فَلَوۡلَا نَصَرَهُمُ ٱلَّذِينَ ٱتَّخَذُواْ مِن دُونِ ٱللَّهِ قُرۡبَانًا ءَالِهَةَۢۖ بَلۡ ضَلُّواْ عَنۡهُمۡۚ وَذَٰلِكَ إِفۡكُهُمۡ وَمَا كَانُواْ يَفۡتَرُونَ ٢٨
پس چرا کسانی كه [مشرکان آنان را] براى تقرب [به الله،] معبودان خود گرفتند، [به هنگام بلا] یاریشان نكردند؟ بلكه از نظرشان ناپدید شدند؛ و [سرانجامِ] دروغها و تهمتهایشان همین بود.
تفسیر
پس چرا بتهایی که آنها را معبودانی به جای الله گرفتند و با عبادت و قربانی بهسوی آنها تقرب میجستند به آنها یاری نرساندند؟! قطعاً به آنها یاری نرساندند، بلکه وقتی بیشترین نیاز را به معبودهایشان داشتند از دید آنها پنهان شدند، و این دروغ و افترایشان بود که با آن اینگونه به خود امید میدادند که این بتها به آنها سود میرسانند، و نزد الله از آنها شفاعت میکنند.