وَمِنۡهُم مَّن يَسۡتَمِعُ إِلَيۡكَ حَتَّىٰٓ إِذَا خَرَجُواْ مِنۡ عِندِكَ قَالُواْ لِلَّذِينَ أُوتُواْ ٱلۡعِلۡمَ مَاذَا قَالَ ءَانِفًاۚ أُوْلَٰٓئِكَ ٱلَّذِينَ طَبَعَ ٱللَّهُ عَلَىٰ قُلُوبِهِمۡ وَٱتَّبَعُوٓاْ أَهۡوَآءَهُمۡ ١٦
Waminhum man yastami'u ilayka hattā idhā kharajū min 'indika qālū lilladhīna ūtul-'ilma mādhā qāla ānifan ulā'ikal-ladhīna taba'allāhu 'alā qulūbihim wattaba'ū ahwā'ahum
(Ey Peyğəmbər!) Onların (münafiqlərin) arasında səni dinləyənlər də var. Nəhayət, onlar sənin yanından çıxdıqda, özlərinə elm verilmiş kimsələrə (istehza ilə) deyərlər: “O, bayaq nə deyirdi?” Onlar, Allahın, qəlblərinə möhür vurduğu və öz nəfslərinə uymuş kimsələrdir.
Təfsir
Ey Peyğəmbər! Münafiqlər arasında sənin dediklərini qəbul etmədiyi halda sənə qulaq asanlar da vardır. Nəhayət, onlar sənin yanından çıxdıqda, özlərinə elm verilmiş kimsələrə cahilcəsinə və etiraz edərək deyərlər: “O, bayaq nə danışırdı?!” Bunlar o kəslərdir ki, Allah onların qəlbinə möhür vurmuş və belə qəlbə xeyir yetişməz, özləri də nəfslərinə uymuş və elə buna görə də onlar haqqı görməzlər.