دعای هنگام وزیدن باد

پیامبر صلی الله علیه و سلم از دشنام دادن یا لعنت کردن باد نهی کردند، زیرا آن از سوی آفریدگارش فرمان‌بردار است و با رحمت و با عذاب می‌آید، و دشنام دادن به آن، دشنام دادن به خداوند، آفریدگار آن، و ناخشنودی از قضای اوست. سپس پیامبر صلی الله علیه و سلم راهنمایی کردند که با درخواست کردنِ خیرِ آن و خیرِ آنچه در آن است و خیرِ آنچه با آن فرستاده شده، مانند آوردن باران و انتقال گرده‌ها و مانند آن، به خداوند که آفریدگار آن است، رجوع شود. و همچنین با پناه بردن به خداوند از شر آن و شر آنچه در آن است و شر آنچه با آن فرستاده شده، مانند از بین بردن گیاهان و درختان و هلاک کردن چهارپایان و ویران کردن بناها و مانند آن. و در درخواست کردنِ این امور از خداوند، تحقق بندگی برای او وجود دارد.

فواید

• نهی از دشنام دادن به باد؛ زیرا آن آفریده‌ای تدبیر شده است، پس دشنام به آفریدگار و تدبیرگر آن بازمی‌گردد، و این نقصی در توحید است.
• بازگشت به سوی خدا و پناه بردن به او از شر آنچه آفریده است.
• باد، هم به خیر فرمان داده می‌شود و هم به شر.
• ابن باز گفته است: دشنام دادن به باد از جملهٔ گناهان است؛ زیرا آن مخلوقی تدبیر شده است که با خیر و شر فرستاده می‌شود؛ پس دشنام دادن به آن جایز نیست و گفته نمی‌شود: «خدا باد را لعنت کند»، یا «خدا با باد بجنگد»، یا «خدا در این باد برکتی قرار ندهد»، یا مانند اینها. بلکه مؤمن همان کاری را می‌کند که پیامبر صلی الله علیه و سلم به آن راهنمایی کرده‌اند.
• در حرام بودن دشنام و ناسزا، آنچه به گرما، سرما، خورشید، غبار و غیره از آفریده‌ها و تدبیرات خداوند مربوط می‌شود، بر باد قیاس می‌گردد.

خواندن در HadeethEnc.com

عایشه رضی الله عنها خبر می دهد که چون وزیدن باد شدت می گرفت، رسول الله صلی الله علیه وسلم دعای مذکور را می خواند.

بادی که الله متعال خلق نموده و می وزاند، دو نوع است:

1- بادی که عادی است و ترسی ندارد که برای آن ذکر مشخصی بیان نشده است.

2- باد طوفانی که با ترس و وحشت همراه است؛ چون الله متعال قوم عاد را با بادی بی خیر و برکت و نابودکننده عذاب نمود. بنابراین وقتی بادی شروع به وزیدن می کند که شدت آن زیاد است، باید همچون رسول الله صلی الله علیه وسلم دعا نمود: «اللَّهُمَّ إنِّي أسْألُكَ خَيْرَهَا وَخَيْرَ مَا فِيهَا وَخَيْرَ مَا أُرْسِلَتْ بِهِ»؛ یعنی باید از الله متعال خیر آن باد و خیر و منفعتی را که به همراه دارد، خواست؛ چون گاهی با هدف خیر و گاهی با هدف شر فرستاده می شود. لذا باید از الله متعال خیری را که با آن فرستاده شده درخواست نمود.

«وأَعُوذُ بِكَ مِنْ شَرِّهَا وَشَرِّ مَا فِيهَا وَشَرِّ مَا أُرْسِلَتْ بِهِ» و از شر آن و شری که با خود به همراه دارد و شری که برای آن فرستاده شده، به الله پناه بُرد؛ چون گاهی همین باد سبب عذاب قومی بوده است؛ بنابراین باید از شر آن به الله پناه برد. و زمانی که انسان از شر آن و شری که حامل آن است و شری که برای آن فرستاده شده، پناه جوید، الله متعال او را از شر آن در امان می دارد و خیر آن را به او می رساند.

خواندن در HadeethEnc.com

باد یکی از رحمت های الله به بندگانش می باشد که رحمت و عذاب با خود به همراه دارد. الله متعال بادها را به عنوان رحمتی برای بندگانش می فرستد که به سبب آن خیر و برکت برای مردم حاصل می گردد؛ چنانکه می فرماید: «وَأَرْسَلْنَا الرِّيَاحَ لَوَاقِحَ» [حجر: 22] «و بادها را بارورکننده [ی ابرها] فرستادیم». و می فرماید: «اللَّهُ الَّذِي يُرْسِلُ الرِّيَاحَ فَتُثِيرُ سَحَاباً فَيَبْسُطُهُ فِي السَّمَاء كَيْفَ يَشَاءُ وَيَجْعَلُهُ كِسَفاً فَتَرَى الْوَدْقَ يَخْرُجُ مِنْ خِلَالِهِ» [روم: 48] «الله است که بادها را روانه می کند و [آنها نیز توده ی] ابری را به حرکت درمی آورند و [الله] آنها را چنان که می خواهد در [پهنه ی] آسمان می گسترانَد و به صورت پاره هایی درمی آورَد و باران را می بینی که از میان آن [ابرها] بیرون می آید».

و می فرماید: «وَهُوَ الَّذِي يُرْسِلُ الرِّيَاحَ بُشْراً بَيْنَ يَدَيْ رَحْمَتِهِ حَتَّى إِذَا أَقَلَّتْ سَحَاباً ثِقَالاً سُقْنَاهُ لِبَلَدٍ مَّيِّتٍ فَأَنزَلْنَا بِهِ الْمَاء» [اعراف: 57] «او ذاتی است که پیشاپیشِ [بارانِ] رحمتش، بادها را بشارت بخش می فرستد تا ابرهای سنگین بار را [بر دوش] کِشند [و] آن را به سوی سرزمینی [خشک و] مرده می فرستیم؛ آنگاه بر آن [سرزمین] آب فرو می باریم».

و گاهی با عذاب همراه است، چنانکه الله متعال می فرماید: «إِنَّا أَرْسَلْنَا عَلَيْهِمْ رِيحاً صَرْصَراً فِي يَوْمِ نَحْسٍ مُّسْتَمِرٍّ، تَنزِعُ النَّاسَ كَأَنَّهُمْ أَعْجَازُ نَخْلٍ مُّنقَعِرٍ» [قمر: 19-20] «ما تندبادى سرد و سخت را در یک روز شوم و طولانی بر آنان فرستادیم. [طوفانی وحشتناک] كه مردم را چنان از جاى مى‏ كَنْد که گویى تنه های نخلِ ریشه كن شده بودند».

و می فرماید: «قَالُوا هَذَا عَارِضٌ مُّمْطِرُنَا بَلْ هُوَ مَا اسْتَعْجَلْتُم بِهِ رِيحٌ فِيهَا عَذَابٌ أَلِيمٌ» [احقاف: 24] «[با شادمانی] گفتند: این ابرى است كه [رحمت] بر ما مى ‏بارد؛ [هود گفت: نه،] بلكه همان [عذابى] است كه براى رسیدنش شتاب داشتید؛ تندبادى است که عذابى دردناک با خود دارد».

در ادامه رسول الله صلى الله عليه وسلم می فرماید: «هرگاه آن را دیدید، به آن بد و بیراه و دشنام نگویید». بنابراین برای مسلمان جایز نیست که به باد دشنام دهد. چون باد هم مخلوقی از مخلوقات الله است و مامور به امر الهی بوده و به خودی خود تاثیری ندارد و نفع و ضرری به کسی نمی رساند؛ بلکه تحت فرمان الله عزوجل می باشد؛ بنابراین دشنام دادن و بد و بیراه گفتن به باد، درواقع بد و بیراه گفتن به خالق و مدبر آن می باشد که الله متعال است.

و می فرماید: «خیر آن را از الله بخواهید و از شر آن به الله پناه جویید». بعد از اینکه رسول الله صلی الله علیه وسلم از دشنام دادن و بد و بیراه گفتن به باد نهی می کند، امتش را توصیه می کند به هنگام وزیدن باد، خیر آن را از الله بخواهد و از شر آن به الله پناه جوید. به این معنا که از الله بخواهد خیری که این باد حامل آن است، نصیب شان کند و شری را که با خود دارد از آنها دور نماید.

خواندن در HadeethEnc.com