Sureja Al-Mutaffifin المطففين

وَيۡلٞ لِّلۡمُطَفِّفِينَ ١

Waylul lil-mutaffifīn

Mjerë për ata që hanë në peshë (dhe matje),

ٱلَّذِينَ إِذَا ٱكۡتَالُواْ عَلَى ٱلنَّاسِ يَسۡتَوۡفُونَ ٢

Alladhīna idhaktālū 'alan-nāsi yastawfūn

që, kur masin për veten, e marrin masën të plotë,

وَإِذَا كَالُوهُمۡ أَو وَّزَنُوهُمۡ يُخۡسِرُونَ ٣

Wa idhā kālūhum aw wazanūhum yukhsirūn

ndërsa, kur u masin të tjerëve me litër ose me kandar, ua pakësojnë.

أَلَا يَظُنُّ أُوْلَٰٓئِكَ أَنَّهُم مَّبۡعُوثُونَ ٤

Alā yazunnu ulā'ika annahum mab'ūthūn

A nuk mendojnë ata se do të ringjallen

لِيَوۡمٍ عَظِيمٖ ٥

Liyawmin 'azīm

në një Ditë të madhe,

يَوۡمَ يَقُومُ ٱلنَّاسُ لِرَبِّ ٱلۡعَٰلَمِينَ ٦

Yawma yaqūmun-nāsu lirabbil-'ālamīn

Ditën, kur të gjithë njerëzit do të dalin para Zotit të botëve?!

كَلَّآ إِنَّ كِتَٰبَ ٱلۡفُجَّارِ لَفِي سِجِّينٖ ٧

Kallā inna kitābal-fujjāri lafī sijjīn

Sigurisht (që do të ringjallen), dhe Libri i punëmbrapshtëve do të jetë në Sixh-xhîn!

وَمَآ أَدۡرَىٰكَ مَا سِجِّينٞ ٨

Wamā adrāka mā sijjīn

E kush do të ta shpjegojë ty se ç’është Sixh-xhîn?!

كِتَٰبٞ مَّرۡقُومٞ ٩

Kitābum marqūm

Është një libër i shkruar!

وَيۡلٞ يَوۡمَئِذٖ لِّلۡمُكَذِّبِينَ ١٠

Waylun yawma'idhil lil-mukaddhibīn

Mjerë mohuesit atë ditë,

ٱلَّذِينَ يُكَذِّبُونَ بِيَوۡمِ ٱلدِّينِ ١١

Alladhīna yukaddhibūna biyawmid-dīn

të cilët mohuan Ditën e Gjykimit!

وَمَا يُكَذِّبُ بِهِۦٓ إِلَّا كُلُّ مُعۡتَدٍ أَثِيمٍ ١٢

Wamā yukaddhibu bihī illā kullu mu'tadin athīm

Askush nuk e mohon atë, përveç gjynahqarëve që shkelin çdo kufi

إِذَا تُتۡلَىٰ عَلَيۡهِ ءَايَٰتُنَا قَالَ أَسَٰطِيرُ ٱلۡأَوَّلِينَ ١٣

Idhā tutlā 'alayhi āyātunā qāla asātīrul-awwalīn

e të cilët, kur u lexohen shpalljet Tona, thonë: “Këto janë përralla të popujve të lashtë!”

كَلَّاۖ بَلۡۜ رَانَ عَلَىٰ قُلُوبِهِم مَّا كَانُواْ يَكۡسِبُونَ ١٤

Kallā bal rāna 'alā qulūbihim mā kānū yaksibūn

Nuk është ashtu! Por veprat e tyre (të këqija) ua kanë mbuluar zemrat.

كَلَّآ إِنَّهُمۡ عَن رَّبِّهِمۡ يَوۡمَئِذٖ لَّمَحۡجُوبُونَ ١٥

Kallā innahum 'ar rabbihim yawma'idhil lamahjūbūn

Nuk është ashtu! Në të vërtetë, atë ditë një vel do t’i pengojë ata që të shohin Zotin e tyre,

ثُمَّ إِنَّهُمۡ لَصَالُواْ ٱلۡجَحِيمِ ١٦

Thumma innahum lasālul-jahīm

pastaj, me siguri, do të hyjnë në Zjarrin e Xhehenemit

ثُمَّ يُقَالُ هَٰذَا ٱلَّذِي كُنتُم بِهِۦ تُكَذِّبُونَ ١٧

Thumma yuqālu hādhal-ladhī kuntum bihī tukaddhibūn

e do t’u thuhet: “Ja, kjo është ajo që e quanit të gënjeshtërt!”

كَلَّآ إِنَّ كِتَٰبَ ٱلۡأَبۡرَارِ لَفِي عِلِّيِّينَ ١٨

Kallā inna kitābal-abrāri lafī 'illiyyīn

Ndërsa Libri i punëdrejtëve me siguri që do të jetë në Il-lijûn.

وَمَآ أَدۡرَىٰكَ مَا عِلِّيُّونَ ١٩

Wamā adrāka mā 'illiyyūn

E kush do të ta shpjegojë ty se ç’është Il-lijjûn?

كِتَٰبٞ مَّرۡقُومٞ ٢٠

Kitābum marqūm

Është një libër i shkruar!

يَشۡهَدُهُ ٱلۡمُقَرَّبُونَ ٢١

Yashhaduhul-muqarrabūn

Atë e dëshmojnë të afërmit (e Allahut).

إِنَّ ٱلۡأَبۡرَارَ لَفِي نَعِيمٍ ٢٢

Innal-abrāra lafī na'īm

Me të vërtetë, punëdrejtët do të gjenden në Xhenet,

عَلَى ٱلۡأَرَآئِكِ يَنظُرُونَ ٢٣

'Alal-arā'iki yanzurūn

duke shikuar nga divanet.

تَعۡرِفُ فِي وُجُوهِهِمۡ نَضۡرَةَ ٱلنَّعِيمِ ٢٤

Ta'rifu fī wujūhihim nadratan-na'īm

Në fytyrat e tyre do të njohësh shkëlqimin e Lumturisë.

يُسۡقَوۡنَ مِن رَّحِيقٖ مَّخۡتُومٍ ٢٥

Yusqawna mir rahīqim makhtūm

Atyre do t’u jepet të pinë musht të pastër të ruajtur mirë,

خِتَٰمُهُۥ مِسۡكٞۚ وَفِي ذَٰلِكَ فَلۡيَتَنَافَسِ ٱلۡمُتَنَٰفِسُونَ ٢٦

Khitāmuhū miskun wafī dhālika falyatanāfasil-mutanāfisūn

fundi i të cilit është myshku. Për këtë, le të përpiqen ata që përpiqen.

وَمِزَاجُهُۥ مِن تَسۡنِيمٍ ٢٧

Wamizājuhū min tasnīm

Dhe ai (musht) do të përzihet me ujin e Tesnimit,

عَيۡنٗا يَشۡرَبُ بِهَا ٱلۡمُقَرَّبُونَ ٢٨

'Aynan yashrabu bihal-muqarrabūn

nga burimi i të cilit do të pinë më të afërmit (e Allahut).

إِنَّ ٱلَّذِينَ أَجۡرَمُواْ كَانُواْ مِنَ ٱلَّذِينَ ءَامَنُواْ يَضۡحَكُونَ ٢٩

Innal-ladhīna ajramū kānū minal-ladhīna āmanū yadhakūn

Vërtet, keqbërësit qeshnin me ata që besonin,

وَإِذَا مَرُّواْ بِهِمۡ يَتَغَامَزُونَ ٣٠

Wa idhā marrū bihim yataghāmazūn

duke ia shkelur syrin njëri-tjetrit, sa herë që ata kalonin pranë tyre.

وَإِذَا ٱنقَلَبُوٓاْ إِلَىٰٓ أَهۡلِهِمُ ٱنقَلَبُواْ فَكِهِينَ ٣١

Wa idhanqalabū ilā ahlihimunqalabū fakihīn

Kur ktheheshin te njerëzit e vet, ata talleshin (me besimtarët)

وَإِذَا رَأَوۡهُمۡ قَالُوٓاْ إِنَّ هَٰٓؤُلَآءِ لَضَآلُّونَ ٣٢

Wa idhā ra'awhum qālū inna hā'ulā'i ladāllūn

dhe, kur i shihnin ata, thoshin: “Këta janë të humbur”,

وَمَآ أُرۡسِلُواْ عَلَيۡهِمۡ حَٰفِظِينَ ٣٣

Wamā ursilū 'alayhim hāfizīn

ndonëse nuk qenë dërguar për kujdestarë të tyre.

فَٱلۡيَوۡمَ ٱلَّذِينَ ءَامَنُواْ مِنَ ٱلۡكُفَّارِ يَضۡحَكُونَ ٣٤

Fal-yawmal-ladhīna āmanū minal-kuffāri yadhakūn

Por sot, ata që kanë besuar, do t’i përqeshin jobesimtarët,

عَلَى ٱلۡأَرَآئِكِ يَنظُرُونَ ٣٥

'Alal-arā'iki yanzurūn

e nga divanet e ngritura do t’i shikojnë.

هَلۡ ثُوِّبَ ٱلۡكُفَّارُ مَا كَانُواْ يَفۡعَلُونَ ٣٦

Hal thuwwibal-kuffāru mā kānū yaf'alūn

A janë shpërblyer meritueshëm mohuesit për atë që kanë bërë?!