izan kismatun dîzâ

O zaman bu, insafsızca bir taksim!

إِنۡ هِيَ إِلَّآ أَسۡمَآءٞ سَمَّيۡتُمُوهَآ أَنتُمۡ وَءَابَآؤُكُم مَّآ أَنزَلَ ٱللَّهُ بِهَا مِن سُلۡطَٰنٍۚ إِن يَتَّبِعُونَ إِلَّا ٱلظَّنَّ وَمَا تَهۡوَى ٱلۡأَنفُسُۖ وَلَقَدۡ جَآءَهُم مِّن رَّبِّهِمُ ٱلۡهُدَىٰٓ ٢٣

In hiya illâ asmâ'un sammaytumûhâ antum va âbâ'ukum mâ anzalallâhu bihâ min sultânin in yattabi'ûna illaz-zanna vamâ tahval-anfusu valakad câ'ahum mir rabbihimul-hudâ

Bunlar (putlar), sizin ve atalarınızın taktığı isimlerden başka bir şey değildir. Allah onlar hakkında hiçbir delil indirmemiştir. Onlar ancak zanna ve nefislerinin arzusuna uyuyorlar. Halbuki kendilerine Rableri tarafından yol gösterici gelmiştir.

أَمۡ لِلۡإِنسَٰنِ مَا تَمَنَّىٰ ٢٤

Am lil-insâni mâ tamannâ

Yoksa insan, her arzu ettiği şeye sahip mi olacaktır?

فَلِلَّهِ ٱلۡأٓخِرَةُ وَٱلۡأُولَىٰ ٢٥

Falillâhil-âhiratu val-ûlâ

Ahiret de dünya da Allah'ındır.

۞ وَكَم مِّن مَّلَكٖ فِي ٱلسَّمَٰوَٰتِ لَا تُغۡنِي شَفَٰعَتُهُمۡ شَيۡـًٔا إِلَّا مِنۢ بَعۡدِ أَن يَأۡذَنَ ٱللَّهُ لِمَن يَشَآءُ وَيَرۡضَىٰٓ ٢٦

Vakam mim malakin fis-samâvâti lâ tuğnî şafâ'atuhum şay'an illâ mim ba'di an ya'zanallâhu liman yaşâ'u vayardâ

Göklerde nice melek var ki onların şefaatleri, dilediği ve hoşnut olduğu kimse için Allah'ın izin vermesi dışında, bir işe yaramaz.

إِنَّ ٱلَّذِينَ لَا يُؤۡمِنُونَ بِٱلۡأٓخِرَةِ لَيُسَمُّونَ ٱلۡمَلَٰٓئِكَةَ تَسۡمِيَةَ ٱلۡأُنثَىٰ ٢٧

Innal-lazîna lâ yu'minûna bil-âhirati layusammûnal-malâ'ikata tasmiyatal-unsâ

Ahirete inanmayanlar, meleklere dişilerin adlarını takıyorlar.

وَمَا لَهُم بِهِۦ مِنۡ عِلۡمٍۖ إِن يَتَّبِعُونَ إِلَّا ٱلظَّنَّۖ وَإِنَّ ٱلظَّنَّ لَا يُغۡنِي مِنَ ٱلۡحَقِّ شَيۡـٔٗا ٢٨

Vamâ lahum bihî min 'ilmin in yattabi'ûna illaz-zanna va innaz-zanna lâ yuğnî minal-hakki şay'â

Halbuki onların bu hususta hiç bilgileri yoktur. Sadece zanna uyuyorlar. Zan ise hiç şüphesiz hakikat bakımından bir şey ifade etmez.

فَأَعۡرِضۡ عَن مَّن تَوَلَّىٰ عَن ذِكۡرِنَا وَلَمۡ يُرِدۡ إِلَّا ٱلۡحَيَوٰةَ ٱلدُّنۡيَا ٢٩

Fa a'rid 'am man tavallâ 'an zikrinâ valam yurid illal-hayavâtad-dunyâ

Onun için sen bizi anmaktan yüz çeviren ve dünya hayatından başka bir şey istemeyen kimselere yüz verme.

ذَٰلِكَ مَبۡلَغُهُم مِّنَ ٱلۡعِلۡمِۚ إِنَّ رَبَّكَ هُوَ أَعۡلَمُ بِمَن ضَلَّ عَن سَبِيلِهِۦ وَهُوَ أَعۡلَمُ بِمَنِ ٱهۡتَدَىٰ ٣٠

Zâlika mablağuhum minal-'ilmi inna rabbaka huva a'lamu biman dalla 'an sabîlihî vahuva a'lamu bimanihtadâ

İşte onların erişebilecekleri bilgi budur. Şüphesiz ki senin Rabbin, evet O, yolundan sapan daha iyi bilir. O, hidayette olanı da çok iyi bilir.

وَلِلَّهِ مَا فِي ٱلسَّمَٰوَٰتِ وَمَا فِي ٱلۡأَرۡضِ لِيَجۡزِيَ ٱلَّذِينَ أَسَٰٓـُٔواْ بِمَا عَمِلُواْ وَيَجۡزِيَ ٱلَّذِينَ أَحۡسَنُواْ بِٱلۡحُسۡنَى ٣١

Valillâhi mâ fis-samâvâti vamâ fil-ardi liyacziyal-lazîna asâ'û bimâ 'amilû vayacziyal-lazîna ahsanû bil-husnâ

Göklerde ve yerde bulunanlar hep Allah'ındır. Bu, Allah'ın, kötülük edenleri yaptıklarıyla cezalandırması, güzel davrananları da daha güzeliyle mükâfatlandırması içindir.

ٱلَّذِينَ يَجۡتَنِبُونَ كَبَٰٓئِرَ ٱلۡإِثۡمِ وَٱلۡفَوَٰحِشَ إِلَّا ٱللَّمَمَۚ إِنَّ رَبَّكَ وَٰسِعُ ٱلۡمَغۡفِرَةِۚ هُوَ أَعۡلَمُ بِكُمۡ إِذۡ أَنشَأَكُم مِّنَ ٱلۡأَرۡضِ وَإِذۡ أَنتُمۡ أَجِنَّةٞ فِي بُطُونِ أُمَّهَٰتِكُمۡۖ فَلَا تُزَكُّوٓاْ أَنفُسَكُمۡۖ هُوَ أَعۡلَمُ بِمَنِ ٱتَّقَىٰٓ ٣٢

Allazîna yactanibûna kabâ'iral-ismi val-favâhişa illal-lamama inna rabbaka vâsi'ul-mağfirati huva a'lamu bikum iz anşa'akum minal-ardi va iz antum acinnatun fî butûni ummahâtikum falâ tuzakkû anfusakum huva a'lamu bimanit-takâ

Ufak tefek kusurları dışında, büyük günahlardan ve edepsizliklerden kaçınanlara gelince, bil ki Rabbin, affı bol olandır. O, sizi daha topraktan yarattığı zaman ve siz annelerinizin karınlarında bulunduğunuz sırada (bile), sizi en iyi bilendir. Bunun için kendinizi temize çıkarmayın. Çünkü O, kötülükten sakınanı daha iyi bilir.

أَفَرَءَيۡتَ ٱلَّذِي تَوَلَّىٰ ٣٣

Afara'aytal-lazî tavallâ

Gördün mü arkasını döneni?

وَأَعۡطَىٰ قَلِيلٗا وَأَكۡدَىٰٓ ٣٤

Va a'tâ kalîlan va akdâ

Azıcık verip sonra vermemekte direneni?

أَعِندَهُۥ عِلۡمُ ٱلۡغَيۡبِ فَهُوَ يَرَىٰٓ ٣٥

A'indahû 'ilmul-ğaybi fahuva yarâ

Acaba gaybın bilgisi kendi yanındadır da o görüyor mu?

أَمۡ لَمۡ يُنَبَّأۡ بِمَا فِي صُحُفِ مُوسَىٰ ٣٦

Am lam yunabba' bimâ fî suhufi mûsâ

Yoksa, Musa’nın ve ahdine vefa gösteren kendisine haber verilmedi mi?

وَإِبۡرَٰهِيمَ ٱلَّذِي وَفَّىٰٓ ٣٧

Va ibrâhîmal-lazî vaffâ

İbrahim’in sahifelerinde yazılı olanlar kendisine haber verilmedi mi?

أَلَّا تَزِرُ وَازِرَةٞ وِزۡرَ أُخۡرَىٰ ٣٨

Allâ taziru vâziratun vizra uhrâ

Gerçekten hiçbir günahkâr, başkasının günah yükünü yüklenemez.

وَأَن لَّيۡسَ لِلۡإِنسَٰنِ إِلَّا مَا سَعَىٰ ٣٩

Va al laysa lil-insâni illâ mâ sa'â

Bilsin ki insan için kendi çalışmasından başka bir şey yoktur.

وَأَنَّ سَعۡيَهُۥ سَوۡفَ يُرَىٰ ٤٠

Va anna sa'yahû savfa yurâ

Ve çalışması da ileride görülecektir.

ثُمَّ يُجۡزَىٰهُ ٱلۡجَزَآءَ ٱلۡأَوۡفَىٰ ٤١

Summa yuczâhul-cazâ'al-avfâ

Sonra ona karşılığı tastamam verilecektir

وَأَنَّ إِلَىٰ رَبِّكَ ٱلۡمُنتَهَىٰ ٤٢

Va anna ilâ rabbikal-muntahâ

ve şüphesiz en son varış Rabbinedir.

وَأَنَّهُۥ هُوَ أَضۡحَكَ وَأَبۡكَىٰ ٤٣

Va annahû huva adhaka va abkâ

Doğrusu güldüren de ağlatan da O’dur.

وَأَنَّهُۥ هُوَ أَمَاتَ وَأَحۡيَا ٤٤

Va annahû huva amâta va ahyâ

Öldüren de dirilten de O’dur. 

وَأَنَّهُۥ خَلَقَ ٱلزَّوۡجَيۡنِ ٱلذَّكَرَ وَٱلۡأُنثَىٰ ٤٥

Va annahû halakaz-zavcayniz-zakara val-unsâ

Şurası muhakkak ki (rahime) erkek ve dişiden ibaret olan iki çifti O yarattı.

مِن نُّطۡفَةٍ إِذَا تُمۡنَىٰ ٤٦

Min nutfatin izâ tumnâ

Atıldığında nutfeden.

وَأَنَّ عَلَيۡهِ ٱلنَّشۡأَةَ ٱلۡأُخۡرَىٰ ٤٧

Va anna 'alayhin-naş'atal-uhrâ

Şüphesiz tekrar diriltmek de O'na aittir.

وَأَنَّهُۥ هُوَ أَغۡنَىٰ وَأَقۡنَىٰ ٤٨

Va annahû huva ağnâ va aknâ

Zengin eden de yoksul kılan da O'dıır.

وَأَنَّهُۥ هُوَ رَبُّ ٱلشِّعۡرَىٰ ٤٩

Va annahû huva rabbuş-şi'râ

Doğrusu Şi’râ yıldızının Rabbi de O'dur.

وَأَنَّهُۥٓ أَهۡلَكَ عَادًا ٱلۡأُولَىٰ ٥٠

Va annahû ahlaka 'âdanil-ûlâ

Ve şüphesiz ki önceki Âd kavmini O helâk etti.

وَثَمُودَاْ فَمَآ أَبۡقَىٰ ٥١

Vasamûda famâ abkâ

Semûd’u da (O helâk etti) ve geriye hiçbir şey bırakmadı.

وَقَوۡمَ نُوحٖ مِّن قَبۡلُۖ إِنَّهُمۡ كَانُواْ هُمۡ أَظۡلَمَ وَأَطۡغَىٰ ٥٢

Vakavma nûhim min kablu innahum kânû hum azlama va atğâ

Daha önce de çok zalim ve pek azgın olan Nuh kavmini (helâk etmişti).

وَٱلۡمُؤۡتَفِكَةَ أَهۡوَىٰ ٥٣

Val-mu'tafikata ahvâ

Altüst olan şehirleri de o böyle yaptı.

فَغَشَّىٰهَا مَا غَشَّىٰ ٥٤

Fağaşşâhâ mâ ğaşşâ

Onların başına getireceğini getirdi!

فَبِأَيِّ ءَالَآءِ رَبِّكَ تَتَمَارَىٰ ٥٥

Fabi'ayyi âlâ'i rabbika tatamârâ

Şimdi Rabbinin nimetlerinin hangisinde şüpheye düşersin.

هَٰذَا نَذِيرٞ مِّنَ ٱلنُّذُرِ ٱلۡأُولَىٰٓ ٥٦

Hâzâ nazîrum minan-nuzuril-ûlâ

İşte bu ilk uyarıcılardan bir uyarıcıdır.

أَزِفَتِ ٱلۡأٓزِفَةُ ٥٧

Azifatil-âzifah

Yaklaşan yaklaştı.

لَيۡسَ لَهَا مِن دُونِ ٱللَّهِ كَاشِفَةٌ ٥٨

Laysa lahâ min dûnillâhi kâşifah

Onu (vaktini) Allah’tan başka açığa çıkaracak yoktur.

أَفَمِنۡ هَٰذَا ٱلۡحَدِيثِ تَعۡجَبُونَ ٥٩

Afamin hâzal-hadîsi ta'cabûn

Şimdi siz bu söze (Kur’an'a) mı şaşıyorsunuz?

وَتَضۡحَكُونَ وَلَا تَبۡكُونَ ٦٠

Vatadhakûna valâ tabkûn

Gülüyorsunuz da ağlamıyorsunuz!

وَأَنتُمۡ سَٰمِدُونَ ٦١

Va antum sâmidûn

Ve siz gaflet içinde oyalanmaktasınız!

فَٱسۡجُدُواْۤ لِلَّهِۤ وَٱعۡبُدُواْ۩ ٦٢

Fascudû lillâhi va'budû

Haydi Allah'a secde edip O’na kulluk edin!