قَالُواْ مَآ أَخۡلَفۡنَا مَوۡعِدَكَ بِمَلۡكِنَا وَلَٰكِنَّا حُمِّلۡنَآ أَوۡزَارٗا مِّن زِينَةِ ٱلۡقَوۡمِ فَقَذَفۡنَٰهَا فَكَذَٰلِكَ أَلۡقَى ٱلسَّامِرِيُّ ٨٧
അവര് പറഞ്ഞു: ഞങ്ങള് ഞങ്ങളുടെ ഹിതമനുസരിച്ച് താങ്കളോടുള്ള നിശ്ചയം ലംഘിച്ചതല്ല. എന്നാല് ആ ജനങ്ങളുടെ ആഭരണചുമടുകള് ഞങ്ങള് വഹിപ്പിക്കപ്പെട്ടിരുന്നു.(17) അങ്ങനെ ഞങ്ങളത് (തീയില്) എറിഞ്ഞുകളഞ്ഞു. അപ്പോള് സാമിരിയും അപ്രകാരം അത് (തീയില്) ഇട്ടു.(18)
അടിക്കുറിപ്പുകൾ
17) ഫിര്ഔൻ്റെ വംശജരായ ഖിബ്ത്വികളുടെ (കോപ്റ്റുകളുടെ) ആഭരണങ്ങള് വായ്പ വാങ്ങിക്കൊണ്ടാണ് ഇസ്രായീല്യര് പലായനം നടത്തിയത്. തങ്ങള്ക്ക് ഒരു കല്യാണത്തിന് പങ്കെടുക്കാനുണ്ടെന്നു പറഞ്ഞുകൊണ്ടാണ് അവര് സ്ഥലം വിട്ടത്. ഖിബ്ത്വികള്ക്ക് സംശയം തോന്നാതിരിക്കാന് വേണ്ടിയാണ് ഇസ്റാഈല്യര് ഇങ്ങനെയൊരു തന്ത്രം പ്രയോഗിച്ചത്. കടല് കടന്ന് സീനായിലെത്തിയശേഷം ആ ആഭരണങ്ങള് ഒന്നിച്ച് തീയിലെറിയാനാണ് അവര്ക്ക് കല്പന ലഭിച്ചത്.
18) ഇസ്റാഈല്യര്ക്കിടയിലുണ്ടായിരുന്ന, മനസ്സുകൊണ്ട് വിശ്വസിച്ചിട്ടില്ലാത്ത ഒരു കപടനായിരുന്നു സാമിരി.
തഫ്സീർ
മൂസായുടെ ജനത പറഞ്ഞു: മൂസാ! ഞങ്ങൾ നിന്നോടുള്ള വാഗ്ദാനം സ്വന്തം ഇഷ്ടപ്രകാരം ലംഘിച്ചതൊന്നുമല്ല. മറിച്ച്, നിർബന്ധിതരായി അങ്ങനെ ചെയ്യേണ്ടി വന്നതാണ്. ഫിർഔനിൻ്റെ ജനതയുടെ ആഭരണങ്ങളിൽ നിന്ന് ധാരാളം ചുമടുകളും ഭാരവും ഞങ്ങൾ വഹിച്ചിരുന്നു. അങ്ങനെ അവ ഉപേക്ഷിക്കുന്നതിനായി ഞങ്ങൾ അതെല്ലാം ഒരു കുഴിയിലേക്ക് എറിഞ്ഞു. ഞങ്ങൾ കുഴിയിലേക്ക് അവയെല്ലാം എറിഞ്ഞതു പോലെ തന്നെ സാമിരിയും അവൻ്റെ പക്കലുണ്ടായിരുന്ന, ജിബ്രീലിൻ്റെ കുതിരയുടെ കുളമ്പിനടിയിലെ മണ്ണ് എറിഞ്ഞു.