وَمِنَ ٱلنَّاسِ مَن يَقُولُ ءَامَنَّا بِٱللَّهِ فَإِذَآ أُوذِيَ فِي ٱللَّهِ جَعَلَ فِتۡنَةَ ٱلنَّاسِ كَعَذَابِ ٱللَّهِۖ وَلَئِن جَآءَ نَصۡرٞ مِّن رَّبِّكَ لَيَقُولُنَّ إِنَّا كُنَّا مَعَكُمۡۚ أَوَلَيۡسَ ٱللَّهُ بِأَعۡلَمَ بِمَا فِي صُدُورِ ٱلۡعَٰلَمِينَ ١٠
و برخی از مردم هستند که میگویند: «به الله ایمان آوردهایم»؛ اما هنگامی که در [راه] الله آزار میبینند، آزار مردم را همچون عذاب الله [سخت و جانکاه] میدانند [و از ایمانشان دست میکشند]؛ و اگر از سوی پروردگارت پیروزی [و گشایشی برایتان] پیش آید، میگویند: «بیتردید، ما [نیز] با شما همراه بودیم». آیا الله به آنچه در دلهای جهانیان است داناتر نیست؟
تفسیر
و از مردم کسانی هستند که میگویند: به الله ایمان آوردیم، اما وقتی کافران آنها را به خاطر ایمانشان اذیت کنند آزار کافران برای خویش را مانند عذاب الله قرار میدهند آنگاه برای موافقت با کفار از ایمان بازمیگردند، و - ای رسول- اگر از جانب پروردگارت پیروزی به تو رسد بهطور قطع خواهند گفت: - ای مؤمنان- همانا ما بر ایمان با شما بودیم. آیا الله به آنچه در سینههای مردم است آگاهتر نیست؟! و کفر و ایمانی که در سینههایشان است بر او پوشیده نمیماند، پس چگونه الله را از آنچه در دلهایشان است خبر میدهند درحالیکه او تعالی از خود آنها به آنچه در سینههایشان وجود دارد آگاهتر است؟!