فَكَأَيِّن مِّن قَرۡيَةٍ أَهۡلَكۡنَٰهَا وَهِيَ ظَالِمَةٞ فَهِيَ خَاوِيَةٌ عَلَىٰ عُرُوشِهَا وَبِئۡرٖ مُّعَطَّلَةٖ وَقَصۡرٖ مَّشِيدٍ ٤٥
چه بسیار شهرهایی را که [چون مردمش کافر و] ستمکار بودند نابودشان کردیم و [اینک] سقفهایش فروریخته است؛ و چه بسیار چاه[های] متروک و قصر[های] استوار [و باشکوه که ساکنانش را از عذاب الهی نجات نداد].
تفسیر
پس چه بسیار شهرهایی را - درحالیکه بهسبب کفرشان ستمکار بودند- با عذابی ریشهکن نابود کردیم، و خانههایشان ویران و خالی از سکنه است، و چه بسیار پیرامونِ چاههایی که از آبآورانش که نابود شدهاند خالی است، و چه بسیار کاخهای مرتفع و مجللی که ساکنانش از عذاب محفوظ نماندند.