فَلَمَّا رَءَآ أَيۡدِيَهُمۡ لَا تَصِلُ إِلَيۡهِ نَكِرَهُمۡ وَأَوۡجَسَ مِنۡهُمۡ خِيفَةٗۚ قَالُواْ لَا تَخَفۡ إِنَّآ أُرۡسِلۡنَآ إِلَىٰ قَوۡمِ لُوطٖ ٧٠
Falammā ra'ā aydiyahum lā tasilu ilayhi nakirahum wa awjasa minhum khīfatan qālū lā takhaf innā ursilnā ilā qawmi lūt
(İbrahim qonaqların) yeməyə əl vurmadıqlarını gördükdə onların bu hərəkəti onu təəccübləndirdi və canına qorxu düşdü. Onlar dedilər: “Qorxma! Biz Lut qövmünə (onları məhv emək üçün) göndərilmişik”.
Təfsir
İbrahim onların qızardılmış buzova əl vurmadıqlarını və yeməkdən yemədiklərini gördükdə onların belə etməsi İbrahimin xoşuna gəlmədi və onlardan qorxduğunu qəlbində gizlədib onlara bildirmədi. Mələklər İbrahimin onlardan qorxduğunu ğördükdə, ona belə dedilər: "Bizdən qorxma! Allah bizi Lut qövmünə əzab vermək üçün göndərmişdir".