أَعُوذُ بِاللَّهِ مِنَ الشَّيْطَانِ الرَّجِيمِ
ترجمه و منبع
از سلیمان بن صُرَد رضیاللهعنه روایت است که گفت: همراه با پیامبر صلیاللهعلیهوسلم نشسته بودم که دو مرد به یکدیگر ناسزا گفتند و صورت یکی از آنان قرمز شد و رگهای گردنش بیرون زد، پس پیامبر صلیاللهعلیهوسلم فرمود: «إِنِّي لَأَعْلَمُ كَلِمَةً لَوْ قَالَهَا ذَهَبَ عَنْهُ مَا يَجِدُ، لَوْ قَالَ: أَعُوذُ بِاللَّهِ مِنَ الشَّيْطَانِ، ذَهَبَ عَنْهُ مَا يَجِدُ»: «من سخنی را میدانم که اگر آن را بگوید، این حالتش برطرف میشود؛ اگر بگوید: أَعُوذُ بِاللَّهِ مِنَ الشَّيْطَانِ، این حالتش برطرف میشود». پس به او گفتند: پیامبر صلیاللهعلیهوسلم فرمودند: «از شیطان به الله پناه ببر» و او گفت: مگر من دیوانهام؟
بخارى و مسلم در روايت آن اتفاق دارند درجه: صحیح است
شرح
دو مرد در برابر پیامبر صلیاللهعلیهوسلم به هم ناسزا و دشنام دادند که چهرهٔ یکی از آن دو سرخ شد و رگهای گردنش برجسته شد.
پس پیامبر صلیاللهعلیهوسلم فرمود: «من سخنی را میدانم که اگر این فرد خشمگین بگوید، خشمش از بین میرود. اگر بگوید: أعوذ بالله من الشيطان الرجيم».
پس به او گفتند: پیامبر صلیاللهعلیهوسلم میفرماید: از شیطان به الله پناه ببر
که آن مرد گفت: آیا من دیوانهام؟! وی گمان میکرد که تنها از جنون (دیوانگی در اثر جنزدگی) به الله پناه برده میشود.
فواید
- اشتیاق پیامبر صلیاللهعلیهوسلم به ارشاد و راهنمایی هنگام وجود سبب آن.
- خشم از سوی شیطان است.
- امر به پناه بردن از شیطان رانده شده به الله هنگام خشم. الله تعالی میفرماید: ﴿وَإِمَّا يَنزَغَنَّكَ مِنَ ٱلشَّيۡطَٰنِ نَزۡغٞ فَٱسۡتَعِذۡ بِٱللَّهِۚ إِنَّهُۥ سَمِيعٌ عَلِيمٌ﴾ [الأعراف: 200] «و اگر وسوسهای از سوی شیطان به تو رسید، به الله پناه ببر [که] بیتردید، او شنوای داناست».
- پرهیز از دشنام و چیزهای شبیه آن مانند لعن و نفرین و ایجاد تنفر نسبت به آنها؛ زیرا منجر به مفاسدی میان مردم میشود.
- انتقال نصیحت برای کسی که آن را نشنیده تا از آن بهرهمند گردد.
- پیامبر صلیاللهعلیهوسلم در مورد خشم هشدار دادهاند زیرا منجر به شر و بیتدبیری میگردد و ایشان صلیاللهعلیهوسلم خود خشمگین نمیشد مگر زمانی که حرمتهای الهی هتک میشد که این خشم پسندیده است.
- نووی دربارهٔ سخن آن مرد که گفت: «آیا فکر میکنی دیوانه هستم؟» میگوید: «احتمالا گویندهٔ این سخن از منافقان یا از بادیهنشیان تندخو بوده است».