لَئِنۡ أُخۡرِجُواْ لَا يَخۡرُجُونَ مَعَهُمۡ وَلَئِن قُوتِلُواْ لَا يَنصُرُونَهُمۡ وَلَئِن نَّصَرُوهُمۡ لَيُوَلُّنَّ ٱلۡأَدۡبَٰرَ ثُمَّ لَا يُنصَرُونَ ١٢
اگر آنها [= یهود] [از وطنشان] اخراج شوند، اینان [= منافقان] همراه آنان بیرون نمیروند؛ و اگر با آنها جنگ شود، یاریشان نخواهند کرد؛ و اگر [هم] یاریشان کنند، قطعاً پشت [به میدان] کرده و فرار میکنند، و دیگر یاری نمیشوند.
تفسیر
اگر مسلمانان یهودیان را بیرون رانند همراه آنها خارج نمیشوند، و اگر با آنها بجنگند آنها را یاری و کمک نمیرسانند، و اگر آنها را در برابر مسلمانان یاری و کمک رسانند بهطور قطع از آنها فرار خواهند کرد آنگاه منافقان، دیگر یاری نخواهند شد، بلکه الله آنها را خوار و ذلیل میگرداند.