قبسوَجَعَلۡنَا ٱلَّيۡلَ وَٱلنَّهَارَ ءَايَتَيۡنِۖ فَمَحَوۡنَآ ءَايَةَ ٱلَّيۡلِ وَجَعَلۡنَآ ءَايَةَ ٱلنَّهَارِ مُبۡصِرَةٗ لِّتَبۡتَغُواْ فَضۡلٗا مِّن رَّبِّكُمۡ وَلِتَعۡلَمُواْ عَدَدَ ٱلسِّنِينَ وَٱلۡحِسَابَۚ وَكُلَّ شَيۡءٖ فَصَّلۡنَٰهُ تَفۡصِيلٗا ١٢
شب و روز را دو نشانه[ی قدرت و یگانگی خویش] قرار دادیم؛ و نشانۀ شب را محو [و تیره] كردیم و نشانۀ روز را روشنى‌بخش قرار دادیم تا از پروردگارتان روزى بجویید و شمار سال‌ها و حساب [وقایع] را بدانید؛ و هر چیزى را به تفصیل بیان كردیم.
تفسیر
و شب و روز را به عنوان نشانه ی یگانگی و قدرت خويش آفریدیم؛ چرا که در طولانی بودن، کوتاهی، گرما و سرما با هم متفاوت هستند، پس شب را برای استراحت و خواب، تاریک کردیم، و روز را برای کسب رزقی که پرودگار برایتان مقدر کرده است، روشن کردیم و تا به وسیله ی جا به جا کردن آن دو (ماه و خورشید) شمار سال ها، و حساب آنچه را که از ماه ها، روزها و ساعت ها نیاز دارید، بدانید. و هر چیزی را به صورتی روشن بیان نمودیم تا تفاوت هر چیزی آشکار گردد و کسانی که بر حق هستند از غیرشان جدا شوند.