قُلۡ هَلۡ أُنَبِّئُكُم بِشَرّٖ مِّن ذَٰلِكَ مَثُوبَةً عِندَ ٱللَّهِۚ مَن لَّعَنَهُ ٱللَّهُ وَغَضِبَ عَلَيۡهِ وَجَعَلَ مِنۡهُمُ ٱلۡقِرَدَةَ وَٱلۡخَنَازِيرَ وَعَبَدَ ٱلطَّٰغُوتَۚ أُوْلَٰٓئِكَ شَرّٞ مَّكَانٗا وَأَضَلُّ عَن سَوَآءِ ٱلسَّبِيلِ ٦٠
بگو: «آیا [میخواهید] شما را از [حال] کسانی آگاه کنم که کیفری از این بدتر نزد الله دارند؟ [آنان] کسانی [هستند] که الله لعنتشان کرد و بر آنان خشم گرفت و برخى از آنان را [مسخ نمود و به شکل] بوزینه و خوک درآورد و [نیز] كسانى كه [به جاى الله،] طاغوت [= معبودان باطل] را عبادت [و بندگی] كردند. اینان [از همه] بدمقامتر و از راه راست گمگشتهترند».
تفسیر
-ای پیامبر- بگو: آیا شما را از حال کسانی که عیب دارتر و دارای عذابی شدیدتر هستند، آگاه كنم؛ آنان پیشینیانشان هستند که الله متعال آنان را از رحمت خویش راند و بر آنان خشم گرفته و با مسخشان آنان را به صورت بوزینه و خوک درآورد، و از آنان طاغوت پرستانى قرار داد -طاغوت هر کسی است که به جای الله متعال عبادت شود و خود بدان راضی باشد- آنان که ذکرشان شد، در روز قیامت بدترین منزلت را دارند و گمراه ترین افراد در رسيدن به راه راست هستند.