Sureja Adh-Dhariyat الذاريات

وَٱلذَّٰرِيَٰتِ ذَرۡوٗا ١

Wadh-dhāriyāti dharwā

Betohem në erërat që çojnë (pluhurin)

فَٱلۡحَٰمِلَٰتِ وِقۡرٗا ٢

Fal-hāmilāti wiqrā

dhe në retë e ngarkuara rëndë

فَٱلۡجَٰرِيَٰتِ يُسۡرٗا ٣

Fal-jāriyāti yusrā

dhe në ato që lundrojnë lehtë

فَٱلۡمُقَسِّمَٰتِ أَمۡرًا ٤

Fal-muqassimāti amrā

dhe në engjëjt që shpërndajnë urdhrat

إِنَّمَا تُوعَدُونَ لَصَادِقٞ ٥

Innamā tū'adūna lasādiq

se, me të vërtetë, është e sigurt ajo që ju premtohet

وَإِنَّ ٱلدِّينَ لَوَٰقِعٞ ٦

Wa innad-dīna lawāqi'

dhe çdo shpërblim e dënim do të ndodhë!

وَٱلسَّمَآءِ ذَاتِ ٱلۡحُبُكِ ٧

Was-samā'i dhātil-hubuk

Për qiellin e stolisur me yje!

إِنَّكُمۡ لَفِي قَوۡلٖ مُّخۡتَلِفٖ ٨

Innakum lafī qawlim mukhtalif

Ju keni gjithfarë mendimesh,

يُؤۡفَكُ عَنۡهُ مَنۡ أُفِكَ ٩

Yu'faku 'anhu man ufik

Prej tij (Kuranit) shmanget ai që nuk beson.

قُتِلَ ٱلۡخَرَّٰصُونَ ١٠

Qutilal-kharrāsūn

Qofshin mallkuar gënjeshtarët,

ٱلَّذِينَ هُمۡ فِي غَمۡرَةٖ سَاهُونَ ١١

Alladhīna hum fī ghamratin sāhūn

të cilët janë të zhytur në padije dhe të shkujdesur (ndaj Ditës së Gjykimit)!

يَسۡـَٔلُونَ أَيَّانَ يَوۡمُ ٱلدِّينِ ١٢

Yas'alūna ayyāna yawmud-dīn

Ata pyesin: “Kur do të jetë Dita e Gjykimit?”

يَوۡمَ هُمۡ عَلَى ٱلنَّارِ يُفۡتَنُونَ ١٣

Yawma hum 'alan-nāri yuftanūn

Atë Ditë ata do të përcëllohen në zjarr!

ذُوقُواْ فِتۡنَتَكُمۡ هَٰذَا ٱلَّذِي كُنتُم بِهِۦ تَسۡتَعۡجِلُونَ ١٤

Dhūqū fitnatakum hādhal-ladhī kuntum bihī tasta'jilūn

(Do t’u thuhet): “Shijoni dënimin tuaj! Këtë kërkuat t’ju shpejtohet!”

إِنَّ ٱلۡمُتَّقِينَ فِي جَنَّٰتٖ وَعُيُونٍ ١٥

Innal-muttaqīna fī jannātin wa'uyūn

Pa dyshim, ata që i frikësohen Allahut do të jenë në kopshte dhe burime,

ءَاخِذِينَ مَآ ءَاتَىٰهُمۡ رَبُّهُمۡۚ إِنَّهُمۡ كَانُواْ قَبۡلَ ذَٰلِكَ مُحۡسِنِينَ ١٦

Ākhidhīna mā ātāhum rabbuhum innahum kānū qabla dhālika muhsinīn

duke marrë atë që ua ka dhuruar Zoti i tyre, meqë më parë kanë qenë punëmbarë.

كَانُواْ قَلِيلٗا مِّنَ ٱلَّيۡلِ مَا يَهۡجَعُونَ ١٧

Kānū qalīlam minal-layli mā yahja'ūn

Ata flinin pak natën,

وَبِٱلۡأَسۡحَارِ هُمۡ يَسۡتَغۡفِرُونَ ١٨

Wabil-ashāri hum yastaghfirūn

ndërsa në agim kërkonin falje (nga Allahu).

وَفِيٓ أَمۡوَٰلِهِمۡ حَقّٞ لِّلسَّآئِلِ وَٱلۡمَحۡرُومِ ١٩

Wafī amwālihim haqqul lis-sā'ili wal-mahrūm

Në pasuritë e tyre ka pasur pjesë për lypësit dhe nevojtarët.

وَفِي ٱلۡأَرۡضِ ءَايَٰتٞ لِّلۡمُوقِنِينَ ٢٠

Wafil-ardi āyātul lil-mūqinīn

Në Tokë ka shenja për ata që besojnë me bindje,

وَفِيٓ أَنفُسِكُمۡۚ أَفَلَا تُبۡصِرُونَ ٢١

Wafī anfusikum afalā tubsirūn

po edhe në vetet tuaja - a nuk e shihni vallë?

وَفِي ٱلسَّمَآءِ رِزۡقُكُمۡ وَمَا تُوعَدُونَ ٢٢

Wafis-samā'i rizqukum wamā tū'adūn

Në qiell është furnizimi juaj dhe gjithçka që ju është premtuar.

فَوَرَبِّ ٱلسَّمَآءِ وَٱلۡأَرۡضِ إِنَّهُۥ لَحَقّٞ مِّثۡلَ مَآ أَنَّكُمۡ تَنطِقُونَ ٢٣

Fawarabbis-samā'i wal-ardi innahū lahaqqum mithla mā annakum tantiqūn

Betohem për Zotin e qiellit dhe të Tokës, se kjo (që ju premtohet) është e vërtetë, ashtu siç është të folurit tuaj.

هَلۡ أَتَىٰكَ حَدِيثُ ضَيۡفِ إِبۡرَٰهِيمَ ٱلۡمُكۡرَمِينَ ٢٤

Hal atāka hadīthu dayfi ibrāhīmal-mukramīn

A e ke dëgjuar historinë e mysafirëve të nderuar të Ibrahimit?

إِذۡ دَخَلُواْ عَلَيۡهِ فَقَالُواْ سَلَٰمٗاۖ قَالَ سَلَٰمٞ قَوۡمٞ مُّنكَرُونَ ٢٥

Idh dakhalū 'alayhi faqālū salāman qāla salāmun qawmum munkarūn

Ata hynë tek ai e i thanë: “Paqe!” - dhe ai u tha: “Paqe, o njerëz të panjohur!”

فَرَاغَ إِلَىٰٓ أَهۡلِهِۦ فَجَآءَ بِعِجۡلٖ سَمِينٖ ٢٦

Farāgha ilā ahlihī fajā'a bi'ijlin samīn

E pa u vënë re, ai shkoi te njerëzit e shtëpisë dhe solli një viç të majmë.

فَقَرَّبَهُۥٓ إِلَيۡهِمۡ قَالَ أَلَا تَأۡكُلُونَ ٢٧

Faqarrabahū ilayhim qāla alā ta'kulūn

Pastaj ua afroi atyre e u tha: “A nuk po hani?”

فَأَوۡجَسَ مِنۡهُمۡ خِيفَةٗۖ قَالُواْ لَا تَخَفۡۖ وَبَشَّرُوهُ بِغُلَٰمٍ عَلِيمٖ ٢٨

Fa awjasa minhum khīfatan qālū lā takhaf wabassharūhu bighulāmin 'alīm

Dhe ndjeu frikë prej tyre, por ata i thanë: “Mos u frikëso!” dhe i dhanë lajmin e mirë për një djalë të dijshëm.

فَأَقۡبَلَتِ ٱمۡرَأَتُهُۥ فِي صَرَّةٖ فَصَكَّتۡ وَجۡهَهَا وَقَالَتۡ عَجُوزٌ عَقِيمٞ ٢٩

Fa aqbalatimra'atuhū fī sarratin fasakkat wajhahā waqālat 'ajūzun 'aqīm

Atëherë erdhi gruaja e tij, që, duke thërritur dhe rrahur fytyrën, tha: “Vallë, a mundem (të lind) unë, plaka shterpë?”

قَالُواْ كَذَٰلِكِ قَالَ رَبُّكِۖ إِنَّهُۥ هُوَ ٱلۡحَكِيمُ ٱلۡعَلِيمُ ٣٠

Qālū kadhāliki qāla rabbuki innahū huwal-hakīmul-'alīm

Ata thanë: “Kështu ka qenë vullneti i Zotit tënd. Ai është vërtet i Urtë dhe i Gjithëdijshëm.”

۞ قَالَ فَمَا خَطۡبُكُمۡ أَيُّهَا ٱلۡمُرۡسَلُونَ ٣١

Qāla famā khatbukum ayyuhal-mursalūn

Ai i pyeti: “Cili është qëllimi juaj, o të dërguar?”

قَالُوٓاْ إِنَّآ أُرۡسِلۡنَآ إِلَىٰ قَوۡمٖ مُّجۡرِمِينَ ٣٢

Qālū innā ursilnā ilā qawmim mujrimīn

Ata thanë: “Ne jemi dërguar te një popull keqbërës,

لِنُرۡسِلَ عَلَيۡهِمۡ حِجَارَةٗ مِّن طِينٖ ٣٣

Linursila 'alayhim hijāratam min tīn

për të hedhur mbi ta gurë prej balte të pjekur,

مُّسَوَّمَةً عِندَ رَبِّكَ لِلۡمُسۡرِفِينَ ٣٤

Mmusawwamatan 'inda rabbika lil-musrifīn

të shënuar te Zoti yt, për ata që e kalojnë kufirin (në të këqija)”.

فَأَخۡرَجۡنَا مَن كَانَ فِيهَا مِنَ ٱلۡمُؤۡمِنِينَ ٣٥

Fa akhrajnā man kāna fīhā minal-mu'minīn

Ne i nxorëm të gjithë besimtarët që ishin në atë qytet

فَمَا وَجَدۡنَا فِيهَا غَيۡرَ بَيۡتٖ مِّنَ ٱلۡمُسۡلِمِينَ ٣٦

Famā wajadnā fīhā ghayra baytim minal-muslimīn

ndonëse aty gjetëm vetëm një shtëpi myslimane

وَتَرَكۡنَا فِيهَآ ءَايَةٗ لِّلَّذِينَ يَخَافُونَ ٱلۡعَذَابَ ٱلۡأَلِيمَ ٣٧

Wataraknā fīhā āyatal lilladhīna yakhāfūnal-'adhābal-alīm

dhe në të lamë shenjë për ata që i frikësohen dënimit të dhembshëm.

وَفِي مُوسَىٰٓ إِذۡ أَرۡسَلۡنَٰهُ إِلَىٰ فِرۡعَوۡنَ بِسُلۡطَٰنٖ مُّبِينٖ ٣٨

Wafī mūsā idh arsalnāhu ilā fir'awna bisultānim mubīn

Edhe në historinë e Musait (ka mësim), kur ia dërguam Faraonit, me provë të qartë.

فَتَوَلَّىٰ بِرُكۡنِهِۦ وَقَالَ سَٰحِرٌ أَوۡ مَجۡنُونٞ ٣٩

Fatawallā biruknihī waqāla sāhirun aw majnūn

Ai (Faraoni) u shmang (nga besimi), së bashku me komandantët e vet dhe tha: “Musai është magjistar ose i çmendur!”

فَأَخَذۡنَٰهُ وَجُنُودَهُۥ فَنَبَذۡنَٰهُمۡ فِي ٱلۡيَمِّ وَهُوَ مُلِيمٞ ٤٠

Fa akhadhnāhu wajunūdahū fanabadhnāhum fil-yammi wahuwa mulīm

Ne e kapëm atë me ushtrinë e tij dhe e hodhëm në det; ai e meritoi.

وَفِي عَادٍ إِذۡ أَرۡسَلۡنَا عَلَيۡهِمُ ٱلرِّيحَ ٱلۡعَقِيمَ ٤١

Wafī 'ādin idh arsalnā 'alayhimur-rīhal-'aqīm

(Mësim ka edhe në historinë) e fisit Ad, kur i dërguam erën shkatërruese,

مَا تَذَرُ مِن شَيۡءٍ أَتَتۡ عَلَيۡهِ إِلَّا جَعَلَتۡهُ كَٱلرَّمِيمِ ٤٢

Mā tadharu min shay'in atat 'alayhi illā ja'alathu kar-ramīm

e cila, ngado që kaloi, nuk kurseu asgjë, duke i kthyer në kalbësira.

وَفِي ثَمُودَ إِذۡ قِيلَ لَهُمۡ تَمَتَّعُواْ حَتَّىٰ حِينٖ ٤٣

Wafī thamūda idh qīla lahum tamatta'ū hattā hīn

Edhe te fisi Themud (ka mësim), kur iu tha anëtarëve të tij: “Kënaquni njëfarë kohe!”

فَعَتَوۡاْ عَنۡ أَمۡرِ رَبِّهِمۡ فَأَخَذَتۡهُمُ ٱلصَّٰعِقَةُ وَهُمۡ يَنظُرُونَ ٤٤

Fa'ataw 'an amri rabbihim fa akhadhathumus-sā'iqatu wahum yanzurūn

Ata u treguan mendjemëdhenj ndaj urdhrave të Allahut, pastaj i goditi rrufeja, ndërsa e shihnin,

فَمَا ٱسۡتَطَٰعُواْ مِن قِيَامٖ وَمَا كَانُواْ مُنتَصِرِينَ ٤٥

Famastatā'ū min qiyāmin wamā kānū muntasirīn

por nuk mundën as të ngriheshin, as të mbroheshin prej dënimit.

وَقَوۡمَ نُوحٖ مِّن قَبۡلُۖ إِنَّهُمۡ كَانُواْ قَوۡمٗا فَٰسِقِينَ ٤٦

Waqawma nūhim min qablu innahum kānū qawman fāsiqīn

(Mësim ka) edhe te populli i Nuhut, (që e shkatërruam) shumë kohë më parë. Me të vërtetë, ai ishte popull i pabindur!

وَٱلسَّمَآءَ بَنَيۡنَٰهَا بِأَيۡيْدٖ وَإِنَّا لَمُوسِعُونَ ٤٧

Was-samā'a banaynāhā bi aydin wa innā lamūsi'ūn

Ne e kemi ndërtuar qiellin me fuqinë Tonë dhe Ne e zgjerojmë atë.

وَٱلۡأَرۡضَ فَرَشۡنَٰهَا فَنِعۡمَ ٱلۡمَٰهِدُونَ ٤٨

Wal-arda farashnāhā fani'mal-māhidūn

Edhe Tokën e kemi shtruar! Sa shtrues të mrekullueshëm që jemi!

وَمِن كُلِّ شَيۡءٍ خَلَقۡنَا زَوۡجَيۡنِ لَعَلَّكُمۡ تَذَكَّرُونَ ٤٩

Wamin kulli shay'in khalaqnā zawjayni la'allakum tadhakkarūn

Dhe nga çdo gjë, Ne kemi krijuar dy palë,³²⁹ në mënyrë që ju të vini veshin!

فَفِرُّوٓاْ إِلَى ٱللَّهِۖ إِنِّي لَكُم مِّنۡهُ نَذِيرٞ مُّبِينٞ ٥٠

Fafirrū ilallāhi innī lakum minhu nadhīrum mubīn

“Andaj, ikni (prej dënimit) drejt (shpërblimit të) Allahut, se unë vërtet që jam dërguar te ju prej Tij, si paralajmërues i qartë!

وَلَا تَجۡعَلُواْ مَعَ ٱللَّهِ إِلَٰهًا ءَاخَرَۖ إِنِّي لَكُم مِّنۡهُ نَذِيرٞ مُّبِينٞ ٥١

Walā taj'alū ma'allāhi ilāhan ākhara innī lakum minhu nadhīrum mubīn

Dhe mos adhuroni zot tjetër krahas Allahut, se unë vërtet që jam dërguar te ju prej Tij, si paralajmërues i qartë!”

كَذَٰلِكَ مَآ أَتَى ٱلَّذِينَ مِن قَبۡلِهِم مِّن رَّسُولٍ إِلَّا قَالُواْ سَاحِرٌ أَوۡ مَجۡنُونٌ ٥٢

Kadhālika mā atal-ladhīna min qablihim mir rasūlin illā qālū sāhirun aw majnūn

Kështu, sa herë që një i dërguar vinte te popujt para tyre (mekasve), ata thoshin: “Është magjistar” ose “Është i çmendur!”

أَتَوَاصَوۡاْ بِهِۦۚ بَلۡ هُمۡ قَوۡمٞ طَاغُونَ ٥٣

Atawāsaw bihī bal hum qawmun tāghūn

Vallë, a mos ia kanë pasuar këtë njëri-tjetrit? Jo, por ata vetë janë popull që e kanë tepruar!³³⁰

فَتَوَلَّ عَنۡهُمۡ فَمَآ أَنتَ بِمَلُومٖ ٥٤

Fatawalla 'anhum famā anta bimalūm

Prandaj shmangu prej atyre; ti nuk do të qortohesh për këtë!

وَذَكِّرۡ فَإِنَّ ٱلذِّكۡرَىٰ تَنفَعُ ٱلۡمُؤۡمِنِينَ ٥٥

Wadhakkir fa innadh-dhikrā tanfa'ul-mu'minīn

Por këshillo, se vërtet këshilla u bën dobi besimtarëve.

وَمَا خَلَقۡتُ ٱلۡجِنَّ وَٱلۡإِنسَ إِلَّا لِيَعۡبُدُونِ ٥٦

Wamā khalaqtul-jinna wal-insa illā liya'budūn

Xhindet dhe njerëzit i kam krijuar vetëm që të Më adhurojnë.

مَآ أُرِيدُ مِنۡهُم مِّن رِّزۡقٖ وَمَآ أُرِيدُ أَن يُطۡعِمُونِ ٥٧

Mā urīdu minhum mir rizqin wamā urīdu an yut'imūn

Unë nuk kërkoj prej tyre risk, as nuk dëshiroj që të Më ushqejnë.

إِنَّ ٱللَّهَ هُوَ ٱلرَّزَّاقُ ذُو ٱلۡقُوَّةِ ٱلۡمَتِينُ ٥٨

Innallāha huwar-razzāqu dhul-quwwatil-matīn

Vërtet, Allahu është Furnizuesi i vetëm, i Fuqishmi, i Plotpushtetshmi.

فَإِنَّ لِلَّذِينَ ظَلَمُواْ ذَنُوبٗا مِّثۡلَ ذَنُوبِ أَصۡحَٰبِهِمۡ فَلَا يَسۡتَعۡجِلُونِ ٥٩

Fa inna lilladhīna zalamū dhanūbam mithla dhanūbi ashābihim falā yasta'jilūn

Pa dyshim, ata që kanë bërë të këqija, do të kenë pjesën e tyre të dënimit, të ngjashme me pjesën e shokëve të tyre (të mëparshëm) që kanë qenë si ata. Prandaj të mos Më sfidojnë që ta shpejtoj atë.

فَوَيۡلٞ لِّلَّذِينَ كَفَرُواْ مِن يَوۡمِهِمُ ٱلَّذِي يُوعَدُونَ ٦٠

Fawaylul lilladhīna kafarū min yawmihimul-ladhī yū'adūn

Kështu, mjerë mohuesit prej Ditës që u është premtuar!