إِنَّآ أَنذَرۡنَٰكُمۡ عَذَابٗا قَرِيبٗا يَوۡمَ يَنظُرُ ٱلۡمَرۡءُ مَا قَدَّمَتۡ يَدَاهُ وَيَقُولُ ٱلۡكَافِرُ يَٰلَيۡتَنِي كُنتُ تُرَٰبَۢا ٤٠
به راستی، ما شما را از عذابی نزدیک بیم دادیم: روزی که انسان آنچه را از قبل با دستهای خود فرستاده است میبیند، و کافر میگوید: «ای کاش من خاک بودم [و برای حساب برانگیخته نمیشدم»]!
تفسیر
- ای مردم- در حقیقت ما شما را از عذابی نزدیک و قطعی ترساندیم، روزیکه شخص به اعمالیکه در دنیا از پیش فرستاده مینگرد، و کافر برای آرزوی رهایی از عذاب میگوید: کاش تبدیل به خاک میشدم، مانند حیوانات که در روز قیامت به آنها گفته میشوید: خاک شوید.