قبسيَوۡمَ يَقُولُ ٱلۡمُنَٰفِقُونَ وَٱلۡمُنَٰفِقَٰتُ لِلَّذِينَ ءَامَنُواْ ٱنظُرُونَا نَقۡتَبِسۡ مِن نُّورِكُمۡ قِيلَ ٱرۡجِعُواْ وَرَآءَكُمۡ فَٱلۡتَمِسُواْ نُورٗاۖ فَضُرِبَ بَيۡنَهُم بِسُورٖ لَّهُۥ بَابُۢ بَاطِنُهُۥ فِيهِ ٱلرَّحۡمَةُ وَظَٰهِرُهُۥ مِن قِبَلِهِ ٱلۡعَذَابُ ١٣
روزى كه مردان و زنانِ منافق به مؤمنان مى‌گویند: «منتظرمان بمانید تا پرتویی از نورتان برگیریم»؛ به آنان گفته مى‌شود: به عقب بازگردید و كسبِ نور كنید؛ آنگاه دیواری میانشان قرار می‌گیرد كه درى دارد؛ درون آن [كه به سوی مؤمنان است،] رو به رحمت است و بیرون آن [كه به سمت منافقان است] رو به عذاب است.
تفسیر
روزی‌که مردان و زنان منافق به کسانی‌که ایمان آورده‌اند می‌گویند: به ما مهلت دهید تا مقداری از نور شما که ما را بر گذشتن از صراط یاری می‌رساند استفاده کنیم، و برای تمسخر منافقان به آنها گفته می‌شود: به پشت سرتان بازگردید، و نوری که با آن روشنایی می‌گیرید بخواهید، آنگاه میان آنها دیواری زده می‌شود، و آن دیوار دری دارد، که درِ باطن آن‌که به سمت مؤمنان است، رحمت، و درِ بیرون آن‌که به سمت منافقان است عذاب قرار دارد.