Qabasإِن كَانَتۡ إِلَّا صَيۡحَةٗ وَٰحِدَةٗ فَإِذَا هُمۡ خَٰمِدُونَ ٢٩
In kânat illâ sayhatan vâhidatan fa izâ hum hâmidûn
(Onları helâk eden) korkunç sesten başka bir şey değildi. Birdenbire sönüverdiler.
Tefsir
Onun kavminin helak edilme kıssası ise sadece onlara gönderdiğimiz korkunç bir sesten ibarettir. Sonra onlar yanıp sönen ateşten geride bir iz kalmadığı gibi kendilerinden de geriye herhangi bir iz kalmamıştır.