قبسثُمَّ ٱسۡتَوَىٰٓ إِلَى ٱلسَّمَآءِ وَهِيَ دُخَانٞ فَقَالَ لَهَا وَلِلۡأَرۡضِ ٱئۡتِيَا طَوۡعًا أَوۡ كَرۡهٗا قَالَتَآ أَتَيۡنَا طَآئِعِينَ ١١
41-11 بیا يې د اسمان په طرف اراده وكړه، په داسې حال كې چې هغه یو لوګى و، نو هغه (الله) ده ته او ځمكې ته وویل: تاسو دواړه راشئ، په خپلې خوښې سره، يا په زور سره، دواړو وویل: مونږ په خوښې سره (فرمان منونكي) راځو
تفسیر
بيا هغه پاک ذات د آسمان پيداکولو هوډ وکړ، چې آسمان په دې وخت کې دود و، نو هغه او ځمکې لره يې وويل: زما امر ته په خوښه يا ناخوښه غاړه کېږدئ، تاسو دواړو لره له دغه څخه هيڅ چاره نشته، هغوی دواړو وويل: موږ پيروي کوونکي راغلي يو، نو ای زموږ پالونکيه ستا له ارادې پرته موږ لره هيڅ اراده نشته.