Qabasأَوۡ كَصَيِّبٖ مِّنَ ٱلسَّمَآءِ فِيهِ ظُلُمَٰتٞ وَرَعۡدٞ وَبَرۡقٞ يَجۡعَلُونَ أَصَٰبِعَهُمۡ فِيٓ ءَاذَانِهِم مِّنَ ٱلصَّوَٰعِقِ حَذَرَ ٱلۡمَوۡتِۚ وَٱللَّهُ مُحِيطُۢ بِٱلۡكَٰفِرِينَ ١٩
Aw kasayyibim minas-samā'i fīhi zulumātun wara'dun wabarqun yaj'alūna asābi'ahum fī ādhānihim minas-sawā'iqi hadharal-mawti wallāhu muhītu bil-kāfirīn
Ili, oni su nalik na one, koji za vrijeme silnog pljuska s neba, u punom mraku, usred grmljavine i munja, stavljaju zbog gromova prste u uši svoje bojeći se smrti – a nevjernici ne mogu umaći Allahu.
Tefsir
Što se tiče primjera koji se odnosi na vodu, munafici su kao u primjeru velike kiše koja pada iz oblaka ispunjenog nagomilanim tminama, gromovima i munjama, koja se spustila na ljude, pa su se ljudi preplašili i počeli zapušavati uši krajevima prstiju da ne bi čuli strašni zvuk gromova, plašeći se smrti. A Allah obuhvata nevjernike, oni Mu ne mogu umaći.