سورت الصافات الصافات

وَٱلصَّٰٓفَّٰتِ صَفّٗا ١

37-1 قسم دى (د ملايكو) په صف جوړونكو ډلو باندې، صف جوړول

فَٱلزَّٰجِرَٰتِ زَجۡرٗا ٢

37-2 بیا (شیطانانو لره) په شړونكو (ملايكو دى) سخت شړل

فَٱلتَّٰلِيَٰتِ ذِكۡرًا ٣

37-3 بیا د ذكر په لوستونكو باندې

إِنَّ إِلَٰهَكُمۡ لَوَٰحِدٞ ٤

37-4 چې بېشكه ستاسو معبود یقینًا یو دى

رَّبُّ ٱلسَّمَٰوَٰتِ وَٱلۡأَرۡضِ وَمَا بَيۡنَهُمَا وَرَبُّ ٱلۡمَشَٰرِقِ ٥

37-5 چې د اسمانونو او ځمكې رب دى او د هغه څه چې د دواړو په مینځ كې دي او د مشرقونو رب دى

إِنَّا زَيَّنَّا ٱلسَّمَآءَ ٱلدُّنۡيَا بِزِينَةٍ ٱلۡكَوَاكِبِ ٦

37-6 بېشكه مونږ (ځمكې ته) زیات نژدې اسمان په زینت سره ښايسته كړى دى، چې ستوري دي

وَحِفۡظٗا مِّن كُلِّ شَيۡطَٰنٖ مَّارِدٖ ٧

37-7 او له هر سركښه شیطان نه مو ښه ساتلى دى

لَّا يَسَّمَّعُونَ إِلَى ٱلۡمَلَإِ ٱلۡأَعۡلَىٰ وَيُقۡذَفُونَ مِن كُلِّ جَانِبٖ ٨

37-8 دغه (شیطانان) تر ټولو لوړ مجلس ته غوږ نشي نیولى او دوى له هره جانبه ویشتل شي

دُحُورٗاۖ وَلَهُمۡ عَذَابٞ وَاصِبٌ ٩

37-9 د شړلو لپاره او د دوى لپاره همېشنى عذاب دى

إِلَّا مَنۡ خَطِفَ ٱلۡخَطۡفَةَ فَأَتۡبَعَهُۥ شِهَابٞ ثَاقِبٞ ١٠

37-10 غیر له هغه (شیطان) نه چې وتښتوي یو كرت تښتونه، نو په ده پسې شي لمبه رڼا كوونكې

فَٱسۡتَفۡتِهِمۡ أَهُمۡ أَشَدُّ خَلۡقًا أَم مَّنۡ خَلَقۡنَآۚ إِنَّا خَلَقۡنَٰهُم مِّن طِينٖ لَّازِبِۭ ١١

37-11 نو ته له دوى نه پوښتنه وكړه چې ایا دوى د تخلیق په لحاظ ډېر سخت دي، یا هغه چې مونږ پیدا كړي دي؟، بېشكه مونږ دوى له سرېښناكې خټې نه پیدا كړي دي

بَلۡ عَجِبۡتَ وَيَسۡخَرُونَ ١٢

37-12 بلكې ته (د دوى په انكار) تعجب كوې، په داسې حال كې چې دوى (په تا پورې) مسخرې كوي

وَإِذَا ذُكِّرُواْ لَا يَذۡكُرُونَ ١٣

37-13 او كله چې دوى ته نصیحت وكړى شي، دوى پند (نصیحت) نه اخلي

وَإِذَا رَأَوۡاْ ءَايَةٗ يَسۡتَسۡخِرُونَ ١٤

37-14 او كله چې دوى كومه (نښه دلیل) وویني، (نو ورپورې) ډېرې مسخرې كوي

وَقَالُوٓاْ إِنۡ هَٰذَآ إِلَّا سِحۡرٞ مُّبِينٌ ١٥

37-15 او وايي چې نه دى دا (چې مونږ ولید) مګر ښكاره جادو

أَءِذَا مِتۡنَا وَكُنَّا تُرَابٗا وَعِظَٰمًا أَءِنَّا لَمَبۡعُوثُونَ ١٦

37-16 ایا كله چې مونږ مړه شو او خاورې او هډوكي شو، ایا په رښتیا به مونږ خامخا بیا ژۃوندي راپاڅول كېږو؟

أَوَءَابَآؤُنَا ٱلۡأَوَّلُونَ ١٧

37-17 او ایا زمونږ ړومبني پلرونه هم؟

قُلۡ نَعَمۡ وَأَنتُمۡ دَٰخِرُونَ ١٨

37-18 ته (دوى ته) ووایه: هو! په داسې حال كې چې تاسو به ذلیل هم یئ

فَإِنَّمَا هِيَ زَجۡرَةٞ وَٰحِدَةٞ فَإِذَا هُمۡ يَنظُرُونَ ١٩

37-19 پس همدا خبره ده چې هغه (قیامت) خو یوه چغه ده، نو ناڅاپه به دوى ګوري

وَقَالُواْ يَٰوَيۡلَنَا هَٰذَا يَوۡمُ ٱلدِّينِ ٢٠

37-20 او دوى به وايي: اى زمونږ هلاكته! دا د بدلې ورځ ده

هَٰذَا يَوۡمُ ٱلۡفَصۡلِ ٱلَّذِي كُنتُم بِهِۦ تُكَذِّبُونَ ٢١

37-21 دا د فیصلې ورځ ده، هغه ورځ چې تاسو به د دې تكذیب كاوه

۞ ٱحۡشُرُواْ ٱلَّذِينَ ظَلَمُواْ وَأَزۡوَٰجَهُمۡ وَمَا كَانُواْ يَعۡبُدُونَ ٢٢

37-22 (الله به ملايكو ته ووايي:) تاسو راټول كړئ هغه كسان چې ظلم (شرك) يې كړى دى او د دوى جوړې (د عقیدې ملګري) او هغه څه چې دوى به يې عبادت كاوه

مِن دُونِ ٱللَّهِ فَٱهۡدُوهُمۡ إِلَىٰ صِرَٰطِ ٱلۡجَحِيمِ ٢٣

37-23 له الله نه غیر، نو تاسو دوى د دوزخ په لاره روان (او برابر) كړئ

وَقِفُوهُمۡۖ إِنَّهُم مَّسۡـُٔولُونَ ٢٤

37-24 او دوى ودروئ، بېشكه له دوى نه پوښتنې كول شي

مَا لَكُمۡ لَا تَنَاصَرُونَ ٢٥

37-25 په تاسو څه دي چې یو له بله سره مرسته نه كوئ؟

بَلۡ هُمُ ٱلۡيَوۡمَ مُسۡتَسۡلِمُونَ ٢٦

37-26 بلكې دوى نن ورځ (پخپله) تسليمېدونكي دي

وَأَقۡبَلَ بَعۡضُهُمۡ عَلَىٰ بَعۡضٖ يَتَسَآءَلُونَ ٢٧

37-27 او د دوى ځینې به ځینو نورو ته مخ ورواړوي، یو تربله به پوښتنې كوي

قَالُوٓاْ إِنَّكُمۡ كُنتُمۡ تَأۡتُونَنَا عَنِ ٱلۡيَمِينِ ٢٨

37-28 وبه وايي (كشران مشرانو ته) بېشكه هم تاسو وئ چې مونږ ته به په زور سره راتللئ

قَالُواْ بَل لَّمۡ تَكُونُواْ مُؤۡمِنِينَ ٢٩

37-29 وبه وايي (مشران په جواب كې) بلكې تاسو پخپله ایمان راوړونكي نه وئ

وَمَا كَانَ لَنَا عَلَيۡكُم مِّن سُلۡطَٰنِۭۖ بَلۡ كُنتُمۡ قَوۡمٗا طَٰغِينَ ٣٠

37-30 او زمونږ لپاره پر تاسو باندې هېڅ زور (تسلط) نه و، بلكې تاسو پخپله سركښه قوم وئ

فَحَقَّ عَلَيۡنَا قَوۡلُ رَبِّنَآۖ إِنَّا لَذَآئِقُونَ ٣١

37-31 نو په مونږه باندې زمونږ د رب خبره ثابته شوه، یقینًا مونږ خامخا (عذاب لره) څكونكي یو

فَأَغۡوَيۡنَٰكُمۡ إِنَّا كُنَّا غَٰوِينَ ٣٢

37-32 نو مونږ تاسو ګمراه كړئ، بېشكه مونږ (پخپله هم) ګمراهان وو

فَإِنَّهُمۡ يَوۡمَئِذٖ فِي ٱلۡعَذَابِ مُشۡتَرِكُونَ ٣٣

37-33 پس بېشكه دوى په دغه ورځ په عذاب كې سره شریكان دي

إِنَّا كَذَٰلِكَ نَفۡعَلُ بِٱلۡمُجۡرِمِينَ ٣٤

37-34 بېشكه مونږ له مجرمانو سره همداسې كوو

إِنَّهُمۡ كَانُوٓاْ إِذَا قِيلَ لَهُمۡ لَآ إِلَٰهَ إِلَّا ٱللَّهُ يَسۡتَكۡبِرُونَ ٣٥

37-35 بېشكه دوى (داسې) وو چې كله به دوى ته وویل شول چې له الله نه غیر هېڅ لايق د عبادت نشته (،نو) دوى به تكبر كاوه

وَيَقُولُونَ أَئِنَّا لَتَارِكُوٓاْ ءَالِهَتِنَا لِشَاعِرٖ مَّجۡنُونِۭ ٣٦

37-36 او دوى وايي چې ایا یقینًا مونږ په رښتیا سره د یو لېوني شاعر له وجې نه خپل معبودان (خدایان) پرېښودونكي یو

بَلۡ جَآءَ بِٱلۡحَقِّ وَصَدَّقَ ٱلۡمُرۡسَلِينَ ٣٧

37-37 (داسې نه ده) بلكې دغه (نبي) حق (دین) راوړى دى، او د رسولانو تصدیق يې كړى دى

إِنَّكُمۡ لَذَآئِقُواْ ٱلۡعَذَابِ ٱلۡأَلِيمِ ٣٨

37-38 بېشكه تاسو خامخا ډېر دردوونكي عذاب لره څكونكي یئ

وَمَا تُجۡزَوۡنَ إِلَّا مَا كُنتُمۡ تَعۡمَلُونَ ٣٩

37-39 او تاسو ته بدله نه دركولى كېږي مګر د هغو عملونو چې تاسو به كول

إِلَّا عِبَادَ ٱللَّهِ ٱلۡمُخۡلَصِينَ ٤٠

37-40 لېكن د الله غوره كړى شوي بنده ګان

أُوْلَٰٓئِكَ لَهُمۡ رِزۡقٞ مَّعۡلُومٞ ٤١

37-41 دغه كسان چې دي، د دوى لپاره معلومه روزي ده

فَوَٰكِهُ وَهُم مُّكۡرَمُونَ ٤٢

37-42 چې (رنګارنګ) مېوي دي، په داسې حال كې چې دوى به عزتمن كړى شوي وي

فِي جَنَّٰتِ ٱلنَّعِيمِ ٤٣

37-43 د نعمتونو په باغونو كې

عَلَىٰ سُرُرٖ مُّتَقَٰبِلِينَ ٤٤

37-44 (چې ناست به وي) په تختونو یو بل ته مخامخ

يُطَافُ عَلَيۡهِم بِكَأۡسٖ مِّن مَّعِينِۭ ٤٥

37-45 په دوى به د روانو صافو شرابو جامونه ګرځولى شي

بَيۡضَآءَ لَذَّةٖ لِّلشَّٰرِبِينَ ٤٦

37-46 چې تك سپین به وي، د څښونكو لپاره به خوندور وي

لَا فِيهَا غَوۡلٞ وَلَا هُمۡ عَنۡهَا يُنزَفُونَ ٤٧

37-47 نه به په هغو كې سر خوږى وي او نه به دوى د دغو (شرابو) په وجه نشه كولى شي

وَعِندَهُمۡ قَٰصِرَٰتُ ٱلطَّرۡفِ عِينٞ ٤٨

37-48 او له دوى سره به د (خپل) نظر رامنع كوونكې غټو سترګو والا حورې وي

كَأَنَّهُنَّ بَيۡضٞ مَّكۡنُونٞ ٤٩

37-49 ګویاكې دوى پټې ساتل شوې هګۍ دي

فَأَقۡبَلَ بَعۡضُهُمۡ عَلَىٰ بَعۡضٖ يَتَسَآءَلُونَ ٥٠

37-50 نو د دغو (جنتیانو) ځینې به ځینو نورو ته مخ راوګرځوي، چې سره تپوس به كوي

قَالَ قَآئِلٞ مِّنۡهُمۡ إِنِّي كَانَ لِي قَرِينٞ ٥١

37-51 په دوى كې يو ویونكى به ووايي: بېشكه زما یو دوست و

يَقُولُ أَءِنَّكَ لَمِنَ ٱلۡمُصَدِّقِينَ ٥٢

37-52 ویل به يې: ایا یقینًا ته خامخا له تصدیق كوونكو ځنې يې؟

أَءِذَا مِتۡنَا وَكُنَّا تُرَابٗا وَعِظَٰمًا أَءِنَّا لَمَدِينُونَ ٥٣

37-53 ایا كله چې مونږ مړه شو او خاورې او هډوكي شو، ایا بېشكه مونږ ته به خامخا جزا راكولى شي

قَالَ هَلۡ أَنتُم مُّطَّلِعُونَ ٥٤

37-54 وبه وايي: ایا تاسو كتونكي يئ؟

فَٱطَّلَعَ فَرَءَاهُ فِي سَوَآءِ ٱلۡجَحِيمِ ٥٥

37-55 نو وبه ګوري، نو هغه به (د دوزخ) په مینځ كې وویني

قَالَ تَٱللَّهِ إِن كِدتَّ لَتُرۡدِينِ ٥٦

37-56 وبه وايي (كتونكى): قسم په الله! بېشكه شان دا و چې ته نژدې وې چې ما هلاك كړې

وَلَوۡلَا نِعۡمَةُ رَبِّي لَكُنتُ مِنَ ٱلۡمُحۡضَرِينَ ٥٧

37-57 او كه زما د رب نعمت نه وى (نو) خامخا زه به له حاضر كړى شویو څخه وم

أَفَمَا نَحۡنُ بِمَيِّتِينَ ٥٨

37-58 ایا نو مونږ مړه كېدونكي نه یو

إِلَّا مَوۡتَتَنَا ٱلۡأُولَىٰ وَمَا نَحۡنُ بِمُعَذَّبِينَ ٥٩

37-59 زمونږ له ړومبي مرګ نه غیر، او مونږ په عذاب كړى شوي نه یو

إِنَّ هَٰذَا لَهُوَ ٱلۡفَوۡزُ ٱلۡعَظِيمُ ٦٠

37-60 بېشكه دا، یقینًا همدغه ډېر لوى برى دى

لِمِثۡلِ هَٰذَا فَلۡيَعۡمَلِ ٱلۡعَٰمِلُونَ ٦١

37-61 د دغو (نعمتونو) مثل لپاره دې عمل كوونكي عمل وكړي

أَذَٰلِكَ خَيۡرٞ نُّزُلًا أَمۡ شَجَرَةُ ٱلزَّقُّومِ ٦٢

37-62 ایا دغه د مېلمستیا په لحاظ غوره دي، یا د زقوم ونه

إِنَّا جَعَلۡنَٰهَا فِتۡنَةٗ لِّلظَّٰلِمِينَ ٦٣

37-63 بېشكه مونږ دغه (ونه) د ظالمانو (مشركانو) لپاره فتنه (او عذاب) ګرځولې ده

إِنَّهَا شَجَرَةٞ تَخۡرُجُ فِيٓ أَصۡلِ ٱلۡجَحِيمِ ٦٤

37-64 بېشكه دغه داسې ونه ده چې د دوزخ په بېخ كې راوځي

طَلۡعُهَا كَأَنَّهُۥ رُءُوسُ ٱلشَّيَٰطِينِ ٦٥

37-65 د دغې وږي، ګویاكې هغه د شیطانانو سرونه دي

فَإِنَّهُمۡ لَأٓكِلُونَ مِنۡهَا فَمَالِـُٔونَ مِنۡهَا ٱلۡبُطُونَ ٦٦

37-66 پس بېشكه دوى به خامخا له هغې نه خوړونكي وي، نو له هغې نه به د خپلو خېټو ډكوونكي وي

ثُمَّ إِنَّ لَهُمۡ عَلَيۡهَا لَشَوۡبٗا مِّنۡ حَمِيمٖ ٦٧

37-67 بیا بېشكه دوى ته به د هغې له پاسه د ایشول شویو اوبو ګډون وي

ثُمَّ إِنَّ مَرۡجِعَهُمۡ لَإِلَى ٱلۡجَحِيمِ ٦٨

37-68 بیا بېشكه د دوى ورتله خامخا لمبې وهونكي اور ته دي

إِنَّهُمۡ أَلۡفَوۡاْ ءَابَآءَهُمۡ ضَآلِّينَ ٦٩

37-69 بېشكه دوى خپل پلرونه ګمراه موندلي دي

فَهُمۡ عَلَىٰٓ ءَاثَٰرِهِمۡ يُهۡرَعُونَ ٧٠

37-70 نو دوى د هغوى په قدمونو پسې په ډېرې تېزۍ سره منډې وهي

وَلَقَدۡ ضَلَّ قَبۡلَهُمۡ أَكۡثَرُ ٱلۡأَوَّلِينَ ٧١

37-71 او یقینًا یقینًا له دوى نه مخكې د ړومبنو خلقو اكثره ګمراه شوي دي

وَلَقَدۡ أَرۡسَلۡنَا فِيهِم مُّنذِرِينَ ٧٢

37-72 او یقینًا یقینًا مونږ په دوى كې وېروونكي پېغمبران لېږلي وو

فَٱنظُرۡ كَيۡفَ كَانَ عَٰقِبَةُ ٱلۡمُنذَرِينَ ٧٣

37-73 نو ته وګوره چې د وېرول شویو انجام څنګه و؟

إِلَّا عِبَادَ ٱللَّهِ ٱلۡمُخۡلَصِينَ ٧٤

37-74 لېكن د الله غوره كړي بنډكان (له عذاب نه خلاص دي)

وَلَقَدۡ نَادَىٰنَا نُوحٞ فَلَنِعۡمَ ٱلۡمُجِيبُونَ ٧٥

37-75 او یقینًا یقینًا مونږ ته نوح اواز وكړ، نو (مونږ) ښه جواب وركوونكي یو

وَنَجَّيۡنَٰهُ وَأَهۡلَهُۥ مِنَ ٱلۡكَرۡبِ ٱلۡعَظِيمِ ٧٦

37-76 او مونږ هغه ته او د هغه كورنۍ ته له ډېر لوى غم نه نجات وركړ

وَجَعَلۡنَا ذُرِّيَّتَهُۥ هُمُ ٱلۡبَاقِينَ ٧٧

37-77 او مونږ د هغه اولاده، بس هم هغه باقي پاتې كېدونكې وګرځوله

وَتَرَكۡنَا عَلَيۡهِ فِي ٱلۡأٓخِرِينَ ٧٨

37-78 او مونږ په ده باندې په وروستنيو خلقو كې (مدح او ثنا) پرېښودله

سَلَٰمٌ عَلَىٰ نُوحٖ فِي ٱلۡعَٰلَمِينَ ٧٩

37-79 په عالمونو كې دې په نوح سلام وي

إِنَّا كَذَٰلِكَ نَجۡزِي ٱلۡمُحۡسِنِينَ ٨٠

37-80 بېشكه مونږ نېكانو ته همداسې بدله وركوو

إِنَّهُۥ مِنۡ عِبَادِنَا ٱلۡمُؤۡمِنِينَ ٨١

37-81 بېشكه هغه زمونږ د مومنو بنده ګانو څخه و

ثُمَّ أَغۡرَقۡنَا ٱلۡأٓخَرِينَ ٨٢

37-82 بیا مونږ هغه نور (كافر) خلق غرق كړل

۞ وَإِنَّ مِن شِيعَتِهِۦ لَإِبۡرَٰهِيمَ ٨٣

37-83 او بېشكه د هغه له ملګرو ځنې خامخا ابراهیم دى

إِذۡ جَآءَ رَبَّهُۥ بِقَلۡبٖ سَلِيمٍ ٨٤

37-84 (یاد كړه) كله چې هغه خپل رب ته په ډېر روغ زړه سره راغى

إِذۡ قَالَ لِأَبِيهِ وَقَوۡمِهِۦ مَاذَا تَعۡبُدُونَ ٨٥

37-85 كله چې هغه خپل پلار او خپل قوم ته وویل: څه شى دى چې تاسو يې عبادت كوئ؟

أَئِفۡكًا ءَالِهَةٗ دُونَ ٱللَّهِ تُرِيدُونَ ٨٦

37-86 ایا تاسو د دروغو (او باطلو) لپاره له الله پرته معبودان غواړئ؟

فَمَا ظَنُّكُم بِرَبِّ ٱلۡعَٰلَمِينَ ٨٧

37-87 نو په رب العالمین مو ستاسو څه ګمان دى

فَنَظَرَ نَظۡرَةٗ فِي ٱلنُّجُومِ ٨٨

37-88 نو په ستوریو كې نظر يې واچوه، یو نظر

فَقَالَ إِنِّي سَقِيمٞ ٨٩

37-89 نو ويې ويل:بېشكه زه ناجوړه یم

فَتَوَلَّوۡاْ عَنۡهُ مُدۡبِرِينَ ٩٠

37-90 نو دوى له هغه نه وګرځېدل، په داسې حال كې چې شاكوونكي وو

فَرَاغَ إِلَىٰٓ ءَالِهَتِهِمۡ فَقَالَ أَلَا تَأۡكُلُونَ ٩١

37-91 نو د دوى معبودانو (بتانو) ته پټ راغى، نو ويې ويل: ایا تاسو (دا خوراكونه) نه خورئ؟

مَا لَكُمۡ لَا تَنطِقُونَ ٩٢

37-92 په تاسو څه شوي دي چې تاسو خبرې نه كوئ؟

فَرَاغَ عَلَيۡهِمۡ ضَرۡبَۢا بِٱلۡيَمِينِ ٩٣

37-93 نو په مهارت سره يې په دوى باندې راباندې كړل، په داسې حال كې چې په ښي لاس سره وهونكى و

فَأَقۡبَلُوٓاْ إِلَيۡهِ يَزِفُّونَ ٩٤

37-94 نو هغوى (مشركانو) ده ته متوجه شول، چې ورپسې منډې يې وهلې

قَالَ أَتَعۡبُدُونَ مَا تَنۡحِتُونَ ٩٥

37-95 ده وویل: ایا تاسو د هغه څه عبادت كوئ چې تاسو يې (پخپله) تراشئ

وَٱللَّهُ خَلَقَكُمۡ وَمَا تَعۡمَلُونَ ٩٦

37-96‚ حال دا چې الله تاسو او هغه عملونه چې تاسو يې كوئ، پیدا كړي دي

قَالُواْ ٱبۡنُواْ لَهُۥ بُنۡيَٰنٗا فَأَلۡقُوهُ فِي ٱلۡجَحِيمِ ٩٧

37-97 دوى وویل: د ده لپاره یوه ودانۍ جوړه كړئ، بیا تاسو دا په لمبې وهونكي اور كې واچوئ

فَأَرَادُواْ بِهِۦ كَيۡدٗا فَجَعَلۡنَٰهُمُ ٱلۡأَسۡفَلِينَ ٩٨

37-98 نو دوى له ده سره د فریب اراده وكړه، نو مونږ همدوى تر ټولو زیات ذلیله كړل

وَقَالَ إِنِّي ذَاهِبٌ إِلَىٰ رَبِّي سَيَهۡدِينِ ٩٩

37-99 او ده (ابراهیم) وویل: بېشكه زه خپل رب ته تلونكى یم، ژر به هغه ما ته لاره وښیي

رَبِّ هَبۡ لِي مِنَ ٱلصَّٰلِحِينَ ١٠٠

37-100 اى زما ربه! ته ما ته (زوى) راكړې، چې له صالحانو ځنې وي

فَبَشَّرۡنَٰهُ بِغُلَٰمٍ حَلِيمٖ ١٠١

37-101 نو مونږ ده ته د ډېر حلم والا هلك زېرى وركړ

فَلَمَّا بَلَغَ مَعَهُ ٱلسَّعۡيَ قَالَ يَٰبُنَيَّ إِنِّيٓ أَرَىٰ فِي ٱلۡمَنَامِ أَنِّيٓ أَذۡبَحُكَ فَٱنظُرۡ مَاذَا تَرَىٰۚ قَالَ يَٰٓأَبَتِ ٱفۡعَلۡ مَا تُؤۡمَرُۖ سَتَجِدُنِيٓ إِن شَآءَ ٱللَّهُ مِنَ ٱلصَّٰبِرِينَ ١٠٢

37-102 نو كله چې هغه (هلك) له ده (خپل پلار) سره منډې وهلو ته ورسېده، ويې ويل:اى زما خوږه زویه! بېشكه زه په خوب كې وینم داسې چې بېشكه زه تا ذبحه كوم، نو ته وګوره چې ستا څه رايه ده؟ هغه وویل: اى زما پلار جانه! ته هغه كار وكړه چې تا ته يې امر كول شي، ژر ده چې كه الله وغواړي، ته به ما له صبر كوونكو ځنې ومومې

فَلَمَّآ أَسۡلَمَا وَتَلَّهُۥ لِلۡجَبِينِ ١٠٣

37-103 نو كله چې دواړو غاړه كېښوده او هغه يې په اړخ څملاوه

وَنَٰدَيۡنَٰهُ أَن يَٰٓإِبۡرَٰهِيمُ ١٠٤

37-104 او مونږ ده ته اواز وكړ، داسې چې اى ابراهیمه

قَدۡ صَدَّقۡتَ ٱلرُّءۡيَآۚ إِنَّا كَذَٰلِكَ نَجۡزِي ٱلۡمُحۡسِنِينَ ١٠٥

37-105 یقینًا تا خوب رښتیا كړ، بېشكه مونږ نېكي كوونكو ته همداسې بدله وركوو

إِنَّ هَٰذَا لَهُوَ ٱلۡبَلَٰٓؤُاْ ٱلۡمُبِينُ ١٠٦

37-106 بېشكه دا، یقینًا همدغه ښكاره ازمېښت و

وَفَدَيۡنَٰهُ بِذِبۡحٍ عَظِيمٖ ١٠٧

37-107 او مونږ ده (اسماعیل) ته په ډېرې لويې ذبیحې سره خلاصى وركړو

وَتَرَكۡنَا عَلَيۡهِ فِي ٱلۡأٓخِرِينَ ١٠٨

37-108 او مونږ باقي پرېښود په ده باندې وروستنیو خلقو كې

سَلَٰمٌ عَلَىٰٓ إِبۡرَٰهِيمَ ١٠٩

37-109 دا چې سلام دې وي په ابراهیم

كَذَٰلِكَ نَجۡزِي ٱلۡمُحۡسِنِينَ ١١٠

37-110 نېكانو ته مونږ همداسې بدله وركوو

إِنَّهُۥ مِنۡ عِبَادِنَا ٱلۡمُؤۡمِنِينَ ١١١

37-111 بېشكه هغه زمونږ له مومنو بنده ګانو ځنې دى

وَبَشَّرۡنَٰهُ بِإِسۡحَٰقَ نَبِيّٗا مِّنَ ٱلصَّٰلِحِينَ ١١٢

37-112 او مونږ ده ته د اسحاق زېرى وركړ، په داسې حال كې چې نبي و، له صالحانو نه

وَبَٰرَكۡنَا عَلَيۡهِ وَعَلَىٰٓ إِسۡحَٰقَۚ وَمِن ذُرِّيَّتِهِمَا مُحۡسِنٞ وَظَالِمٞ لِّنَفۡسِهِۦ مُبِينٞ ١١٣

37-113 او بركت اچولى و مونږ په ده (اسمٰعیل) باندې او په اسحاق باندې، او د دې دواړو په اولاد كې څوك نېكې كوونكى دى او څوك په خپل ځان باندې ښكاره ظلم كوونكى دى

وَلَقَدۡ مَنَنَّا عَلَىٰ مُوسَىٰ وَهَٰرُونَ ١١٤

37-114 او یقینًا یقینًا مونږ په موسٰى او هارون احسان وكړ

وَنَجَّيۡنَٰهُمَا وَقَوۡمَهُمَا مِنَ ٱلۡكَرۡبِ ٱلۡعَظِيمِ ١١٥

37-115 او مونږ دغو دواړو ته او د دغو دواړو قوم ته له ډېر لوى غم نه نجات وركړ

وَنَصَرۡنَٰهُمۡ فَكَانُواْ هُمُ ٱلۡغَٰلِبِينَ ١١٦

37-116 او مونږ د دوى مدد وكړ، نو همدوى غالبه شول

وَءَاتَيۡنَٰهُمَا ٱلۡكِتَٰبَ ٱلۡمُسۡتَبِينَ ١١٧

37-117 او مونږ دغو دواړو ته ډېر واضحه كتاب وركړى و

وَهَدَيۡنَٰهُمَا ٱلصِّرَٰطَ ٱلۡمُسۡتَقِيمَ ١١٨

37-118 او مونږ دغو دواړو ته نېغه لاره ښودلې وه

وَتَرَكۡنَا عَلَيۡهِمَا فِي ٱلۡأٓخِرِينَ ١١٩

37-119 او مونږ په دواړو باندې په وروستنیو خلقو كې باقي پرېښوده

سَلَٰمٌ عَلَىٰ مُوسَىٰ وَهَٰرُونَ ١٢٠

37-120 دا چې سلام دي وي په موسي او هارون

إِنَّا كَذَٰلِكَ نَجۡزِي ٱلۡمُحۡسِنِينَ ١٢١

37-121 بېشكه مونږ نېكي كوونكو ته همداسې بدله وركوو

إِنَّهُمَا مِنۡ عِبَادِنَا ٱلۡمُؤۡمِنِينَ ١٢٢

37-122 بېشكه دغه دواړه زمونږ د مومنو بنده ګانو ځنې دي

وَإِنَّ إِلۡيَاسَ لَمِنَ ٱلۡمُرۡسَلِينَ ١٢٣

37-123 او بېشكه الیاس خامخا له رسولانو ځنې دى

إِذۡ قَالَ لِقَوۡمِهِۦٓ أَلَا تَتَّقُونَ ١٢٤

37-124 (یاد كړه)، هغه وخت چې ده خپل قوم ته وویل: ولې تاسو نه وېرېږئ!

أَتَدۡعُونَ بَعۡلٗا وَتَذَرُونَ أَحۡسَنَ ٱلۡخَٰلِقِينَ ١٢٥

37-125 ایا تاسو بعل (بت) بولئ او تر ټولو ښه پیدا كوونكى ذات پرېږدئ

ٱللَّهَ رَبَّكُمۡ وَرَبَّ ءَابَآئِكُمُ ٱلۡأَوَّلِينَ ١٢٦

37-126 چې الله دى، چې ستاسو رب دى او ستاسو د ړومبنو پلرونو رب دى

فَكَذَّبُوهُ فَإِنَّهُمۡ لَمُحۡضَرُونَ ١٢٧

37-127 نو هغوى د ده تكذیب وكړ، نو بېشكه هغوى به خامخا حاضرولى شي

إِلَّا عِبَادَ ٱللَّهِ ٱلۡمُخۡلَصِينَ ١٢٨

37-128 د الله له خالص كړى شویو بنده ګانو نه غیر (چې دوى د هغه تكذیب ونه كړ)

وَتَرَكۡنَا عَلَيۡهِ فِي ٱلۡأٓخِرِينَ ١٢٩

37-129 او باقي پرېښود مونږ په ده باندې په وروستنیو خلقو كې

سَلَٰمٌ عَلَىٰٓ إِلۡ يَاسِينَ ١٣٠

37-130 چې په الیاسین دې سلام وي

إِنَّا كَذَٰلِكَ نَجۡزِي ٱلۡمُحۡسِنِينَ ١٣١

37-131 بېشكه مونږ نېكي كوونكو ته همداسي بدله وركوو

إِنَّهُۥ مِنۡ عِبَادِنَا ٱلۡمُؤۡمِنِينَ ١٣٢

37-132 بېشكه هغه زمونږ له مومنو بنده ګانو ځنې دى

وَإِنَّ لُوطٗا لَّمِنَ ٱلۡمُرۡسَلِينَ ١٣٣

37-133 او بېشكه لوط له رسولانو ځنې دى

إِذۡ نَجَّيۡنَٰهُ وَأَهۡلَهُۥٓ أَجۡمَعِينَ ١٣٤

37-134 (یاد كړه) هغه وخت چې مونږ ده ته او د ده كورنۍ ته، ټولو ته نجات وركړ

إِلَّا عَجُوزٗا فِي ٱلۡغَٰبِرِينَ ١٣٥

37-135 غیر له یوې بوډۍ نه چې په باقي پاتې كېدونكو كې وه

ثُمَّ دَمَّرۡنَا ٱلۡأٓخَرِينَ ١٣٦

37-136 بیا مونږ نور (ټول) خلق هلاك كړل

وَإِنَّكُمۡ لَتَمُرُّونَ عَلَيۡهِم مُّصۡبِحِينَ ١٣٧

37-137 او بېشكه تاسو په دوى تېرېږئ، په دې حال كې چې سبا كوونكي يئ

وَبِٱلَّيۡلِۚ أَفَلَا تَعۡقِلُونَ ١٣٨

37-138 او په شپه كې هم، ایا نو تاسو عقل نه كاروئ

وَإِنَّ يُونُسَ لَمِنَ ٱلۡمُرۡسَلِينَ ١٣٩

37-139 او بېشكه یونس خامخا له رسولانو ځنې دى

إِذۡ أَبَقَ إِلَى ٱلۡفُلۡكِ ٱلۡمَشۡحُونِ ١٤٠

37-140 (یاد كړه) هغه وخت چې هغه ډكې كشتۍ ته وتښتېده

فَسَاهَمَ فَكَانَ مِنَ ٱلۡمُدۡحَضِينَ ١٤١

37-141 نو ده قرعه واچوله، نو شو (په قرعه كې) له مغلوب كړى شویو ځنې

فَٱلۡتَقَمَهُ ٱلۡحُوتُ وَهُوَ مُلِيمٞ ١٤٢

37-142 نو ښوى تېر كړ هغه لره مهي (كب)، په دې حال كې چې هغه (د خپل ځان) ملامت كوونكى و

فَلَوۡلَآ أَنَّهُۥ كَانَ مِنَ ٱلۡمُسَبِّحِينَ ١٤٣

37-143 نو كه دا خبره نه وى چې بېشكه هغه له تسبیح ویونكو څخه و

لَلَبِثَ فِي بَطۡنِهِۦٓ إِلَىٰ يَوۡمِ يُبۡعَثُونَ ١٤٤

37-144 (نو) خامخا دا به د هغه (كب) په خېټه كې تر هغې ورځې پورې پاتې و چې دوى به بیا ژوندي راپاڅولى شي

۞ فَنَبَذۡنَٰهُ بِٱلۡعَرَآءِ وَهُوَ سَقِيمٞ ١٤٥

37-145 نو مونږ هغه په ډاګه میدان كې وغورځاوه، په دې حال كې چې ناروغ و

وَأَنۢبَتۡنَا عَلَيۡهِ شَجَرَةٗ مِّن يَقۡطِينٖ ١٤٦

37-146 او مونږ په ده باندې یو ځېلۍ داره ونه را زرغونه كړه

وَأَرۡسَلۡنَٰهُ إِلَىٰ مِاْئَةِ أَلۡفٍ أَوۡ يَزِيدُونَ ١٤٧

37-147 او مونږ دى لېږلى و سل زرو خلقو ته بلكې دوى زیات وو

فَـَٔامَنُواْ فَمَتَّعۡنَٰهُمۡ إِلَىٰ حِينٖ ١٤٨

37-148 نو دوى ایمان راوړ، نو مونږ دوى ته تر یو وخته پورې نفع وركړه

فَٱسۡتَفۡتِهِمۡ أَلِرَبِّكَ ٱلۡبَنَاتُ وَلَهُمُ ٱلۡبَنُونَ ١٤٩

37-149 نو ته له دوى نه پوښتنه وكړه، ایا ستا د رب لپاره لوڼه دي او د دوى لپاره زامن دي؟

أَمۡ خَلَقۡنَا ٱلۡمَلَٰٓئِكَةَ إِنَٰثٗا وَهُمۡ شَٰهِدُونَ ١٥٠

37-150 یا كه مونږ ملايك ښځې پیدا كړي دي، په داسې حال كې چې دوى حاضر وو

أَلَآ إِنَّهُم مِّنۡ إِفۡكِهِمۡ لَيَقُولُونَ ١٥١

37-151 خبردار! بېشكه دوى له خپلو بدترو دروغو څخه خامخا (داسې) وايي

وَلَدَ ٱللَّهُ وَإِنَّهُمۡ لَكَٰذِبُونَ ١٥٢

37-152 الله اولاد زېږولى دى. او بېشكه دوى یقینًا دروغجن دي

أَصۡطَفَى ٱلۡبَنَاتِ عَلَى ٱلۡبَنِينَ ١٥٣

37-153 ایا هغه (الله د ځان لپاره) لوڼه غوره كړي دي په زامنو باندې

مَا لَكُمۡ كَيۡفَ تَحۡكُمُونَ ١٥٤

37-154 په تاسو څه شوي دي، څرنګه تاسو (دا) فیصله (او حكم) كوئ؟

أَفَلَا تَذَكَّرُونَ ١٥٥

37-155 ایا تاسو نصیحت نه اخلئ

أَمۡ لَكُمۡ سُلۡطَٰنٞ مُّبِينٞ ١٥٦

37-156 ایا تاسو لپاره څه واضحه دلیل شته؟

فَأۡتُواْ بِكِتَٰبِكُمۡ إِن كُنتُمۡ صَٰدِقِينَ ١٥٧

37-157 نو تاسو خپل كتاب راوړئ، كه چېرې تاسو رښتیني یئ

وَجَعَلُواْ بَيۡنَهُۥ وَبَيۡنَ ٱلۡجِنَّةِ نَسَبٗاۚ وَلَقَدۡ عَلِمَتِ ٱلۡجِنَّةُ إِنَّهُمۡ لَمُحۡضَرُونَ ١٥٨

37-158 او دوى د هغه (الله) په مینځ كې او د پېریانو په مینځ كې نسب ( د خپلوۍ نسبت) مقرر كړ، او يقینًا یقینًا پېریان په دې پوه شوي دي چې بېشكه دوى به خامخا حاضر كړى شي

سُبۡحَٰنَ ٱللَّهِ عَمَّا يَصِفُونَ ١٥٩

37-159 الله لپاره پاكي ده له هغو (خبرو) نه چې دوى يې وايي

إِلَّا عِبَادَ ٱللَّهِ ٱلۡمُخۡلَصِينَ ١٦٠

37-160 لېكن د الله خالص (غوره) كړى شوي بنده ګان (له دغو خبرو نه بچ دي)

فَإِنَّكُمۡ وَمَا تَعۡبُدُونَ ١٦١

37-161 پس بېشكه تاسو او هغه چې تاسو يې عبادت كوئ

مَآ أَنتُمۡ عَلَيۡهِ بِفَٰتِنِينَ ١٦٢

37-162 نه یئ تاسو په دې (بت پرستۍ) سره ګمراه كوونكي (په فتنه كې اچوونكي د هیچا)

إِلَّا مَنۡ هُوَ صَالِ ٱلۡجَحِيمِ ١٦٣

37-163 غیر له هغه چا نه چې هغه په دوزخ كې ننوتونكى دى

وَمَا مِنَّآ إِلَّا لَهُۥ مَقَامٞ مَّعۡلُومٞ ١٦٤

37-164 او په مونږ كې هیڅوك نشته مګر د هغه لپاره معلوم ځاى دى

وَإِنَّا لَنَحۡنُ ٱلصَّآفُّونَ ١٦٥

37-165 او بېشكه خامخا مونږ صف تړونكي یو

وَإِنَّا لَنَحۡنُ ٱلۡمُسَبِّحُونَ ١٦٦

37-166 او بېشكه مونږ خامخا تسبیح ویونكي یو

وَإِن كَانُواْ لَيَقُولُونَ ١٦٧

37-167 او بېشكه چې خامخا دوى به ویل

لَوۡ أَنَّ عِندَنَا ذِكۡرٗا مِّنَ ٱلۡأَوَّلِينَ ١٦٨

37-168 كه چېرې مونږ سره د پخوانیو خلقو (له كتابونو) نه كوم ذكر (كتاب) وى

لَكُنَّا عِبَادَ ٱللَّهِ ٱلۡمُخۡلَصِينَ ١٦٩

37-169 (نو) خامخا مونږ به د الله خالص (او غوره) كړى شوي بنده ګان وو

فَكَفَرُواْ بِهِۦۖ فَسَوۡفَ يَعۡلَمُونَ ١٧٠

37-170 نو دوى په دغه (قرآن) سره كافر شول، نو ژر ده چې دوى به پوه شي

وَلَقَدۡ سَبَقَتۡ كَلِمَتُنَا لِعِبَادِنَا ٱلۡمُرۡسَلِينَ ١٧١

37-171 او یقینًا یقینًا زمونږ خبره زمونږ د لېږل شویو (رسولانو) بنده ګانو لپاره صادر شوې ده

إِنَّهُمۡ لَهُمُ ٱلۡمَنصُورُونَ ١٧٢

37-172 چې بېشكه دوى، خامخا هم دوى مدد كړى شوي دي

وَإِنَّ جُندَنَا لَهُمُ ٱلۡغَٰلِبُونَ ١٧٣

37-173 او بېشكه زمونږ لښكر، خامخا هم دوى غالب راتلونكي دي

فَتَوَلَّ عَنۡهُمۡ حَتَّىٰ حِينٖ ١٧٤

37-174 نو ته له دوى نه مخ وګرځوه، تر یو وخته پورې

وَأَبۡصِرۡهُمۡ فَسَوۡفَ يُبۡصِرُونَ ١٧٥

37-175 او دوى ته ګوره، نو ژر ده چې دوى به (خپل انجام) وویني

أَفَبِعَذَابِنَا يَسۡتَعۡجِلُونَ ١٧٦

37-176 ایا نو دوى زمونږ د عذاب تلوار كوي

فَإِذَا نَزَلَ بِسَاحَتِهِمۡ فَسَآءَ صَبَاحُ ٱلۡمُنذَرِينَ ١٧٧

37-177 نو كله چې هغه د دوى په مېدان كې نازل شي، نو د وېرول شویو سبا به بد وي

وَتَوَلَّ عَنۡهُمۡ حَتَّىٰ حِينٖ ١٧٨

37-178 او ته له دوى نه مخ وګرځوه تر یو وخته پورې

وَأَبۡصِرۡ فَسَوۡفَ يُبۡصِرُونَ ١٧٩

37-179 او ته ګوره، نو ژر ده چې دوى به وویني

سُبۡحَٰنَ رَبِّكَ رَبِّ ٱلۡعِزَّةِ عَمَّا يَصِفُونَ ١٨٠

37-180 ستا رب لره پاكي ده چې د عزت (او غلبې) مالك دى، له هغو خبرو نه چې دوى (مشركان) يې بیانوي

وَسَلَٰمٌ عَلَى ٱلۡمُرۡسَلِينَ ١٨١

37-181 او سلام دې وي په رسولانو باندې

وَٱلۡحَمۡدُ لِلَّهِ رَبِّ ٱلۡعَٰلَمِينَ ١٨٢

37-182 او ټول د كمال صفتونه خاص الله لره دي چې د عالمونو ښه پالونكى دى