Qabasفَلَمَّا جَنَّ عَلَيۡهِ ٱلَّيۡلُ رَءَا كَوۡكَبٗاۖ قَالَ هَٰذَا رَبِّيۖ فَلَمَّآ أَفَلَ قَالَ لَآ أُحِبُّ ٱلۡأٓفِلِينَ ٧٦
Falammā janna 'alayhil-laylu ra'ā kawkaban qāla hādhā rabbī falammā afala qāla lā uhibbul-āfilīn
Gecənin qaranlığı onu bürüdükdə o, ulduz görüb: “Bu mənim Rəbbimdir!”– dedi. O batdıqda isə: “Mən batanları sevmirəm!”– dedi.
Təfsir
Gecənin zülməti İbrahimi bürüdüyü zaman o, ulduz görüb: "Bu mənim Rəbbimdir!"– dedi. Ulduz yox olduqda isə: "Mən yoxa olanı sevmirəm, çünki həqiqi İlah həmişə mövcuddur və O yoxa olmaz!"– dedi.